Expats

TXINA KONTINENTALA

Clarke.

Clarke. Aizu!

Ondo da.

Aizu!

Barkatu!

Margaret...

Aizu!

- Kaixo? - Aizu!

Zaude!

Itzuli hona! Aizu!

Ireki atea! Ireki...

Margaret.

Ireki atea! Aizu!

Ene, zer...

Kaixo?

Kaixo?

Kaixo?

Kaferik nahi?

Nazkagarria.

Puri, aterako duzu emango ditugun arropen poltsa, mesedez?

Eta hauek gorde?

Kaxmirra ondo bildu.

Ez dut jantzi-sitsek jertse guztiak jatea nahi iaz bezala.

Eta dendara zoazenean, erosi mango ondua, mesedez.

Nire amak bihar hartzeko modukoa.

Andrea, Samek dio bost minutura daudela.

Zergatik dator hain goiz? Arratsaldean behar nuen.

Andrea, zure ama bidean da. Aireportura joan da bere bila.

Ez, Puri. Hori bihar da.

Ez, andrea. Autoan dago.

Los Angelesetik egun bat galtzen da,

beraz, ordu honetan atzo atera bazen...

Kaka.

Kaixo?

Zer... Ez...

Kaixo?

- Aizu. - Aizu.

Kaixo.

Hona etortzeko esan digute.

Etortzeko esan digute.

Chang inspektoreak.

Poliziak. Hong Kongetik etorri gara.

Ez.

Ez.

- Ez, barkatu. - Ez, zaude.

Chang inspektoreak etortzeko...

Lagunduko diguzu?

Nora joan gaitezke?

- Mesedez. - Mesedez.

Mila esker.

Ikusten? Batzuetan tematu beharra dago.

Ene.

Margaret.

Mila esker.

Mila esker, benetan.

Ez da izango...

Giltzaperatu egin gaitu.

Atea itxi du. Aizu!

Aizu!

- Aizu! - Margaret.

Itzuli hona!

Itzuli hona!

- Aizu! - Margaret!

Zabaldu atea!

Itzuli hona!

Ez gaitzazu hemen utzi!

Aizu!

Kaputxino itzelak prestatzen ditut.

Sinetsi beharko didazu, ez baitut nire makina hemen.

Baina hau bertsio pobrea da.

Ikaslea nintzenean egin ohi nuen.

Kaka. Makinaren mira dut.

Gauza txikiak dira beti. Tenperatura zehatza lortzen nuen,

apar ezin hobea.

Baina ezin naiz bila joan,

bereziki, gaur.

Nire amaginarreba hor egongo da dagoeneko.

Bera eta nire emaztea elkarri mokoka egongo dira.

Oso zaharra zara.

Amaginarreba duzu. Eta ilea belarrietan.

Noiztik axola zaizkizu nire belarriak?

Atzeman dudanetik.

Ukatzeko lain?

Agian.

Kaka.

Ados.

Benetan?

Zer zabiltza?

Gogoko ez duzunez, kendu egingo dut.

- Vodkarekin? - Vodkarekin.

Ikusi eta ikasi.

Su emango diozu zeure buruari.

Ez, zuk baizik.

Mozkor zaude ala?

Horregatik nago oraindik hemen?

Fidatzen zara?

Egizu, maite.

Ez nazazu "maite" deitu.

Emadazu su.

Tatxan!

- Ondo atera da. - Bai?

Ene. Ondo atera da.

"Agure" trikimailu gehiagorik baduzu?

Goizean gauean baino zaharragoa dirudizulako galdetzen dut.

Bai.

Batek daki zer daukazun ezkutatuta zimur horien atzean.

Armiarma-sareak.

Zure pisutxo kaskarrekoak bezalakoak.

Nik ere pisu polita izango nuke

familia zuri eta dirutsu batean hazi izan banintz.

Eta etxe bat banu Londresen eta beste bat Cotswoldsen,

eta edozein unibertsitatetan

sartzeko adina diru ordaindu dezaketen gurasoak.

Beste abokatu aberats zikin bat bilakatu eta nire arima saltzeko.

Apur bat entrenatzailea ordaintzeko erabiliko nuke.

Mercy gaixoa. Bakar-bakarrik zaude. Ez zaitu inork bisitatu nahi.

Ezta zure amak ere.

Txerri bat zara.

Orduan, zuk hirugiharra gustuko duzu.

Alua jaten didazunean, putzu batean eserita nagoela dirudi.

Eta zure buruaz ziur zaudenean,

Hannibal Lecter zarela dirudi, xurgagailu bat.

Baina korritu egiten zara, ezta?

Zergatik erabiltzen dituzu hortzak?

Korritzen zarenean, ahuntz bat dirudizu balaka.

Ipurdia nire aitonak baino bigunago duzu, 85 urte ditu,

bi iktus eta bihotzekoa izan ditu.

Zure ahoan zeozer hil dela dirudi.

Emaztea engainatzen duzu, mozkorra.

Zuk ume bat galdu eta familia bat suntsitu duzu.

Barkatu. Hori lekuz kanpo egon da.

Egia esan duzu. Hori egiten ari gara, ezta?

Ez da bidezkoa izan. Gaizki egon da.

Jolasa irabazi duzu.

- Tranparik gabe. - Mercy...

Ene, Harpreet da hori?

Zortzi urte balleta ikasten eman arren,

Hulk bezala ibiltzen da.

- Kaixo, Harpreet. - Kaixo, ama.

Esnatu berri zara?

Ez, ama. Sam, aterako dituzu poltsak?

- Bai, andrea. - Milesker.

Garbitu dituzu hortzak?

Bai, ama.

Ba, ez dirudi.

Hortzetako pasta organikoa erabiltzen dut. Ez du usain kimiko ez toxikorik.

- Ez dut gustuko. - Ados.

Eta zure zapatak?

Zapatilekin atera zara?

Ez dira onak ibiltzeko, eta, gainera, oin lauak dituzu.

Tximinoek bezala ibili nahi duzu?

Pozten naiz zu ikusteaz.

Zure amonari barre egiten nion txankletekin ibiltzeagatik,

baina azkarra zen.

Itsusiak dira, baina oso erosoak.

Pare bat ekarri dizut.

Milesker, ama.

Gizon honek ezpainetako polita darama.

Ama! Agerikoa da berari buruz ari zarela.

Horrela jantzita gizon bat bezala tratatuko dutela uste du.

Ezin dut sinetsi.

Jainkoarren.

Tira.

Ondo da. Utziko didazu...

Pizzaren mira dut.

Nola daukazu janaria buruan honelako momentu batean?

Plana jarraituz joan izan bagina,

New Yorken pizza jaten egongo ginateke denak.

Geratzea erabaki genuen, zuk ere nahi zenuen.

Ez, onartu egin nuen. Ez nuen nahi...

Tira, Margaret.

Neska hori nondik atera zenuen komentatu beharko genuke.

Nondik atera nuen... Hor zeunden.

Nik ez nuen bera kontratatzea erabaki.

- Ez nuen kontratatu. - Umeekin utzi zenuen.

- Ez zinelako etorri. - Lana nuen!

Essie eraman zenezakeen.

Gure umeak zaindu behar zenituen.

Kaka.

Barkatu.

Ez genuke orain honi buruz hitz egin beharko.

Ondo dago.

Ezin dut burutik atera. Gogoratzen duzu oporretan geundela

Gus gure ohetik erori zenean, eta lo sakonetik esnatu

eta lurra ukitu baino lehen harrapatu nuenean?

Eta...

barrezka hasi ginen.

Lo egiten ez dudala frogatzen zuelako.

Ez du beste ezerk axola, eta...

haiei begira zaude une oro, baita begiak itxita dituzunean ere.

Baina ez nuen Gus harrapatu gau hartan.

Nire erruz erori zen.

Ez dakit nola gertatu zen. Ez dut inoiz ulertuko.

Zer-nolako amak

galtzen du bere umea?

Ez zenuen galdu.

Ez.

Eraman zuten.

Nire antza zuelako eraman zuten.