The first 200 lines.
หวัดดีครับ
- เอาตัวมันมา ลากมันมา - พยายามอยู่! รอเดี๋ยว...
เอาล่ะๆ จับหัวมันไว้ให้นิ่ง
เอาให้นัดเดียวจอดนะ...
นี่ อย่าฆ่าเขานะ อย่า
อ้อ ขอโทษทีครับ
- หมอนี่เป็นอะไร - ช่างเถอะ ฉันทำไม่ลง
ฉันทำไม่ลงจริงๆ
- จะเอาอะไรไอ้น้อง? - เอ่อ เบียร์สักแก้วน่ะครับ
- หมามันเป็นอะไรเหรอครับ? - อ้อ โดนยาเบื่อเข้านะซิ
ใครเหี้ยมขนาดวางยาหมา?
คงกะจะวางยาจิ้งโจ้หรือหมาป่าน่ะ หรือคงมีคนไม่ชอบหมาจริงๆ
ก็มีบางจำพวก พวกผิดปกติ
โทษนะครับ พี่เป็นเจ้าของมันเหรอ?
เปล่าๆ มันไม่มีเจ้าของหรอก โดยเฉพาะตอนนี้
- แต่มันก็ไม่ใช่หมาธรรมดานะ - เหรอครับ?
เออสิ มันดังพอตัวเชียวล่ะ
อาจเป็นหมาที่ดังที่สุดในออสเตรเลีย
ไอ้แดงไง
อ่อ ตัวที่ช่วยคนโดนไฟคลอก?
- คงเป็นตัวที่ช่วยเด็กทารก... - ก็ไม่ใช่อีกนั่นแหละ คนละตัว
- หรือว่า... - ไม่ๆ
เข้าใจผิดเสียแล้วล่ะ ไอ้น้อง
มันไม่ได้ดังเพราะวีรกรรม
- แต่มันดังเพราะตัวมันเอง - ไอ้แดง
ใช่ๆ ไอ้แดงตัวนั้นแหละ
- หมอกำลังมา - มาตอนไหน
ใกล้แล้ว มันเป็นไงบ้าง?
- ลืมแนะนำตัว แจ็ค คอลลินส์ เจ้าของร้าน - ผมโธมัส เบเกอร์ครับ ขับรถบรรทุกผ่านมา
ก็เออ ฉันเองแหละที่เอาไอ้แดงมาที่แดมเปียร์ ฉันกับมอรีน
สักสิบปีกระมัง สมัยโน้น...
สมัยที่คนกับหมาก็อนาถาพอๆ กัน
สมัยที่ลำบากกว่านี้ ร้อนกว่านี้ สดใสกว่านี้ แดงฉ่ำกว่านี้
เพื่อนซี้หัวใจหยุดโลก
ไม่มีใครคิดจะสร้างเมืองแถวนี้เลยเหรอ?
ไม่มีใครคิดจะมาอยู่แถวนี้เลยเหรอ?
- ทำเหมืองไง เงินทั้งนั้น - ฉันรู้น่า
- อะไรล่ะนั่น? - อะไร?
บนถนนน่ะ
- หมา - รู้แล้วน่า
แล้วมันมายืนอะไรตรงนี้?
ว่าไง ไอ้หนู ว่าไง
- น่ารักนะเรา - หวัดดีจ้า
หลงทางเหรอ กินน้ำมั้ย?
เป็นงานซะด้วย
- โอย หมาตดเหรอ? - ไม่ใช่ของฉันแน่ๆ ล่ะ
- โอ้ มันกินอะไรเข้าไป - หยุดรถ! ฉันหายใจไม่ออกแล้ว!
บ้าเอ๊ย
แดมเปียร์
ออสเตรเลียตะวันตก ปี 1971
นี่มอรีน มอรีนมาดูนี่สิ
ไอ้หมาน้อยเอ๊ย
- หวัดดีริค มันอยู่หลังร้านโน่น - ได้เลย ขอบใจ
หมอหมาน่ะ
ว่าไง แวนโน่ แวนโน่ ไอ้หนุ่มนี่ชื่อทอมมี่
กำลังเล่าเรื่องไอ้แดงให้เขาฟัง
แวนโน่เป็นเพื่อนคนแรกๆ ของมันเลย สมัยโน้นน่ะ
- ใช่ สมัยโน้น - ยุคบุกเบิก?
กันดารสุดๆ เหงาด้วย
หมาเอาตัวรอดเก่งในเมืองเหงาๆ
ฉันรู้ดี ฉันมาจากหมู่บ้านเล็กๆ ในอิตาลี ชื่อ อาบรูซี่
- เอาอีกแล้ว - เซ็ง บ่นไปฉันไม่สน
หมู่บ้านฉันสวยมากเลยเชียว
ฤดูใบไม้ผลิ ดอกไม้บานพรึ่บเหมือนพรมเปอร์เซีย
ไวน์รสเลิศ ชิมแล้วเหมือนขึ้นสวรรค์
แล้วพี่จากบ้านมาทำไม?
ก็เหมือนๆ กับไอ้งั่งพวกนี้นี่แหละ มาเพราะเงิน เงินตัวเดียวเลย
พวกเขามาจากทุกที่ ทุกประเทศ มาเพื่อเงิน มาเพื่อทำงาน
ทั้งโปแลนด์ นิวซีแลนด์ ไอร์แลนด์ กรีซ
ลัตเวีย อเมริกา เมลเบิร์น
อยู่ด้วยกัน กินด้วยกัน ขี้ด้วยกัน เรามาเพราะกระหายเงิน
พวกเขาดูเป็นคนปกติ แต่จริงๆ แล้วเปล่า
แดด...เผาสมองไม่เหลือชิ้นดี
ฉันรู้จักพระอาทิตย์ในอาบรูซี่ดี
แต่มาได้รู้จักจริงๆ ก็เมื่อมาอยู่ที่นี่
พระอาทิตย์ที่นี่อันตราย
ฉันรู้จักเพื่อนคนนึง... ชื่อโกราน จำได้มั้ย โกราน
พระอาทิตย์ฆ่ามัน
แซมก็เหมือนกัน จำไอ้แซมได้มั้ย?
มันทำงานกลางแดด 5 ชม. ไม่ยอมสวมหมวก
ไอ้ง่าว เพี้ยนจนพูดภาษาจีนอยู่ 2 วันเต็มๆ
ทั้งที่ก่อนหน้านี้ มันไม่เคยรู้ภาษาจีนเลยสักคำ
เห็นมั้ย ที่นี่มันแดนเถื่อนชัดๆ ...แต่พอไอ้แดงมาถึงที่แดมเปียร์
คนเราไม่ต่างอะไรจากสัตว์ เมาหยำเป...
แล้วก็...เขาพูดว่าไงนะ...เอาแต่ใจ
หนวดเครา ยาวเฟิ้มจนอุบาทว์
ถ้าหนวดแกบินได้ ป่านนี้มันคงหนีไปแล้ว
ไอ้สองตัวนี่...ต้อง-สั่ง-สอน!
อะไรนะ?
พีโต้
นอกจากไอ้พวกเด็กโข่งพวกนี้แล้ว
ก็ยังมีพวกที่นั่งเงียบ อยู่กับตัวเองและอดีตอันลึกลับเจ็บปวด
จ็อคโค่
และแทบไม่เคยหัวเราะออกมาเลยสักแอะเดียว
ที่อาบรูซี่ไม่มีใครทะเลาะกันเพราะเรื่องหนวดหรอก
แล้วเขาทะเลาะกันเรื่องอะไร?
เเวนโน่
ผู้หญิงไงล่ะ!
ผู้หญิงที่อาบรูซี่ สวยที่สุดในอิตาลี
หุ่นเพรียว นมได้รูปเหมือนเมล็ดถั่ว
- ถั่ว? - ใช่ ถั่วเมล็ดใหญ่ได้รูป
เคยอยู่ในที่ๆ มีสาวสวยๆ มาอยู่ในที่ๆ ไม่มีผู้หญิงสักคน...
พวกแกเข้าใจความทรมานของฉันไหม
ที่อาบรูซี่ ท้องฟ้าเป็นสีฟ้า
ซามันสกี้ ซานดันสกี้ ซูโปสกี้ ทั้งสามคือ แก๊งสกี้
ฟ้าเหมือน...ฟ้าอาบรูซี่
ถ้าเอ่ยถึงเมืองนั้นอีกหน ฉันจับมันเสียบไม้ย่างไฟแน่
- ฉันช่วย - ทำเพื่อชาติ
ทะเลที่อาบรูซี่...
แบร์รี่ไวท์ เชิญที่สำนักงานด้วย
เราโหวตแล้ว เจ้าของร้านก็เห็นด้วย
ถ้าแกไม่หยุดพูดเรื่องบรูซี่
เออ พวกเราอนุญาตให้แก๊งสกี้ตื้บแกได้
ขอโทษด้วยนะ
ใครๆ ก็คิดถึงบ้านกันทั้งนั้น
แกล่ะ?
ยังหาบ้านให้คิดถึงไม่ได้เลยเพื่อน
แกก็ไม่มีเพื่อนเหรอ ไอ้หมาน้อย
แต่แกก็สุขดี ใช่มั้ย?
แกมีพรสวรรค์ ไอ้หมาน้อย
ท่าทางเป็นหมาที่ฉลาด
แกเคยได้ยินเรื่องเมืองอาบรูซี่มั้ย?
อาบรูซี่มีที่ตกปลาที่ดีที่สุด
จะพูดว่าไงดีนะ มันเป็นนักฟังชั้นยอด
มันไม่ตัดสินเรา สุภาพและจงรักภักดี
ตอนแรกผมก็คิดว่างั้นนะ
ทั้งตัวผู้ตัวเมีย รุม 3 ต่อ 1
ไอ้หมาทรยศ!
- ทำอะไรวะ? - เปล่า
- มาเล่นกับหมาฉันเหรอ? - หมาเเกเหรอ?
- นี่หมาแกเหรอ? - ฉันคุยกับมันก่อน
แล้วทึกทักว่าเป็นหมาตัว? ท่าจะบ้า
ว่าฉันบ้า แกยิ่งอาการหนัก
- แกน่ะสิ - ฉันให้มันกินสเต็กนะโว้ย
แกคิดว่าฉันให้มันกินอะไร? บร็อคโคลี่?
ไอ้ตัวขโมยหมา!
เอาล่ะๆ เราให้มันตัดสินใจเองมั้ย
- ดี ให้มันตัดสินใจ - ตกลงแกเป็นหมาของใคร?
หอมแก้มที
ดีมาก ดีมาก สบายดีนะแก แสนรู้จริงๆ ไอ้แดงเอ๊ย
ไอ้แดงน้อย ลูกพ่อ ใช่มั้ย ไอ้หมาน้อย
นั่นแหละมัน มันเป็นหมาของทุกคน
มานี่มาไอ้หมาน้อย มานี่มา
ไอ้แดงมานี่ ดีมาก มานี่
แต่บทมันจะเมิน มันก็เมินใส่ทุกคน
ใครอยากให้ไอ้แดง... มาร่วมงานกับเรา
ในตำแหน่ง ผู้ช่วย...
- กงสุล - เออ อะไรก็ช่าง ใครเห็นด้วย?
เห็นด้วย!
มันเป็นหมาประจำสหภาพของพวกเรา หมาของทุกคน
จนมันได้เจอเจ้านายตัวจริงของมันนั่นแหละ
- จอห์นนี่ - จอห์นนี่ ไอ้หนุ่มจอห์นนี่
จอห์น
อรุณสวัสดิ์
นี่
- เห็นเหมือนที่ฉันเห็นมั้ย? - ไอ้แดง
- มันเกือบโดนทับแบนแล้วนะ - เปล่า มันแค่โบกรถ
- นั่นเรียกโบกรถเหรอ? - ถ้าลองได้รับมันหนนึง
ต่อไปก็ต้องหยุดรับมันอีก
ไอ้หมาหัวหมอ อย่าบังอาจกับมันเชียว
- มันเป็นอย่างนี้กับทุกคน? - เปล่า เฉพาะคนที่มันถูกชะตา
เฮ้ย ทำอะไรของแก? ลงจากเบาะซะ ลงเดี๋ยวนี้
โลกเรานี่ก็ตลก
บางครั้งคนเลือกสัตว์เลี้ยง บางครั้งสัตว์เลี้ยงก็เลือกเจ้านาย
ห้ามหมาขึ้นมาบนรถนะ
ตีหน้าเศร้าไปก็เท่านั้น พอเถอะ
- เอาล่ะ พร้อม - เอา ห้า
- พร้อมมั้ย? - เงียบ
เริ่มได้! หม่ำๆ ๆ ๆ
9.2 วินาที! สถิติโลก!
ไม่
- ให้มันกินอะไรต่อดี? - เอายากกว่าเดิม
ให้มันกินไก่!
ไก่เนี่ยนะ?
ไก่สดๆ โว้ย
พอได้แล้ว!
ฉันจะไม่ปล่อยให้แกเล่นสนุกทรมานสัตว์หรอก
ยุ่งอะไรด้วยวะ? หมาแกหรือไง?
ไม่เอาไก่สดน่าเพื่อน
- ใครสั่ง? - ฉันนี่แหละ
สู้ๆ
เออๆ ไม่กินไก่ ไม่กินๆ
ไอ้แดง มานี่!
มาเถอะไอ้หนู ฉันให้แกนั่งได้แล้ว
และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา... ไอ้แดงก็เจอเจ้านายของมัน
เจ้านายคนเดียวของมัน
เออ หยุดพูดเรื่องนี้เถอะ
บอกทุกคนตามตรง ผมน่าจะปล่อยให้มันไป
แต่หมาแก่นักสู้อย่างมัน คงอยากสู้เฮือกสุดท้าย
ผมฉีดยากันชักให้มัน จะได้เหนื่อยน้อยลง
เราคงได้แต่หวังว่ามันจะผ่านคืนนี้ไปได้
คนดีของฉัน
น่าสงสารเสียจริง เราจะเอาไงกับแกดีนะ
นึกแล้วก็เศร้า
เรื่องมันยาวนะ เรื่องของแนนซี่ จอห์น และไอ้แดง
ลงไป
หมาโง่นี่!
- มันไม่ยอมลุกหรอกครับคุณ - ลองไอ้แดงนั่งแล้ว ทำไงมันก็ไม่ลุก
ถือดีจริงนะแก
หยุดนะ
No comments yet. Be the first to leave one.