The first 200 lines.
You Again (2010) OCR 23.976 fps runtime 01:45:27
ไม่ได้... ยังไงเนี่ย...
ทางเข้าอยู่ไหนไม่ใช่...
ไทม์แคปซูล: มาร์นี่ โอลิเวีย โอลเซ่น 05/05/2002
มองกล้องฮัลโหล
ชื่อฉันใช่
ฉันชื่อมาร์นี่โอลิเวียโอลเซ่น
ฉันเป็นซีเนียร์ที่ริดจ์ฟีลด์ไฮ
ชีวิตเด็กไฮสคูลปี 2002 เป็นยังไงน่ะเหรอ
อย่างแรกนะคาถาเบื้องต้นเลย...
มู
ชีวิตสุดขื่น
ถ้าโชคดีหน่อยก็จะรอดไปได้
น่าเสียดายฉันมันไม่เคยมีโชค
แม้แต่นิดเดียว
ย้อนกลับไปตอนปีแรกที่เป็นน้องใหม่...
โทษนะ จองแล้ว
โทษที มีคนนั่ง
ฉันมาจากเมืองเล็กๆ ตอนเหนือของแคลิฟอร์เนีย
- และในโรงเรียนเล็กๆ อย่างโรงเรียนฉัน... - โทษนะ มีคนนั่ง
ก็มักจะมีคนนึงที่มีชื่อเสียงมากๆ
ที่บดบังรัศมีของคนอื่นๆ
ในชั้นปีของฉัน ฉันก็คือคนๆ นั้น
ปีที่แล้วเธออยู่ในทีมรึเปล่า
เอาล่ะ สาวๆ มาเริ่มกันเถอะ เอาล่ะนะ
5, 6, 7 และ 8
และ 1, ไขว้ 2, 3, 4
5, หมุน, 6, 7 และ 8 เตะ
เอาล่ะ คราวนี้เอาจริงนะ
- โชคดีนะ - ยิ้มกว้างๆ เข้าไว้ เริ่มได้
5, 6, 7 และ 8 และ 1...
ฉันอ่านเจอมาว่า ตัวตนของคุณในไฮสคูล
จะเป็นตัวบ่งชี้ว่า คุณจะเป็นใครในช่วงชีวิตที่เหลือ
เตะ
ฉันหวังว่ามันจะไม่ใช่อย่างนั้น
"ริดจ์ฟีลด์ไฮสคูล"
แต่ก็นั่นแหละ โชคไม่เคยอยู่ข้างฉันอยู่แล้ว
นั่นพี่ชายของฉัน วิล
เขาเก่งกาจ... ไปซะทุกเรื่อง
"ระวัง น้องเข้อยู่ในสนาม"
"ทีมเหย้า" "ทีมเยือน"
สู้ๆ เกเตอร์ส สู้ๆ
หลีกไป
สู้ๆ เกเตอร์ส
สู้ๆ ๆ เกเตอร์ส สู้ๆ ๆ เกเตอร์ส
งามหน้ามาก นังเข้
ป.ล. หน้าอย่างหล่อน ใส่หน้ากากไว้จะเหมาะกว่า
พี่จะพูดกับฉันได้รึยัง
พี่ยังอารมณ์ไม่ดีอยู่ มาร์นี่
ฉันอยากให้พี่รู้ว่าฉันเสียใจจริงๆ
สาวๆ พวกนั้นพูดถูกฉันมันไม่ได้เรื่อง
- โว้วๆ สาวไหน - อะไรนะไม่
ใครว่าเธอไม่ได้เรื่อง พี่จะไปคุยกับพวกนั้นเดี๋ยวนี้
- ใครว่าเธอไม่ได้เรื่อง - ไม่สำคัญหรอกวิล
พี่คอยปกป้องฉันตลอดเวลาไม่ได้ มันเป็นเรื่องจริง
พี่หวังว่าเธอจะมองเห็นได้ว่า ตัวเองน่าทึ่งขนาดไหน มาร์นี่
เธอแค่ต้องเชื่อมั่นในตัวเอง เพราะทันทีที่เธอเชื่อ
เธอจะทำได้ทุกอย่างที่เธอต้องการ
และแน่นอน วิลพูดถูก
ทันทีที่ฉันเปลี่ยนมุมมองของตัวเอง อดีตก็กลายเป็นเรื่องหนหลัง
ฉันถอดเหล็กดัดฟันออก ใส่คอนแทคเลนส์
และเริ่มยอมจ่ายเงินค่าตัดผม มากกว่า 8 เหรียญ
เป็นหนทางไกล นับจากวันที่โหดร้ายเหล่านั้น
แต่ถ้าไม่ใช่ความมุ่งมั่นที่แน่วแน่ ของเด็กสาวจากริดจ์ฟีลด์
ผู้หญิงที่ยืนตรงหน้าพวกคุณ ก็คงไม่ได้มายืนอยู่ในวันนี้
ทำงานในบริษัทประชาสัมพันธ์ ระดับแนวหน้าของลอสแองเจลิส
คอยเล่าให้นักประชาสัมพันธ์ น้องใหม่ฟัง ถึงเรื่องวันเก่าๆ
สมัยยังเป็นเด็กโข่งคงแก่เรียน
คุณควบคุมสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับคุณไม่ได้
แต่คุณควบคุมวิธีตอบสนองมันได้
ทั้งหมดเป็นเรื่องของการมอง
นั่นคือหัวใจของงานประชาสัมพันธ์
ขอบคุณค่ะ โชคดีนะคะ
- เยี่ยมมากค่ะ - ขอบคุณ
พูดได้ดีมาก จับใจจริงๆ
ขอบคุณมากๆ ค่ะ
เอาล่ะไปเก็บข้าวของ ในออฟฟิศคุณได้แล้ว
อะไรนะ ให้ฉันไปเก็บ ข้าวของในออฟฟิศเหรอ
- ใช่แล้ว - แต่ฉันขอลาหยุดแค่ 2 วัน
เพื่อไปงานแต่งงานพี่ชายฉัน
มีตำแหน่งว่างที่สาขานิวยอร์ค
ตำแหน่งรองประธาน เป็นของคุณ
เป็น... คุณ...
ฉัน... ตำแหน่งรองประธาน
เว้นแต่ว่าคุณจะมีปัญหา กับการเลื่อนตำแหน่งครั้งใหญ่
ไม่ค่ะไม่มี ฉันไม่มีปัญหา ไม่มีแน่นอน
- ขอบคุณค่ะ - คุณคู่ควรอยู่แล้ว
หนูก็ตื่นเต้นที่จะได้เจอกับทุกคนค่ะ แม่
ไม่อยากเชื่อเลยว่า มันจะเกิดขึ้นเร็วอย่างนี้
แม่รู้จ้ะมันจะต้องวิเศษสุดๆ เลย
ป้าโมนาของโจแอนนา ลงทุนกับงานแต่งนี้มากเลย
แม่พยายามติดต่อเธอ เพื่อบอกว่ามันมากเกินไป
แต่ได้รับข้อความตอบกลับมาว่า
"ยินดีที่ได้ทำ อยากมาเจอพวกเธอเต็มแก่แล้ว"
หนูรู้สึกแย่จังที่ยังไม่เคยได้เจอ กับโจแอนนาเลย
แม่รู้จ้ะ ตลกจังเลยนะ
พวกลูกเรียนไฮสคูล ที่เดียวกัน แต่ไม่รู้จักกัน
เดี๋ยวนะคะ เราเรียนไฮสคูลที่เดียวกันเหรอ
นึกว่าลูกรู้ซะอีก
เปล่าค่ะวิลแค่ส่งรูปมาให้หนูเท่านั้นเอง
แต่เธอดูไม่คุ้นเลย ริดจ์ฟีลด์ไฮเป็นโรงเรียนที่เล็กมาก
หนูจำโจแอนนาไม่เห็นได้เลย
ก็เพราะว่าเธอไม่ได้ใช้ชื่อ โจแอนนาตอนอยู่ไฮสคูลน่ะสิ
เธอใช้ชื่อเล่นน่ะ
ดีดี้
- ดีดี้ - ไม่ใช่..
- ตีตี้ - ตีตี้
ไม่ใช่... ไม่อยากเชื่อเลยว่า แม่จะนึกไม่ออก
- เจ.เจ. - ใช่แล้ว เจ.เจ.
โจแอนนา, เจ.เจ.ใช่แล้ว
ไม่นะ
ไม่ๆ
ไม่นะคะไม่
สัญญาณรัดเข็มขัดสว่างอยู่นะคะ ช่วยกลับไปนั่งที่ด้วย
แม่คะ แม่กำลังบอกหนูว่าวิล...
ขอทีล่ะ ทีฉันยังฟังคุณพูดเรื่อง "ทำไมแมวคุณเหมือนคนซะเหลือเกิน"
- มาตั้ง 45 นาที - คุณคะ กลับไปนั่งที่ด้วยค่ะ
- เพื่อความปลอดภัยของตัวคุณเอง - แม่คะ ถือสายเดี๋ยวนะ
ขอโทษนะคะ... เฮเธอร์ นี่เป็นเรื่องคอขาดบาดตาย
พี่ชายฉันกำลังจะแต่งงานกับผู้หญิง
ผู้ทำลายชีวิตฉันตอนไฮสคูล
ฉะนั้นถ้าคุณไม่ว่าอะไร... หลีกไปเลย
- ขอโทษค่ะแม่ หนู... - ขอโทษนะครับ มีปัญหาอะไรรึเปล่า
มีปัญหาอะไรรึเปล่าเหรอ
พี่ชายคุณกำลังจะแต่งงาน กับคู่ปรับตัวแสบของคุณรึเปล่าล่ะ
คุณไม่รู้เลยเหรอว่าเป็นคนเดียวกัน
ไม่มีใครรู้
พี่ฉันอยู่ปีสุดท้ายตอนที่ฉันอยู่ปี 2
ว่าเขาไม่ได้หรอกที่เขาไม่ได้ ติดตามละครน้ำเน่าของฉันตอนไฮสคูล
เพร็ทเซลหน่อยมั้ย
มีคนตั้ง 7 พันล้านคนบนโลกนี้
ฉันดันต้องมามี ยัยทายาทอสูรเป็นพี่สะใภั
หล่อนเป็นสาเหตุแรกเลยที่ฉันจากบ้านมา
มาร์นี่ ผมจะเล่าเรื่องอันธพาลให้ฟังนะ
พวกเขาก็เหมือนผู้ก่อการร้ายแหละ เพียงแต่เป็นผู้ก่อการร้ายจิตใจ
อย่าปล่อยให้พวกเขาอยู่เหนือกว่า
ฉะนั้นทางที่ดีที่สุด ที่จะทำได้คือนิ่งเข้าไว้
และทำให้เธอเห็นว่าคุณอยู่เหนือกว่า
ไม่เห็นจะเป็นไรเลย ถ้าวิดีโอ ไอ้เข้ริดจ์ฟีลด์ถูกผลักจะมีคนดู
- เป็นพันในยูทูบ - ล้าน
- ล้านคนเหรอ - ใช่
ว้าว ส่งลิงค์มาให้ดูมั่งสิ
- ได้เลย - ที่สำคัญที่สุดคือ
สิ่งต่างๆ ได้เปลี่ยนไปแล้ว
คุณต้องกลับไป แสดงความแกร่งให้เจ.เจ.เห็น
คุณอาจพูดถูกฉันคงโวยวายเกินไป
เฮ้ คุณทำได้น่า
- ฉันทำได้ - คุณทำได้
"ยินดีต้อนรับสู่สนามบิน ชาสต้าเคาน์ตี้"
อุ๊ย อยู่นั่นไง
"ยินดีต้อนรับกลับบ้าน มาร์นี่"
- สาวน้อยของแม่กลับมาบ้านแล้ว - หวัดดีค่ะ
โอ้ ลูกรัก 4 เดือนมันช่างนานจริงๆ
- เฮ้ - ทำไมสูงจัง
ดูลูกสิ ดูดีจัง เราคิดถึงลูกมากเลย
- หนูก็คิดถึงทุกคนค่ะ - อ๋อเหรอ ปากหวานไป
- ก็ไม่ได้นั่งหน้าหรอก - ฝันไปเถอะ
- เบน - อะไรล่ะ แม่
โจแอนนาให้ผมนั่งหน้าตลอดเลย
พวกแม่ไปไหนมาไหน กับโจแอนนาบ่อยๆ เหรอคะ
- เราไปทุกที่กับโจแอนนา - ไม่ทุกที่หรอก...
ถือกระเป๋าให้พี่สิ เป็นสุภาพบุรุษหน่อย
ลูกกลับมาบ้านแล้ว
"ขาเข้า/ขาออก"
มาร์ค ที่รักคะ ลูกถึงบ้านแล้ว
เบนรับโทรศัพท์ทีสิ
- ครับ - โคโค่พัฟฟ์ มานี่มา เจ้าเพื่อนยาก
- ลูกรัก... - โคโค่
โจแอนนาพาโคโค่ไปอาบน้ำตัดขนน่ะ
ทุกคนต้องดูเนี้ยบสำหรับงานแต่งงาน
รวมทั้งโคโค่พัฟฟ์ด้วย มาร์ค ลูกกลับมาบ้านแล้วค่ะ
ลูกรัก สุดสัปดาห์นี้บ้านเราเต็ม
ลูกกับโจแอนนาต้องนอนด้วยกัน ไม่เป็นไรนะ
- โธ่ แม่คะ - มาร์นี่ โอลิเวีย โอลเซ่น
โอเคค่ะ เหมือนไปนอนค้าง บ้านเพื่อนที่หนูไม่เคยได้รับเชิญ
แม่ไปทำอาหารเย็นนะ ที่รัก ลูกกลับมาแล้ว
"งานพรอม" "ประกาศ โปรดฟัง"
- จับได้แล้ว - ตกใจหมดเลย มาตั้งแต่เมื่อไร
- มานี่มา - ทนายเหรียญทองของริดจ์ฟีลด์
- ดูน้องสิ สวยขึ้นนะเรา - ขอบคุณ
เธอเชื่อมั้ยเนี่ย เพราะเมื่อไม่นานมานี้เอง
เราเป็นเด็กอยู่กันบนบ้านต้นไม้ สาบานว่าเราจะไม่แต่งงาน
บางสิ่งเปลี่ยนไป ว่ามั้ย
- หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น - สาวน้อยคนดังของพ่ออยู่ไหน
- ลูกรัก - หวัดดีค่ะ พ่อ
พ่อดูดีจัง ผอมลงตั้งเยอะ
พ่อน้ำหนักลดนิดหน่อย ขอบใจที่สังเกตเห็น
- ลูกสวยมากเลย - ขอบคุณค่ะ
โจแอนนากลับมาแล้ว แม่อยากให้ทุกคนลงไปข้างล่าง ด่วนเลย
หั่นครึ่ง เอาหลบไปข้างๆ
ขณะที่ม้วน สำคัญมาก ที่จะต้องให้กว้าง 1 นิ้ว
และยาว 9 นิ้ว แม่ก็จะได้ออกมาเหมือนอย่างนี้
- สมเป็นแม่ครัวตะหลิวเหล็ก - ดูสิครับว่าผมเจอใครเข้า
มาร์นี่ๆ ๆ
ดูเธอสิ
- ช่างสวยเหลือเกิน - ขอบใจ
เธอรู้มั้ยว่าฉันเฝ้ารอ เวลานี้มานานขนาดไหน
ในที่สุดมันก็มาถึง
เธอคิดว่าเธอรอนานเหรอ เพราะฉัน...
- มีเรื่องมากมายที่จะกล่าว - เชื่อสิฉันรู้
No comments yet. Be the first to leave one.