La Traviata

Превод и обработка: Љубомир Петровски

Долго време мина откако бевте поканети. Доцните!

Ние игравме карти кај Флора. Времето лета, кога се коцка.

Флора, мои пријатели, ноќва ќе биде забавна.

Други весели радости ве чекаат.

Да ги кренеме чашите и да уживаме.

Можете ли да уживате во забавата? Сакам да.

Ја ставив мојата довербата во задоволство,

како лек за моите болести.

Да, задоволството ни дава привлечност за животот.

Алфредо Жермонт, драга дамо,

е голем ваш обожавател.

И еден од моите најмногу ценети пријатели.

Мој драг Виконт, ви благодарам за таква блескава препорака.

Мој драг Алфредо!

Маркизу, како што ви реков, тука пријателството и задоволство одат рака под рака.

Дали е сe подготвено?

Драги пријатели, седнете.

Додека вечерате,

отворете ги вашите срца.

Добро кажано... Можеби виното ќе протера тајни.

Да ги отвориме нашите срца, едни на други.

Алфредо постојано мисли на тебе. - Дали се шегуваш ?

Кога бевте болни, доаѓаше секој ден, распрашувајќи се загрижено за вас...

Доста е!

Јас не сум ништо за него. Не лажам...

Дали навистина се грижите за мене?

Вистина е. Тогаш јас ви се заблагодарувам.

Баронот, што не направи толку многу за мене.

Јас ве познавам само една година.

И тој ме познава само неколку минути.

Подобро да молчи.

Овој млад човек ме иритира... - Зошто?

Мислам дека е шармантен.

Зошто си тивок?

Тоа е до нашата водителка со шарм.

Јас ќе бидам Хеба, која точи вино...

Може да бидете бесмртна како неа.

Да се напиеме...

Бароне, не можеш ли да измислиш еден стих

за оваа среќна прилика?

Тоа, зависи од вас!

Да наздравиме!

Јас немам инспирација...

Заповедајте, мајсторе!

Дали сакате, ќе ве молам?

Да. - Да?

Сега сум инспириран.

Внимание.

Да го чуеме пејачот.

Ајде да пиеме од радосните пехари

која убавина ги краси.

Нека минлив час

е опиеност од задоволство.

Ајде да пиеме.

Љубовта се слатки потреси.

Тие очи кои ги

поробуваат нашите срца.

Да пиеме бакнежи од оган

од пехарот на љубовта.

Со вас јас ги споделувам

моите денови на среќа.

Се што е во светот е лудост

освен задоволството.

Да се ужива.

За љубовта среќета е минлива.

Тоа е цвет кој цвета и умира,

да не уживате повеќе.

Да уживаме во

овој момент на задоволство.

За задоволство! Пиење и пеење

и смеата ќе бликне во ноќта.

Во овој рај,

нов ден ќе изгрее за нас.

Животот е за безгрижно уживање...

Кога не си се вљубил...

Не знам ништо за тоа...

Тоа е мојата судбина...

Значи? - Дали некој би сакал да танцува?

Прекрасна идеја!

Ние би сакале.

Ајде да одиме...

Ах! - Што е тоа?

Ништо.

Зошто сте застанале?

Ајде да одиме...

Мојата треска! Повторно!

Дали си болна?

Боже! Само се тресам...

Јас ќе ви се придружам наскоро.

Како што сакате.

Ох, колку сум бледа!

Ти!

Дали сеуште се чувствувате вознемирено?

Сега сум подобара.

Ах, овој живот ќе те убие.

Треба да се грижите повеќе за себе.

Како можам?

О, кога би имал право,

јас би бил буден старател

над вашиот драг живот.

Што велите?

Никој не се грижи за мене.

Зар никој на светов не те сака...

Никој? - Освен мене.

Се разбира! Ќе ја заборавев вашата голема страст.

Ти се смееш!

Но сеедно, имате срце?

А срце? Да... Можеби...

Зошто прашувате?

Ако сте имале, не би ми се потсмевале.

Дали сте сериозни?

Јас не ве лажам.

Дали долго ме сакаш?

Ах, да!

Повеќе од една година.

Еден среќен ден те видов,

блескава етерична визија.

Од тој ден

Јас сум запленет од неизречена љубов.

Таа љубов,

што е чукање на срцето на целиот универзум...

е мистериозна и возвишена,

мачење и радост,

задоволство на моето срцето.

Ако тоа е точно, тогаш остави ме!

Пријателство е сe што можам да го понудам.

Не знам како да се сака ниту почувствува благородна љубов.

Јас сум отворена и едноставна.

Треба да барате некоја друга.

Тогаш ќе биде лесно да ме заборавите.

О мистериозна љубов,

мистериозна и возвишена,

мачење и радост,

задоволство на моето срце...

Што по ѓаволите сте наумиле?

Само зборува бесмислици...

Добро, продолжи!

Нема повеќе зборување за љубов... Дали се согласувате?

Како што сакате.

Јас ќе одам. - Толку брзо?

Земете го овој цвет.

Зошто?

Така можете да ми го вратите.

Кога?

Кога ќе се исуши.

О боже!

Мислиш...утре?

Добро, утре.

Јас сум толку среќен!

Кажи ми повторно дека ме сакаш.

Ах, те сакам толку многу!

Оставете.

Да.

Јас ќе одам сега. - Тогаш, збогум.

Не сакам ништо повеќе.

Збогум.

Зората е кршење на небото, и ние мора да одиме.

Ви благодарам, драга дама, за прекрасната забава.

Градот е полн со возбуда,

но времето за задоволство мина.

Ние мора да се одмориме да собереме сила за нови задоволства!

Тоа е чудно!

Неговите зборови го допреа моето срце!

Дали би било погрешно за мене да сакам искрено?

Мојата вознемирена душа, што ќе одлучиш?

Никој се уште не ја разгорил страста во мене...

О, радост, јас никогаш не знаев.

да се сака и да бидеш сакан!

Како можам да го одбијам

за празни задоволства...

на мојот живот?

Можеби тој е оној

човек на моето срце,

осамен среде толпа.

Мојата душа го наслика во мистериозни бои.

Застрашувачки, тој постојано гледал

над мојата болна постела

и сега запали нова треска во мене,

во пламенот, пламен на љубовта!

Тоа е љубов,

што е чукање на срцето на целиот универзум.

Мистериозно, возвишено,

мачење и радост,

задоволство на моето срце.

Ова е лудило!

Празна заблуда!

Сиромашна жена,

осамена жена, напуштена,

во оваа преполна пустелија наречена Париз.

Што може да се надевам? Што да правам?

За што морам да живеам?

Уживањето!

Нурни во вителот на задоволството и удави се таму!

Секогаш слободна... ќе треперам од радост за радост.

Јас ќе го посветам мојот живот во потрага по задоволство.

Во зори или ноќ,

секогаш среќен во овие тајни куќи,

моите мисли мора да летаат до секогаш нови задоволства.

Љубовта е пулсот на целиот свет...