The Voyeurs

ΟΙ ΗΔΟΝΟΒΛΕΨΙΕΣ

Νιώθω ότι θα πληρώνω μια ζωή.

Δεν βάφουμε, δεν τρυπάμε τοίχους ούτε κρεμάμε κάτι απ' το ταβάνι.

Κουρτίνες;

Ξέρεις, Τομά, οι ιδιοκτήτες δεν το νοικιάζουν σε όποιον να 'ναι.

-Είναι γεγονός! -Πίππα, μείνε εκεί που είσαι.

Μας βγάζεις μια φωτογραφία; Ευχαριστώ.

-Γεια σου, μικρέ μου. -Γεια σου, μικρή.

-Τι νέα; -Τίποτα ιδιαίτερο. Εσύ;

Ήρθε η ώρα της αλήθειας, έτσι;

-Έτσι φαίνεται. Ναι. -Ναι.

-Είναι μεγάλο βήμα. -Τεράστιο.

Πολύ μεγάλο. Αν δεν πάει καλά...

-Άσ' το. -Θα είναι ζόρικο.

Μήπως να το ακυρώσουμε τώρα;

-Να χωρίσουμε όσο προλαβαίνουμε; -Να πάρει...

-Χάρηκα που σε γνώρισα. -Και που τα είπαμε.

-Τα μισά πράγματα δικά μου. -Και τα άλλα μισά, δικά μου.

Ναι, λογικό.

Αγάπη, αυτό είναι το σπίτι μας.

Εδώ θα ζω. Μαζί σου.

Δεν νομίζω.

Όχι ακόμα.

Σωστά! Συγγνώμη!

ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΗ

-Τι είναι αυτό; -Νερό χλωροφύλλης.

-Τι; -Νερό χλωροφύλλης.

Το μυστικό της μακροζωίας.

Θα μείνω στο Gewürztraminer κρασί μου.

Εντάξει, μείνε στο πώς-το-λένε σου.

Εντάξει, στάσου.

Ξέρω ότι μόλις μετακομίσαμε μαζί, αλλά να πούμε για το θέμα των παιδιών;

-Παιδιών; -Ναι.

Είναι σημαντικό να το συζητήσουμε τώρα.

Γίνεται να μην κάνουμε παιδιά για τουλάχιστον τέσσερα χρόνια;

-Ναι. Χριστέ μου. Εννοείται. -Ναι;

-Έλα! Μην κάνεις τόσο... -Με τρόμαξες.

Μισό, απλώς σκεφτόμουν πώς

βασικά, πέρασα όλη μου τη ζωή διαβάζοντας.

Όσο καιρό σε ξέρω.

Εσύ χάρηκες τη ζωή σου παίζοντας σε άθλια πανκ κλαμπ

-και κάνοντας ο Θεός ξέρει τι. -Ναρκωτικά.

Κι εγώ πέρασα τη δική μου σε μια ιατρική βιβλιοθήκη

-να μελετώ ως τις 2:00 το πρωί. -Ναι.

Γι' αυτό δεν θέλω να έρθει ένας απαιτητικός μπόμπιρας

και να μου χαλάσει τα τελευταία λίγα χρόνια ανεμελιάς.

Ναι, ξέρεις τι; Κι εγώ σκεφτόμουν την ανεμελιά.

Βλακεία ετοιμάζεσαι να πεις.

Όχι. Βασικά...

μπορείς να με περάσεις για κάπως τρελό,

αλλά σκεφτόμουν ν' αρχίσω ακορντεόν.

-Όχι. Αλήθεια; -Τι εννοούσες εσύ, τότε;

Θέλω να ξυπνάω την Κυριακή το πρωί με φρικτό χανγκόβερ

ως ενθύμιο των απαίσιων αποφάσεων που πήρα το προηγούμενο βράδυ.

Αυτό εννοούσα.

Μέσα. Το αξίζεις.

Αξίζεις όλα τα χανγκόβερ του κόσμου, Πίππα.

-Τα αξίζω. -Ναι.

Στις υπέροχες, απαίσιες αποφάσεις.

Στις υπέροχα απαίσιες αποφάσεις.

Έλα εδώ.

-Σ' αγαπώ. -Κι εγώ σ' αγαπώ.

Δες αυτούς τους δυο.

Φωτογράφος είναι;

Έτσι φαίνεται.

Βλέπεις τα πάντα μέσα.

Ωραίο σπίτι.

Να και τα φιλάκια.

Είναι ερωτευμένοι.

Αρχίζουν τα νόστιμα.

Ο τύπος της βγάζει τα ρούχα.

-Τόμας! -Αυτό κάνει.

-Τόμας. -Τι;

Ας μην κατασκοπεύουμε τους γείτονες.

Όχι. Δεν κατασκοπεύουμε.

Απλώς χαζεύουμε έξω απ' το παράθυρο. Έτυχε να είναι στο οπτικό μας πεδίο.

Εντάξει! Αδύνατον να μην ξέρουν ότι τους βλέπουν.

Ακριβώς.

-Σίγουρα το ξέρουν. -Σίγουρα.

Ετοιμάζεται να κάνει αυτό που νομίζω;

Ναι.

Ωραία φάση.

Εντάξει.

Τόμας, έχουμε καταντήσει κανονικοί ματάκηδες.

-Δεν συμφωνείς; -Όχι! Τι; Αφού θέλουν να βλέπουμε.

Αλλά θα σταματήσουμε, επειδή το θες.

Ευχαριστώ. Είναι το πρώτο μας βράδυ.

-Σωστά. -Ας τους αφήσουμε στην ησυχία τους.

Πηδιούνται τώρα. Εντάξει.

Τόμας! Έλα, διεστραμμένε.

Καλά, καλά.

Όρμα. Πάνω της, αγορίνα.

Λοιπόν...

Σου έχω μια...

Τόμας;

Μωρό μου;

Τόμας;

Τόμας.

Σεξ.

Λοιπόν, σου αξίζουν συγχαρητήρια.

-Τι έκανα; -Εσύ; Τίποτα.

Εγώ είμαι στην τρίτη μέρα εκτός μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Χωρίς Insta. Χωρίς Twitter.

Ο Τζόνι κι εγώ είπαμε να κάνουμε αποχή έναν μήνα.

Μάζελ τοφ, Άρι.

Διάβασα ότι τα ζευγάρια που μειώνουν τον χρόνο στις οθόνες

διπλο-τριπλασιάζουν το σεξ που κάνουν σε έναν μήνα.

Ναι;

Και τι βλέπουν όταν αυνανίζονται;

Θεέ μου! Πώς πάει η συγκατοίκηση;

Συνέβη κάτι περίεργο χθες βράδυ.

Οι γείτονές μας από απέναντι, ένα ζευγάρι,

το έκαναν και τους βλέπαμε κανονικά.

Πλάκα κάνεις! Πόσο χάλια ήταν;

Δεν ήταν. Ήταν πανέμορφοι.

Οπότε πήρατε καρέκλες, φτιάξατε ποπκόρν,

βγάλατε τα κιάλια...

-Όχι. -Γιατί όχι;

Το ότι κάποιος πιθανόν σε άφησε να δεις μια στιγμή απ' τη ζωή του,

δεν σημαίνει ότι πρέπει να βλέπεις.

Κάνατε 1.000% λάθος.

Είναι απόλυτα φυσιολογικό να βλέπεις.

-Προσωπικά, τους κόβω για επιδειξίες. -Χλωμό.

Αν είναι επιδειξίες,

οφείλουμε από ευγένεια να τους βλέπουμε.

Τα λέμε το μεσημέρι. Αντίο, φρικιό.

Θα βλέπεις πολύ καλύτερα μετά απ' αυτό.

Απλώς χαλάρωσε, εντάξει;

Κάνω 40 τέτοιες την εβδομάδα τα τελευταία 20 χρόνια,

και πάνω από τις μισές πήγαν καλά.

Αστειεύομαι, φυσικά. Καθετήρα, παρακαλώ.

Είκοσι χρόνια.

Κι ακόμα προσπαθώ να αποφασίσω τι θα γίνω όταν μεγαλώσω.

Εντάξει, σε τρία, δύο και...

Καλημέρα. Γεια σας. Είμαι η Πίππα από L'Optique. Τα γυαλιά σας είναι έτοιμα.

Πίππα;

Είμαστε ανοιχτά ως τις 6:00. Παρακαλώ. Γεια σας.

Τι είναι αυτό;

Λοιπόν, στην Ιαπωνία, τα πουλιά περιγράφονται ως "Δύο μάτια με φτερά".

Και πολύ δικαιολογημένα.

Έχουν τόσο ισχυρή οπτική οξύτητα

που από την κορυφή οκταόροφου κτιρίου,

μπορούν να δουν ένα μυρμήγκι που διασχίζει το πεζοδρόμιο κάτω.

Γιατί της το λες αυτό;

Είναι δωράκι για το νέο σπίτι.

Όταν δεις πουλιά να πίνουν απ' αυτό έξω απ' το παράθυρό σου,

να θυμάσαι πόσο ατελής είναι η όραση του είδους μας.

Εσύ κι εγώ, προσπαθούμε απλώς να τη βελτιώσουμε κάπως.

Ευχαριστώ.

Θέλω κι εγώ δώρο.

Γεια σου, αγάπη!

Γεια!

Τόμας! Είναι πολύ γλυκό!

Φτυστοί οι Μπερτ και Έρνι.

Τι γίνεται με τους φιλικούς γείτονές μας;

Αλήθεια; Θα καθιερωθεί τώρα;

Κοίτα, είναι σαν εμάς.

Καμία σχέση. Είναι πολύ πιο άνετοι.

-Ναι. -Σταμάτα να καρφώνεσαι τόσο.

Εντάξει. Στα μουλωχτά.

Πώς θα γίνουμε φίλοι τους;

Θες να γίνουμε φίλοι με τους γείτονες που κατασκοπεύουμε;

Γιατί όχι;

Πάω στοίχημα ότι το σάκε που πίνει θα τα σπάει.

Θα μπορούσε να μου προσφέρει κι εγώ να κάνω ότι καταλαβαίνω τη διαφορά.

Κι εκείνη θα σου έδειχνε όλες τις ωραίες μπουτίκ για να ψωνίζεις.

Ναι. Γιατί τα κορίτσια ψωνίζουν μόνο.

Καλά, εντάξει. Θα μάθω εγώ για τις μπουτίκ, τότε. Έλεος.

Πώς τους λένε;

Αυτή φέρνει σε Μάργκο.

Φυσικά. Βγάζει μάτι.

Κι αυτός σε Μπρεντ.

Ίσως ο Μπρεντ να μου πει τι να κάνω με την τριχοφυΐα στο σώμα μου.

Είδα τις τρίχες στο εφηβαίο του χθες και ήταν έργο τέχνης.

-Θα 'θελες να το κάνω αυτό; -Να τις ξυρίσεις;

-Ναι. -Όχι.

Δεν θα βγουν αγκαθωτές μετά;

"Αγκαθωτές".

Στάσου, πνίγεται;

Γαμώτο. Ο τύπος δεν μπορεί να πάρει ανάσα.

-Το ξέρω. -Δεν τον βλέπει.

Τι κάνουμε;

-Εντάξει, πάει τώρα! -Ωραία! Ναι!

-Όχι! -Στην κουζίνα πήγαινε!

Βγάλε τα ακουστικά σου!

Είναι επείγον!

Λοιπόν, να καλέσω την Άμεση Δράση;

Όχι, δεν θα προλάβουν. Πήγαινε εκεί.

-Μα τότε θα μάθουν ότι τους βλέπουμε. -Δεν θα πεθάνει, όμως. Τρέξε!

Γαμώτο. Εντάξει. Σωστά. Να πάω εκεί;

-Πήγαινε! -Εντάξει. Ναι. Καλά!

-Στάσου. Τόμας! Γύρνα πίσω! -Τι;

-Τι κάνει; Όχι! -Όχι έτσι.

-Πιο δυνατά! -Μα τι κάνει;

Έλα τώρα!

Τι κάνεις; Άντε!

Κοίτα!

Έτσι!

-Ναι! Άντε! -Το 'χεις, κοπελιά.

Γρήγορα! Σπρώξε!