Paint

Εύκολα θα νιώσετε μπερδεμένοι καθώς ξεκινάμε...

αλλά απορροφήστε τα όλα...

να δούμε τι θα βρούμε.

Ποιος ξέρει;

Ίσως να δούμε τι θα βρει εμάς.

Κατά φωνή.

Αυτή είναι η δεσποινίς Μάρσι.

Η δεσποινίς Μάρσι είναι μια όμορφη, θαλερή βατομουριά

που συναντήσαμε κάνα δυο φορές στα ταξίδια μας.

Τι θα μοιραστείς μαζί μας σήμερα, παλιόφιλη;

Ένα ζουμερό βατόμουρο;

Πότε ήταν η τελευταία φορά που ακούσατε κάτι τόσο ενδιαφέρον;

Και ίσως η δεσποινίς Μάρσι να ρίξει κι άλλα βατόμουρα στο ρυάκι.

Και ίσως αυτά τα βατόμουρα να ριζώσουν στη λίμνη παρακάτω...

και να δώσουν στη δεσποινίδα Μάρσι απογόνους μέσα στα επόμενα χρόνια.

Δεν ξέρω αν έτσι λειτουργούν τα βατόμουρα.

Αλλά ακούγεται όμορφο.

Σίγουρα η δεσποινίς Μάρσι θα ήθελε ένα ξεχωριστό άτομο

να καλλωπίσει λίγο τον χώρο.

Πώς να τον πούμε;

Άρθουρ.

Άρθουρ ο Αειθαλής.

Νομίζω ότι το Όρος Μάνσφιλντ θα ενέκρινε ένα τέτοιο όνομα.

Επειδή δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο

από το να έχεις αυτόν που αγαπάς κοντά σου

σε μια δύσκολη στιγμή.

Αυτή είναι η εικόνα που θέλουμε όλοι να ζωγραφίσουμε.

Ευχαριστώ που ταξιδέψατε σε ένα ξεχωριστό μέρος μ' εμένα, τον Καρλ Ναργκλ.

Κατ. Και τέλος.

Την ίδια ώρα αύριο;

Δεν θα το έχανα με τίποτα.

ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΡΛ ΝΑΡΓΚΛ

Ναι, αυτό είναι.

Βλέπετε τον Πιο Δυνατό Άνθρωπο στον Κόσμο.

Σχεδόν με είχε συνεπάρει.

Σχεδόν.

Εκπληκτικό!

Δεν υπάρχουν λόγια.

Απίθανο και εκπληκτικό.

Έχουμε ξανασυναντήσει τον Άρθουρ;

Μια λιμνούλα λεγόταν Άρθουρ, δέντρο ποτέ.

-Ποτέ δέντρο; -Ναι.

Ανοίγουμε νέους δρόμους.

-Ξέχασα το γάλα. -Εντάξει.

Πονάς πουθενά;

-Όχι, νιώθω καλά. -Καμιά κράμπα;

Και χιόνι τέτοια εποχή του χρόνου;

Απίστευτο.

Ποτέ δεν ξέρω πού πάω.

Πάντως εμάς μας ταξίδεψες.

Πολλή υγρασία στον αέρα.

Να πάω τη δεσποινίδα Μάρσι και την παρέα της στο Βαντάστικ;

Νομίζω ότι θα το εκτιμούσαν. Ορίστε.

Είναι πολύ ζεστά.

-Συγγνώμη. Μια στιγμή. Εδώ. -Τόνι.

Καφές με γάλα.

Τέλεια.

Τόνι.

Τόνι.

Κάθριν.

-Ντόναλντ! -Βλέπετε Απόγευμα στο Μπέρλινγκτον.

-Έτοιμος. -Βγαίνουμε.

Καλώς ορίσατε στο Απόγευμα στο Μπέρλινγκτον.

Κάμερα δύο.

-Είμαι ο οικοδεσπότης σας... -Κάμερα ένα.

-Ο Ντόναλντ Μουρ. -Μείνε στην ένα. Στην ένα.

-Δεν τα χάνεις αυτά. -Ναι. Αλλά πολλοί τα χάνουν.

Το Fox News μάς κατατροπώνει. Το Weather Channel, το TV Guide Channel.

-Άκου, Τ. -Ναι;

Έχε πίστη.

Το θέμα είναι αν θέλουμε η παρέλαση να εμποδίσει την πρόσβαση

σε τοπικά πολιτιστικά ιδρύματα.

Ο δρ Μπράντφορντ Λένιχαν;

Έφορος του Μουσείου Τέχνης Μπέρλινγκτον.

Μουσείο Τέχνης Μπέρλινγκτον;

Αν είσαι καλλιτέχνης και ζεις μεταξύ Πίτσφιλντ και Σεντ Όλμπανς,

-οι πίνακές σου είναι εκεί. -Ναι.

Ξέρω έναν καλλιτέχνη με τη δημοφιλέστερη εκπομπή στο Βερμόντ,

και τον λένε Καρλ Ναργκλ.

Ναι.

Ευχαριστώ, μόνο που... είμαι απογοητευμένος.

Νιώθω ότι όταν έχεις όλο το πακέτο,

οι άλλοι δυσκολεύονται να δουν το περιεχόμενο.

Εμείς...

Εγώ έχω μια ιδέα που μπορεί να το αλλάξει αυτό.

Έλα.

Έγιναν περικοπές και χρειαζόμαστε τη βοήθειά σου.

Στρώσε με στη δουλειά και θα υπογράφω πάνινες τσάντες

μέχρι τα δάχτυλά μου να γίνουν παρισινό μαβί.

Καλές οι πάνινες τσάντες. Εμείς χρειαζόμαστε τηλεθέαση.

Τηλεθέαση που μόνο ο Καρλ Ναργκλ μπορεί να φέρει.

Οπότε θα σε βάλουμε δύο ώρες τη μέρα.

Συνεχόμενες. Ένας πίνακας κάθε ώρα.

Αυτά είναι για να προετοιμαστώ.

Ο κόσμος θα έχει την ευκαιρία να δει διπλάσια έργα μου;

Ιδέα της Κάθριν.

Ιδέα της Κάθριν;

Φροντίζει να είναι ο σταθμός σε καλή πορεία.

Κι εγώ το ίδιο.

Ώστε να φύγει.

Βέβαια, ως αληθινός καλλιτέχνης,

αν αρχίσω να ξεπετάω άλλους 255 πίνακες τον χρόνο,

ίσως να σκεφτούν ότι δεν δίνω αξία στον κάθε πίνακα και...

Και δεν μπορώ να το ρισκάρω.

Κάτι θα σκεφτούμε.

Φυσικά. Αλλά πες μου αν μπορώ να βοηθήσω με κάποιον τρόπο.

Τα λέμε.

ΒΑΝΤΑΣΤΙΚ

ΒΕΡΜΟΝΤ ΖΩΓΡΑΦΣ

-Βαντάστικ! -Βαντάστικ!

Γεια σου, Βαντάστικ!

Μην κάνεις μαγκιές Στον βασιλιά του ροκ εντ ρολ

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ

ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΕΧΝΗΣ ΜΠΕΡΛΙΝΓΚΤΟΝ

-Θα μπορούσε να μπει στο Μπέρλινγκτον. -Μπα.

ΠΡΙΝ ΑΠΟ 22 ΧΡΟΝΙΑ

Τόσο καλό είναι.

Στο Μουσείο Τέχνης Μπέρλινγκτον έχεις μία ευκαιρία.

Οποιοδήποτε κτίριο ή άνθρωπος...

θα ήταν πολύ τυχεροί να σε έχουν.

Εγώ νιώθω τυχερός που έχω εσένα.

Θες να γίνω ο καμβάς σου;

Θέλω να ταξιδέψεις σε ένα ξεχωριστό μέρος μαζί μου, στο πίσω μέρος του βαν.

Έλα.

Ορίστε. Πρόσεχε.

Είναι καναπές κρεβάτι;

Κατά παραγγελία.

Είναι ό,τι καλύτερο.

Εύκολη πρόσβαση. Ένα, δύο και ανοίγει.

Και, βουαλά, κρεβάτι.

Νομίζω ότι μια δύναμη της φύσης θέλει να κάνουμε έρωτα εδώ, ίσως.

Είναι πορτογαλικό φανελέ;

-Βουρτσισμένο τρεις φορές για όγκο. -Έτσι πρέπει.

Επειδή εμένα με ανάβει σαν καυτερό τσίλι.

Με εμπνέεις να γίνω ξεχωριστός.

Γεια. Ορίστε;

Με εμπνέεις να γίνω ξεχωριστός!

Δεν είμαι παρά το πινέλο στα χέρια του Θεού.

Με ταξιδεύεις σε ένα ξεχωριστό μέρος από τότε που ήμουν εννιά ετών!

Ευχαριστώ που με ακολουθείς.

Χριστέ μου. Προχώρα.

Το φανάρι είναι της υπομονής.

Εγώ πάω στο Walmart.

Είπα ότι πάω στο Walmart.

Πήγαινε τώρα.

ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΕΧΝΗΣ ΜΠΕΡΛΙΝΓΚΤΟΝ

Για δες, ήρθε το νούμερο 12!

Τι κάνεις, Σιντ;

Κάποιος έχει ραντεβού.

Έχω. Και είμαι ενθουσιασμένος.

Ζει σε σπίτι σε σχήμα Α, κρυμμένο στα βουνά;

Η Κάθριν; Όχι.

Αν και ψάχνεται να φύγει από το PBS Μπέρλινγκτον.

Δεν με ενοχλεί αυτό.

Οδηγείς ένα βαν χωρίς καθρεφτάκια και χωρίς φρένα.

Ακούγεται επικίνδυνο. Και μου αρέσει.

Πηγαίνεις πάντα μπροστά, περνάς στο επόμενο.

Δεν θα καθόμουν σήμερα εδώ, αν ζούσα με άλλον τρόπο.

Ναι, έχεις την καλύτερη θέση στο καλύτερο μπαρμπέρικο της πόλης.

Πού τέτοια τύχη.

Κάθε δάσος χρειάζεται κορυφαίο δέντρο,

κι εμείς βρήκαμε το δικό μας,

ίσως με τον πιο εντυπωσιακό κορμό

που είδε ποτέ το Όρος Μάνσφιλντ.

Ευχαριστώ που ταξιδέψατε σε ένα ξεχωριστό μέρος μ' εμένα, τον Καρλ Ναργκλ.

-Κόψτε το. -Αυτό το δέντρο παραήταν ψηλό.

Ετοιμάσου. Θα δεχτείς τηλεφωνήματα.

Φυσικά, έλα λίγο πιο δω.

Και ξεκίνησε σαν φτελιά. Στην πορεία έγινε λευκή βελανιδιά.

-Ναι. Γουέντι, τον πίνακα. -Είναι μεγάλος. Να μπει...

Στο βανάκι, όπως τις άλλες 6.000 φορές.

-Ξέχασα τη θήκη της πίπας. -Αμπρόζια!

Αν είχα άλλα 30 λεπτά, θα ήταν σεκόγια.

-Θεούλη μου. -Ή κοκκινόξυλο.

-Ναι, αν μπορούσες... Εδώ. -Κύριε Ναργκλ, χαίρετε.

-Γεια. Συγγνώμη. -Γεια!

-Είναι τιμή μου που σας γνωρίζω, κύριε. -Ευχαριστώ.

Μικρή, οι γονείς μου έβαζαν την εκπομπή σας

-για να μου δείξουν ότι όλα είναι δυνατά. -Αλήθεια;

Αρκεί να βάλεις όλα σου τα πινέλα.

-Ποια είναι αυτή; -Κι εδώ είμαι.

Η Αμπρόζια. Δεν είναι απίθανη; Καταπληκτική.

-Σε τρία, δύο, ένα. Ναι. -Εντάξει.

-Τι τρέχει; Τι συμβαίνει; -Όχι, τίποτα.

Τίποτα που να σε ανησυχεί.

Είσαι ο Καρλ Ναργκλ.

Μην κοιτάς πίσω σου,

κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Πάμε να μιλήσουμε.

Είναι το Ζωγραφίζω με την Αμπρόζια.

Ένας κενός καμβάς.

Έτσι ξεκινάμε όλοι.

Είναι τρομακτικός ή μια ευκαιρία να δημιουργήσουμε κάτι

που ο κόσμος δεν έχει ξαναδεί;

Για να είμαι ειλικρινής, είναι λίγο και από τα δύο.

Όμως εγώ είμαι ενθουσιασμένη

που θα κάνουμε μαζί ένα ταξίδι αυτογνωσίας.

Ας ζωγραφίσουμε.

Ένας βράχος. Ας ζωγραφίσουμε έναν βράχο.

Όταν σκέφτομαι τους βράχους, πρώτα σκέφτομαι το περιεχόμενό τους,