Sentinelle

NETFLIX PRZEDSTAWIA

Zapytam jeszcze raz. Gdzie on się ukrywa?

Pani mąż jest poszukiwany.

Mamy rozkaz go zatrzymać.

Pytam ostatni raz.

Gdzie on jest?

Ja z nią porozmawiam.

Jest przerażona.

Tak nam nic nie powie.

Masz pięć minut.

Proszę posłuchać.

Nie chcemy zabić pani męża,

tylko go aresztować.

Boję się o syna.

Obiecuję, że nic mu się nie stanie.

Wróci do domu, gdy aresztujemy pani męża.

Nie odpowie za czyny ojca.

Niech pani pomyśli o synu.

On jest tu najważniejszy.

Nasz człowiek jest na drugim piętrze.

Ruszamy.

Bądźcie czujni.

Wchodzimy po schodach.

Zespół Alfa gotowy.

Przyjąłem.

- Cel namierzony! - Na ziemię!

- Zrób to. - Na ziemię, mówię!

Ręce na widoku!

Zrób to.

Nie patrz tak! Na ziemię!

Dzieciak pod ścianę. No już.

Zabierzcie go gdzieś.

Co mam zrobić, tato?

Strasznie się boję.

Coś tu nie gra.

Odpowiedz na pytanie.

Macie tu broń?

Macie broń?

Zapytaj go o broń.

Macie jakąś broń?

- Kryć się! - Padnij!

Widzieli nas.

Na jedenastej.

Cel na drugiej! Przed nami!

Zdejmijcie tych z prawej!

Cel zniszczony. Teren czysty.

Zrób to, synu. Będę z ciebie dumny.

Bóg cię wynagrodzi.

- Zrób to! - Zamknij się!

Zrób to!

Rusz się!

Zrób to, synu!

OPERACJA SENTINELLE TO INICJATYWA FRANCUSKIEJ ARMII

WDROŻONA 12 STYCZNIA 2015 ROKU

ŻOŁNIERZ OCHRANIAJĄCY LOKACJĘ

PRZECIWSTAWIA SIĘ TERRORYZMOWI

PRZEWIDUJE ATAKI

ADAPTUJE SIĘ DO SYTUACJI

DZIAŁA W OBRONIE PAŃSTWA I OBYWATELI

ODDZIAŁY OPERACJI SENTINELLE PATROLUJĄ ZAGROŻONE OBSZARY

KAŻDEGO DNIA ARMIA MOBILIZUJE 10 TYS. ŻOŁNIERZY

Mama oszaleje z radości!

- Kochana. - Jak się masz?

Tak się cieszę!

Kiedy wracasz?

Nie wracam.

Dostałam przeniesienie.

To świetnie.

Wcale nie.

Skończyłam szkolenie z wyróżnieniem.

Znam pięć języków.

A będę patrolować chodniki w operacji Sentinelle.

Nie na to liczyłam.

Rozumiem.

Ale jesteś z nami.

Dupek z szóstego wciąż tu mieszka?

Tak.

- Naprzykrza się mamie? - Nie aż tak.

Zjedzmy coś. Umieram z głodu.

Nie mogę uwierzyć, że tu jesteś.

Udusisz ją.

Gotowałam to danie waszemu ojcu. Przypominało mu o ojczyźnie.

- Niemożliwe! - Naprawdę?

Dalej, jedz. Z ciebie to sama skóra i kości.

Nie jestem głodna.

- Nie chcesz? - Później.

Mamo!

- Mamo, chcesz? - Później.

Więcej dla mnie.

Przepisano pani silne opioidy na migrenę.

Leki uspokajające, beta-blokery…

To wybuchowa mieszanka. Łatwo się uzależnić.

Mam dla pani propozycję.

Odnowię tę receptę, gdy porozmawia pani z terapeutą.

To dla pani dobra.

Zgoda?

- Zgoda. - Dam numer do znajomego.

Dziękuję.

- Dzień dobry. - Dzień dobry.

Porucznik Éric Jaubert.

Ja tu dowodzę.

Pani przodem.

Nie, dziękuję.

Poruczniku.

- Dzień dobry. - Witam.

Patrolujemy Stary Port.

Potem idziemy nad kanał.

- I dalej w dół. - Przepraszam.

Chyba się zgubiłem. Którędy do hotelu Negresco?

W tamtą stronę.

Dobrze, dziękuję.

To norma, przyzwyczajaj się.

Jak już mówiłem, najpierw port, potem Plac Garibaldiego.

- Kto to jest? - Nie wiem!

- Kto to? - Mój znajomy!

- Pomocy! - Przestań!

Kurwa…

- Szybko! - Patrz na mnie, gdy mówię!

Przyślij wsparcie. Mamy napaść.

- Zaraz ci przyłożę! - Jej chłopak ją bije!

Szybko!

Jest pijany! Zabije ją.

Proszę się uspokoić. Policja już tu jedzie.

Rozwalę ci łeb!

Czekaj!

Chorąży!

Chorąży!

Tak nie można!

Wszystko w porządku?

Już dobrze.

Jesteś z nami.

Zajmiemy się tobą.

W sobotę idziemy na miasto. Bez wykrętów.

Jak tam, przystojniaku?

Napijecie się kawy?

Chorąży?

W porządku?

Masz oksykodon lub kodeinę?

Jesteś gliną?

- Kodeina za 50. - Dobra.

Zaczekaj tu.

Co to? Nowy tatuaż?

Tak. Podoba ci się?

Bardzo.

To fajnie.

Nie rób takiej miny.

- Chodźmy. - Nie.

Spójrz na mnie.

- Nie. - Tak.

Uśmiech.

Przestań.

Nie jestem matrioszką.

Moje piękne córeczki!

Takie piękne.

- Zróbmy zdjęcie. - Dobrze.

Tego mi było trzeba.

Hej, dziewczyny!

Jak tam?

To moja siostra.

- Żołnierka! - Tak, cześć.

- Na razie. - Pa.

- Kto to był? - Nie wiem.

No dalej!

- Tańczę! - Nie!

Tania!

Tania.

- Jak tam? - Co u ciebie?

To moja siostra.

Cześć.

- Aurélien. - Klara.

A to kto?

Rosjanie.

- Poznasz mnie? - Tania…

No dalej!

Dobra.

Zaraz wracam.

- Dokąd idziesz? - Przypilnuję jej.

Tania!

WSZYSTKO DOBRZE?

GDZIE JESTEŚ?

Dzień dobry.

Cześć.

Muszę iść.

Odezwiesz się?

Pewnie.

Otwórz torbę.

- Nic tam nie ma. - Takie są procedury.

- Co to? - Zwykłe pudełko.

Pudełko na pierścionek.

Otwórz je.

Pokaż torbę.

- Co to? - To tylko papiery.

- Wścibski jesteś. - Taka robota.

Torba w porządku. Rozłóż ręce.

- Masz jakąś broń? - Nie.

- Co tu robisz? - Nic.

Rzuć broń!

Nie glina, co?

Spadaj stąd.

No już.