The first 200 lines.
Μία σφαίρα κάνει μικρή τρύπα μπαίνοντας...
και μεγαλύτερη καθώς βγαίνει. Το βλέπεις;
Λένε πως πονάει για πάντα. Είναι αλήθεια, μπαμπά;
Κράτα ανοιχτή την πληγή με ένα κουτάλι...
κι εγώ θα την καθαρίσω.
-Μπράβο, κορίτσι μου. -Ξέρω πως έμαθες απ'τα άλογα.
Αλλά κάν'το μαλακά. Πονάει.
Φέρ'την μέσα. Η χαλασμένη σίκαλη κάνει μια γυναίκα να αιμορραγεί.
Θα πεθάνει αν δεν της βγάλεις το παιδί;
Αυτοί οι ηλίθιοι Μαορί τρώνε διαρκώς σφαίρες.
Δεν πυροβολούνται μόνοι τους, μπαμπά.
ΤΟ 1860 ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΥΛΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΖΗΛΑΝΔΙΑΣ...
ΕΚΑΝΑΝ ΜΙΑ ΥΣΤΑΤΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ...
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΟ ΚΥΜΑ ΛΕΥΚΩΝ ΑΠΟΙΚΩΝ
ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΠΟΙΚΟΥΣ...
ΑΛΛΟΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ...
ΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΣ ΠΩΣ ΕΤΣΙ ΘΑ ΚΡΑΤΟΥΣΑΝ ΤΗ ΓΗ ΤΟΥΣ
Σ'ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΠΟΜΑΚΡΗ ΧΩΡΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΕΒΛΕΠΕΣ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ
'Ολες αυτές τις φορές ήμουν τόσο θλιμμένη...
που νόμιζα πως θα μ'έπιανε απόγνωση.
Δεν υπήρχαν ιερείς, ούτε εκκλησία να προσευχηθώ.
'Ενας στρατιώτης, ο μόνος μου φίλος, ο Ντόιλ.
Μερικές φορές ομολογούσα σ'αυτόν τις σκέψεις μου.
Μου είπε πως βοηθούσε να γράφεις τα βάσανά σου...
και παρ'όλο που δε θα του έδειχνα ποτέ τα γραπτά μου...
ίσως να μην τα διάβαζε καν.
Μάλλον θα τα έκαιγε, ή θα τα πετούσε στα κύματα.
Ο στόχος θα'ταν να ελευθερώσεις μόνο τον εαυτό σου...
και γράφοντάς τα...
ίσως καταλάβαινες καλύτερα πώς είχαν πάει τα πράγματα.
Την ιστορία της Ζωής σου.
Ζούσαμε στην μεθόριο μιας ερημιάς που κι ο Θεός είχε ξεχάσει.
'Ηταν το πιο απομακρυσμένο στρατιωτικό φυλάκιο στο χάρτη.
Υπήρχε μία σαφής γραμμή ανάμεσα σε εμάς κι εκείνους.
Ποταμός Ανανουί και ερωτεύτηκα τον Μαορί.
Προκεχωρημένο Φυλάκιο 1854 Τον έλεγαν Τόμι.
Βρισκόμασταν πάντα στα όρια των μπελάδων.
Και πάλι, όμως, τα παιδιά των Μαορί κατέβαιναν το ποτάμι.
Και όταν ήμαστε στο σχολείο, σε ειρηνικές περιόδους...
μπαίναμε στο φορτηγό που μας πήγαινε πέρα απ'τον λόφο.
Μια μέρα ξεκινήσαμε να περάσουμε το ποτάμι.
Ερωτευτήκαμε.
Αυτή ήταν η τελευταία φορά που είδα τον Τόμι μου.
'Ηρθε η αρρώστια της ασφυξίας (ινφλουένΖα)...
και εξαφάνισε αυτόν και το χωριό του απ'τον πλανήτη.
Ο Τόμι μου ήταν νεκρός.
Και μ'άφησε με το παιδί του.
Βρωμερή σκύλα! Με ρεΖιλεύεις!
Θα κρατούσα το παιδί του Τόμι, ό,τι κι αν έλεγε ο μπαμπάς.
Προτιμώ να πεθάνω, απ'το να σ'αφήσω να το σκοτώσεις!
Εσύ θα με πεθάνεις, κουνελομούρα πόρνη!
Δεν είσαι κόρη μου πια! Τουλάχιστον ο εραστής πέθανε!
Παρ'όλ'αυτά όμως, όσο χασάπης χειρουργός κι αν ήταν...
ξεγέννησε ο ίδιος το μωρό μου.
Απ'αυτόν έμαθα να ράβω άλογα και ανθρώπους.
Με τον Μπόι, γνώριΖα τη θέση μου στη γη.
Και για τα επόμενα 6 χρόνια, ήμαστε ευτυχισμένοι οι δυο μας.
Αχώριστοι.
Εδώ!
Τι έκανες; Μη φοβάσαι, άσε με να το δω.
'Ελα, πάμε να το ράψουμε.
Κάνε μία απ'τις αστείες προφορές σου.
Επίθεση, καθάρματα! Εφ'όπλου λόγχη!
Ο'Μπράιαν!
Φράνσις!
Ενώ εγώ και ο Μπόι ήμαστε ελεύθεροι σαν πουλιά...
ο στρατός έβαλε τον Ντόιλ και τον μπαμπά σε μία εκχέρσωση.
Είναι ιερός τόπος.
-Δεν πρέπει να'μαστε εδώ. -Είναι εντολές του στρατού.
-Θα κάνει ουλή; -Μία πολύ ωραία, σαν πειρατή.
'Αλλο ένα.
Ορίστε. Μπράβο σου, γενναίο παιδί.
Για να σε δω όρθιο.
-Γενναίο μου αγόρι. -ΠαίΖουμε κρυφτό;
-Δε μπορείς να με πιάσεις! -Χτύπησες το γόνατό σου!
Τραβήξτε!
Ο Πάνγκι με τα τατουάΖ είναι. Τι διάολο λες να θέλει εδώ;
Οι πολεμιστές μας πέθαναν εδώ! Κλέβετε κι απ'τους νεκρούς μας;
Και ο Χριστός να'ταν θαμμένος εδώ, πάλι θα το εκχέρσωνα.
Αν συνεχίσεις έτσι, θα σου συμβούν πράγματα.
Ο μπαμπάς, ο στρατιώτης Ντόιλ, η αδελφή μου κι εγώ...
1 είχαμε απ'την αρχή προβλήματα με τον γέρο-Πάνγκι.
Ο γέρο-Πάνγκι ήταν ο παππούς του Μπόι μου.
Με βλέπεις;
Ξέρω πως κρύβεσαι.
Ξέρω πως μου κρύβεσαι.
Μπόι, δε μ'αρέσει αυτό!
Πού είσαι;
Μπάρι, είδες τον Μπόι μου; ΠαίΖαμε κρυφτό, εδώ ήταν!
Εδώ ήταν πριν ένα λεπτό! Τον είδα!
Μπαμπά!
Μπαμπά, ο Μπόι! Χ άθηκε!
-Θα σου κρύβεται, όπως πάντα. -Χ άθηκε!
Πού είναι η αδελφή σου;
Τον μικρό τον πήρε ο παππούς του, ο Πάνγκι.
Θα τους βρει ο στρατιώτης Ντόιλ.
Μαμά!
Σάρα!
Ο πατέρας μου είχε βαρεθεί πια και ήθελε να τα παρατήσει.
Και αφήνοντάς μου την ιατρική τσάντα, μου έδωσε ένα μέλλον.
Δε θα ξανάβλεπα ποτέ τον μπαμπά και την αδελφή μου.
Δεν είχαμε έρθει με σκοπό να μείνουμε τόσο καιρό εδώ πάνω...
και τώρα ήμουν εγώ που δε μπορούσα να φύγω.
Τόσα χρόνια υπηρετώ με τον πατέρα σου...
και είχε πάντα καλή πρόθεση.
'Ενας στρατιώτης πολεμάει καιρό. Είναι σαν την ανάσα του.
Δεν ξέρει καν για τι πολεμάει.
Και τότε βλέπει κάτι που δεν έχει...
σαν την αγάπη που έχεις εσύ γι'αυτό το παιδί.
Ξαφνικά υπάρχει κάτι υπέρ του οποίου αξίΖει να πολεμήσεις.
Πρέπει να πολεμήσεις για ό,τι είναι στην καρδιά σου, Σάρα.
Ο καημένος ο στρατιώτης Ντόιλ.
Στην καρδιά μου υπήρχε χώρος μόνο για τον Μπόι.
Χ αμένος. Χ αμένος ήταν για μένα ο Μπόι μου.
'Οπως ήμουν κι εγώ. Δεν ξέρω πού τον πήγαν.
Για επτά χρόνια τους παρακολουθούσα.
Ο παππούς του ήταν ο μόνος που έκανε τατουάΖ στην περιοχή.
Αν έβρισκα άτομα που τους έκανε τατουάΖ τελευταία...
θα έβρισκα σίγουρα κι αυτόν, υπέθεσα.
Και αν έβρισκα αυτόν, θα'βρισκα και το αγόρι μου.
Ταξίδευα, έψαχνα... Πάντα έβλεπα το αγόρι μου.
Και πάντα έκανα λάθος.
Οι στρατιώτες, που οι πιο πολλοί γνώριΖαν τον μπαμπά...
ήταν μόνο για να διώξουν τους εποίκους απ'την γη.
Ταγματάρχη!
-Να ανακαλέσω το στράτευμα; -Δεν το εγκρίνω.
Ντροπή σου! Προδότη!
Δεν είναι λαός σου, Γουίρεμου. Δεν είναι της φυλής σου.
-Δουλειά μας είναι να διωχθούν. -Δεν έχουμε πόλεμο μαΖί τους.
'Ασ'το να καεί, Γουίρεμου. Πάμε.
-Θα το πληρώσουμε άσχημα αυτό. -Κάνε αυτό που πρέπει.
-Καθάρισε αυτό το μέρος. -Θα μας γυρίσει μπούμεραγκ!
Βοηθήστε τους!
Συγγνώμη! Σταματήστε!
Ανόητοι! Ο λαός σας αιμορραγεί...
ενώ εσείς λεηλατείτε τη γη μας!
Πού είναι ο Πάνγκι; Πού είναι;
Αυτός έκανε αυτό το τατουάΖ.
Πάνγκι!
Το αγόρι μου, πού είναι;
Ο πατέρας σου παραβίασε τους αρχαίους μας νόμους...
κόβοντας τον δρόμο του μέσα από το πεδίο μάχης μας.
Αυτός που φέρει το σημάδι μου στο πρόσωπό του...
θα εκδικηθεί για μένα και θα εξαπολύσει έναν ποταμό από αίμα.
Και όντως θα εκδικούνταν γι'αυτόν.
Απ'όλες τις σφαίρες που πέταξαν εκείνο το βράδυ...
ήταν εκείνη του ταγ/χη Μπέιν που ξεκίνησε τον πόλεμο.
Γουίρεμου, άφησέ τον!
'Ελα, Σάρα. Δεν είναι μέρος για γυναίκα αυτό.
'Ενας πόλεμος. Ο αρχηγός Τε Κάι Πο...
εξαπέλυσε τρόμο σε όλους μας.
Το συνοριακό φυλάκιο, το μόνο σπίτι που είχα...
ήταν το πρώτο πράγμα που βρέθηκε στο δρόμο του.
Σάρα, βιάσου! 'Ασε τα φάρμακα!
Εσύ πρώτος. Πάμε!
Πήραν το επάνω φυλάκιο. Πρόσεξε, Σάρα!
Συνέχισε να προχωράς, Σάρα!
Γρήγορα! Δώστε μου το χέρι σας, μις!
Κάτω το κεφάλι! Προσέξτε!
Ο Τε Κάι Πο, ο αρχηγός του εχθρού αυτοπροσώπως.
Γιατί με παρακολουθούσε;
Περίμενα τόσα χρόνια για να δω αυτά τα σημάδια...
και τώρα παρασυρόμουν προς λάθος κατεύθυνση!
ΚΕΝΤΠΙΚΟ ΟΧ ΥΠΟ, ΚΑΣΤΛΚΛΙΦ
Ο αρχηγός Τε Κάι Πο επιτέθηκε την αυγή.
Κατέστρεψε το οχυρό, ταγ/χη. Πρέπει να επιτεθούμε τώρα.
Πριν μαθευτεί και έχει χρόνο να αναδομήσει.
-Κύριε ταγματάρχη. -Θα επιτεθεί ξανά.
-'Ασχημη ιστορία στα βόρεια. -Δεν έχετε άδικο, κύριε.
Η κοπέλα έχει το ταλέντο του πατέρα της.
Μάλιστα, κύριε.
Μπορείς να φύγεις.
Σάρα Ο'Μπράιαν.
'Οταν ήταν μικρή, πολέμησα με τον πατέρα της.
Τα γυναικεία χέρια είναι πιο χρήσιμα απ'τα αντρικά.
Τα δικά σου είναι καλά στο κόψιμο και το λεπτό ράψιμο.
Χ έρια χειρουργού.
Τον ήξερες εκείνο τον γέρο;
Εξακολουθείς να κάνεις καλή χρήση των χεριών σου, Σάρα;
Είμαι εξίσου ικανή με τον πατέρα μου πλέον, λένε.
Ωραία, τότε θα μείνεις εδώ. Θα βοηθάς στο νοσοκομείο.
Και για να'σαι ασφαλής, θα παραμείνεις μέσα στο οχυρό.
Τε Κάι Πο...
''Αυτός που ΚαταβροχθίΖει τη Νύχτα''.
Στο είπα πως θα το πληρώναμε ακριβά.
Πράγματι, Γουίρεμου.
Μην εμπιστεύεσαι ποτέ Μαορί, έτσι;
Γιατί αργά ή γρήγορα, θα θέλει τη γη του πίσω.
-'Εχω ιστορία με τον ταγ/χη. -Και ο ιχνηλάτης;
Ο Γουίρεμου;
'Ενας Μαορί που μοιάΖει περισσότερο με Ιρλανδός.
Γιατί;
Είμαι Ιρλανδός και πολεμάω για τους κωλο-Βρετανούς.
Πριν μερικά χρόνια, πολεμούσε κι αυτός εναντίον μας.
Αλλά είδε το λάθος του κι αποφάσισε να'ρθει προς τα κάτω.
Ο πιο εύστοχος του οχυρού. 'Οπου στοχεύσει θα χτυπήσει.
Εκεί είναι η σκηνή σου. Θες να'ρθω μαΖί σου;
'Οχι, μια χαρά θα'μαι.
Θα σ'αφήσω να τακτοποιηθείς. Θα στείλω τα πράγματά σου.
Καληνύχτα.
No comments yet. Be the first to leave one.