The King Dae Joyoung (대조영)

‫ما برگشتیم.

‫- چیزی فهمیدی؟ ‫- بله.

‫اعلاحضرت رو جایی در فرمانداری شهر نگه ‫داشتن و بقیه رو هم در سیاه چال انداختن

‫مثل اینکه سورینگی با اعلاحضرت مؤدبانه رفتار میکنه.

‫نه اینطور نیست. پادشاه مریض هستن.

‫مریض؟میخوای بگی پادشاه بیمار شدن؟

‫طبق گفته سربازان، ایشون از وقتی ‫که به اینجا رسیدن، مریض بودن.

‫ما چاره ی دیگه ای نداریم.

‫مجبوریم این کار رو در یانگجو انجام بدیم.

‫- منظورت اینه که وارد فرمانداری شهر بشیم؟ ‫- وقتی که اونا دوباره راه بیوفتن

‫فرصتی بهتر از حالا گیرمون نمیاد ‫برای خودمون بهتره که همینجا کارمون رو انجام بدیم.

‫اینجا قلعه یودونگ نیست.

‫اگه ما با عجله به فرمانداری حمله کنیم ‫حتماً شکست میخوریم.

‫اما چاره ای جز این نداریم

‫ما در راهِ به اینجا هیچکاری نتونستیم بکنیم

‫و اگه دوباره اونا راه بیوفتن، هیچی فرق نخواهد کرد ‫ما مجبوریم همین حالا تیرمون رو بزنیم.

‫من یه نقشه دارم.

‫من برای نجاتِ پادشاه و بقیه زندانی ها یه فکر بهتری دارم.

‫بهم بگو. نقشه ات چیه؟

‫یالا بهم بگو. چی توی سرت میگذره؟

‫من گوم نانی رو برای بررسی چیزی فرستادم.

‫وقتی اون برگشت، نقشه ام رو بهت میگم.

‫من طاقت صبر کردن رو ندارم. یالا بهمون ‫نقشه ات رو بگو.

‫چرا اینقدر اینو می پیچونی؟

‫این آخرین و بهترین فرصت ماست که گیرمون اومده.

‫چانگ آن، کشور تانگ

‫سورینگی داره میاد اینجا. ‫چرا من نمیتونم پادشاه رو ببینم؟

‫ملکه به بهانه ی بیمار بودن اعلاحضرت ‫اجازه نمیدن کسی ایشونو ببینه.

‫منظورت چیه؟

‫شایعه شده که اعلاحضرت میخواد ‫ملکه رو جانشین خودش کنه.

‫چی؟ اونو جانشین کنه؟

‫داد نزن

‫کی این شایعه رو پخش کرده؟

‫این حرف های باورنکردنی رو خواجه های پادشاه گفتن.

‫نه! ما نمیتونیم بذاریم این اتفاق بیوفته ‫به هر قیمتی که شده باید جلوشو بگیریم.

‫چرا اومدین اینجا؟

‫- ژنرال ایی مون برگشتن ‫- میدونم

‫ایی مون بدون شک یکی از بزرگترین ‫موانع راه رسیدن شما به تاج و تخت ــه

‫مسخره است!

‫ایی مون در برابر من، هیچی نیست.

‫ملکه

‫ایی مون یکی از مردان قدرتمند درباره ‫اگه اون شما رو حمایت کنه

‫بهتر از اینه که با شما دشمن بشه.

‫موافقم.

‫اگه مردم اینو بفهمن، ما نمیتونیم بر کسانی که ‫با به تخت نشستنِ شما مخالفت میکنن، غلبه کنیم.

‫چطور میتونی اینو بگی؟ ایی مون هرگز از من حمایت نمیکنه.

‫یانگجو رو به کُران ها ندید.

‫ژنرال سورینگی داره شاه بوجانگ رو میاره اینجا ‫تو میگی من توجهی به موفقیت های اونا نکنم؟

‫- ایی مون و ژنرال سورینگی رقبای دیرینه هستند ‫- بله ملکه

‫اگه شما به جای سورینگی، از ایی مون ‫حمایت کنید، اونم از شما پشتیبانی میکنه.

‫ایی مون...حمایت از ایی مون...

‫ژنرال سول کجاست؟

‫اون باید در یانگجو باشه.

‫ما چند روزی استراحت کردیم پس ‫باید دوباره به چانگ آن راه بیوفتیم.

‫شما به اندازه کافی سرباز برای محافظت از خودتون ‫دارید. ما هم غذا و تدارکاتِ لازم برای سفر رو آماده کردیم.

‫ممنونم کاهان.

‫لطفاً وقتی که به تانگ برگشتید، موافقتِ ‫شاه رو برای دادن یانگجو به ما، بگیرید.

‫نگران نباش دوست من. من به محض ‫اینکه تونستم تأیید پادشاه رو بگیرم

‫ژنرال ایی هگو رو به یانگجو میفرستم.

‫امنیت از حالا به بعد باید محکم تر بشه.

‫احتمالاً ته جویونگ الآن در یانگجو ــه.

‫- منم همین فکرو میکنم ‫- جداً؟

‫ما وقتی که بوجانگ رو گرفتیم، نه ته جویونگ ‫و نه هیچکدوم از افرادش رو ندیدیم.

‫من اونا رو خوب میشناسم.

‫اونا هرگز نمیشینن و اعدام شاه ‫بوجانگ و ته جونگسان رو تماشا کنن.

‫درسته.

‫مطمئنم وقتی که ما یودونگ رو ترک کردیم، دنبال مون ‫داشتن می اومدن که ببینن فرصت نجات زندانی ها رو پیدا میکنن.

‫اونا حتماً قبل از اینکه ما به شانهای ‫برسیم، حرکتشون رو میزنن.

‫وقتی حرکت شون رو کردن، من ته جویونگ ‫و برادرانش رو دستگیر میکنم.

‫درسته. شما باید اونا رو دستگیر کنید

‫تا فرصتی برای نفوذ و خودنمایی در چانگ آن پیدا کنید.

‫شما نمیتونین فقط با گرفتن یانگجو ‫راضی بشید و دست از کار بکشید.

‫اعلاحضرت!

‫ایشون خوابیدن.

‫ما ایشونو مداوا کردیم پس حتماً بعد از ‫کمی استراحت، حالشون خوب میشه.

‫ممنونم. بخاطر اینکه از ‫ایشون پرستاری کردین، ممنونم.

‫ما بزودی دوباره عازمِ تانگ میشیم.

‫من ترتیب اینو دادم که ایشون بتونه تا اون موقع اینجا بمونه.

‫من این لطفت رو فراموش نمیکنم.

‫فراموشش کن.

‫این و همه ی چیزای مربوط به من رو فراموش کن ‫من دیگه اون چولینی که تو میشناختی، نیستم.

‫گوم نانی برگشت.

‫حالا نقشه ات رو بهمون بگو.

‫تو گفتی راهی برای نجات زندانی ها هست.

‫راهی نیست که خودمون بتونیم پادشاه ‫و بقیه زندانی ها رو آزاد کنیم.

‫بیش از هزار سرباز دارن و اونا رو به تانگ می برن.

‫پس نقشه ی تو چیه؟ نکنه میگی ما ‫یه ارتش مخفی یه جایی داریم.

‫نه دقیقاً

‫اما یه ارتش هست که میتونیم ازش استفاده کنیم.

‫کجا؟

‫در کوهستان مادو، در راهِ بین یانگجو شانهای

‫- کوهستان مادو؟ ‫- بله

‫کوهستان مادو، خانه ی باقیمانده های قبیله ‫ترگول است که توسط تانگ نابود شدن.

‫ادامه بده.

‫رهبرشون مردی به نام گه پیل سامون ـه

‫اون مبارز ماهریه و طبع خشنی داره ‫محلی ها اونو به نام گرگ مادو میشناسن.

‫گرگ کوهستان مادو؟

‫تو پیشنهاد میکنی که ما از این یارو ‫گه پیل سامون استفاده کنیم؟

‫درسته.

‫ما از ترگول ها استفاده میکنیم و به کاروان ‫سورینگی که زندانی ها رو می بره، حمله میکنیم.

‫اونا راهزن ان.

‫چطور میتونیم به اون عوضی های شرور اعتماد کنیم؟

‫این تنها راه نجات پادشاه و بقیه ی زندانی ها است.

‫این ایده عالیه

‫ما چاره ای بهتر از این نداریم

‫اما آسون نیست که اونا رو راضی کنیم تا به ما کمک کنن.

‫این قسمتِ سختِ نقشه است.

‫اگه بتونیم اونا رو متقاعد کنیم که کمک مون کنن ‫پادشاه و بقیه ی زندانی ها نجات پیدا میکنن

‫اما اگه نتونیم متقاعدشون کنیم ‫همه مونو میکُشن.

‫اما طبق گزارش گوم نانی یه راهی هست ‫که ما بتونیم بر اونا پیروز بشیم.

‫قبیله ترگول توسط تانگ نابود شده.

‫دقیقاً.

‫گوگوریویی ها و ترگول ها هر دو در یک وضعیت هستن.

‫این بهترین شانس ماست.

‫ما فوراً به کوهستان مادو میریم.

‫- گرگ مادو، گه پیل سامون ‫- عوضی لعنتی...

‫به نفع خودشه که همکاری کنه وگرنه میمیره.

‫ما فردا دوباره راه میوفتیم ‫پس یکم بخوابید!

‫ما فردا اول صبح راه میوفتیم ‫پس زود بخوابید!

‫صبرکن! پادشاه مون چی شده؟ ‫شاهزاده سوکیون کجاست؟

‫نگران خودتون باشید

‫وقتی که به تانگ برسید، همتون میمیرید! ‫بریم!

‫صبرکن! حال پادشاه چطوره؟

‫اون حالش خوبه، اونو هم به تانگ می بریم.

‫اونا درست میگن.

‫چه فرقی میکنه مریض باشن یا نه؟

‫- وقتی که ما به تانگ برسیم، اونا همه ی ما رو... ‫- ما نمیتونیم بذاریم ایشون اینطوری بمیره.

‫اگه ما ایشونو از دست بدیم، یعنی رئیس ‫نیرو های احیای گوگوریو رو از دست دادیم.

‫- پس ژنرال ته جویونگ کجاست؟ ‫- هیچکسی هیچکاری نمیتونه برای ما انجام بده.

‫وحشتناکه...ما بمیریم اشکالی نداره

‫اما اعلاحضرت باید زنده بمونن.

‫اعلاحضرت، لطفاً بقیه ی دارو رو بخورید.

‫این به درد نمیخوره. من مریضی خودمو میشناسم.

‫شما باید زود خوب بشید.

‫من دیگه به درد نخورم.

‫من شاید نفس بکشم اما مُرده ام.

‫اعلاحضرت لطفاً این چیزا رو نگید.

‫نه...

‫سوکیون

‫تو باید از اینجا فرار و ژنرال ته جویونگ رو پیدا کنی

‫اعلاحضرت...

‫این مدت که ما اینجا نبودیم ‫اون خیلی بزرگ شده.

‫من دوباره وقتی به تانگ برم ‫تا یک ماه دیگه اونو نمی بینم.

‫ژنرال اومدن.

‫- چند لحظه ما رو تنها بذار ‫- چشم ژنرال

‫من میخوام تو اینجا بمونی و به این سفر نیای.

‫بخاطر گوم و خودت باید همینجا بمونی.

‫منظورت چیه؟ دلیل واقعی ات رو بگو.

‫حتماً دلیل مهم تر از این وجود داره ‫که نمیذاری من بیام. چی شده؟

‫من فکر میکنم ته جویونگ همین اطرافه.

‫اون حتماً نقشه ای داره.

‫من میخوام اونو بگیرم و با خودمون به تانگ ببریم.

‫خب این چه ربطی به من داره؟

‫من دارم باهات به تانگ میام که از امپراطور چیزی که قول داده رو بگیرم. ‫گرفتنِ ته جویونگ، دستیابی ما به یانگجو رو تضمین میکنه.

‫من خوشحالم که تو بهم احساساتت رو میگی.

‫کوهستان مادو درست بالای این دره قرار داره.

‫اونا در تمام این منطقه، سرباز مخفی کردن ‫باید خیلی مراقب باشیم.

‫اونا چند تا آدم دارن؟

‫من حدس میزنم حداقل یک هزار سرباز باشن.

‫یک هزار...

‫بیشتر از حد نیاز برای انجام کارِ ماست.

‫چطور ما میخوایم با این گرگ حرف بزنیم؟

‫بیاید اردوگاهشون رو پیدا کنیم و بریم اونجا ‫بالاخره مجبوریم باهاشون مذاکره کنیم.

‫کوه ها شیب تندی دارن و اونا کاملاً مخفی هستن ‫پس ما نمیتونیم اردوگاهشون رو پیدا کنیم.

‫اگه ما نمیتونیم اونا رو پیدا کنیم ‫پس باید اونا رو بیرون بکشیم.

‫گرگ مادو رو بیرون بکشیم؟

‫باید مذاکره رو با دستِ بالا شروع کنیم. این یعنی ‫اول پیدا کردن اردوگاهشون و داشتنِ برگِ برنده.

‫شما برای بیرون کشیدن گرگ ‫به طعمه ی خوشمزه ای احتیاج دارید.

‫طعمه؟ چه طعمه ای؟

‫من شنیدم که گه پیل سامون، زن دوسته.

‫زن؟

‫چرا اینطوری به من نگاه میکنین؟

‫متأسفم.

‫شما یا خیلی نترسید یا خیلی احمق. ‫میدونین کجا هستین؟

‫ما رو نکشید! ما راه رو گُم کردیم!

‫بار و بندیل شون رو بگیرید و بکشیدشون!

‫- چشم ‫- نه

‫لطفاً ما رو نکشید. من همه چیز رو به شما میدم.

‫اگه ما رو نکشید، باز هم از اینا براتون میارم.

‫اینا زن هستن.

‫چی؟ زن؟ گفتی زن هستن؟

‫- بله همشون زن هستن. ‫- پس ما نمیتونیم اونا رو بکشیم.

‫- اونا رو با خودمون می بریم ‫- چشم

‫عوضی های لعنتی...

‫- به نفع خودشونه که دست به آهونگِ من نزنن. ‫- اونا طعمه رو گرفتن.

‫بی سروصدا تعقیب شون کنید.

‫- چشم برادر، بریم ‫- چشم

‫(کوهستان مادو، اردوگاه قبیله ترگول)

‫(گه پیل سامون، رئیس قبیله ترگول)

‫تو اونا رو به اینجا آوردی؟

‫بله فرمانده

‫اگه اهل تانگ هستن، بکشیدشون ‫اگه هم نه، برده شون کنید.

‫اونا دو تا دختر خوشکل و یه بازرگان ثروتمند هستن.

‫اون برای نجات جونش، جواهراتشو داد. ‫(تونگ سو: معاون گه پیل سامون)

‫بفرستشون داخل.

‫بیاریدشون داخل!

‫شما کی هستین؟

‫کی با دو تا زن به این کوه ها میاد؟

‫شما کی هستید؟

‫ما بازرگانانی هستیم که در یانگجو و گوگوریو تجارت میکنیم ‫این اولین سفر ما به تانگ ــه که راه رو گُم کردیم.