Birthday Wonderland (バースデー・ワンダーランド)

‫در صورتی که فونت نصب نکردید، برای لود کردن فونت‌های نصب شده روی زیرنویس اگه روی گوشی هستید یک بار از ویدیو ‫خارج شید، روی کامپیوتر لازم نیست کاری انجام بدید.

‫مثل یه احمق تو این هوای قشنگ ‫اخمامُ کردم تو هم.

‫انگار دارم توی اون آسمون وسیع آبی غرق می‌شم.

‫آکانه. دیرت می‌شه‌ها.

‫آکانه.

‫شکمم درد می‌کنه. ‫امروز نمی‌رم مدرسه.

‫تب که نداری.

یعنی سرما خوردگیه؟ به دکتر زنگ بزنم؟

‫نه، همه‌ـش تو تخت می‌مونم.

‫باشه پس، خوب بخواب.

«پیغام‌های مایوکو»

چی؟ کلیپسم؟

دیشب پیام‌های ریا- چانُ نخوندی؟

‫همه‌ـمون تصمیم گرفتیم ‫امروز تو مدرسه کلیپس بزنیم.

‫مادرم حتی برامون دست‌ساز درستشون کرد.

‫چرا نذاشتیش؟ ‫خوشت نیومد ازش؟

‫دیروز با مادربزرگم بودم.

‫موبایلمُ خونه جا گذاشتم.

‫آکانه! صبح بخیر!

‫صبح بخیر.

‫همونطور که قرار گذاشتیم گذاشتیش،

‫کلیپسُ.

‫با ست کردن کلیپسا انگار دوستای واقعی شدیم.

‫آره، دوستای واقعی!

‫راست می‌گه!

‫این نثر از کاما- نیکوـه...

‫واقعا نمی‌دونستم. ‫دروغ نمی‌گم.

پس آکانه، می‌شه به ریا- چان و بقیه بگی؟

خواهش؟

داری میای خونه‌ـمون؟

‫آره!

‫عق!

‫چرا ماتحتتُ دوباره کردی تو صورتم؟!

‫«گربه»ـی احمق!

‫گشنم شد.

می‌دونی چیه؟

‫رو تراس منتظر بمون.

‫الان یه چیزی درست می‌کنم.

‫عذاب وجدان دارم.

‫گربه‌هام راحت می‌گذرونن، ‫باید باحال باشه.

‫بفرما.

‫بابت غذا ممنون.

‫یه خونه‌دار تمام‌وقت بودنم ‫باید باحال باشه.

‫حالا هرچی، ‫دستپخت مادر خوشمزه‌ـست.

حالت چطوره؟

‫خب... سردردم رفت.

شکمت نبود؟

‫سردردم داشتم.

می‌تونی یه زحمت کوچیکی برام بکشی؟

چیه؟

‫می‌خوام بری دیدنِ چـی- چان.

چی؟ چرا؟

چرا من باید برم به دیدن چـی- چان؟ چرا؟

‫چرا...

فردا روز تولدته، درسته؟

‫از چـی- چان هدیه خواستم.

‫پس برو برام بیارش.

هدیه تولد خودمُ خودم بگیرم بیارم؟

‫خیلی عجیب غریبه. ‫امکان نداره!

‫یه هدیۀ پیشواز.

‫به سلامت!

‫دیگه خودمم نمی‌دونم.

‫این یکی رو ترجیح می‌دم.

‫ولی این یکی خیلی بیشتر بهت میاد!

‫بیا، بگیرش.

‫این توی یه شهر کوچیک توی بولیوی...

‫...یه پیرمرده با سنگ‌های زینتی محلی درستش کرده.

‫تو نگاه اول عاشقش شدم...

‫ولی گفت به من نمی‌فروشدش، ‫گفتش هنوز کامل نشده.

‫ولی وقتی بهش گفتم الانشم خیلی قشنگه...

‫خواست در ازای یه شکلات عوضش کنه.

‫بعد وقتی برگشتم اینجا...

‫یه لامپ پسش اضافه کردم.

‫خیلی خوشم میاد ازش ولی...

‫... اگه ازش خوب نگه‌داری کنی، ‫می‌تونم بهت بفروشمش.

‫ساحره داره تلاش می‌کنه یه چیزی بندازه.

‫- چقدر می‌شه؟ ‫- بذار ببینم...

‫- هزار یِن. ‫- چه ارزون!

‫ظالمانه‌ـست! ‫با یه تیکه شکلات عوضش کرده بود.

‫خیل‌خب، امتحانش کن.

‫اگه خوشت اومد ازش، بعدا پولشُ بهم بده.

چرا فکر می‌کنی بهم میاد؟

‫کامل نیست.

‫اکانه‌ـست که!

‫چه غیرمنتظره! ‫چه می‌کنی؟

‫خیلی وقته ندیدمت!

‫همین یه ماه پیش دیدیم همو.

‫برامون کیکای تایلندی آوردی که بوی خارگیل می‌داد.

عه، راست ‌می‌گی؟

‫هنوز که هنوزه فرم یه بچه‌ رو داری.

چیه؟

‫چیزی نیست.

‫یه سال دیگه بگذره کم‌کم رشد می‌کنی.

عه! این از طرف میدوری- سان‌ـه؟

‫ممنونم.

خب، اینجا چه می‌کنی؟

هدیه تولدت؟

مادرت ازم یه چیزی خواسته بود؟

دوباره می‌خوای بری سفر؟

‫isle sur la sorgue: ‫یه شهر تو فرانسه که به خاطر عتیقه فروشی‌هاش معروفه.

‫به فرانسۀ جنوبی، بازار لیل- سور- لا- سورگ.

همیشه می‌خواستم برم اونجا

واقعا جای قشنگیه، نیست؟

یه لیوان چایی می‌خوای؟

‫هرطور مایلی.

‫چـی- چان ازم خوشش نمیاد، ‫ولی این من عاشق این مغازه‌ـم.

این چیه؟ یه تیکه از دیوار برلین؟

‫البته که نیست.

‫چی؟!

‫چـی- چان!

چیه؟

‫دستم گیر کرده! ‫نمی‌تونم تکونش بدم!

الان صدای در شنیدی؟

‫نمی‌دونم. بیا کمکم کن.

‫- از زیرزمین بود؟ ‫- زیرزمین داری؟

‫همیشه داشتمش. ‫به عنوان انباری استفاده‌ـش می‌کنم.

‫اینجا اومدن دردسر بود.

کـ- کی هستی؟

تو زیرزمین من چیکار می‌کنی؟

دزد‌ـی؟

‫زنگ می‌زنم به پلیسا!

‫آروم باشید. آدم خطرناکی نیستم.

‫یکم زیادی پیر به نظر می‌رسی برام.

‫زنگ می‌زنم پلیس.

‫کسی که دنبالشم... ‫الهۀ نسیم سبزه.

‫پس می‌شه، همون دختری که اونجا ‫دستش توی اون نقش جا می‌شه.

مشکلت چیه؟

‫چه گستاخ!

‫اونی که گستاخه تویی!

‫با تو حرف نمی‌زنم!

‫برو بیرون!

‫که اینطور...

‫پیپو، کار کرد!

‫خیلی ممنونم،

‫هیپوکراتس- ساما!

چـی- چان، اون باید حرف بزنه؟

‫چی؟ نمی‌دونم...

‫از اول صبح منجمد شده بودم، ‫قولنجام دارن می‌شکنن.

و پرواز کنه؟

‫احتمالا...

‫بابت معرفی دیرهنگامم عذر می‌خوام: ‫اسم من هیپوکراتس‌ـه.

‫این دانش‌آموزم، پیپو‌ـه.

‫از آشنایی‌ـتون خوشبختم، ‫اسمم پیپو‌ـه.

گفتش از آشنایی باهات خوشبخته؟

آها، بار اوله که می‌بینه؟

‫درسته. بار اولمه که می‌بینمش.

‫ما از یه دنیای دیگه اومدیم...

‫که از طریق این زیرزمین به دنیای شما راه داره...

‫ولی فکر نکنم بدونین راجع به چی دارم حرف می‌زنم.

‫راستش، با اینکه باورش ممکنه سخت باشه.

‫چه باحــال!

بله؟

منظورت اون دنیای موازی معروفه؟

یه دنیای نزدیک، ولی کاملا متفاوت؟

همونی که توی فیلما و رمان‌ها می‌بینیم؟

همین چیزی که بهش می‌گیم دنیای موازی؟

به این زیرزمین راه داره؟

‫من کل زندگیم اینجا زندگی کردم! ‫ولی این بار اولیه که راجع بهش می‌شنوم!

از کی؟ بگو، از کی تا حالا؟

‫برای سالیان دراز.

‫این همه وقت هدر رفت!

‫کاشکی می‌دونستم همچین دنیای باحالی وجود داره.

بگو ببینم، چه شکلیه؟ این دنیای موازی چه شکلیه؟

‫اول بیا کمکم کن از این آزاد شم!

‫عه، یادم رفت.

‫سیبیلو، یه کاری بکن.

‫دستتُ شل کن.

‫ببخشید که عجله دارم.

‫ولی دیگه باید بلافاصله همراهمون بیاید.

‫این سرنوشت توـه، به عنوان الهه نسیم سبز.

‫نمی‌فهمم چی داری می‌گی.

‫درسته.

‫آهای تو، ‫همینجوری از یه دختر بچه همچین چیزی نخواه.

منم می‌تونم بیام؟

‫تو یه الهه نیستی.

‫می‌دونم درخواست ناگهانی‌ایه.

‫ولی دنیای ما رویاروی خطر مهلکیه.

‫فقط تو می‌تونی نجاتش بدی.

‫آها، ببخشید.

‫نمی‌دونم راجع به چی داری می‌گی.

‫من همچین قدرتی ندارم.

‫باید اینو بندازی گردنت.

‫این چیه، خیلی سنگینه!

‫بهتون میاد، الهۀ من.

‫این یه گردنبند مهارسازـه.

‫شاهکار بزرگ خودمه،

‫توی سه شبانه‌روز بدون خواب ‫با محتویات سری ساخته شده.

‫هیپوکراتس- ساما رو همه تو دنیای خودمون می‌شناسن.

‫بهترین کیمیاگریه که پیدا می‌شه!

یه کیمیاگر؟

‫اولین باره می‌بینم.

‫وزن مهارساز وقتی منفی فکر کنی، ‫سنگین می‌شه.

‫بدنتُ به سمت جلو هل می‌ده.

‫از این اختراع شگفت‌انگیر متحیرم.

‫نمی‌خوامش!

‫اون گردنبندُ فقط هیپوکراتس- ساما می‌تونه برداره.

‫خب بجنبین بریم!

‫نمی‌خوام.

‫بریم، الهۀ من.

‫منم میام!