The first 172 lines.
ไม่มีอะไรจะบอก ก็แค่เพื่อนร่วมงานกัน
ไม่เอาน่า เธอไปไหนกับผู้ชาย
หมอนั่นต้องมีอะไรผิดปกติ
เขามีโหนกมั้ย โหนกแบบที่มีขนเพียบ
เดี๋ยว เขากินฉลามมั้ย
ก็ฉันไม่อยากให้เธอเป็นเหมือนฉันกับคาลไง
โอเค ทุกคนใจเย็นๆ นี่ไม่ใช่การเดทหรอกนะ
แค่คนสองคนไปทานมื้อค่ำกัน แล้วก็ไม่ได้นอนด้วยกัน
สำหรับฉันคิดว่านั่นแหละเดท
ตอนเรียนม.ปลาย ฉันยืนอยู่กลางโรงอาหาร
และเพิ่งนึกได้ว่าฉันกำลังเป็นชีเปลือย
- อ้อ แจ๋ว - นึกภาพออกเลย แชนด์เลอร์
แล้วพอก้มลง ฉันนึกได้ว่ามันมีโทรศัพท์
...ตรงนั้น
- แทนที่จะเป็น... - ใช่แล้ว!
- มุขนั้นฉันไม่เคยได้ยิน - ไม่เคย
ทันใดนั้น โทรศัพท์ก็ดังขึ้น
ปรากฎว่าเป็นแม่ฉันเอง
ซึ่งมันประหลาดเอามากๆ เพราะ...แม่ไม่เคยโทรมา
หวัดดี
หมอนี่บอก "หวัดดี" เขาอยากจะฆ่าตัวตาย
เป็นอะไรรึเปล่าจ๊ะ
ฉันรู้สึกเหมือนมีใครล้วงคอไปจับลำไส้เล็ก แล้วดึงออกมาทางปาก
- มาพันรอบคอฉัน - คุกกี้มั้ย
วันนี้แครอลมาขนของไปน่ะ
- เดี๋ยวฉันจะเอากาแฟมาให้ - ขอบใจ
ไม่นะ อย่า หยุดทำความสะอาดแสงออร่าของฉัน
อย่ายุ่งกับแสงออร่าของฉัน เข้าใจมั้ย
ฉันไม่เป็นไรหรอกจะบอกให้ จริงนะ ฉันขอให้เธอไปมีความสุขมากๆ
- ไม่จริงหรอก - จริงนะ
ช่างหัวเธอสิ เธอทิ้งฉันไป
นายไม่รู้เลยเหรอว่าเธอเป็นเลสเบี้ยน
ไม่รู้ เข้าใจ๋
ทำไมทุกคนคอยตอกย้ำเรื่องนี้นัก
เธอเองไม่รู้ ฉันจะรู้ได้ยังไง
บางครั้งฉันก็อยากเป็นเลสเบี้ยนนะ
ฉันพูดดังไปรึเปล่า
เอาละ รอส ฟังนะ ตอนนี้นายรู้สึกปวดใจมาก
รู้สึกโมโห รู้สึกปวดร้าว
ฉันจะบอกวิธีแก้ไขให้เอามั้ย
หาสาวคนใหม่
ไม่เอาน่า นายเป็นโสด ยังมีฮอร์โมนเพศ
ฉันไม่อยากเป็นโสด เข้าใจมั้ย
ฉันแค่อยากแต่งงานอีกครั้ง
ส่วนฉันอยากได้เงินล้านเหรียญ
เรเชลใช่มั้ย
พระเจ้า โมนิก้านี่เอง หวัดดี ขอบคุณพระเจ้า
ฉันไปที่บ้านเธอแต่เธอไม่อยู่ และคนที่ถือค้อนอันเบ้อเริ่มบอกว่า...
เธอน่าจะอยู่ที่นี่ ซึ่งก็อยู่จริงๆ
- รับกาแฟสักแก้วดีมั้ยคะ - แบบดีแคฟนะ
โอเค ทุกคนจ๊ะ นี่เรเชล เพื่อสมัยเรียนมัธยมของฉันเอง
นี่คือทุกคนจ้ะ นี่แชนด์เลอร์กับฟีบี้
และนี่โจอี้ จำพี่ชายฉันได้มั้ย รอส
- จำได้สิ - หวัดดี
- หวัดดี - พระเจ้า
นี่เธอจะเล่าให้เราฟังดีมั้ย หรือจะรอเพื่อนเจ้าสาวมาให้ครบก่อน
พระเจ้า คือว่ามันเริ่มประมาณครึ่งชม. ก่อนแต่งงาน
ฉันอยู่ในห้องที่เราใช้เก็บของขวัญ
และฉันกำลังจ้องมองเรือในขวดลำหนึ่ง
มันเป็นเรือในขวดที่สวยมากๆ
และทันใดนั้น...หวานพร่องมันนะ
ฉันก็คิดได้ว่า...
ฉันมีใจรักเรือลำนี้มากกว่าแบรี่ซะอีก
แล้วฉันก็สติแตก จากนั้นคิดขึ้นมาได้ว่า
แบรี่เหมือนนายหัวมันฝรั่งมากแค่ไหน
แบบว่าฉันรู้ว่าเขามีลักษณะคุ้นๆ แต่...
ยังไงซะ ฉันต้องรีบออกมาจากที่นั่น ฉันเริ่มคิดว่า...
ฉันทำยังงี้ทำไม และฉันทำไปเพื่อใครกัน
ยังไงก็ตาม ฉันไม่รู้ว่าจะไปที่ไหน ฉันรู้ว่าเธอกับฉันห่างๆ กันไปแล้ว
แต่เธอเป็นคนเดียวที่ฉันรู้จักในเมืองนี้
ซึ่งไม่ได้รับเชิญไปงานแต่งงาน
โธ่ ฉันหวังว่าเรื่องนั้นไม่ใช่ปัญหาใหญ่
ฉันเดาว่าเขาจะซื้อออร์แกนหลังใหญ่ให้เธอ
แต่เธอคงไม่ชอบมันเอามากๆ
พ่อคะ หนูคง...คงจะแต่งงานไม่ได้
ขอโทษค่ะ
หนูไม่ได้รักเขา
มันสำคัญกับหนูค่ะ
เธอไม่น่าจะใส่กางเกงตัวนี้
ฉันว่าผลักเธอตกบันไดไปเลย
ผลักเธอตกบันไดไปเลย! ผลักเธอตกบันไดไปเลย!
ไม่เอาค่ะพ่อ ฟังหนูพูดก่อนสิ
มันเหมือนตลอดชีวิตของหนู ทุกๆ คนบอกหนูว่า "เธอเป็นรองเท้า"
เธอเป็นรองเท้า!เธอเป็นรองเท้า! เธอเป็นรองเท้า!
แต่ถ้าวันหนึ่งหนูเริ่มถามว่า "สมมติว่าหนูไม่อยากเป็นรองเท้าล่ะ"
สมมติว่าหนูอยากเป็นกระเป๋า
ไม่งั้นก็เป็นหมวก
ไม่ค่ะ หนูไม่อยากให้พ่อซื้อหมวกให้หนู
มันคือคำพูดเปรียบเทียบค่ะ พ่อ
นั่นแหละ เป็นที่มาของปัญหา
พ่อขา นี่มันคือชีวิตของหนู
งั้นหนูก็อยู่ที่นี่กับโมนิก้า
คงแน่นอนแล้วว่าเธอจะอยู่ที่นี่กับโมนิก้า
นั่นอาจเป็นการตัดสินใจของหนู
หนูอาจไม่ต้องการเงินของพ่อ
เดี๋ยวค่ะ หนูพูดว่าอาจจะ
โอเค สูดหายใจลึกๆ อย่างนั้นแหละ
พยายามนึกถึงแต่เรื่องสงบๆ
ฝนตกลงมาใส่กุหลาบ แล้วก็หยดลงมาถูกลูกแมว
กริ่งประตูบ้านกับระฆังเลื่อนหิมะ กับอะไรสักอย่างของลูกแมว...
แล้วอะไรสักอย่างที่มีลวด
ฉันรู้สึกดีขึ้นแล้วตอนนี้
ฉันช่วยได้
ฟังนะ มันอาจดีที่สุดแล้วรู้มั้ย
ได้เป็นอิสระ ได้ดูแลชีวิตตัวเอง
แล้วก็ ถ้าเธอต้องการอะไร เธอมาหาโจอี้ได้เสมอ
ฉันกับแชนด์เลอร์พักอยู่ห้องตรงข้ามนี่เอง เขาไม่ค่อยอยู่ห้องหรอก
โจอี้ หยุดจีบเธอได้แล้ว วันนี้วันแต่งงานของเธอ
อะไร มีกฎบอกไว้หรือไง
กรุณาอย่ากดออดอีก เสียงมันดังน่ากลัว
- ผมเอง พอล - ให้เขาเข้ามาได้
- พอลคือใคร - พอล ไอ้หนุ่มไวน์น่ะเหรอ พอล
คงงั้น
นี่เดี๋ยวก่อนสิ เธอคงไม่มีนัดกับพอล ไอ้หนุ่มไวน์ใช่มั้ย
- เขาชวนเธอไปเที่ยวแล้วเหรอ - ชวนแล้ว
ได้เวลาเขียนไดอารี่อีกแล้ว
เรช เดี๋ยวสิ ฉันเลิกนัดได้
ไม่เป็นไร ไปเถอะ ฉันไม่มีปัญหา
รอส เธอมีปัญหารึเปล่า อยากให้ฉันอยู่มั้ย
มันก็คงจะดี
- จริงเหรอ - ไม่จริง ไปเถอะ ไปกับพอล ไอ้หนุ่มไวน์
หวัดดี เชิญเข้ามาค่ะ นี่คือ...
...ทุกๆ คน ทุกคนจ๊ะ นี่พอล
พอล ไอ้หนุ่มไวน์
- ไอ้หนุ่มไวน์ - โทษที เมื่อกี้ฟังชื่อไม่ทัน พอลใช่มั้ย
- นั่งก่อนสิ ขอเวลา 2 วินาที - ตกลง
ฉันเพิ่งดึงขนตาหลุดออกมา 4 เส้น ลางไม่ดีแน่
เรเชล คืนนี้เธอจะทำอะไร
กะว่าจะไปฮันนี่มูนจนตัวลอยขึ้นหลังคา
แต่...ไม่ทำอะไรแล้ว
ใช่แล้ว เธอยังไม่ไปฮันนี่มูนเลยด้วยซ้ำ
แต่ไม่นะ ไม่เอาแบบขึ้นหลังคา ยิ่งในช่วงฤดูนี้...
จิ้งจกมัน...
ตัวใหญ่จะตาย
ยังไงซะ ถ้าคืนนี้เธอไม่อยากอยู่คนเดียว
โจอี้กับแชนด์เลอร์จะมาช่วยฉัน ประกอบเฟอร์นิเจอร์
ใช่ๆ เราก็ตื่นเต้นมากๆ
ที่จริงขอบใจมากนะ ฉันว่าคืนนี้จะอยู่ที่นี่
- ฉันเหนื่อยมาทั้งวัน - ได้สิ ได้เลย
นี่ฟี๊บส์ อยากช่วยมั้ย
ตอนแรกก็อยากแต่ตอนนี้ไม่อยากแล้ว
ฉันควรจะประกอบแผ่นด้านหลังเข้ากับด้านข้าง
โดยใช้ไอ้ตัวนอนตามรูปมาเชื่อม
แต่ฉันไม่เห็นแผ่นด้านหลัง ไม่เห็นเดือยตัวหนอนใดๆ ทั้งนั้น
และขาของฉันก็เป็นเหน็บ
นี่คืออะไร
ฉันก็ไม่รู้เลยว่ะ
- ต่อชั้นวางหนังสือเสร็จแล้ว - เสร็จหมดแล้ว
นี่เป็นเบียร์ที่คารอลชอบมาก
เธอดวดมันแบบยกกระป๋องดื่ม ฉันน่าจะทันได้รู้
รอส ขอถามอะไรหน่อยสิ
หล่อนได้เฟอร์นิเจอร์ไป ได้สเตอริโอ ได้ทีวี
แล้วนายได้อะไรบ้าง
พวกนาย
- พระเจ้า - นายโดนหลอกซะแล้ว
- คุณพระช่วย - ผมรู้ ผมรู้ ผมเป็นคนโง่
ผมควรจะเอะใจตั้งแต่ตอนที่เธอไปหาหมอฟัน อาทิตย์ละ 4-5 ครั้ง
ไม่รู้ไปทำความสะอาดฟันกันอีท่าไหน
พี่ชายฉันก็เจอแบบนี้เหมือนกัน เขาสับสนมาก
คุณผ่านมันมาได้ยังไงคะ
เขาน่าจะแกล้งทำของมีค่าของเธอแตก
- อย่างเช่น... - ขาใช่มั้ย
ก็ได้ แต่มันคงไม่ง่ายนัก
ผมเองทำโดยเหยียบนาฬิกา
คุณเหยียบนาฬิกาของเธอจริงเหรอ
แบรี่ ขอโทษค่ะ ฉันขอโทษจริงๆ
คุณอาจคิดว่ามันเกี่ยวกับ การที่คุณใส่ถุงเท้าด้วยตอนเม้คเลิฟ แต่ไม่ใช่
ไม่เลย แต่เป็นเพราะฉันเอง ฉัน...
หวัดดี เครื่องตอบรับตัดสายฉันไปอีกครั้ง คือว่า...
รู้มั้ยเรื่องน่ากลัวคืออะไร สมมติว่ามีผู้หญิงคนเดียวให้กับทุกคน
สมมติว่าเรามีผู้หญิงได้แค่คนเดียว แค่นั้นแหละ
โชคไม่ดีที่ในกรณีของฉัน มีผู้หญิงสำหรับหล่อนแค่คนเดียว
No comments yet. Be the first to leave one.