The Man Who Saved the World

Hallo, Mr. Petrov. We hopen dat u nog steeds een interview geeft

wat betreft het kernwapenincident.

Bel ons terug op het nummer 908-8-43-17...

Idioten.

Waardeloze journalisten.

Ik hou van je.

Ik hou zo veel van je.

Verdorie.

Laat me verdorie met rust.

'Geachte Mr. Petrov.

We zijn erg blij, dat u toestemt

om naar de Verenigde Staten te komen.'

'Alleen dan zal iedereen begrijpen

hoe dicht de wereld bij een Apocalyps stond.'

Er duiken nieuwe feiten op over het Zuid-Koreaanse vliegtuig.

Er is ontdekt dat een Amerikaans spionagevliegtuig

op een parallelle koers vloog om zijn vlucht te observeren.

Er is geen twijfel mogelijk dat deze acties een schaamteloze provocatie waren

ver van waar Amerikaanse nucleaire kernkoppen zijn opgeslagen.

Help me met het kussen.

'Mijn vrouw, ze was diep in haar ziel geraakt.

Dat je voor meer dan 10 jaar dit verhaal niet kon delen,

zelfs niet met je eigen vrouw.'

Heb je een nachtshift?

Ja.

Er is iemand ziek geworden. Ik werd opgeroepen.

Raya. Je moet ze nemen om beter te worden.

Ik kan nu beter gaan liggen. - Ja.

Alles is oké.

'Velen geloven dat een nucleaire oorlog

gewoon een enge herinnering is aan het verleden.'

'Maar ik geloof dat deze mening

drastisch zal veranderen.'

Hé, kom hier.

Wat doen ze hier?

Wat zijn ze aan het doen?

Ik zag dat ze iets filmden.

Wat filmen ze?

Die journalisten kunnen de pot op.

Waardeloze journalisten.

Rot op.

Loop naar de hel, Amerikanen. Stelletje varkens.

Hallo. - Kolonel Petrov.

Kom binnen, alstublieft. - Hij nodigt ons uit om binnen te komen.

Kom binnen, alstublieft. Welkom.

Ah, verdorie dat is heet.

Klote thee.

Kijk dit eens. Het is schrijnend om dit allemaal te zien.

Het is...

Kijk dat eens. - Niet aanraken. Dat is vliegenpapier.

Dat heb ik al jaren niet gezien. God. Kijk dat eens.

O, mijn god, dit is...

Wat een chaos.

Wat is dit voor een doosje. Verdorie.

O, zijn vrouw is prachtig.

Kijk haar nu.

De gloriedagen. - Ja.

Wilt u thee? - Ah, Stanislav. Dank u.

Zeg hem dat we net zagen hoe jong hij er uitziet op de foto's.

Hoe oud was je toen je naar het leger ging?

Zeventien - Zeventien.

Je wilde zeker het leger in?

Mijn ouders dwongen me gewoon

zodat ze niet voor me hoefden te zorgen.

Ze hebben me gewoon...

Hoe zeg ik dat...

...aan de kant geschoven.

Ik had het leger niet nodig.

Heb je ooit aangegeven dat je graag uit het leger wilde stappen?

Dat je andere dingen wou? - Ik had geen...

Ik had niet langer contact met mijn familie, op geen enkele manier.

Hoe was het om je dat te realiseren?

Dat was heel erg.

Mijn hele leven was afgesneden.

En niet meer de familie te hebben waarin ik ben opgegroeid.

Dat is alles.

Misschien kunnen we hierover ophouden?

Hij wil hier niet meer over praten. - Hoezo?

Ik kan het niet.

Maar... - Ik kan het niet.

Ik...

Ik weet niet wat ik nog kan vertellen.

Hij...

Hij wil gewoon niet over zijn familie vertellen. Het is te veel voor hem.

Zei hij dat net? - Ja.

Waarom?

Ik kan dit niet. Nee, dat is genoeg.

Dat is genoeg.

Maar, maar... laat me nog één vraag stellen.

Hoe reageerde zijn moeder op wat er gebeurd is en wat is er sindsdien gebeurd?

Ik wil niet dat mijn moeder deel uitmaakt van dit interview.

Hij wilt niet over zijn moeder praten. - Ik wil dit niet in het interview.

Maar ze moeten zich zeker gerealiseerd hebben...

Zijn ouders moeten zich gerealiseerd hebben...

Verdomme.

Wat is er mis met die kerel?

Ik heb het al meerdere keren gezegd.

Loop naar de maan.

Ik heb het al een paar keer gezegd.

Je maakt hem kwaad.

Godverdorie. We waren akkoord

dat ik geïnterviewd zou worden over mijn incident in 1983.

Ik wil...

geen woord horen over mijn moeder in het interview.

Kunnen we onze excuses aanbieden? - Genoeg.

Ga hier weg.

Ga eruit.

Neem je camera's en microfoons mee.

Genoeg. Was ik nu niet duidelijk?

Neem je zooi mee. Doe de camera uit.

We zijn klaar. Ga weg. Rot op. Ga weg. Iedereen.

Ga eruit. - Stanislav, we gaan weg.

Pak je camera en loop naar de maan.

Er zijn mensen die vinden dat je een held bent.

Dat je honderd miljoen levens hebt gered

door wat je gedaan hebt die nacht.

Waar was je op 25 september 1983?

Wanneer de grootmachten bijna in de nucleaire afgrond vielen.

De Baltimore Orioles waren op weg om de vlag te winnen.

Wie had kunnen bedenken dat er misschien geen World Series zouden zijn dat jaar?

Dat er een uur later misschien geen wereld meer zou zijn.

Waarom ging ik akkoord?

De duivel liet me akkoord gaan.

Ik weet dat jij jezelf niet als een held ziet, kolonel.

Maar de laatste tijd...

namens de mensen in Washington, New York, Philadelphia, Chicago

...bedankt dat je die nacht dienst had.

Hallo? - Wie is daar?

Stanislav Evgrafovitch? - Galya?

Ja. Kun je me horen? Het is Galya.

Ik bel je om te zeggen dat alles oké is. Ik heb je visum en ticket.

Hoe zit het met het geld? Als ze me bedriegen, ga ik niet.

Niemand zal je bedriegen.

Ze betalen de eerste helft nu en de andere helft aan het eind.

Als die buitenlanders me bedriegen, ga ik niet.

Niemand bedriegt je. Geen zorgen. Alles komt goed.

Laat me je helpen met je tas.

Nee, het gaat wel, bedankt.

Hoe zit het met mijn geld? - Je krijgt je geld.

Ik vertrouw ze niet.

Kan je moeder je horen kussen? - Ja.

Mam, ik kus Andrew.

Hoi, mam. Nu ben ik genoodzaakt om met je te trouwen, toch?

We kunnen het daarover hebben.

Ik ga je nu nog een cadeau geven.

Dus ik ga naar de banya... - Wat is er met de banya?

Ik vraag je, heb je het gelezen over het Zuid-Koreaanse vliegtuig?

Natuurlijk, iedereen. - Vertel me wat je denkt.

Vertel me eens.

Denk je echt dat hierdoor een nieuwe wereldoorlog start?

Ze hebben twee atoombommen gegooid. Hoe weten we of ze niet een op ons gooien?

Die vuile Amerikanen denken dat ze alles kunnen doen.

Als ik het bevel kreeg om een bom op hen te gooien, zou ik zeggen:

Ja, direct. Dat kan me niets schelen.

Excuseer me, kolonel. Ik liet me gaan.

Dat zal niet meer gebeuren.

kleine bommen zullen vliegen ze zullen vliegen

Kom op. Hij is niet mijn vader, ik ben zijn tolk.

Zijn tolk? Is dat een nieuw woord daarvoor?

En zie je dat gebouw daar? Kijk daar, met die lichten.

Dat is de VN.

Stanislav Evgrafovitch, dat grote gebouw waar we net voorbij komen.

Dat is de VN.

Ja, dat grote met die verlichting.

Mooi gebouw. Net een schip.

Hij geeft daar morgen een speech.

Echt? Een speech? Bombaclat.

Ik heb net tegen de chauffeur verteld dat je morgen een speech geeft.

Welke speech?

Een korte speech.

Ze zeiden me dat ik enkel vragen zou beantwoorden.

Er is morgen een speech bij de VN, ja.

Het is geen lange speech. Zeg gewoon iets...

Niemand heeft me iets verteld. Welke speech?

Waar komt dat vandaan?

Ze verwachten natuurlijk een praatje.

Wat verwachten die klootzakken nog van me?

Naast een verdomde speech?

Hoe moet ik dit opvatten? - Nou...

Het is niks bijzonders, gewoon een korte speech.

Ik ben geen gladde politicus die zich overal uit kan lullen.

Ik ben een normaal persoon.

Voor mij is een speech iets groots. Zeker hier...

Hoe moet ik dit opvatten?

Stelletje idioten.

Heb je hem boos gemaakt? - Die engerd blijft tegen me schreeuwen.

Alsof ik een stuk stront ben.

Ik zit ermee. Nog twee weken.

Stomme trut. Sla hem in zijn gezicht dan zal hij wel kalmeren.

Nee, ik kan hem niet in zijn gezicht slaan. Ik werk met hem. Ik ben zijn tolk.

Hoe kan hij je zo behandelen? - Dit is klote. Ik haat die oude zak.

Luister, ik heb medelijden.

Wat kan ik doen?

Wat doe ik hier in godsnaam?

Verdorie.

Als ze me niet betaalden, was ik direct vertrokken.

Verdomme.

Bedankt. Het spijt me dat het publiek niet voltallig was.

Er zijn nog steeds 25 mensen die hun pasje niet hebben opgehaald.

Grote verwarring. Dat gebeurt vaak, heb ik gehoord.