Something Very Bad Is Going to Happen

SANDS Movie

‫آره، بدنش کم‌ آب نشده؟

‫دارم داروی آرام ‌بخش رو قطع میکنم ‫و فقط تزریق مایعات رو ادامه میدم.

‫- معلومه کی به هوش میاد؟ ‫- امیدوارم به زودی.

‫چقدر زود؟

‫یکم قبل بهش آرام ‌بخش دادم. ‫الان وضعیتش ثابته.

‫نمیدونم وقتی بیدار بشه توی چه وضعیتیه.

‫- باید به بیمارستان بره. ‫- گفت دیگه بیمارستان نمیره.

‫- نمیخواست کار به اینجا بکشه. ‫- گفتی تا الان بیدار میشه.

‫گفتی برای عروسی حالش خوب میشه. ‫منظورم اینه که...

‫- میدونم، میدونم. ‫- زیاد بهش دارو دادی؟

‫نه، تقصیر من نیست. ‫تمام صبح داشت تشنج میکرد.

‫- شروع نکن. ‫- میتونیم لغوش کنیم.

‫- چی رو؟ ‫- عروسی رو.

‫فقط یه ساعت مونده.

‫آخرین آرزوش این بود که ‫عروسی نیکی رو ببینه.

‫با این وضعیت که چیزی نمی‌بینه.

‫- شاید حالش خوب بشه. ‫- شاید اصلاً کافی نیست.

‫- صد نفر آدم دارن میان. ‫- اصلاً برام مهم نیست.

‫- داریم عروسی رو لغو میکنیم. ‫- تصمیمش با تو نیست.

‫ما عروسی رو لغو نمیکنیم.

‫چرا داریم دعوا میکنیم؟ ‫خواهش میکنم، جلوی مامانتون نه.

‫- اون بیهوشه. ‫- هنوز هم میتونه انرژی رو حس کنه.

‫لغوش نمیکنیم، باشه؟

‫چرا شما دو تا انقدر براتون مهمه؟ ‫پس خودت چی؟ هوم؟

‫میخوای مامان رو انتخاب کنی یا اون رو؟

‫پورشا!

‫شما حتی به همدیگه نگاه هم نمیکنید.

‫چون نحسه که روز عروسی همدیگه رو ببینیم.

‫نحسی برای کساییه که ‫زیر بار مسئولیت هیچی نمیرن.

‫چیزی به اسم نحسی وجود نداره.

‫فقط تصمیم ‌های غلط وجود دارن. ‫و این هم یکی از اوناست.

‫پورشا، جدی میگم، فقط...

‫نه، واقعاً جدی میگم.

‫اون مجبورم کرد شیطان رو احضار کنم ‫تا ببینه نیمه گمشده‌ته یا نه.

‫- نه، قضیه این نبود. ‫- پس فکر میکنی این چجوری شد؟

‫نه... کارِ شیطان نبود.

‫اوه، یه زنِ مُرده بود، ‫بعدش زد صورتِ کوفتیم رو داغون کرد.

‫- تو احضارش کردی. ‫- نه نکردم، هیچ‌ وقت اینجوری نبوده.

‫توی اون مهمونیِ لعنتی چه اتفاقی افتاد؟

‫- چرا میگی هیس؟ ‫- طرزِ حرف زدنت.

‫نه، و بعدش که چشم باز کردم دیدم کفِ اتاقشم ‫و نمیدونم چجوری سر از اونجا در آوردم.

‫اون خیلی عجیب رفتار میکنه، ‫مامان هم چند بار تشنج کرد.

‫- تقصیر ریچل نیست، تقصیر منه. ‫- تقصیر تومور مغزیه.

‫اون شروره و داره یه چیزی رو قایم میکنه.

‫- بس کن. ‫- اون شرور نیست.

‫- جولز، دارم سعی میکنم این خانواده رو نجات بدم. ‫- چرا یه لحظه آروم نمیگیری...

‫من کاملاً آرومم. ‫اون مجبورم کرد شیطان رو احضار کنم.

‫پورشا، داری در مورد چی حرف میزنی؟

‫شیطان نبود. ‫عمه‌ بزرگم بود.

‫و من... چیزی رو قایم نمیکنم.

‫من در مورد تمام اتفاقاتی که افتاده، ‫با همتون کاملاً رو راست بودم.

‫همه‌مون این هفته خیلی سختی کشیدیم.

‫ولی هر اتفاقی هم که بیفته این ماجرا ‫به یه عروسیِ واقعاً محشر ختم میشه...

‫خدا شاهده.

‫ما امروز ازدواج میکنیم.

‫من عاشقشم و همتون رو هم دوست دارم‌...

‫و میفهمم که این موضوع برای مامانتون خیلی ‫خیلی خیلی مهمه ولی این عروسیِ ماست...

‫و اجازه نمیدم خرابش کنید.

‫هر اتفاقی هم بیفته از اون راهروی ‫لعنتی رد میشم تا توی بغلش برم.

‫اون قراره با دیدن عروسی رویایی ‫خودش و نیکی بیدار بشه...

‫و رویای همتون، باشه؟ ‫ما این کار رو میکنیم.

‫نه.

‫نه، داریم لغوش میکنیم، مگه نه، بابا؟

‫- ابداً، نه، اون... ‫- نه، به هیچ وجه، نه.

‫- ما چیزی رو لغو نمیکنیم. ‫- پورشا، این تصمیم با تو نیست.

‫داره اتفاق میفته، پورشا. ‫بهتره روش یخ بذاری.

‫تو بهتره گورت رو گم کنی.

‫- ممکنه جاش بمونه و زشت بشه. ‫- خودت یه جای زخم زشتی.

‫خیلی‌ خب، دیگه کافیه، لطفاً.

‫همه بیرون.

‫دارید آرامش زنم رو به هم میزنید.

‫- بابا، متأسفم. ‫- حالش خوب میشه.

‫ممنون.

‫- ببخشید بابا. ‫- عزیزم، بیا اینجا.

‫بیاید اینجا.

‫باشه، بیاید اینجا.

‫یه نقشه کشیدم.

‫خب، نقشه چیه؟

‫اوم... راستش توضیحش مفصله.

‫شاید بهتر باشه پیش نیکی بمونی و ساقدوشش باشی، ‫و بعد هر وقت بهت نیاز داشتیم خبرت میکنیم، باشه؟

‫ولی باید بدونم نقشه چیه. ‫هی، نل، نل!

‫خفه شو، فقط هر چی میگه انجام بده.

‫- وایسا، وایسا، نقشه چیه؟ ‫- کتاب پورشا رو پیدا کردم.

‫همون چیزی که پورشا وقتی ‫جن‌ زده شده بود ازش حرف میزد.

‫یه چیز زنده، یه چیز مرده، ‫یه چیز دزدی، یه چیز قرمز.

‫این یه آیینه و باید انجامش بدیم، ‫اون ‌وقت همه چی درست میشه.

‫خب، آه، این نسخه‌‌ست از «یه چیز قدیمی، ‫یه چیز جدید، یه چیز امانتی، یه چیز آبی.»

‫پس اون «چیز زنده» ‫از طرف داماده، بیا اینجا.

‫آه، «چیز مرده» از طرف عروس، ‫«چیز دزدی» از طرف مادر شوهر...

‫و «چیز قرمز» هم از طرف یه دشمن.

‫اینجا نوشته بهتره از خون استفاده کنیم، ‫پس باید جمعشون کنیم و با هم قاطیشون کنیم...

‫و بعد قبل از اینکه پای محراب برم میخورمش.

‫فقط موضوع اینه که، ‫آه، به محض اینکه بخورمش...

‫اگه تا الان نبوده باشم هم، ‫من رو به نیمه گمشده‌ش تبدیل میکنه.

‫نظرت چیه؟

‫پاک دیوونه شدی؟

‫نطفه‌... نطفه‌ داماد...

‫- میخوای یکی از استخون ‌هات رو در بیاری؟ ‫- نمیدونم، واقعاً نمیدونم.

‫موی مادر شوهر و خون؟ ‫وای، خدای من.

‫- و میخوای همه‌ این کثافت‌ ها رو بخوری؟ ‫- فکر کنم، اِم...

‫یا خدا، ریچل، من...

‫خب، این اون واکنشی نیست ‫که باید نشون میدادی.

‫استخونی از عروس؟ ‫واقعاً میخوای یه استخون در بیاری؟

‫نه، نه، نمیخوام.

‫یادته در مورد موندن توی ‫واقعیتِ واقعی چی گفتم؟

‫آره، درست قبل از اینکه روح عمه ‌بزرگِ مرده‌م، ‫ پورشا رو تسخیر کنه.

‫آره، دیگه واقعیتِ واقعی مطرح نیست.

‫- عوارض جانبی خیلی بزرگی داره. ‫- میدونم.

‫قراره تو رو به نیمه‌ گمشده‌ش تبدیل کنه. ‫چجوری تغییرت میده؟

‫نمیدونم.

‫رسماً دیوونه‌ بازیه.

‫بدترین حالتش اینه که جواب نده، ‫ولی حداقل تلاشم رو کردم.

‫نه، بدترین حالتش اینه که ‫به یه زن استپفورد تبدیلت کنه.

‫اوه، آره، درسته.

‫داشتم بهش فکر میکردم و مشکلی نیست، ‫چون نیکی آدم فوق ‌العاده ‌ایه، مگه نه؟

‫مثلاً، نمیتونی یکی بهتر از نیکی پیدا کنی، ‫ولی من آدم فوق‌ العاده ‌ای نیستم.

‫من یه آدم نسبتاً بدم، ‫و وقتی بهش فکر میکنم‌‌...

‫در واقع همیشه این رو میدونستم، ‫و این یه فرصته تا درستش کنم.

‫اینجوری نیست، هست؟ تو آدم بدی نیستی. ‫تو آدم خیلی خوبی هستی.

‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه.

‫این فقط یکی از کلی مثال موجوده، باشه؟

‫مثلاً اتفاقی که دیشب افتاد. ‫این کارِ یه آدمِ نسبتاً بده.

‫بیخیال، میدونی که، ‫هدفِ مهمونی مجردی همینه.

‫یعنی، هدفی که از زمانِ ابداع شدنش داشته.

‫خب، دیگه مثل قدیم ها نیست.

‫مردها همیشه این کار رو میکنن.

‫آره، ولی... ولی نیکی نمیکنه ‫چون نیکی خیلی خوبه.

‫نیمه‌ گمشده‌ش هم حتماً خیلی خوبه، ‫و چیزی که فهمیدم اینه که...

‫شاید این واقعاً برام یه جورایی ‫فوق‌ العاده باشه، باشه؟

‫مثلاً اگه اون رسم واقعاً جواب بده...

‫اون وقت شاید یه جورایی برام مثل ‫لوبوتومی باشه البته از نوعِ خوبش.

‫تو نیازی به لوبوتومی نداری.

‫باشه، خب، من نمیخوام بمیرم.

‫ممکنه بمیری یا ممکنه نمیری.

‫خب، دلم میخواد با قطعیت نمیرم، باشه؟

‫پس اون رسم لعنتی رو انجام میدم!

‫تو نمیدونی عواقبش چیه.

‫خوب میدونم عواقبش چیه، باشه؟

‫انجامش میدم و، اِم، زنده میمونم، ‫یا انجامش نمیدم و احتمالاً میمیرم.

‫آره، ولی به عنوان نسخه ‌ای از خودت ‫زندگی میکنی که دیگه نمیشناسیش.

‫آره، اِم، ولی در عوض یه نسخه‌ کاملاً زنده.

‫فکر میکردم تنها کاری که باید بکنی ‫این بود که باور کنی اون نیمه‌ گمشده‌ته.

‫نمیخوام مثل مامانم بمیرم.

‫خب، پس...

‫باید یه راهی رو امتحان کنم.

‫پس این کار رو میکنم یا بهم کمک میکنی یا نه، ‫ولی در هر صورت من این کار رو میکنم.

‫این عروسی نباید پر از تراژدی باشه.

‫اینجوری میتونم به اطمینان صد درصدی برسم.

‫فکر میکنی این تنها راه نجات پیدا کردنه؟

‫لعنتی!

‫وای، خدای من، عروسی ظهره.

‫عروسی ظهره و خورشید ۴:۴۴ غروب میکنه. ‫الان ساعت ۱۱:۰۸ دقیقه‌ست.

‫خب، با «یه چیز دزدی» از ویکتوریا شروع میکنم، ‫و بعد شاید «یه چیز قرمز»، آره، احتمالاً از پورشا...

‫چون اون بدجور ازم متنفره.

‫اوم، راستی، به جولز میگی نقشه چیه؟ ‫باشه؟

‫اون باید برای پیدا کردن «یه چیز مرده» بهمون ‫کمک کنه بعد برمیگردم و نیکی رو برمیدارم.

‫باشه؟ ‫این کار رو برام میکنی لطفاً؟

‫فقط اومدم بهت بگم که ‫دارم مراسم رو لغو میکنم.

‫- نه اینکه تو زحمت آماده شدن به خودت داده باشی. ‫- وایسا، پورشا!

‫وایسا، وایسا، وایسا، وایسا!

‫تو همین چهار روز پیش عروسی نمیخواستی.

‫توی این چهار روز گذشته ‫خیلی چیزها عوض شده.

‫مثل اینکه یه شر درک ‌نشدنی رو ‫به این خونه آوردی؟

‫دارم تمام تلاشم رو میکنم ‫تا نذارم روی خانواده‌ت اثر بذاره.

‫دیگه نمیخوام در مورد این ‫طلسم خودشیفته چیزی بشنوم.

‫همش دنبال جلب توجهه ‫و داره انرژی مثبت رو از بین می‌بره.

‫کدوم انرژی مثبت؟

‫داری مانع رسیدن مامانم ‫به آخرین آرزوش میشی.

‫نه، این تویی که داری مانع رسیدن ‫مامانت به آخرین آرزوش میشی.

‫دیگه برای این حرف ‌ها یکم دیره.

‫هیچ مشکلی ندارم که ‫به همه بگم اینجا رو ترک کنن.

‫باشه.

‫بفرما، بگو.

‫حالا باز برات مهم نیست.

‫نه اینکه برام مهم نباشه، ‫فقط وقت ندارم باهات بحث کنم.

‫چرا وقت نداری؟

‫چون ۴۵ دقیقه‌ دیگه عروسیه و من باید...

‫واقعاً این رو باور میکنی؟

‫آره باور میکنم! ‫این حقمه!

‫ممنون، عالیه.

‫باید آروم باشی. ‫مهمون ها دارن میان، چی شده؟

‫تو گوش نمیدی.

‫نمیذارم این عروسی رو به یه جور ‫مهمونیِ شیطان‌ پرستی تبدیل کنی.

‫عجیبه که همچین فکری میکنی.

‫نه بعد از اون سیلی‌ ای که خوردم، ‫اون هم به‌ خاطرِ سر و کارت با دنیای زیرزمینی.

‫- به همه میگم که برن. ‫- باشه، مهم نیست، باشه؟

‫من به صد نفر آدم نیاز ندارم. ‫میتونی به همشون بگی برن.

‫من فقط نیکی، حلقه ‌ها و شاهد رو میخوام، ‫و هنوز هم میخوام ازدواج کنم، باشه؟

‫و تو هم هنوز میتونی چیزی رو ‫که مامانت میخواد رو بهش بدی...

‫یعنی یه عروسیِ خیلی خیلی قشنگ.

‫زود باش.

‫مردم دارن میان. ‫میخوای اون رو ازت بگیرم؟

‫چرا؟

‫چون همش خونی و چندشه.

‫خون من رو برای چی میخوای، ریچل؟

‫خونت رو نمیخوام. ‫فقط دارم سعی میکنم بهت کمک کنم.

‫نه!

‫لعنتی!

‫ببخشید... نمیدونم محل ‫دیدار اول قراره کجا باشه؟