The first 200 lines.
แปลซับไทยโดย ฉัตริน เพชรกาฬ
เจ้าหน้าที่ โฮ รหัส 57005 มารายงานตัวครับ
บันกำลังเข้าทรงสืบสวนอยู่
เจ้าหน้าที่ โฮ รหัส 57005 มารายงานตัวครับ
มาช่วยฉันที
พอฉันเข้าไปในกระเป๋า ช่วยผลักลงจากบันไดที
- เข้าใจนะ? - ครับผม!
"นักเรียนเสียชีวิต: ถูกแทงหลายแผล"
"เจาะลึก ศพในกระเป๋าเดินทาง"
ฆาตกร คือเจ้าของร้านไอศกรีม!
ไปจับมัน!
"นักสืบบันไขคดีฆาตกรรมได้อีกครั้ง"
หัวหน้า
นี่เป็นของขวัญวันเกษียณค่ะ
- ขอบใจนะ - ขอให้มีความสุขครับ!
ฉันปวดฉี่
มีอะไรรึเปล่า?
- หาอะไร? - กระเป๋าตังค์ฉัน
หายที่ไหน?
- ก่อนหน้านี้อยู่ในกระเป๋า - น่าจะหล่นในนี้
นี่รึเปล่า?
- ขอบใจ - หล่นประจำ
ไม่ใช่เรื่องแปลก
กลัวฉันขโมยรึไง?
นายเอาไป 1000 นึงใช่ไหม
จะบ้ารึเปล่า
ฉันถอนแบงค์พันมาสิบใบ
นี่สลิป
นายปรักปรำฉันเหรอ?
โทรไปรายงานสิ
นายด้วยใช่ไหม ที่เอานาฬิกาฉันไป
โทรถามคนอื่นบ้างสิ!
ที่สถานีของหายบ่อย น่าจะเป็นนายนี่แหละ
โทรไปฟ้องเลยสิ!
ตำรวจ หยุดเดี๋ยวนี้!
หยุดอยู่ตรงนั้น!
"เจ้าหน้าที่หว่องหายตัวอย่างไร้ร่องรอย หลังจากผ่านมา 18 เดือน"
ดาร์กช็อกโกแลต?
เอาแบบที่มีถั่ว
อันนี้ก็มี
- อยากได้ที่มีอัลมอนด์ - ไม่มีเลย...
เธออยากได้ใช่ไหมล่ะ
คิตตี้กับเฟย์ก็มี ทำไมเธอถึงไม่มีล่ะ?
เก็บเงินไว้ร้องคาราโอเกะเถอะ
ไม่มีใครเห็นหรอก
แค่หยิบใส่กระเป๋า
หยุดยุให้เธอขโมยของสักที!
ฉันพูดกับเธออยู่นะ! เธอนั่นแหละ!
หยุดทำหน้าเศร้า! น้ำตาจระเข้
เธอยังเด็ก ผมแค่อยากช่วยเธอ
ไม่มีใครเห็นแบบคุณ!
ผมมีสัมผัสวิเศษไง
คนอื่นจะว่าคุณบ้าสิ
ผมแค่อยากช่วยทุกๆคน
คุณถูกไล่ออกจากตำรวจ ไม่มีใครอยากให้คุณช่วย
บันครับ
ผมโฮ มาจากแผนกอาชญากรรม
ฉันรู้จักนายเหรอ?
5 ปี ที่แล้ว ผมทำงานกับคุณได้ 2 วัน
ผมอยากให้คุณ ช่วยดูคดีนึงให้หน่อยครับ
คดีอะไร?
คุณคงเห็นข่าว เจ้าหน้าที่หว่องมาบ้างแล้ว?
ว่าต่อไป
18 เดือนที่แล้ว
หว่องกับคู่หูฉีไหว่ ตามคนร้ายไปในป่า
หว่องหายไปพร้อมกับปืน แต่ฉีไหว่รอดมาได้
เดือนที่แล้ว เกิดเหตุการปล้นหลายครั้ง
มีสองคดีที่เป็นการฆาตกรรม
รอยกระสุนตรงกับปืนของหว่อง
แผนกอื่นตรวจสอบ ก็ตรงกัน
ผมรับผิดชอบคดีนี้
ผมหาเบาะแสอยู่เป็นเดือน
ไม่พบอะไรเลย
ให้ฉันช่วยยังไง?
นายเป็นตำรวจ แต่ฉันไม่ใช่
หากฉันไขคดีไม่ได้ แล้วยังไงต่อ?
ผมอ่านแฟ้มคดีคุณหมดแล้ว
หากเมื่อไหร่ที่คดีถึงทางตัน
ผมนึกถึงคุณคือคนแรก
ปีที่แล้ว ปืนผมมีปัญหา
ผมได้ใหม่มา
กระบอกที่คุณเคยใช้
คุณคืออาจารย์ผม
บัน!
ผมรู้น่า
คุณสัญญาแล้วนี่
กลับไปทำอาหารต่อ ไว้คุยกันทีหลัง
ไม่
ข้อร้องเถอะ...
ไม่!
พอได้แล้ว
ออกไป! สามีฉันช่วยคุณไม่ได้! กลับไป
เขาไม่ใช่ตำรวจแล้ว! อย่ายุ่งกับเขา!
ขอร้องเถอะ ที่รัก!
ออกไปก่อน
หยุดเถอะ...
คุณสัญญาแล้วนี่ ว่าจะไม่กลับไปยุ่งอีก
ครั้งนี้คุณอาจตายได้
- ไม่หรอกน่า - ต้องใช่สิ!
ผมขอยอมตาย...
ดีกว่าที่ต้องใช้ชีวิตสังเวช
มันไม่มีความสุขเลย
9 เดือน หลังจากหว่องหายตัวไป
มือปืนสวมหน้ากาก ปล้นเงิน 80,000 จากบ่อนไพ่นกกระจอก
มันไม่ยิงสักนัด
ภาพจากกล้อง... มันใช้ปืน .38 ที่ตำรวจใช้กัน
3 วันต่อมา มือปืนคนเดียวกัน ปล้นรถขนเงิน
ครั้งนี้มันฆ่าเจ้าหน้าที่ไป 3คน ได้เงินไป 1.7 ล้าน
รอยกระสุนตรงกับปืนของหว่อง
1 สัปดาห์ต่อมา ปล้นร้านสะดวกซื้อ...
ทำไมต้องให้ไอ้เพี้ยนนั่นช่วยเราด้วย?
มือปืนอีกคนปล้นเงินไป 6,000...
พนักงานถูกฆ่า จากปืนกระบอกเดียวกัน...
เขาไขคดีนี้ไม่ได้หรอก!
เสียเวลาเปล่า!
มองอะไร? ไอ้เพี้ยน!
เดี๋ยวก็รู้! มันจะพาทุกคนซวยไปด้วย
อะไร อยากโดนเตะรึไง!
บัน จำผมได้ใช่ไหม?
ผมเคยอยู่อีกทีมนึง
แต่ขอย้ายมาอยู่กับคุณ!
หุบปากไปเลย!
ฉันเห็นและได้ยินที่แกพูดนะ!
ไอ้บ้า แกมันประสาท!
วันนี้พอแค่นี้ก่อน
ฉันมีตาวิเศษ มองเห็นอีกตัวตนของคนอื่นได้
นายมีคำให้การของฉีไหว่รึเปล่า?
หว่องกับผมซุ่มรออยู่ 5 ชั่วโมง
ผู้ต้องสงสัยมาพร้อมรถตู้สีขาว
เราคาดว่า เขาน่าจะเป็นคนร้าย
ตอนนั้นมันมืด เกินกว่าจะมองเห็นหน้าเขา
เมื่อเราเข้าใกล้เขา เขากลับวิ่งหนีเข้าในป่า
หว่องกับผมแยกกันวิ่งตามคนละทาง
ผมพยายามเรียกหาเขา... แต่เขาไม่ตอบอะไรกลับมา
เกือบจะเช้าแล้ว
กว่าผมจะออกมาจากที่นั่น
ซุปหูฉลาม
ปลานึ่ง
ไก่ย่างครึ่งตัว
และก็ข้าว 1 ถ้วย
ขอข้าวผัดครับ
ไปคุยกับเขาหน่อย
ฉีไหว่ คุยด้วยได้ไหม?
นายเป็นใคร?
ผมโฮ จากแผนกอาชญากรรม
ผมอยากจะถามเรื่องหว่องนิดหน่อย
หน่วยพิเศษทำคดีนี้ไม่ใช่เหรอ?
หน่วยพิเศษทำคดีนี้ไม่ใช่เหรอ?
ผมมันพวกสอดรู้
คุณว่าเขาหายไปไหน?
ฉันเชื่อว่าเขาตายไปแล้ว
ฉันเชื่อว่าเขาตายไปแล้ว
ฉันคลาดกับเขาในคืนนั้น
เขาคงวิ่งเข้าตะคลุบคนร้าย
มันคงฆ่าเขา
และเอาปืนเขาไปก่อเหตุปล้น
ฉันกับหว่องรู้จักกันมานานแล้ว ฉันกับหว่องรู้จักกันมานานแล้ว
ตั้งแต่เป็นมือใหม่
ฉันอยากหาเขาให้เจอ
ไม่ว่าเป็นหรือตาย
ขอบคุณ
คุณทานต่อเถอะ
ฉันไปฉี่ก่อน
มีอะไรรึเปล่า?
อย่ายิง!
อย่านะ!
อย่ายิงเด็ดขาด!
อย่ายิงเขา!
หยุด! นั่นคู่หูผม!
ฉันเบื่อเต็มที กับการสอบสวนเรื่องนี้
ถึงฉันมีหนี้
ถึงฉันมีหนี้ หนี้ก้อนโต
แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าฉันจะฆ่าหว่อง!
หนึ่ง..สอง..สาม..สี่...
ห้า.หก...เจ็ด...
ฉันก็เป็นตำรวจเหมือนกัน
ทำไมไม่เชื่อใจกันบ้าง?
เจ้าอ้วน
ทำไมแกร้อนรนนั้น?
เขาเห็นเราด้วย!
ไร้สาระ!
ฉีไหว่มีคน 7 บุคลิก ซ่อนอยู่ในตัว!
หนึ่งในนั้นคือผู้หญิง เธอทั้งเก่งและน่ากลัว
ส่วนเจ้าอ้วนนั่น ทั้งตะกละและขี้กลัว!
ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้น
ฉีไหว่เป็นคนโคตรซับซ้อน!
บัน คุณบาดเจ็บอยู่นะ
ทำไมกันนะ เจ้าอ้วน...
ถึงออกอาการขนาดนั้น?
เรากำลังสืบสวนอยู่
ขอโทษด้วยครับ
ตอนนายเอาปืนฉันมาให้ดู
ปืนนี่แหละ คือประเด็นหลัก
ผมรู้ ปืนคือตัวช่วยก่ออาชญากรรม...
นายกำลังหลงประเด็น!
ให้ใช้ความรู้สึกสืบสวน! ทิ้งตรรกะซะ!
หยุดเดี๋ยวนี้!
อีกแล้วเหรอ?
ทุกคนหมอบลง!
ตำรวจ!
No comments yet. Be the first to leave one.