Big George Foreman: The Miraculous Story of the Once and Future Heavyweight Champion of the World

Ήμουν 28 χρονών όταν πέθανα.

ΒΑΣΙΣΜΕΝΗ ΣΕ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Η ζωή μου ξεκίνησε στο Φιφθ Γουόρντ στο Χιούστον.

Ήταν από τις πιο σκληρές γειτονιές σε όλο το Τέξας.

Κατεβείτε.

Τίποτα δεν ερχόταν εύκολα.

Κάθε μέρα ήταν μάχη.

Θεέ μου.

Θα έχουμε ρεύμα μόλις μπορέσω.

Γκλόρια.

Μαίρη.

Ορίστε, Ρόι.

Και Τζορτζ.

Πρώτα ευχαριστήστε τον Θεό για το φαγητό.

Σκύψτε το κεφάλι.

Επουράνιε Πατέρα, ευχαριστούμε γι' αυτό το φαγητό.

Ξέρεις ακριβώς τι χρειάζεται αυτή η οικογένεια.

Ο Κύριος είναι ο ποιμήν μου, δεν θέλω στερηθή ουδενός.

-Αμήν. -Αμήν.

Πεινάω τόσο πολύ, που θα μπορούσα να φάω και το τραπέζι.

Ευχαριστώ, Μαίρη.

Η Μαίρη έβλεπε πάντα το καλό σ' εμένα.

Την αγαπούσα γι' αυτό.

Άκου.

Αύριο θα είμαι όλη μέρα στη δουλειά.

Θα ακολουθήσεις την Γκλόρια στο σχολείο το πρωί. Ακούς;

Αν μείνεις πάλι στην ίδια τάξη, δεν θα βγάλεις ποτέ το σχολείο.

Θέλω να μου υποσχεθείς ότι δεν θα παίξεις ξύλο.

Το υπόσχομαι.

-Καλημέρα, παιδιά. -Καλημέρα.

Πηγαίνετε στη σελίδα 16 του βιβλίου σας.

Ποιος θα κάνει ανάγνωση;

Τζέισον, σε ακούμε.

"Το Τέξας λέγεται Πολιτεία του Μοναχικού Αστεριού..."

Τι κοιτάς, Φόρμαν;

Τίποτα.

Δεν έχεις λεφτά ούτε για ένα κομμάτι ψωμί;

Τι λες γι' αυτήν την πέτσα;

Τη θέλεις;

Μάζεψέ τη.

Πρέπει να αλλάξει το όνομά του σε Φτωχαδάκι.

Φόρμαν με λένε.

Τι είπες, Φτωχαδάκι;

Τι;

Πώς με λένε, βλάκα; Πες το! Πες το όνομά μου!

Ο θυμός ήταν η αντίδρασή μου σε όλα.

Και συνέχεια πλακωνόμουν.

Ήταν το μόνο πράγμα που έκανα καλά.

ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΛΑΪΟΝΣ

Συγγνώμη, κύριε.

Όπα!

-Όχι! -Μη σηκώνεσαι.

Κράτα του τα χέρια.

Το πορτοφόλι του.

Έκπληξη, παίδες.

Είστε πολυάσχολοι εδώ, έτσι;

Αστυνομία! Ακίνητοι!

Κάπου εδώ πρέπει να είναι.

Κατέβα, Μπουτς.

Κάποιος είπε ότι τον είδε εκεί κάτω.

-Πες μου τι βλέπεις. -Βρες τον, αγόρι μου.

Βρες τον.

Έλα, αγόρι μου. Προχώρα.

Εντόπισες τίποτα;

Βρες τον.

Εντάξει. Βρες τον.

Σε τσακώσαμε. Βρες τον!

-Έλα. -Πάμε στο επόμενο τετράγωνο.

Έλα, αγόρι μου.

Πάμε. Δεν πρέπει να έχει απομακρυνθεί.

Αν παράτησες το σχολείο και είσαι μεταξύ 16 και 22 ετών,

εμείς θα σου διδάξουμε ό,τι χρειάζεται για να βρεις μια καλή δουλειά.

Στην επαγγελματική σχολή, μένεις στο κέντρο μας,

με δωρεάν υγειονομική περίθαλψη,

καθαρά ρούχα, δικό σου κρεβάτι και τρία γεύματα τη μέρα.

Και πληρώνεσαι ενώ μαθαίνεις.

Μία φορά στη ζωή σου, μη χάσεις την ευκαιρία.

Είναι επαγγελματική σχολή.

Μορφώνεσαι και εκπαιδεύεσαι για να πιάσεις δουλειά.

Πληρώνεσαι και κάτι λίγο κάθε μήνα.

Κι εσένα πού θα σε στείλουν;

Δεν ξέρω.

Όπου θέλουν, υποθέτω.

Κοίταξέ με.

Είσαι περισσότερα απ' όσα δείχνεις.

Το ξέρω, μαμά.

Θες να πας σ' αυτήν τη σχολή;

Ναι.

Τότε κάν' το σωστά, Τζορτζ.

Μη γυρίσεις τρέχοντας επειδή σου λείπω.

Τελείωσε ό,τι θα ξεκινήσεις αυτήν τη φορά.

Αυτό θα κάνω.

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΠΛΕΖΑΝΤΟΝ, ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ

Θα μάθετε μια τέχνη. Θα εκπαιδευτείτε.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΑΡΧΙΖΕΙ ΕΔΩ

Θα μάθετε να σέβεστε τον εαυτό σας και τους άλλους.

Θα σας δείξουμε τον δρόμο, ανεξάρτητα από το παρελθόν σας.

Έλα, παιδί μου.

Καλώς όρισες στο πρώτο βήμα για το λαμπρό μέλλον σου.

Τα κλινοσκεπάσματά σου.

Έχεις όνομα, μεγάλε;

Ναι, έχω όνομα.

Τζορτζ Φόρμαν.

Οι κοιτώνες είναι στη νοτιοδυτική γωνία.

Συσκότιση στις δέκα.

Όχι αλκοόλ, κάπνισμα, βρισιές, γυναίκες, καβγάδες.

-Μας ταΐζετε εδώ; -Τρεις φορές τη μέρα.

Από τη μία και μοναδική κυρία Μουν.

Ένα κρεβάτι είναι, φίλε.

CONVERSE ΤΣΑΚ ΤΕΪΛΟΡ

Σ' ΑΓΑΠΩ, ΤΖΟΡΤΖ, ΜΗΝ ΤΑ ΠΑΡΑΤΗΣΕΙΣ -ΜΑΜΑ

Κλείσ' το.

-Έχεις κάτι εναντίον της μουσικής; -Μπορεί.

Είσαι πάντα τόσο τσαντίλας;

Όταν προσπαθώ να διαβάσω.

Τώρα κατάλαβα γιατί είσαι εδώ.

Είμαι εδώ επειδή έχω αναξιοποίητες δυνατότητες.

Όπως λέει ο γέρος μου.

Είπε "Μη γυρίσεις πριν τις αξιοποιήσεις".

Πάμε να προκαλέσουμε τον κοιτώνα Γ σε ένα ματσάκι; Τι λες;

Τότε λέω να πάω για μάσα.

Μόνος μου.

Τώρα μιλάς σωστά.

Θα τα ξέχασες στα αποδυτήρια.

Όχι. Κάποιος τα έκλεψε.

Ηρέμησε, φίλε.

Να το αναφέρουμε στο γραφείο μόλις τελειώσουμε το φαγητό, εντάξει;

Εμένα να ευχαριστείς για τα μπράουνι.

Γιατί; Δεν βλέπω να φοράς ποδιά.

Ναι, κατάλαβαν ότι είμαι μαθηματικό μυαλό.

Με έβαλαν να ελέγξω την παραγγελία του κυλικείου.

Κι εντόπισα κάτι.

Ένα μπράουνι είναι πιο φτηνό από μια μερίδα φασόλια.

Και τι έγινε;

"Και τι έγινε;" Άλλαξα μερικά νούμερα στην παραγγελία.

Χάρη στις νέες μου περικοπές, έχουμε περισσότερα μπράουνι.

Και πολύ λιγότερα αέρια.

Τι;

Τι κάνεις;

Άνοιξε!

Άνοιξε!

-Πήρες τα παπούτσια μου; -Όχι! Σε παρακαλώ!

Δώσ' τα! Θα κλέψεις τα παπούτσια μου;

-Ήταν απ' τη μάνα μου. -Όχι!

Τι νομίζεις ότι κάνεις, σπουδαστή;

-Μη με ρίξεις! -Άφησέ τον! Σταμάτα!

Σήκω και φύγε από δω.

Για πού το 'βαλες;

Εσύ το έκανες αυτό;

Πάμε και τα λέμε.

Κύριε Μπρόντους.

Κατέστρεψες ομοσπονδιακή περιουσία.

Τώρα έχω δύο επιλογές.

Σε στέλνω στη φυλακή ή στο σπίτι σου.

Έκλεψε τα παπούτσια μου.

Η μάνα μου τα αγόρασε με πολύ κόπο.

-Γιατί τόση οργή; -Δεν είμαι οργισμένος.

Μπες στο αμάξι.

Όσο καιρό είσαι εδώ,

γρονθοκόπησες τρεις σπουδαστές...

και μία αθώα πόρτα.

Δεν με σεβάστηκαν.

Ούτε η πόρτα;

Έχεις λεφτά για εισιτήριο;

Όχι.

Ορίστε.

Δεν μπορώ να πάω σπίτι, κύριε Μπρόντους.

Δεν μπορώ.

Αυτό το μέρος...

είναι το μόνο που έχω.

Σας παρακαλώ.

Έχεις παίξει μποξ;

Μόνο καβγάδες στον δρόμο.

Μιλάω για πυγμαχία, όχι για καβγάδες.

Είναι άθλημα.

Με κανόνες.

Το έχω ακούσει στο ραδιόφωνο.

Θα σου μάθω εγώ.

Είσαι αρκετά μεγάλος κι άσχημος.

Θες να το μάθεις;

Μάλιστα, κύριε.

Μη με κάνεις να το μετανιώσω.

Τζορτζ, αυτός είναι ο Ρόις.

Θα είναι ο αντίπαλός σου σήμερα.

Μην ανησυχείς, μεγάλε. Δεν θα σε ζορίσω.

Είναι ένδειξη ευγενούς άμιλλας πριν τον αγώνα.

Δείχνει ότι δεν ήρθατε για να σκοτωθείτε.

Απλώς είστε δύο αθλητές.

Ανταγωνίζεστε ο ένας τον άλλο στο άθλημα.

Για να γίνει αυτό,

οι πυγμάχοι ακουμπούν τα γάντια τους, έτσι:

Εντάξει; Πάμε.

Ανέβα. Να δούμε τι κάνεις.

-Ρόις, δείξ' του τι εστί βερίκοκο. -Ξεκινάς μόλις πω "χρόνος".

Θέλετε λίγη δράση; Θέλετε δράση;

Στον Λιρόι Τζάκσον;

Χρόνος!

Πάνω του, Ρόις! Πάμε!

Μείνε ακίνητος!

Χτύπα τον, Τζορτζ.