The Big Apartment (Le Grand Appartement)

Hoi, Lucette. Hoi, Armand. -Hallo, Francesca.

Is dat de kleindochter? -Ja, de kleindochter.

Beraadslagen tot de 27e. Nee, de vierde.

Ja? -Francesca Cigalone.

Ik vertegenwoordig m'n oma.

Is onze zaak al voorgekomen? -U mag daar even gaan zitten en wachten.

M'n man was te aardig voor z'n huurders.

Dat heb ik hem zo vaak gezegd, Mme Falingard.

Hij zei dat in een woningcomplex…

…rijk en arm, handelaren en kunstenaars zij aan zij horen te wonen.

Hou op of ik doe je wat.

Falingard versus Ardilouze.

Een woningcomplex moet veel huur opbrengen door mensen die tijdig betalen.

Pardon? -Die wet voor sociale huurwoningen.

Hij zit vol tegenstrijdige tekst. -Het is een puinhoop.

De huurders worden altijd beschermd.

En de onfortuinlijke huisbazen zitten altijd fout.

Is uw advocaat er niet?

Nee.

De uwe ook niet?

Hij is er niet. Ik begrijp er niets van. -De zaak wordt twee weken verdaagd.

Staat versus Manaranche.

Het spijt me. Ik zat in een vreselijke file.

U wordt betaald om op tijd te komen.

Goed betaald.

Sorry.

Hallo, Francesca? Hoe is het gegaan?

Dat kan ik niet door de telefoon zeggen. Ik pik je op weg naar de advocaat wel op.

Ik kan niet mee…

Barbara Stanwyck zou 'echt wel' kunnen zeggen.

Een vrouw in het 19e-eeuws Montana praat niet als een Parijse hipster.

Maar om de zender te vernieuwen, moeten we wat meer up-to-date zijn.

Dus voor de make-over doen we een fluorescerende set en bimba's?

Bimbo's. -Bimba's.

Bimbo voor mannen, bimba voor vrouwen. -Helder.

En in de make-over zitten trouwens geen dialoog of ondertitels.

Dit vruchtbare land is nu van ons.

Deze vallei.

De hele vallei oogt alsof ze feest viert. Ze is blij om ons te zien.

De hele vallei…

…oogt alsof ze feest viert.

Ze is blij om ons te zien. -En wij zijn blij om hier te zijn.

Wat zit je dwars? We zijn de afgelopen drie dagen amper gestopt.

We gaan van perceel 77…

…de mooiste ranch van de streek maken.

En we gaan elke dag biefstuk eten. -Echt wel. We worden rijk.

Dat 'echt wel' kan niet.

Nee, het klinkt raar. -Zie je? De acteurs vinden het ook.

Je hebt gelijk.

Dat kan ze zeggen: 'Je hebt gelijk.' -'Je hebt gelijk'? Oké.

Ga maar verder.

We zijn er bijna.

Je mag trots op jezelf zijn dat je ons hierheen hebt gebracht.

En? -Twee weken uitstel.

Francesca, waarom moest ik nou komen? Martin is er toch?

Ik moet weg, ik heb een filmvertoning. Het hele team wacht op me.

Je lippenstift smaakt raar.

Hij beschermt me. -Waartegen?

Tegen de elementen. Jij bent een element.

Ik hoop dat het lukt.

Zo.

Kijk hem op de vlucht slaan.

Martins lafheid kan je soms de adem benemen.

Hij houdt niet van confrontaties.

Ik denk dat ik daarom van hem houd. -We zijn laat. Kom, we gaan.

Ik ben niet blij met u. -Pardon?

We gaan verliezen. Ik hou er niet van om te verliezen, Mr Cigalone.

Leg uw vrouw uit dat de wereld aan het veranderen is.

Ze is m'n vrouw niet.

Leg het dan uw dochter uit.

Mevrouw is m'n huisbazin. Ik ben noch haar vader, noch Mr Cigalone.

Adrien Jacques Eglantier, producent, regisseur…

…theoreticus, docent, acteur, volgeling van Jean Vigo…

Niet nu, Adrien.

U was niet in de rechtbank. Hoe kunt u ons helpen onze woning te behouden?

Wat? Denkt u dat u daar kunt blijven? U gaat het nooit winnen.

Die sociale huurwoningen zijn een schandaal.

Ik deel uw opvatting niet. -Uw opvatting is die van een huurder.

Woningcomplexen zijn geen aangelegenheid voor huurders.

De wetten voor sociale woningen staan lijnrecht tegenover die van de vraag.

Ze staan lijnrecht tegenover het principe van eigenaarschap.

U moet begrijpen dat de wereld is veranderd.

U bent een ontwikkeld man, Mr Rosier. -Eglantier.

Eglantier. Zoals u wilt.

Je moet goed met je geld omgaan en besparingen uitvoeren.

U moet met de tijd meegaan, Mme Cigalone.

U zult zich wel afvragen wat we hier komen doen.

Eerlijk gezegd wel, ja. Voor ons kantoor is uw zaak van weinig belang.

En we zullen onszelf voor paal zetten. -Goed, dan gaan we. Kom, Adrien.

Graag. Ik ontsla u van uw verplichtingen.

Uw das mag dan bij uw zakdoek passen…

…u leidt wel aan een groot gebrek aan elegantie.

Als advocaten niet deugen, deugen ze ook echt niet.

Maar intussen zitten we wel met de gebakken peren.

Hoe komen jullie Cigalones toch altijd in deze onmogelijke situaties terecht?

Heel vervelend.

Hou een beetje rekening met je huisgenoten.

Kijk uit. -Ben je niet wijs?

M'n nieuwe auto. -Kijk dan ook uit, idioot.

Wat mankeert u? -U bent een zielig geval.

U moet aan de Prozac. -Ik hoop dat uw vrouw u bedriegt.

Wat mankeert haar? U lijkt me een redelijk man.

Verkeerde kant, eikel. -Krijg de tyfus.

Weg hier, idioot. Achteruit.

Goeiemorgen, allemaal. Oussamba, alles goed?

Adrien, heeft ze een krokodil op of zo? -Zoiets inderdaad.

Hoi, Armand. -Sorry.

Praatgraag als altijd, zie ik. Mag ik een Salers, Armand?

Alstublieft. Een kwatrijn.

een boekhouder op de motor reed Francesca bijna plat

ze stootte een reeks vloeken uit die de vrachtwagenchauffeur niet meer vergat

Vreselijk. -Zet er een muziekje onder.

Mooi pak. Waar heb je het vandaan? -Parijs.

Kwamen we zondag nou bij jou? -Ja, we eten pili-pili.

Gaat het, schat? -Ja.

Met jou ook? -Ja.

Heb je je huiswerk af? -Mag ze blijven slapen?

Heb je het je ouders gevraagd?

Ja. -Goed. Tijd om in bad te gaan.

Ik kom zo.

Wat mooi.

Wat zie jij eruit. -Niks aan de hand.

Je bent van slag. Wat is er? -Niets.

M'n grote zus is verdrietig.

Niets aan de hand, hoor. -O jee.

Echt, het is niks. Alles in orde.

Wat doet ze nou? -Nee, Josephine, niet hier.

Wat doen jullie hier? -Dit is de woonkamer, Josephine.

Denk je? -Doe nou niet alsof je dat niet weet.

De wc is daar, weet je nog wel?

Francesca is een stoute meid.

Niets aan de hand.

Ik haat die nachtmerrie.

Ik ben te oud voor school en standjes.

Er zit me iets dwars. Maar wat?

Martin?

Nu al achter de computer.

Martin. Volgens mij is dit de eerste keer dat ik hem van achteren zie.

Als je ze van voren ziet, spelen mannen altijd toneel.

De rug vertelt de waarheid.

Martin heeft een nietige, kwetsbare rug, die geen zware dingen aankan.

Diep van binnen ken ik Martin niet. Wat denkt hij?

Wat doet hij als ik er niet ben? Houdt hij van me?

Hij weet vast zelf niet eens wie hij is.

Goeiemorgen, papa.

Ben je al op?

Heb je de hele nacht gewerkt? -Bijna wel.

Goeiemorgen, mama. -Goeiemorgen, lieverd.

Heb je lekker geslapen? -Ja.

Je ruikt lekker naar zeep.

Waar ga je naartoe? -Dat weet je toch.

Ik vlieg straks naar Florence.

Wat? -Voor dat eerbetoon aan Zavattini.

De scenarioschrijver van Sica.

Je zei dat je niet ging.

Je zei dat Sica's helden je deprimeerden, omdat je net zo bent als zij.

En dat is trouwens ook zo. -Kun je die voering er nog even in naaien?

Heb je al ontbeten? -Nee.

Ga maar, ik kom zo bij je.

Waarom blijven Martin en ik bij elkaar?

Dat komt door anderen.

M'n zusje, die ik bijna als m'n dochter zie, omdat we haar hebben geadopteerd.

M'n zusje Victoria, m'n weeskind.

Altijd als laatste op, altijd omringd door vriendinnen.

Wat ons bij elkaar houdt, is natuurlijk onze dochter.

En oma, die de weg begint kwijt te raken.

Adrien houdt ons niet bij elkaar, hij houdt ons alert.

Hij ziet zichzelf terug in de films die hij maakt.

Goeiemorgen. -Ik ben op zoek naar de badkamer.

Recht vooruit. -Die kant op?

Bedankt.

Adrien is me er een. -Bedek jezelf.

Hij is oud genoeg voor kruidenthee, maar wil per se champagne.

Ze helpt me m'n filmrollen te sorteren. -Dat hoorden we vannacht.

Ja, wat ons bij elkaar houdt, is het feit dat we samenwonen.

Het komt door het appartement. Mensen komen en gaan, sommigen blijven.

Adrien zou twee weken blijven met al z'n apparatuur en dozen vol filmrollen.

Dat is nu dik vijf jaar geleden.

Het is dus deze woning die ons bij elkaar houdt.

Grappig, al je vriendinnen lijken op elkaar.

Allemaal een beetje maf en jonger dan jij. -Op mijn leeftijd is iedereen jonger.

De laatste was leuk. Hoe heette ze?

Lizzie? -Lucie.

Dat was in de L-maand. Maar zij was anders, ze heette Coco.

Ze was leuk. -Ja, Coco was leuk.

Isabelle, wil je je gedicht voor me opzeggen?

langs de muur…

Als ik een gedicht hoor, wil ik weer terug naar school.

Dit is Marion. -Hallo.

Heb je koffie? -Deze is van mij. Op tafel staat meer.

Wat een heer. -Ik neem wel een appel.

Goed, ik ga ervandoor.

Hallo. -Marion. Het is een M-maand.

Nee, dit is mijn koffie. Mijn koffiepot.

Dag, papa.

Tot ziens. -Tot snel.

Vind je dit handig nu met al die toestanden?

Maak je geen zorgen, er gebeurt niks.

Ik ga met een gerust hart naar Florence.

Tot snel.