The first 200 lines.
ความเดิมตอนที่แล้ว
แม่แกติดเหล้า เราต้องช่วยเธอ
แม่ นะครับ มันเป็นทางออกเดียว
ใครจะรู้ว่าแฟนนายจะกลาย มาเป็นไอดอลเล่นเกมฉัน
- หมายถึง... - เพื่อน
- ฉันอยากไปคาโบกับคุณ - คาโบเหรอ
ฉันรู้แล้วค่ะว่าคุณคบกับพ่อฉัน พ่อฉันเพิ่งจะหย่ามา
มันเร็วเกินไปที่เขาจะแต่งงานอีกรอบ
ตอนนี้ทางคณะกรรมการจับตานายอยู่
รอคอยนายทำพลาด แล้วนายก็ทำพลาดจริงๆ
จะโรงพยาบาลหรือแมตต์
- ลูกกับมาริสซ่าอยู่บ้านสองคนได้แน่ - ค่ะ อยู่ได้
เขาโน้มตัวไปหา แสดงว่าให้ความสนใจเธอเต็มที่
เห็นที่เธอหงายมือไหม
แสดงว่าเธอพร้อมรับฟังสิ่งที่เขาจะบอก
ฉันอ่านมาจากนิตยสารซุบซิบดารา
แต่ฉันคุยกับไรอันแล้ว
ไรอันบอกเองว่า ตอนนี้กำลังค่อยๆ ดูใจกัน
ไม่หรอก ภาษากายไม่โกหก
คู่รักคู่ใหม่ถือกำเนิดแล้ว
- ทำเป็นไม่รู้นะ - อย่างกับฉันรู้เยอะ
นี่ ฉันว่าจะกลับแล้วนะ
งั้นเดี๋ยวเรากลับด้วย
ไม่ๆ ไม่ต้อง พวกนายอยู่นี่แหละ
เดี๋ยวฉันพาส่งบ้านเอง
ยอมรับก็ได้ สองคนนี้หลงกันหัวปักหัวปำ
อันที่จริง ฉันดีใจนะเรื่องสองคนนี้
ไม่อึดอัดเวลาคุยกับมาริสซ่าเหรอ
ขนาดฉันยังอึดอัดเรื่องมาริสซ่าแทนเธอ
ไม่ ถ้าไม่เจอหน้ากัน ก็ไม่อึดอัด
นึกว่ามาริสซ่าย้ายไปอยู่บ้านเธอแล้ว เห็นพ่อเธอกับแม่มาริสซ่าเดตกันอยู่
ไม่ เธอยังอยู่บ้านเดิม
เธอยังเจ็บกับรักครั้งเก่าน่ะ
เห็นบอกว่าอยากทบทวนความรู้สึกตัวเอง
แล้วก็รักษาหัวใจเงียบๆ คนเดียว
แต่เธอมาปาร์ตี้นะ
ว่าไงนะ
พระเจ้าช่วย
เขาว่าภาษากายไม่โกหกใช่ไหม...
เธอคง "อี๋แหวะ" หมอนั่นมาก
อี๋แหวะหรืออยากให้จับก้นกันแน่
คูป ฉันเอง เพื่อนสนิทเธอไง
เพื่อนที่เธอมีปัญหาอะไร ก็เล่าให้ฟังตลอด
โอ๊ย ปวดหัว
กี่โมงแล้วเนี่ย
ห้องข้างในก็ไม่ได้ใหญ่นะ เธอได้ยินเสียงฉันอยู่แล้ว
คูป
โอเค นายไปหลบก่อน
หลบอะไร รถบ้านเล็กจะตาย
คูป
มาแล้ว ซัมเมอร์ เอานี่ไปด้วย
นี่ด้วย
ไปหลบ
คูป ฉันทุบได้ยาวๆ ไม่เจ็บมือนะ
คูป
- ไง - ไง แต่งตัวสวยนะ
เหมือนเคต มอส ก่อนได้ขึ้นปกวานิตี้แฟร์
ทำอะไรอยู่เหรอ
ก็เปล่าหรอก
เมื่อคืนสนุกไหมล่ะ
อืม
ตื่นเช้ามาจี๊ดๆ ที่สมองเลยสินะ
เหมือนฉันจะเป็นหวัด
ก็ยังดีที่ไม่ได้เป็น โรคติดต่ออย่างอื่น
พูดเรื่องอะไรน่ะ
แป๊บนะ
- ค่ะ - ไงจ๊ะ มาริสซ่า นี่แม่เองไง
หวัดดีค่ะ แม่
- คะ - ไง ลูกพ่อเป็นไงบ้าง
ค่ะ พ่อ
เราเพิ่งกลับจากไปเที่ยวนะ
สนุกไหมคะ
สนุกมาก
มากินข้าวกับพวกเรานะคืนนี้
ได้ กี่โมงคะ
น้ำเสียงตื่นเต้นจังเลยนะ
ประมาณสองทุ่ม
ค่ะ ได้ค่ะ บาย
ได้ค่ะ บาย
- พ่อฉัน - แม่ฉัน
- ทานข้าวเย็นใช่ไหม - สองทุ่ม
ไปแต่งตัวสิ เดี๋ยวฉันขับไปส่งโรงเรียน
เราจะได้คุยเรื่องมื้อเย็นด้วยอะไรด้วย
โอเค งั้นขอเวลาแป๊บ
แค่แป๊บเดียวคงไม่พอหรอกมั้งฉันว่า
มานี่สิ ไฟกำลังติดเลย
ฟังนะ นายต้องกลับแล้ว
กัญชาไง ที่รัก
สูบแล้วหายแฮงก์
อ้าว เป็นไง พวก
เช้านี้อารมณ์ดีเหลือเกินนะ
นายก็รู้นี่ เมื่อคืนฉันมีความสุขมาก
- ฉันชอบร้านนั้นนะ... - ร้านเบทชอปเหรอ
เราน่าจะไปบ่อยๆ นะ
- ถามจริง - จริงสิ ไปอีกคืนนี้เลยยังได้
เซดี้ชอบดีเจที่นั่น
เธออยากไปเต้นกับฉันน่ะ
ไม่ได้
ไหนนายว่าอยากเห็นฉันไม่เครียดไง
นายบอกให้ฉันเปิดหูเปิดตา
ให้เลิกเครียด เลิกเศร้า เลิกเก็บตัว อยากให้เลิกแค่นี้ต่างหาก
เข้าใจไหม เอาอย่างบู เรดลีย์
ไม่ใช่ให้ไปเที่ยวร้านเบทชอป สุงสิงกับพวกไม่รักดี
อ้าว แซนดี้ เป็นไงบ้าง
แหม วันนี้อารมณ์ดีนะ
ครับ...
ไปได้สวยกับสาวคนใหม่สินะ
พ่อ เมื่อกี้ไรอันยิ้มด้วย
แหงสิ เซดี้เป็นคนน่ารัก
มีเรื่องเครียดเหรอครับ
เปล่า เรื่องที่ทำงานน่ะ ไม่น่าห่วงหรอก
ก็อยากจะคุยต่อนะ
แต่ต้องไปบ้านเซดี้ มีเวลาก่อนโรงเรียนเปิด
ยังไงก็ร่าเริงไว้นะ โอเคไหม
ไงจ๊ะ พ่อรูปหล่อ
- พูดถึงใคร - พูดถึงใคร
ผมเล่นมุกเดียวกับพ่อซะด้วย สงสัยจะท่าไม่ดีแล้วแบบนี้
เมื่อก่อนพ่อก็เคยเล่นมุกแบบนี้น่า
แค่ช่วงนี้เหนื่อยเลยไม่ค่อยเล่น
งั้นก็ดีเลยค่ะ เพราะคืนนี้เรามีเดตกัน
- เดตไหน - ไปกินข้าวเย็นโรแมนติกริมน้ำ
แล้วก็เดินเล่นชมวิวโรแมนติก
- ที่ชายหาดแล้วก็... - หยุดพูดได้แล้ว
ให้ผมรู้แค่ว่าพ่อแม่จะไป กินข้าวเดินเล่นก็พอ
ให้ตาย ผมว่าผมคงไปกับคุณไม่ได้
คุณจะยกเลิกเหรอ
เลื่อนไปก่อน
ผมอยากเคลียร์ปัญหาให้จบก่อน
จะได้ไปกินข้าว...
ไปเดินเล่นกับคุณอย่างสบายใจ โทษทีนะ
เกิดเรื่องเหรอคะ
ผมจัดการได้
ช่วงนี้พ่อคงทำงานหนักมาก
งั้นให้ผมไปเดตกับแม่แทนไหม
ช่วงนี้เราไม่ค่อยได้ใช้เวลาด้วยกันเลย
ว้าว นึกว่าเราลืมแล้วนะว่าตัวเองมีแม่
แหม ไม่เห็นต้องแซะเลย ผมก็จะไปด้วยแล้วนี่ไง
แต่ผมต้องเป็นคนเลือกหนังนะ
ถึงจะไม่ใช่บ้านหลังโตหรูหรา แต่ก็น่าจะพอมีคนซื้ออยู่แหละ
ฝีปากการขายแบบนี้ ใครได้ฟังก็ต้องยอมซื้อ
จะชมว่าฉันสวยจนอดใจไม่ไหวเหรอ
กลิ่นสีทาบ้านยังคลุ้ง นายหน้าขายบ้านก็กำลังมา
เวลาเหมาะ จะจู๋จี๋กันเลยแหละแต่...
ฉันเข้าใจ ฉันเองก็ต้องไปโรงเรียนแล้ว
เจอกัน
- ไม่ได้สิ เดี๋ยว - ไม่ได้
งั้นคืนนี้มาต่อกันไหม
ก็ได้ เดี๋ยวพาไปดูบ้านริมสระของเรา
อยากไปซื้อขายบริการกับนายที่นั่นพอดี
ต้องไปแล้ว
ไม่ได้เล่าเรื่องมาริสซ่า ให้ไรอันฟังใช่ไหม
เล่าให้อารมณ์เสียทำไม เช้านี้หมอนั่นเริงร่ามากนะ
ไรอันเหรอเริงร่า นึกภาพตาม รู้สึกแปลกๆ ปนหลอนๆ นะ
นั่นหลอนแล้วใช่ไหม ลองนึกภาพไรอันเต้นสิ
เขาร่าเริงได้เพราะเซดี้เลยนะ
ถ้าเราอยากให้เขาร่าเริงแบบนี้ต่อไป ก็ต้องอย่าให้เขารู้เรื่องวอลช็อก
นายเล่นต่อ
วอลช็อกน่ะจุดอ่อนไรอันเลย
ขืนรู้คงได้แปลงร่างเป็นฮัลค์
เธอใช้ศัพท์การ์ตูนผิดนะ
ถ้าเราไม่พูด แล้วมาริสซ่าพูดเองล่ะ
ไม่ต้องห่วงหรอก ช่วงนี้ยัยนั่นแทบไม่พูดด้วยซ้ำ
ปกติเห็นจ้อเก่งจะตาย
ไม่รู้หมอนั่นมีดีอะไร
ทั้งสกปรก ทั้งเนื้อตัวเหนียว
ก็มันกล้ามแน่นไง
ผู้หญิงบ้ากล้ามจะตาย
เธอเองก็ชอบกล้ามท้องฉันนี่
โคเฮน ของนายเขาเรียกว่าซี่โครง
ไงก็เถอะ อย่าเล่าเรื่อง มาริสซ่าให้ใครฟังเลยดีกว่า
เอางั้นก็ได้ ฉันไม่รู้ไม่เห็นอะไรทั้งนั้น
แต่กล้ามแขนหมอนั่นก็ใหญ่จริงแหละ
ฉันอิจฉา
ฉันจะไม่อ้อมค้อมนะ
ฉันคุยกับกริฟฟินแล้ว
- เลยจะไล่ผมออกเหรอ - ใช่...
ฉันไล่นายออก ไม่มีทางเลือกน่ะ
ต้องทำเพื่อผลประโยชน์ของโรงพยาบาล
ก็ช่างกล้าเอามาเป็นข้ออ้างนะ
แต่มันคือความจริง
มีปัญหาคุณก็อ้างแบบนี้ตลอด
ทุกครั้งที่คุณต้องทำอะไรสักอย่าง
ที่ทำให้ตัวเองรู้สึกผิด
คุณจะอ้างโรงพยาบาลตลอด
ก็เขาให้เลือกระหว่างนายกับโรงพยาบาล
กริฟฟินจะถอนทุนถ้าไม่ไล่นายออก
นี่มองไม่ออกเลยหรือไง
พวกนั้นจัดฉากให้ผมดูแย่
ไม่มีใครจัดฉากอะไร นายได้ทั้งนั้น แมตต์
นายเองก็ใช่ว่าจะดีนักหนา
แต่กริฟฟินก็เลวเหมือนกัน
เขารับสินบนจากบริษัท ผู้ขายสินค้าเป็นปีๆ นะ
ก่อนจะทำธุรกิจกับใคร ผมสืบก่อนเสมอแหละ
ไม่มีหลักฐาน กล่าวหาใครไม่ได้
หลักฐานผมมีแน่
แล้วผมก็พร้อม จะเอาเรื่องเขากับคุณไปแฉ...
ให้กับคนที่เขาอยากฟังด้วย
ขอบใจที่บอกกันนะ
- ตอนนี้รู้แล้วว่าคิดถูกที่ไล่นายออก - คุณคิดว่าปัญหามันมีแค่นี้เหรอ
แล้วคุณจะได้เห็นปัญหาของจริง...
No comments yet. Be the first to leave one.