Contempt (Le Mépris)

Dit is gebaseerd op een roman Van Alberto Moravia.

De acteurs zijn Brigitte Bardot en Michel Piccoli.

En Jack Palance en Giorgia Moll.

En Fritz Lang.

Raoul Coutard deed de fotografie.

Georges Delerue schreef de muziek.

Het geluid werd opgenomen door William Sivel.

Agnès Guillemot deed de montage.

Philippe Dussart en Carlo Lastricati waren unit managers.

Het is een film van Jean-Luc Godard.

Opgenomen in Cinemascope en gedrukt in kleur door GTC Labs.

Geproduceerd door Georges de Beauregard en Carlo Ponti voor Rome-Paris Films,

Films Concordia en Compagnia Cinematografia Champion.

André Bazin zei: "Film toont ons een wereld volgens onze verlangens."

Le Mépris is het verhaal van die wereld.

Ik weet het niet.

Misschien ga ik naar mama toe. Ik weet niet wat ik daarna zal doen.

Kom me halen als je wil. Om 4 uur. In Cinecittà.

Ik moet met die Amerikaan praten.

Misschien.

- Zie je mijn voeten in de spiegel? - Ja.

- Vind je ze mooi? - Heel mooi.

- Hou je van mijn enkels? - Ja.

En van mijn knieën?

Ja. Ik hou zeker van je knieën.

En mijn heupen?

Ook.

Zie je mijn achterste in de spiegel?

Ja.

Vind je mijn billen mooi?

Ja. Heel mooi.

- Zal ik op mijn knieën zitten? - Nee.

- Hoeft niet. - En mijn borsten. Hou je ervan?

- Ja, enorm. - Zachtjes, Paul. Niet zo hard.

Sorry.

Waar houd je het meest van, mijn borsten of mijn tepels?

Weet ik niet. Van allebei evenveel.

- Hou je van mijn schouders? - Ja.

- Ik vind ze niet rond genoeg. - Ik wel.

En mijn armen?

En mijn gezicht?

- Ook? - Helemaal?

Mijn mond, mijn ogen, mijn neus, mijn oren?

- Ja, alles. - Dan houd je helemaal van mij.

Helemaal, teder, tragisch.

Ik ook van jou, Paul.

Dag. Hoe gaat het? Wat gebeurt er? Het is hier leeg.

Jerry heeft bijna iedereen ontslagen. De Italiaanse film kwakkelt.

- Waar is hij? - Daar.

Gisteren waren er hier nog koningen.

Prinsessen, minnaars.

Alle menselijke emoties.

Gisteren heeft hij alles verkocht.

Ze gaan een supermarkt bouwen.

- Het is het einde van de film. - Film zal nooit verdwijnen.

Hij zegt dat u Toto tegen Hercules schreef. Loopt goed in New York.

Niet slecht.

Wees niet bescheiden. Met trots maak je goede films.

- Kent u De Odyssee? - Uw film met Fritz Lang?

- Het lukt niet. - Waarom nam u Lang?

De Odyssee heeft een Duitse regisseur nodig want een Duitser ontdekte Troje.

Wat moet ik doen?

Nieuwe scènes voor De Odyssee, niet alleen seks, ook meer…

Net als alle producenten weet hij het niet.

Weten dat je niet weet is een talent van superieure geesten.

Niet weten en denken dat je het weet is een vergissing.

Als je weet dat dit een vergissing is, maak je de vergissing niet.

Ik denk niet dat Lang het zal aannemen.

In '33 vroeg Goebbels Lang om de Duitse film te runnen. Lang verliet Duitsland.

Dit is '33 niet en meneer Prokosch weet dat u het zal doen.

Waarom?

Hij zal het zeggen tijdens de projectie. Hierlangs.

Waarom?

- Omdat u geld nodig hebt. - Hoe weet hij dat?

Hij hoorde dat u een heel mooie vrouw hebt.

Wat voor mooie dingen gaan we vandaag zien, Fritz?

Elke film moet een uitgesproken uitgangspunt hebben.

Hier is het de strijd van het individu tegen omstandigheden.

Het eeuwige probleem van de oude Grieken.

Het is het eeuwige probleem van de oude Grieken.

Ik weet niet of je het begrijpt. Ik hoop van wel.

Het is de strijd tegen de goden. De strijd van Prometheus en Odysseus.

Het is de strijd tegen de goden. De strijd van Odysseus.

Dit is Minerva, toch?

Ze is de beschermer van Odysseus.

En dit is Neptunus, zijn eeuwige vijand.

Meneer Prokosch houdt van goden.

Hij weet hoe ze zich voelen.

Jerry, vergeet niet, de goden maakten de mensen niet.

De mens heeft de goden gemaakt.

Kijk, dit is Homerus.

De goden maakten de mens niet, de mens maakte de goden.

Het is een zeemeermin.

Dat is kunst, maar zal het publiek het begrijpen?

- Wie is dat? - Penelope.

Meneer Prokosch heeft een theorie over De Odyssee.

Hij denkt dat Odysseus' vrouw ontrouw was.

0 broeders, die 100.000 gevaren trotseerden op weg naar het westen...

weigert niet te kennen door de zon te volgen, de onbewoonde wereld.

"Bedenk uw afkomst. U werd niet geboren om als bruten te leven…

Maar om deugdzaamheid en kennis na te streven."

- Heb je dat eerder gehoord? - Dat is heel bekend. Dante.

"Toen zag de nacht alle sterren.

Wij werden gevuld met blijheid, die snel in tranen overging...

tot de zee zich op ons wierp."

- Ik ben Paul Javal. Meneer Prokosch... - Ik weet het.

Leuk. Ik houd echt van Cinemascope.

Het werd niet gemaakt voor mensen maar voor slangen en begrafenissen.

Dit vind ik ervan, Fritz.

- Wil je het herschrijven? - Je hebt me bedrogen.

- Dat staat niet in dat scenario. - Jawel!

- Nee! - Pak het script, Francesca.

Wat is er, juffrouw Vanini? Gaat het over het script?

Ja, het staat in het script, maar je hebt het niet op dat scherm.

In het script staat het natuurlijk geschreven.

En op het scherm zie je beelden. Het heet dan ook een film.

Hij zegt dat het niet hetzelfde is op het scherm als op papier.

Eindelijk begin je de Griekse cultuur aan te voelen.

Ik kijk even of mijn vrouw er al is.

Blijf hier.

Als ik het woord "cultuur" hoor, pak ik mijn chequeboek. Korn hier.

Jaren geleden, verschrikkelijke jaren...

zeiden de nazi's "revolver" in plaats van "chequeboek".

Gaat u de job aannemen? Ja of nee'?

"De mens, als hij moet, kan zonder angst en alleen voor God staan.

Zijn eerlijkheid is zijn schild. Hij heeft noch wapens noch listen nodig...

tot dat moment wanneer Gods afwezigheid hem helpt."

- Dat is Hölderlin, niet? - Ja. De Roeping van de Dichter.

Het laatste vers is onduidelijk. Hölderlin schreef oorspronkelijk...

"Zolang God niet afwezig is." - En dan...

"Zolang God dichtbij ons is."

De laatste regels zijn zo gesteld dat ze de andere twee tegenspreken.

Het gaat niet meer om Gods aanwezigheid.

Het is de afwezigheid van God die de mens geruststelt.

Raar, maar waar.

Hoe zeg je "raar" in het Italiaans?

Ik kom terug binnen vijf minuten.

Dit is meneer Prokosch. Camille, mijn vrouw.

- Mijn vrouw, Camille. - Aangenaam.

- Fritz Lang. - Goeiedag.

Hij heeft die western met Dietrich gemaakt.

- Die was fantastisch! - Doe mij M maar.

We hebben hem net op tv gezien. Ik vond het heel mooi.

Dank u wel. Dat is attent van u.

Ik houd van de scène waarin Ferrer op de weegschaal leunt.

Dank u wel. Als ik De Odyssee afmaak...

Meneer Prokosch nodigt u uit voor een glas.

Ik weet het niet.

— Hij zegt dat u het zeker weet. — Ik?

Ja, ik kan een glas drinken.

Reken me erbuiten, zoals Goldwyn, een echte Hollywood-producent, zei.

Dag, ik bel u nog. Mevrouw.

Zullen we?

Ga zitten, mevrouw.

- U zit daar niet makkelijk... - Ik zie u daar.

- Prokosch komt terug voor u. - Nee, ik neem een taxi.

Laat hem gaan. We kunnen beiden een taxi nemen.

Wat wordt het?

Toe, ga dan.

Wat is het adres?

- Wat zei hij? - Mijn Engels is ook slecht.

We hebben een half uur gewacht. Waar bleef je?

Ik heb een ongeval gehad...

Ik zat in de taxi, en op de hoek van de straat…

Twee auto's... De hele bumper was los.

Toen begonnen de twee chauffeurs tegen elkaar te roepen.

- Ik wou een andere taxi. Daarom... - Daarom, wat?

Wat? Ik ben te laat. Ik moest mijlenver lopen.

Van Saint-Ange naar Piazza Venezia voor een taxi.

Ja, het duurde eeuwen.

Het kan me niet schelen. Je verhaal interesseert me niet.

Het kostte me 20 minuten.

- Geloof je niet? - We spreken er later over.

Ik ga wandelen.

- Korn morgen het contract tekenen. - Oké.

Camille, waarom ben je zo stil?

Jerry, telefoon uit Londen.

Jerry, Londen.

Vrijdag maken we opnames in Capri. Kom met ons mee.

Antwoord dan. Waarom zeg je niks?

- Wat deed je voor ik er was? - Niets bijzonders.

Hoezo? Heeft hij avances gemaakt?

- Waarom vraag je me dat? - Daarom.

Ik moet mijn handen wassen.

- Waar kan ik me wassen? - Boven, rechts.

- Wat is er? Je kijkt zo droevig. - Niets.

Heb je gehuild?

- Je baas is nietsontziend. - Dat klopt.

Ken je hem al lang?

- Wat deed hij vóór de films? - Ik wil er niet over praten.

Ik vroeg het maar.

Het is dom om zo lief en zo droevig te zijn.

Heb je niets leukers te zeggen?

Leuker?

Een grappig verhaal.

Welk verhaal zal ik vertellen?

Over Rama Krishna en zijn leerling.

Rama Krishna was een hindoeïstische wijsgeer.

Hij had een leerling die niet meer in zijn leer geloofde.

Hij besloot alleen te studeren. Dus hij ging weg.