Angel Eyes (엔젤 아이즈)

ตอนที่ 9

รักแรกของคุณคือตอนไหนเหรอครับ คุณดีแลน

ผมพบเธอตอนที่ผมอายุ 18 ปี

แล้วเกิดอะไรขึ้น มันจบลงเมื่อไหร่

ผมยังไม่รู้ว่า..

มันจบลง..

หรือเปล่า

เวลาเหล่านั้น ความทรงจำเหล่านั้น ทั้งหมด..

ที่นี่..

พวกมันติดอยู่ที่นี่..

และจะไม่ออกมา

ฉันเอาพวกมันออกมาไม่ได้

ความรักนั้น..ผมหวังว่าคุณจะรักษามันไว้ เหมือนของมีค่า

ฉันคิดว่าฉันให้ที่นั่งแถวหน้าในหัวใจของ ฉันกับคุณแล้วและถ้าเวลาผ่านไป มันน่าจะ เติมเต็ม

แต่ตอนนี้ฉันรู้..ว่าฉันจะไม่มีวันมอบที่นั่ง ตรงนั้นให้กับใครทั้งนั้น

โชคชะตาที่เศร้าแบบนั้นเพียงพอแล้ว

คนนั้น..

เจ้าของนกหวีด..

เขากลับมาใช่ไหมครับ

ไม่ค่ะ มันเป็นเพียงแค่ฉันรู้หัวใจของฉัน

มันเจ็บปวดมากที่เห็นคนนั้นยิ้ม

มันเจ็บปวดมากจนฉันพูดอะไรไม่ออก

ทำไมคนนั้นถึงยิ้มแบบนั้น..

ฉันไม่รู้เลยและ..

เรื่องราวของนาย เรื่องราวของเรา..

ไม่สามารถบอกเขาได้ว่าทำให้ฉันทรมาน

คนนั้นอาจจะเฝ้ารอเมื่อปีหนึ่งที่ผ่านมา

จองร้านอาหาร..

และเตรียมของขวัญ เขาอาจจะทำอย่างนั้น

เขาบอกว่ามันมีค่ามากกว่าวันเกิดของฉัน..

และพิเศษมากกว่าวันคริสต์มาส..ใช่

นั่นเป็นสิ่งที่เขาพูด

ฉันรู้..

แต่ดงจู..

ฉันลืมไปแล้วจริงๆ

คนนั้น..

ต้องกินอาหารเย็นด้วยความรู้สึกแบบไหน ฉันไม่รู้เลยด้วยซ้ำ

ฉันจำได้ช้าเกินไป..

และฉันรู้สึกเสียใจสายเกินไป

นายรู้ไหมว่าอะไรที่ไม่น่าเชื่อมากกว่า

ค่อยยังชั่วที่ฉันได้เห็นนาย..คนที่กำลังรอฉันอยู่

มันค่อยยังชั่ว

ดงจู ฉัน..

ฉันเป็นคนเลวมากกว่า..

สิ่งที่นายคิด..

และสิ่งที่นายจินตนาการ

ก่อนที่ฉันกลับมาหาเธอ..

ฉันถามตัวเองนับครั้งไม่ถ้วน..

ปาร์คดงจู..นายมีอะไรที่จะทำให้นายดีกว่า คุณหมอคังจีวุน

ครอบครัวที่ดี..

พ่อแม่..

เงินและชื่อเสียง..

ไม่มีอะไรเลยที่ดีกว่าคุณหมอคัง

แม้กระทั่งหลังจากกลับมาหาเธอ ฉันคิดถึงมันนับครั้งไม่ถ้วน

เมื่อเธอกำลังลำบากเพราะฉัน..

และเธอกำลังร้องไห้แบบนี้ทุกวัน..

ปาร์คดงจู..นายทำอะไรได้

ไม่มีอะไรเลย

จริงๆ แล้วฉัน..

ไม่มีอะไรยอดเยี่ยมที่ฉันจะอวดกับเธอ..

หรืออะไรบางอย่างที่ฉันทำเพื่อเธอได้

ฉันเป็นแค่ผู้ชายน่าสมเพช

ฉันเป็นคนที่..

เลวร้ายกว่าในความคิด..

และจินตนาการของเธอ..

ซูวาน

แต่ฉันยังอยากได้ตัวเธอ..

และจะไม่ปล่อยเธอไป..

ฉันเลวมากกว่าใช่ไหม

ต่อหน้าฉัน..

ไม่เป็นอะไรถ้าเธอร้องไห้เพราะเขา

แม้ว่าเธอเจ็บปวด ไม่เป็นอะไร

พวกเราทั้งคู่เสียใจกับเขากันเถอะ

แต่เราอย่าเสียใจต่อกันเลย..

ตกลงไหม

ผู้อำนวยการยุน..

คนไข้คนนั้น..คนที่เป็นแม่ของดีแลน..

คุณบอกว่ามันเป็นการชนแล้วหนี จาก 12 ปีก่อนใช่ไหมคะ

ดวงตาที่ถูกเปลี่ยนให้ซูวาน..

ถ้าอย่างนั้นหมายความว่ามันเป็นของหล่อน ใช่ไหมคะ

บางทีคุณจำ..

ชื่อของคนไข้คนนั้นได้ไหมคะ

ช่างเถอะ ฉันจะทำอะไรได้กับการรู้เรื่องนั้น

ใครบางคนบอกว่าเพื่อนคือคนที่จะแบ่งปัน ความเจ็บปวดของคุณ

ฉันเป็นเพื่อนของคุณ

ฉันยังเป็นเหมือนก่อนที่จะฟังเรื่องราวของคุณ

- ยองจี.. - แค่..

จำไว้ว่าคุณมีช่องที่คุณจะหายใจได้

ฉันเอง

ดีแลน ปาร์ค..ชื่อเกาหลีของเขาคือปาร์คดงจู

กรุณาสืบเรื่องเขาด้วยค่ะ

เพื่อนคนนี้คือแอนนี่ และคุณใช้มันฝึกเรื่องผายปอด

เฮ้ย..ไอ้ตัวเล็ก ไอ้ตัวใหญ่ไปไหน ทำไมฉันไม่เห็นเธอล่ะ

เธอบอกผมว่าเธอจะไปนอนในห้องกะดึก และบอกให้ผมปลุกเธอ..

แต่ผมลืมน่ะครับ

ผมคิดว่าหัวหน้ายุนทำงานจนกระทั่งเช้ามืด..

ดังนั้นเช้านี้ คนกู้ชีพซอและผมจะร่วมทีมแทนครับ

โอ๊ะ..

ถ้าอย่างนั้นผมไม่ต้องปลุกหัวหน้าของเรา ใช่ไหมครับ

ว้าว..เวลาเยี่ยมเลย ไปกันเถอะ ไปกันเถอะครับ

- ผมจะออกไปนะครับ - ครับ

ท่าทางของเขาดูไม่เหมือนคนลวงโลก มากเกินไปเหรอครับ

คนลวงโลกน่ะเหรอ เขาเป็นอย่างไร

- คนที่สมบูรณ์แบบเกินไป - ดูเหมือนแบบนั้นในสายตาของคุณเหมือนกันเหรอ

ครับ ผมโมโหจริงๆ

ความดันโลหิต 140/80 ชีพจร 110

ไม่มีปัญหาใหญ่นะครับ

ไหล่ข้างนี้ของคุณเคลื่อนใช่ไหมครับ

ค่ะ..มันเจ็บมาก

เพราะเธอปวดมากเนื่องจากการเคลื่อนบ่อยๆ..

- ผมจะพยายามวางกระดูกกลับเข้าที่นะครับ - อ้อ..ค่ะ

ตรงนี้เหรอคะ

นักเรียน..ไม่ต้องห่วง เขาเป็นหมอ

ตอนนี้เราจะให้คุณนอนคว่ำหน้าลง ในขณะที่ระมัดระวังนะครับ

ตอนนี้คนกู้ชีพซอ..กรุณาดึงแขนให้ยืดตรง

ครับ

ผมจะดึงมันกลับนะครับ นับถึงสามนะครับ

หายใจเข้า..1, 2--

เอาล่ะ นั่งลงนะครับ

มันเป็นอย่างไร คุณคิดว่าคุณขยับได้ไหม

คุณเคยโดนตีหัวมาก่อนหรือเปล่า

- ฉันไม่รู้ - คุณพูดคำว่า "อี" ได้ไหมครับ

ลองพูดคำว่า "อ้า"

มุมหนึ่งในปากแห้งและมีเลือดออกที่ลิ้น..

เธออาจจะเริ่มปากเบี้ยวหรือเลือดออกในสมอง

ผมคิดว่าเธอควรไปที่โรงพยาบาลกับพวกเรา และตรวจโดยละเอียดนะครับ

ค่ะ ฉันเข้าใจแล้ว

คุณหมุนหัวไหล่ของคุณได้ไหม ค่อยๆ นะครับ

ดูเหมือนจะไม่เป็นอะไร เพราะคุณหมอดีแลนของเรา

ในที่เกิดเหตุ เขาทำให้หัวไหล่ของนักเรียน กลับเข้าที่น่ะครับ

ว้าว..เพราะคุณหมอทำงานในฐานะ คนกู้ชีพ มันเป็นประโยชน์ต่อมุมมอง ของคนไข้แน่นอน

แต่คนไข้คนนี้ นอกจากหัวไหล่ของเธอ เคลื่อนบ่อยๆ แล้ว ผมสงสัยถึงโรคลมชัก

คุณจำเป็นต้องเอ็กซเรย์และทำการตรวจเลือด..

ผมคิดว่าเรื่องนั้นคือคำสั่งของห้องฉุกเฉิน

ใช่แล้ว ผมหลงไปชั่วขณะน่ะครับ

- ผมต้องการลายเซ็นของคุณตรงนี้นะครับคุณหมอ - ผมจะทำสิ่งนั้นให้คุณ

เมื่อคุณเลิกงานแล้ว คุณพบกับผมได้ไหมครับ

มันสักพักหนึ่งแล้ว เราดื่มด้วยกันเถอะ

ตกลงครับ

พักผ่อนอย่างดีนะครับคุณแม่ ไม่ต้องห่วงมากเกินไป

ค่ะ

ตั้งแต่นี้ต่อไป แจ้งให้ผมรู้ล่วงหน้าสำหรับ การส่งตัวทุกคนจากแผนกดับเพลิงเซยอง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับความช่วยเหลือ ทางการแพทย์ของคุณหมอปาร์คดงจูหรือ การรักษาในที่เกิดเหตุ แจ้งกับผมต่างหาก

ครับ

ทำไมเขาถึงเป็นแบบนั้น

พวกเขา 2 คนไม่ได้สนิทกันเหรอคะ

ยิ่งกว่าการสนิทกันแล้ว ดูเหมือนจะเป็น บรรยากาศอึมครึม

ทุกคนรู้สึกใช่ไหม

ฉันเข้าใจแล้ว เพราะคุณหมอดีแลน ไม่กลับมาที่ห้องฉุกเฉินแต่เขาไปทำงาน ให้กับ 119..

คุณหมอคังจะผิดหวังและโมโหนะคะ

นางพยาบาลยุนฉลาดมาก ตามคาดเลยนะครับ

มองการณ์ไกล

- คนไข้จะมาก่อน - ครับ

หัวหน้าปาร์คดงจู

- เธอจะกลับแล้วเหรอ - อืม..แล้วนายล่ะ

ฉันมีนัดกับบางคน

แล้วเจอกันวันพรุ่งนี้นะ

ดีแลน..คุณเคยได้ยินเรื่องที่เรียกว่า รักในวัยเด็กไหม

คุณหมายถึงรักหนุ่มสาวน่ะเหรอครับ

ความรักสั้นๆ และไม่รู้จักโตแบบนั้นที่ ผ่านไปในตอนที่คุณเป็นเด็ก เหมือนกับ ความรักกุ๊กกิ๊ก

โดยไม่รู้ว่ามันคือความเพ้อฝันแบบเด็กๆ และด้วยเหตุผลที่มันเป็นครั้งแรก..

คุณเกลียดพวกมันมากขึ้นและ คุณมีความรู้สึกต่อพวกมันมากขึ้น

เพียงแค่เพราะมันเป็นรักแรกของคุณ มันอาจจะไม่ได้หมายความว่ามันเป็น แบบเด็กทั้งหมดนะครับ

ในระหว่างที่พวกเขาใช้ชีวิตแยกกัน..

ในขณะที่คิดถึงกันโดยตลอดเวลา..

ไม่..

โดยไม่ปล่อยให้ช่วงเวลาผ่านไป..

ความรักที่เป็นจริง คุณไม่คิดว่าเรื่องนั้นมีอยู่เหรอครับ

ดีแลน..คุณคิดว่าคุณจะทำอย่างไร..

ถ้าจู่ๆ รักแรกของผู้หญิงที่คุณจะแต่งงานด้วย ปรากฎตัวอีกครั้งและ..

คนนั้นทำให้เธอหวั่นไหว

- คุณหมอคังจีวุน - ดีแลน

น่าแปลกที่ชื่อปาร์คดงจูไม่ติดปากของผม

บอกตามตรงนะครับ ผมคิดว่าผมชอบ ในตอนที่คุณเป็นดีแลนมากกว่า

ผมมีอะไรบางอย่างจะบอกคุณ

แม้ว่าดูเหมือนคุณรู้แล้ว..

แม้ว่าผมอาจจะรู้แล้ว ผมจำเป็นต้องยืนยัน

นกหวีดที่อยู่บนคอของซูวาน..คุณเป็นคน มอบให้เธอใช่ไหม

ครับ

ทำไมคุณถึงแกล้งทำเป็นไม่รู้จักเธอตั้งแต่แรก

ผมไม่อยากทำให้เรื่องต่างๆ ลำบากกับเธอ

แล้วทำไมคุณถึงเปลี่ยนใจ

การหลอกลวงคนและการปิดกั้นพวกเขา..

คนนั้น..ไม่..

ผมเรียนรู้ว่ามันทำให้ซูวานเจ็บปวดมากขึ้น

ซูวาน..

พวกเราอายุ 18 และ 19

ซูวานและดงจูเป็นชื่อที่พวกเราเรียกกัน วันละหลายครั้ง

เรื่องต่างๆ อย่างความรักครั้งแรก..

มีอยู่สำหรับทุกคน

หลังจากไม่ได้ติดต่อเธอเป็นเวลา 12 ปี แล้วจู่ๆ ปรากฎตัวและทำตัวแบบนี้ มันไม่ตลกไปหน่อยเหรอครับ

มันอาจจะเป็นรักแรกไร้สาระสำหรับบางคน..

แต่สำหรับคนอื่น มันอาจจะเป็นเรื่องที่ ไม่สามารถลืมได้ตลอดชีวิตของพวกเขา

ในระหว่างที่คุณหายตัวไปโดยไร้ร่องรอย..

คนที่อยู่เคียงข้างซูวานคือ..

ผม

กลับไป

ผมทำแบบนั้นไม่ได้

ผมจะไปล่ะครับ

คุณจำได้หรือเปล่า..สิ่งที่คุณพูด ในวันที่คุณจากไป