The first 200 lines.
(ภาพยนตร์นี้ ได้แรงบันดาลใจจากเรื่องจริง)
(แต่ไม่ใช่สารคดีของตัวละครใดๆ ที่ปรากฏในภาพยนตร์)
(แด่พี่ชาย ถ่ายทำโดยวิธู วิโนท โชปรา)
ที่นี่คือจัมบัล
ใช่ ที่ที่ดังกระฉ่อนเรื่องโจร
และหมู่บ้านเล็กๆ นี้ ชื่อบิลกอน
และสหายที่นั่งบนหลังคาคนนี้คือมาโนช
และอีกไม่นานเขาจะตัดสินใจว่า
"ฉันจะผ่านการสอบที่ยากที่สุด ของอินเดียและเป็นตำรวจอาวุโส
และช่วยประเทศนี้"
ย้อนแย้งอะไรยังงี้
เขามัวแต่ยุ่งทำโพยสอบม.หกให้ผ่าน
เขากำลังโกง
ยังไงก็เถอะ ผมขอเริ่มเรื่องจริงนี้
ในวันที่พ่อของมาโนชถูกพักงาน
"ฉันไม่แพ้ง่ายขนาดนั้น"
"ฉันไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ ฉันไม่แพ้ง่ายขนาดนั้น"
"ฉันไม่…"
คิดอะไรของนาย
นายจะสบประมาทคุณเฉาฮัน แล้วเดินหายลอยนวลไปเหรอ
เขาทำอะไรอีก
เขาไม่ได้บอกเหรอ
เขาถูกพักงาน
ผมมาส่งจดหมายพักงาน
ฉันไม่ยอมรับ
มันเป็นทางการ ไม่มีทางเลือก
- บังคับฉันเหรอ - ใช่
รัมวีร์ อย่าพูดกับเขาแบบนั้น เขาเป็นแขกเรา
มาลูก เอามาให้ฉัน
นี่ครับ
โอย
นี่
กัมเลช
- หยิบไรเฟิลปู่มา - กัมเลช
ไอ้ชั่วนี่ คิดว่าตัวเองพักงานลูกฉันได้
ไรเฟิลเหรอ
- ผมแค่ทำตามหน้าที่ - ทำอะไร
- เตรียมทำหน้าที่พระเจ้าเหรอ - ปล่อย
กล้าดียังไงพักงานลูกฉันไม่มีเหตุผล
ฟังก่อนครับย่า
- พ่นมา - ปล่อย
- เอามาให้ฉัน - พูด
เมื่อวานคุณเฉาฮัน เรียกหารัมวีร์แล้วถามว่า…
ทำไมยังไม่เซ็นเอกสารแจกจ่ายเมล็ด
เป็นเดือนแล้วนะ
ชาวไร่ไม่เคยได้รับเมล็ด
นายกเทศมนตรีเอาไปหมด
แล้วจะให้เซ็นเอกสารนั่นได้ไง
กล่าวหานายกฯ เหรอ
พิมพ์จดหมายพักงานเขา เดี๋ยวนี้
ไอ้โกง แกกับนายกฯ ขายเมล็ดในตลาดมืด
แกปล้นชาวไร่จนๆ แต่ฉันเป็นคนโดนพักงานเหรอ
- ระวังปากด้วย - แกสิระวังตีน
เป็นครั้งแรก ที่มีคนปารองเท้าใส่เฉาฮัน
นี่…
นี่ครั้งที่สอง
พิมพ์จดหมายพักงานเขาเดี๋ยวนี้
ว่าไงล่ะย่า
นึกภาพออกไหม เขวี้ยงรองเท้าใส่หัวหน้า
สองครั้งด้วย
นี่ รัมวีร์
พวกโจรนี่ไม่สมควรได้รองเท้า
พวกมันสมควรได้ตะกั่ว กัมเลช ยิงมัน
ปล่อย
บ้าไปแล้วเหรอ
- ปล่อยฉัน - หุบปาก อย่ามาขวาง
- เป่าสมองมัน - ปล่อย ฉันจะฆ่า…
- ย่า ตำรวจมา - ให้ตาย ปล่อยมันไป
เอามา
เกิดอะไรขึ้น
พวกเขาไม่ยอมรับประกาศ พวกเขายิงผม
ไป
ไปติดประกาศ
ไป
รัมวีร์ อย่าไว้หน้ากบฏพวกนี้
พ่อแกสละชีวิตเพื่อประเทศ
จำเอาไว้
วันนี้ย่าเกือบส่งทุกคนเข้าคุก
จะไม่มีใครกล้าแตะลูกฉัน แม้แต่ปลายนิ้ว
เรื่องไร้สาระพวกนี้ เข้าหัวเขาหมดแล้ว
ตัดสินใจแล้ว
ฉันจะไปศาลสูง
ฉันจะไม่ไว้ชีวิตพวกมัน
ถ้าคุณออกจากบ้าน แล้วเราจะอยู่ยังไง
จ้องจะเอาบำนาญฉันอยู่ไม่ใช่เหรอ
ฉันจะไม่ให้สักแดง
เงินบำนาญนั่นไม่ใช่แค่ของย่า
มันของพ่อเขาด้วย
ไม่ต้องห่วง แม่
หลังจบมัธยมแล้ว ผมเป็นตำรวจได้ง่ายๆ
เอานี่
- ส่งไป - เขียนโพยกี่แผ่นเนี่ย
ปีนี้ฉันต้องผ่าน
โพยขนาดนี้ นายจะได้เป็นตัวท็อปคนใหม่ของจัมบัล
ทำดีมากพวก
ฟังให้ดี ทุกคน
โยนโพยทิ้งให้หมด
พวกโง่นี่แม้แต่จดคำตอบยังผิด
จำปีที่แล้วได้ไหม
ฉันปล่อยให้โกงโต้งๆ
เป็นไง
จาก 200 คน ตก 175 คน
(สอบปลายภาค ปี 1997 สอบวัดผลวิชาคณิตศาสตร์)
ปีนี้ระบบใหม่
ฉันจะเขียนคำตอบบนกระดาน
พวกโง่แค่ลอกคำตอบลงไป
- ระบบวิเศษ - เขียน คำตอบแรก…
เอ็กซ์กำลังสองลบสามเอ็กซ์ บวกสองเท่ากับสี่
และเอ็กซ์เท่ากับ…
- เวรแล้ว - เอ็กซ์ลบหนึ่ง
- เอ็กซ์ลบสอง… - รองคนใหม่มา
เท่ากับศูนย์ สี่
- ครับ - ครับ
เข้าใจไหม
- ครับ - เราโกงไม่ได้
ไม่มีอะไรหรอก
ฟัง
บีเท่ากับเอ็กซ์…
ลบสี่และเอ็กซ์ลบสาม
และเอ็กซ์ลบสาม
- ที่นี่มีอะไรกัน - และเอ็กซ์
เป็นประเพณีเก่าครับท่านรอง
คุณเป็นแขกผู้มีเกียรติของเรา
ยินดีต้อนรับ
เราไปคุยกันส่วนตัวดีไหม
ทางนี้ครับ
เชิญครับ
ครูใหญ่เราฉลาด
เขารับมือได้
เชิญครับ
คิดว่าไงครับ
คิดว่าพวกโง่นี่
เป็นวิศวกร หมอ ตำรวจแบบคุณได้ไหมครับ
ไม่มีวัน
ถึงจะเรียนทั้งวันทั้งคืน พวกนี้ก็ไม่มีวันจบม.หก
แต่เราช่วยสักนิด พวกนั้นจะเรียนจบได้
อย่างน้อยก็ได้งานต่ำๆ แค่นั้น
งั้นคุณก็กำลังบริการสาธารณะ
ไม่ใช่ผมครับ
นายกเทศมนตรี
ยังไงก็โรงเรียนเขา
ถอยไป
แล้วเขาก็โทรมาพอดี
ฮัลโหล
นายกฯ ครับ
ครับ
รองผกก.ดุชยันต์อยู่นี่แล้ว นี่ครับ คุยกับเขา
เชิญ
นายกฯ
คุณกำลังทำพลาด คุณรองผกก.
ที่นี่คือจัมบัล
ลูกๆ ของพวกโจรก็เรียนที่นี่
ถ้าลูกพวกมันสอบตก
พวกมันจะเผาบ้านคุณ
ช่างเรื่องพวกนั้นเถอะ
เชิญนั่งก่อน
เราคาดหวังในตัวคุณ
รับของหวานเพื่อเริ่มข้อตกลงกันครับ
เชิญครับ
ถอย
บอกแล้ว เขามันตัวแสบ
เขาจัดการได้
- ถ่ายรูป - ครับ
ลูกสอบตก
แต่กลับไม่สนสักนิด
ทีนี้จะไปศาลสูงเพื่อปฏิรูปประเทศ
แล้วถ้าไม่ผ่านล่ะ
ไม่ผ่านทั้งหมู่บ้าน
ปีหน้าก็ผ่าน
การสอบไม่ใช่การแสวงบุญกุมภเมลา ที่มาแค่ 12 ปีครั้ง
ถ้าเขาผ่าน
ป่านนี้เขาเป็นตำรวจไปแล้ว
แล้วจะเอาเงินมาจากไหน
ลูกคุณโดนพักงาน
จากไหนก็ช่าง ฉันไม่แบ่งบำนาญให้
ลูกคุณกำลังจะทิ้งเรา
กลับห่วงแค่บำนาญเนี่ยนะ
เป็นห่วงพวกเราบ้างไหม
ฉันห่วงทั้งประเทศ ปุชปา
รอก่อน
ปล่อยฉัน ปุชปา
ปล่อยให้ฉันสู้
จะสู้ด้วยท้องว่างหรือไง
วันนี้ไม่มีผักเหรอ
หลับตา แม่
ไปไหนของพวกแกมา
ตีเราทำไม
พ่อแกไปแล้ว
แกไม่แม้แต่อยู่ลาเขา
หลับตา แม่
- ทำไม - เอาน่า
หลับเถอะ
ลืมตาได้
เอามาจากไหน
ปัญหาเราหมดแล้ว
- เราหาเงินแล้ว - ยังไง
เราทำบริการรถลากชั่วคราว
ผมคนขับ เขาผู้ช่วย
ดีจริงๆ ที่ปู่แกตายในสงคราม
ไม่งั้นเขาคงละอายใจตาย
No comments yet. Be the first to leave one.