The Decalogue (Dekalog)

...Έντεκα...δώδεκα... δεκατρία...

Αυτό είναι το όριό μου.

Μπαμπά.

Δώσ'μου μια ιδέα.

Ο Κέρμιτ προσπαθεί να ξεφύγει απ'τη Μις Πίγκυ.

Φεύγει με το σκι με 62 χλμ την ώρα, τον ακολουθεί με 87.

- Πότε ξεκινάει η Μις Πίγκυ; - Με τα τρία λεπτά.

Μπαμπά, το βρήκα!

Θα τον φτάσει σε 10 λεπτά και 26 δευτερόλεπτα.

Έλα μέσα!

Αν κάποιος πεθάνει στο εξωτερικό τον γράφουν στις εφημερίδες;

Ίσως...Αν κάποιος πληρώσει την αγγελία, τον γράφουν.

Γιατί πεθαίνουν οι άνθρωποι;

Εξαρτάται. Καρδιά, καρκίνος, δυστυχήματα, γηρατειά.

Θέλω να πω, τι είναι ο θάνατος;

Η καρδιά παύει να αντλεί αίμα...

...δε φτάνει στον εγκέφαλο, και όλα σταματούν.

Είναι το τέλος.

Και τι μένει;

Αυτό που έχει πετύχει ένας άνθρωπος, η ανάμνησή του.

Η ανάμνηση έχει σημασία.

Η ανάμνηση για το πώς φερνόταν κάποιος, αν ήταν ευγενικός...

...θυμάσαι το χαμόγελό του, αν του έλειπε κάποιο δόντι...

Είναι πολύ νωρίς.

Είναι πολύ νωρίς...Τι περιμένεις από μένα τόσο νωρίς το πρωί;

Το γάλα είναι ξινό.

Είναι ξινό.

"Για τη γαλήνη της ψυχής της."

Δεν είπες για την ψυχή.

Λόγια αποχαιρετισμού είναι. Δεν υπάρχει ψυχή.

Υπάρχει, λέει η θεία.

Κάποιοι το βρίσκουν βολικό να σκέφτονται έτσι.

Κι εσύ;

Ειλικρινά, δεν ξέρω.

Γιατί; Τι έγινε;

Τίποτα, αλλά...

Χάρηκα τόσο πολύ όταν πήρα τη σωστή απάντηση...

...κι ακόμα όταν το περιστέρι ήρθε για τα ψίχουλα.

Αλλά όταν είδα τον ψόφιο σκύλο, και σκέφτηκα, "και λοιπόν;"...

Τι σημασία έχει αν βρήκα πότε η Πίγκυ θα πιάσει τον Κέρμιτ;

- Ποιον σκύλο; - Αυτόν με τα κίτρινα μάτια.

Αυτόν που έψαχνε στους σκουπιδοτενεκέδες.

Ίσως είναι καλύτερα τώρα.

Κύριε διευθυντά, έμαθα ότι αρχίσατε το "Πρόγραμμα Γάλα"...

Ναι, με τα "Γαλακτομικά Προϊόντα Γουάλα".

Ένα ποτήρι γάλα για κάθε παιδί.

Μα είναι απαίσιο γάλα. Τα παιδιά το χύνουν στις τουαλέτες.

Όχι εδώ. Κλειδώνουμε τις τουαλέτες στο μεγάλο διάλειμμα.

- Τι είναι αυτό; - Ινδικό χοιρίδιο.

Το έφερα για τη βιολογία, αλλά η δασκάλα τρόμαξε.

Δες τι κοφτερά δόντια έχει!

- Τι θα φάμε; - Σούπα και κρέας.

Ένα συνεργείο της τηλεόρασης ήρθε στο σχολείο μας.

- Για ποιο λόγο; - Μας έβαλαν να τρέξουμε όλοι.

- Έτρεξες κι εσύ; - Φυσικά.

Θες να πάρω την τσάντα στο σπίτι;

Θέλω να σου δείξω κάτι.

Στάσου δίπλα στην πόρτα.

- Σε ποια πόρτα; - Στην εξώπορτα.

Θα την κλειδώσει.

Κλείδωσε;

Άνοιξέ την τώρα.

Πήγαινε στο μπάνιο... αλλά μην ανοίξεις τίποτα.

Πρόσεξε τη βρύση.

Νερό.

Προγραμμάτισα κάτι για τον εαυτό μου.

Μου έγραψε η μητέρα μου για το τι κάνει, ώρα με την ώρα.

Το έβαλα στη μνήμη με τη διαφορά ώρας.

Τώρα είναι 15.33.

Κοιμάμαι.

Ρώτα για τα όνειρά της.

Δεν ξέρω!

Ξέρεις για τα όνειρά της;

Δε νομίζω.

Είναι απλό. Εσένα ονειρεύεται.

- Και τον μπαμπά; - Δεν ξέρω.

- Ξέρει τι κάνει ο μπαμπάς; - Περίπου.

Πεινάω.

Πάμε λοιπόν.

Κρίμα που ο μπαμπάς δε μ'αφήνει ν'αγγίξω το κομπιούτερ του.

Αυτό σίγουρα θα ξέρει τα όνειρα της μαμάς.

Παραβγαίνουμε;... Ξεκίνα πρώτη!

Όχι σήμερα!

Καλό ήταν.

- Να τα πλύνω; - Άσε. Θα τα πλύνω εγώ.

Θέλω να σου δείξω κάτι.

Ήταν τότε που μου έφερες την τούρτα;

Πήρα τις φωτογραφίες σήμερα.

Τον αναγνωρίζεις;

Είναι καλός;

Έξυπνος;

Λες να καταλαβαίνει το νόημα της ζωής;

Έτσι νομίζω.

Ο μπαμπάς είπε ότι ζούμε για να κάνουμε πιο εύκολη τη ζωή...

...γι'αυτούς που θα έρθουν μετά από μας.

- Αλλά δεν πετυχαίνουμε πάντα. - Όχι. Δίκιο έχει ο μπαμπάς σου.

Μόνο που...

...αν μπορείς να κάνεις κάτι για τους άλλους, να βοηθήσεις...

...έστω και λίγο, ξέρεις ότι είσαι χρήσιμος...

...κι η ζωή, κάτα κάποιο τρόπο, γίνεται πιο φωτεινή.

Σήμερα σου άρεσε το φαγητό, κι έτσι εγώ χάρηκα πολύ.

Το ότι ζούμε, είναι δώρο.

Δώρο.

Ο μπαμπάς είναι αδερφός σου, έτσι;

Το ξέρεις ότι είναι.

Απορείς γιατί είμαστε τόσο δια- φορετικοί ο μπαμπάς σου κι εγώ.

Μεγαλώσαμε σε μια καθολική οικογένεια.

Ο πατέρας σου πρόσεξε, από πολύ μικρός...

...ότι πολλά πράγματα μπορούν να μετρηθούν.

Μετά συμπέρανε ότι η μέτρηση μπορεί να εφαρμοστεί στα πάντα.

Ίσως δεν το πιστεύει πάντα, αλλά δεν το παραδέχεται.

Μπορεί να πιστεύει στη λογική, αλλά δεν αποκλείει τον Θεό.

Ακόμα κι ο πατέρας σου, καταλαβαίνεις;

Μάλλον όχι.

Ο Θεός είναι...

...πολύ απλός, αν έχεις πίστη.

Πιστεύεις στον Θεό;

Λοιπόν, ποιος είναι;

- Τι νιώθεις τώρα; - Σ'αγαπάω.

Ακριβώς εκεί είναι ο Θεός.

Τον πύργο έπρεπε να παίξεις.

Πολύ απλό.

Έχει ήδη κερδίσει έξι παιχνίδια.

Θα κρυφτεί πίσω απ'τη βασίλισσα κι αυτό θα είναι το τέλος της.

Έχει ένα σύστημα.

- Τι κάνουμε τώρα; - Τον αξιωματικό, και μετά ματ.

Πάβελ, ρώτησες τον μπαμπά σου;

Η θεία ρωτάει αν συμφωνείς.