Sword of Destiny (大铸剑师)

ฆ่ามัน

ท่านพ่อ

ท่านพ่อ

ขอให้ดาบเฉิงอิ่งปกป้องลูกชายข้าเหมิงหยาง

ปลอดภัยไปชั่วชีวิต

ท่านพ่อ

ไปด้วยกันเถอะขอรับ

เวลาของพ่อหมดลงแล้ว

ทั้งดาบเล่มนี้ยังไม่สมบูรณ์

รอวันเฉิงอิ่งเสร็จสมบูรณ์

จะเป็นวันที่เจ้าแก้แค้นให้พ่อ

ท่านพ่อ ไปด้วยกันเถอะ

ไป

จ้าวหาน

นี่ก็คือดาบหานกวงสินะ

ดียิ่ง

นี่คือพระประสงค์ของฝ่าบาท

หรือความต้องการของเจ้ากันแน่

พูดมากไปก็ไร้ความหมาย

ปรมาจารย์ช่างตีดาบ

มีคนจ่ายทองคำสิบอี้ให้ข้า

เพื่อปลิดชีพเจ้า

ลงมือเถอะ

แต่ว่า

พวกเราไป๋หงไม่ฆ่าในวันอัปโชค

วันนี้เป็นวันอัปโชคใหญ่

ถือว่าเจ้าดวงแข็ง

ลูกพี่พร้อมแล้ว ๆ

เร็วเข้า

หนึ่ง สอง สาม

ท่าทางเจ้าดูเป็นผู้มีคุณธรรม

จะแบ่งทองคำสิบอี้ให้เจ้าครึ่งหนึ่ง

ทิ้งของติดตัวเอาไว้ซะ

ท่านผู้กล้า

ทองคำสิบอี้

ให้ท่านหมดเลย

ฉงฉีลงมือเร็ว

เร็ว ๆ

เจ้าได้ดาบนั่น

ของเจ้ามาจากที่ใด

ผู้ที่รู้คำตอบ

ล้วนตายไปหมดแล้ว

มองดาบทราบผู้ครอง

หวังว่าเจ้าจะคู่ควรกับดาบเล่มนี้

หมายความว่าอะไร

อย่าเข้ามานะ

นี่ นี่ก็สำเร็จแล้วหรือ

ลูกพี่ใช้ท่าทางข่มศัตรู

เจ้าจะไปเข้าใจอะไร

ท่าทางข่มศัตรู

เมื่อกี้ใครยิงธนู

เขา

ยิงเกือบจะโดนข้าแล้ว

ตกใจหมด

หยุดโวยวายได้แล้ว

หยุดได้แล้ว ๆ

ถอยหลังไป

ให้พวกเราเข้าไปเถิด

ห้ามเข้า

ให้พวกเราเข้าไป

ถอยหลังไป อย่าโวยวาย

ให้พวกเราเข้าไปเถิด

อยากตายใช่ไหม

ซวยจริง

ทำไมต้องเจอชาวบ้านที่เดือดร้อน เข้าเมืองตอนนี้ด้วยนะ

ข้าได้ยินว่า

ฝั่งตะวันออกเกิดทหารกบฏหลายกอง

ออกจับคนหนุ่มไปเป็นทหารไปทั่ว

โหดเหี้ยมยิ่งกว่าก่อนหน้ามากนัก

รีบถอยไปซะ

ให้พวกเราเข้าไปเถิด

หลบหน่อย ๆ

ขอทางหน่อย

พอแล้ว เลิกโวยวายกันได้แล้ว

พี่ชายทหาร

พวกเราสามคนเป็นบ่าวของท่านเจ้าเมือง

ไม่ใช่พวกเดียวกับพวกเขา

ท่านให้พวกเราเข้าไปเถอะนะ

ไม่ได้

ทำไมสามคนนี้ทำแบบนี้

นั่นสิ

จริง ๆ เลย

ถือสิทธิ์อะไร

มองอะไร

บอกพวกยามเฝ้ากะ

ระวังพวกเขาแอบเข้ามาตอนกลางคืน

เจ้าเมืองลั่ว

องค์ชาย

เจ้าเมือง

เจ้าว่ารองเท้าของข้าวันนี้เป็นอย่างไร

ของดี

คู่ควรกับภาพลักษณ์ขององค์ชาย

พูดถึงรองเท้านี่

ก็มีเรื่องราวอยู่

สิบปีก่อน

แถบนี้เกิดภัยแล้งครั้งใหญ่

ชาวบ้านแถวนี้ไร้ซึ่งที่ไป

ส่วนเจ้าเมือง

ผู้มีสติปัญญามองการณ์ไกล

เขาเกรงว่าเมื่อผู้ประสบภัย เข้าเมืองแล้วจะก่อความวุ่นวาย

จึงปิดประตูเมืองอย่างแน่นหนา

ผู้ประสบภัยนอกเมืองไร้ที่พึ่งพิง

จึงได้เพียงมุ่งขึ้นเหนือพึ่งพาอนารยชน

ผ่านไปไม่นาน

เพื่อการแก้แค้นแล้ว

ชาวบ้านได้นำทหารเหล่าอนารยชนเข้าสู่วังหลวง

ถลกเนื้อเจ้าเมืองเป็น ๆ

ทั้งใช้มัน

มาทำเป็นรองเท้าคู่นี้

ชั้นบนนั่น

รีบเปิดประตูให้ข้าเดี๋ยวนี้

เปิด

มิเช่นนั้นข้าจะใช้นิ้วนี่

ซัดพวกเจ้าให้ตาย

พวกเจ้ากลัวหรือไม่

รองเท้าจากหนังมนุษย์นี้เก่าแก่แต่ยังดูใหม่

พอตอนนี้สวมดู

องค์ชาย

ผู้น้อยเข้าใจแล้วพ่ะย่ะค่ะ

เปิดประตู

ปล่อยคนเข้ามา

ขอรับ

สาม

สาม

สอง

สบาย

ช่างสบายยิ่งนัก

หนึ่ง

หนึ่ง

ก็แค่โอรสที่ถูกขับไล่เท่านั้น

เปิดประตูแล้ว

เฮ้ ๆ

เยี่ยม

เฮ้

เปิดประตู ๆ

เข้าเมืองแล้ว

อย่าเบียด ๆ

อย่าเบียดกัน

อย่าเบียดกันสิ

กินข้าวได้แล้ว ๆ

มีของกินแล้ว

ช้า ๆ นะ

ขอบคุณพี่เสี่ยวเยว่

มาทีละคนนะ

ขอบคุณ

ไม่ต้องแย่ง ๆ

ขอบคุณ

มีให้ทุกคนเลย

มาทีละคน

ค่อย ๆ กินระวังติดคอ

ให้เจ้านะ

หอมจริง ๆ เลย

ต้าลี่

อันนี้ให้เจ้า

พี่เสี่ยวเยว่

พวกเราคนละครึ่งเถอะ

เจ้ากินเถอะ

ข้าไม่หิว

แต่

แต่ท่านไม่ได้กินอะไรมาหลายวันแล้วนะ

ไม่เป็นไร

อีกเดี๋ยวพอพี่เหมิงหยางมา

ต้องเอาของกินมาให้พวกเราแน่

ค่อย ๆ กินนะ

พี่เหมิงหยาง

จะบอกข่าวดีกับทุกคน

การค้าของเราครั้งนี้

ในที่สุดก็สำเร็จแล้ว

เจ้าพูดว่าในที่สุด

นี่หมายความว่าอย่างไร

พวกเจ้าสองคนเลิกแกล้งกันเสียที

เจ้าไปชำระบัญชีกับเถ้าแก่สิง

ซื้อของกินมาให้ทุกคนอีกหน่อย

เหมาหอสุราไว้

ให้ทุกคนได้กินเต็มอิ่มสักมื้อ

อื้ม

ท่านไม่ไปหรือ

ไม่ต้อง

อีกเดี๋ยวข้าค่อยไปหาพวกเจ้า

เช่นนั้นข้าไปก่อนนะ

ไปเถอะ

เถ้าแก่สิง

พวกเราจับตัวคนแล้ว

ท่านว่าเงินรางวัลนี่

ป้ายหยกนี่

เป็นป้ายหยกของนักดาบจงซานจริง

นั่นแน่นอน

ลูกพี่ของพวกเราออกโรง

ไม่มีผู้ใดประมือได้เกินสามกระบวนท่า

นั่นก็แปลกใหญ่

ในเมื่อเจ้าตัวตายไปแล้ว

ไยเช้าวันนี้

ยังมีคนพบเขาที่ทางหลักอีก

จะเป็นไปได้อย่างไร

ข้าเห็นกับตาว่าเขาร่วงลงไปจากหน้าผา

ข้ารู้จักพวกเจ้าเป็นอย่างดี

เป็นเพียงแค่ศิษย์ตามท้องตลาด

นักดาบจงซานเป็นคนที่พวกเจ้าจะฆ่าได้เช่นนั้นหรือ

ป้ายหยกอยู่ที่นี่

เจ้าอย่าคิดจะบ่ายเบี่ยง