The Slipper and the Rose

By FFORCER ( *_* )

Γιατί τόσες πολλές σάλπιγγες;

Δεν είμαι δα και ο Θέος.

Γιατί τόση φασαρία για την επιστροφή ενός πρίγκιπα;

Προφανώς επειδή είστε πρίγκιπας.

Άλλοι τρυπώνουν απαρατήρητοι από την πίσω πόρτα,

έτσι θα έπρεπε να γίνεται.

Τι χαμογελάς;

Χαμογελούσα, κύριε;

Ίσως έλαμψε η φωτιά στο πρόσωπό μου.

Η μοίρα του πρίγκιπα είναι σκέτη ανία.

Εύκολα λάμπεις, έτσι δεν είναι;

Θυμήσου τα λόγια μου

Πριν μετρήσεις ως το δέκα,

με τη σπαστική ακρίβεια

ενός ρολογιού-κούκου,

θα μπει ο πιστός μας υπήκοος,

ο γλοιώδης Μέγας Αυλάρχης.

5, 6...

7!

Βελτιώνεται.

Κάποια μέρα θα κάνει

ρεκόρ ταχύτητας.

Χα χα!

Υψηλότατε, καλώς ορίσατε.

Καλώς ήρθατε σπίτι.

Κύριε Αυλάρχη,

τι απρόσμενη χαρά.

Έχω εντολή από

τον βασιλιά πατέρα σας

και τη βασίλισσα μητέρα σας...

Τους γνωρίζω, μη κουράζεσαι.

Πώς είναι οι στοργικοί γονείς μου;

Ανυπομονούν να μάθουν

τα ευχάριστα νέα

της απουσίας σας.

Δηλαδή, τον αρραβώνα σας

με την Πριγκίπισσα Σελίνα.

Μάλιστα, εν αναμονή των νέων,

ο βασιλιάς σάς έχρισε

Ιππότη του Μεγαλόσταυρου

του Τάγματος του Αγίου Δαβίδ.

Που δίνεται συνήθως μετά θάνατον.

Ταιριαστό, αφού ο αρραβώνας μου

είναι σε πλήρη στασιμότητα.

Δεν επέλεξα την κοπέλα που θέλατε.

- Μα, κύριε... - Επιστρέψαμε...

όπως ακριβώς φύγαμε.

Ο βασιλιάς και η μαμά

θα πενθήσουν μαζί σας.

Όλη η αυλή θα θρηνήσει.

Ας είναι.

Κάθε απλός χωρικός μπορεί

στον έρωτα να κερδίσει ή να χάσει,

ενώ εγώ, ο ευγενής, στερούμαι

την ευκολία να επιλέγω.

Κάθε υπηρέτης μπορεί

να διαλέξει ταίρι αν το θέλει,

αλλά εγώ πάντα υποκύπτω

σε αβάσταχτες απαιτήσεις.

Ένα απλό πράγμα ζητώ...

Ακολουθήστε με.

Απαιτώ να μάθω...

Γιατί να μην είμαι δύο άτομα;

Γιατί να μην έχω δύο ρόλους;

Ο ένας να κάνει τις τυπικότητες,

ενώ ο δίδυμος εαυτός μου

να είναι μια ελεύθερη ψυχή;

Γιατί να μην είμαι δύο άτομα;

Να χωριστώ στη μέση,

για να τους ικανοποιώ όλους

ενώ ο άλλος εαυτός μου

θα γελούσε με την καρδιά του.

Οι γαλαζοαίματοι για τον εαυτό τους

χρησιμοποιούν το πληθυντικό "εμείς".

"Είμαστε πολύ χαρούμενοι",

"είμαστε πολύ λυπημένοι",

"βαριόμαστε και έχουμε ανία".

Για έναν πρίγκιπα δεν υπάρχει "εγώ",

είναι πάντα "εμείς".

Δικαιωματικά θα 'πρεπε να 'μαι δύο 'η τρείς,

δεν συμφωνείτε;

Δεν μου πέφτει λόγος, Υψηλότατε.

Οπότε, αναρωτιέμαι...

Γιατί να μην είμαι δύο άτομα;

Γιατί να μην παίζω δύο ρόλους;

Ο ένας να υπομένει τις τυπικότητες,

κι ο άλλος, ο δίδυμος εαυτός,

να έχει μια ελεύθερη καρδιά;

Αν ήμουν δύο άνθρωποι,

η ζωή δεν θα με προσπερνούσε.

Θα μπορούσα να διαλέξω,

να κερδίσω ή να χάσω,

κι ίσως ένας μας να ζούσε...

Πριν πεθάνουμε!

Πέθανε; Ποιος πέθανε;

Επιτέλους! Ο γιος μας.

Είμαστε... είμαστε...

Ενθουσιασμένοι!

Ναι, που επέστρεψες.

Έχω κάτι για σένα.

Γονάτισε.

Θα ήταν ακατάλληλο...

Μεγαλειότατε, ο πρίγκιπας επέστρεψε...

Φυσικά! Ξεμωραίνεσαι μέρα με τη μέρα.

Επέστρεψα με άδεια χέρια.

Γονάτισε είπα!

Σε διατάζω να γονατίσεις!

Δεν το αξίζω.

Το δίνω γιατί έτσι θέλω.

Πού είναι το σπαθί μου;

Είναι πολύ βαρύ!

Γεννήθηκα με αδύναμους καρπούς.

Λατρεύω τις τελετές!

Έτσι μπράβο. Σε χρίζω...

Μισό λεπτό.

Δεν προηγείται κάτι άλλο;

Βεβαίως, Μεγαλειότατε. Ορίστε.

Πατέρα, πρέπει οπωσδήποτε...;

Εμείς... δηλαδή εσύ, πρέπει!

"Γνωστοποιείται στους παρόντες

ότι με διαταγή μας, ο πρίγκιπας

Έντουαρντ Τσαρλς...

Άλμπερτ Τζορτζ Τζέιμς Ρίτσαρντ..."

έλαβε την εύνοιά μας."

Ποιος το έγραψε αυτό;

Εσείς, Μεγαλειότατε.

Α, ναι. Μεγαλειώδες κείμενο.

Αξίζει προσοχής.

"Από σήμερα θα φέρει τον τίτλο

του Ιππότη του Μεγαλόσταυρου

του Τάγματος του Αγίου Δαβίδ."

Υπάρχει... κάποιος στο δωμάτιο!

Πολύ ωραία. Τώρα τα φιλιά.

Το αγαπημένο μου μέρος.

Κάποτε έδινα μετάλλια σε ολόκληρο το σύνταγμα.

Πολύ συγκινητική τελετή.

Άκρως συγκινητική.

Κόλακα!

Δεν χρειάζεται να συμφωνείς πάντα.

Συγχαρητήρια, ξάδελφε.

Θεέ μου! Ποιος τον άφησε να μπει;

Άκουσα τις σάλπιγγες. Συγχαρητήρια!

Μην αρχίζεις κι εσύ.

Μάλλον ήρθα κάπως νωρίς.

Έκανα κάποια κοινωνική απρέπεια;

Ήμουν απόλυτα ειλικρινής.

Όσο ειλικρινής μπορώ να είμαι.

Ω, όχι!

Ποιος είναι; Έγινε εξέγερση;

Όχι, είναι ο Δούκας του Μοντάγκιου.

Ζει ακόμα;

Νόμιζα τον θάψαμε.

Πατέρα, προσπαθώ να σας πω

πως αυτό που περιμένατε

δεν έγινε ποτέ.

Σειρά μου να ρίξω.

Όχι, κλέβεις πάλι!

Οι βασιλείς δεν κλέβουν. Προσαρμόζονται.

Με την άδειά σας, αυτό με πνίγει.

Βλέπετε τη θέση μου;

Με κατηγορεί η ίδια μου η γυναίκα.

Πατέρα, είναι σοβαρό.

Φυσικά. Μάλλον θα χάσω το παιχνίδι.

Είναι βασιλικό προνόμιο να κλέβεις.

Ποτέ μην υποχωρείς.

Ρίχνω.

Μαύρο 5!

Ο γάμος ήταν δική σας ιδέα.

Ως υπάκουος γιος όμως,

ταξίδεψα μακριά για να τη δω.

Ήθελα να δω μόνος μου.

Ήταν όμορφη, έτσι;

Περισσότερο χλωμή παρά όμορφη.

Ήταν φιλάσθενη και λιποθυμούσε.

Όλες λιποθυμούν, το περιμένουμε.

Άλλες περισσότερο, άλλες λιγότερο.

Δεν εκτιμώ τις υπερβολές.

Σε απέρριψε; Αυτό λες;

Όχι, δεν πρόλαβε.

Δεν της έκανα πρόταση.

Εμπιστευτήκατε πολύ τους ζωγράφους.

Δεν της έμοιαζε καθόλου.

Με αναγκάζετε να γίνω αγενής...

Η κοπέλα ήταν φαλακρή!

Τα μαλλιά της ήταν ψεύτικα!

Το στόμα της γερασμένο και χωρίς δόντια!

Με λίγα λόγια, ήταν απογοήτευση.

Απίστευτο!

Πατέρα, μπορεί να σας εκνευρίζει,

αλλά αν παντρευτώ ποτέ,

θα είναι από έρωτα και όχι συμφέρον.

Έρωτα; Είπε έρωτα;

Τι παράλογο!

Τι σχέση έχει ο έρωτας με τον γάμο;

Γιατί να ανακατεύεται ο έρωτας;

Ο έρωτας σε αναστατώνει συναισθηματικά.

Είναι ρομαντικές ανοησίες.

Βρες ένα ταίρι, αγόρι μου.

Πριγκίπισσα Σούζαν, Κάρεν ή Κέιτ.