The first 67 lines.
ครับ ผมกำลังเตรียมตัว
=My Sweet Dear=
เชฟยุน
- ลองชิมดูหน่อยสิ - อะไรเหรอ
อร่อยลืมตายเลย
- ผมไปห้องเก็บของนะครับ - อือ
เยจุน
คือว่า...
ว่ามาสิ
ผมว่าออกไปดูหน่อยดีกว่านะครับ
- ขอโทษนะคะ - ครับ
คุณลูกค้าครับ อาหารมีปัญหาเหรอครับ
อ้า
อ้าสิ
เป็นไงครับ
ไม่ทราบว่าหมายถึงอะไรเหรอครับ
นั่นสิครับ
หมายถึงอะไรนะ
แต่เราอย่าจริงจังเกินไปดีกว่า
"เรา" เหรอครับ
ครับ "เรา"
จะว่าไปแล้ว ผ้ากันเปื้อนร้านนี้ ไม่เหมือนใครดีนะ
อ้อ
ไว้เจอกันอีกนะ
อยากได้เงินหรือไม่อยากได้กันแน่เนี่ย
แฟนเซอร์วิสไม่ได้เรื่องเลย
(ได้ยินว่าลอร่าไดน์นิงมีเมนูใหม่ ฉันเลยจองไว้)
แล้วเดี๋ยวก่อนนะ มันจะเป็นร้านยุนโดกอนได้ยังไง
ลอร่าคิมนั่งหัวโด่อยู่ตรงนี้เนี่ย
มาแล้วเหรอ
นั่งก่อนสิ
ดูหน้าตาสิ ล้าเชียว
วันนี้คงยุ่งมากเลยสินะ
มีอะไรจะคุยเหรอครับ
อ้อ เดี๋ยวนะ
พวกนี้เป็นร้านอาหารดัง ๆ ในโซเชียลมีเดีย
เดี๋ยวนี้อาหารก็เป็นแฟชั่นเหมือนกัน
ถ้าตามเทรนด์ไม่ทัน คงไปไม่รอด
จะอยู่ที่เดียวไปถึงเมื่อไรกันคะ
เถ้าแก่เนี้ย อย่างที่บอกไปคราวก่อน ผม...
ฉันรู้
รู้ว่าเชฟยุนรู้สึกยังไง
ฉันหลงเสน่ห์ความคลาสสิกของคุณ
มิชลินก็ให้คะแนนจากตรงนั้นด้วย
แต่...
ความฝันฉันค่อนข้างใหญ่ค่ะ
ฉันวางแผน
จะเปิดร้านอาหารนี้ไปทั่วโลก
อยากให้มันสบาย ๆ และเป็นกระแสหลัก
ผมชอบพื้นฐานมากกว่าการตามเทรนด์ครับ
คำก็พื้นฐาน สองคำก็พื้นฐาน
ถ้าทำตัวแข็งกระด้างอยู่แบบนี้ ก็หมดเสน่ห์กันพอดี
เห็นยอดขายเมนูใหม่ของเราแล้วใช่ไหมคะ
นั่นแหละใบเกรดของเรา
ฉันอยากให้เชฟยุน เรียนรู้ด้วยตัวเองมากกว่านี้
ก่อนที่ฉันจะบังคับให้ทำ
เข้าใจที่พูดใช่ไหมคะ
ทำไมยังอยากรู้อยู่อีกว่าผมอยู่ไหน
พี่รู้ไหมว่าข้อดีของการใช้หนี้คืนคืออะไร
ผมไม่จำเป็นต้องตอบไอ้คำถามที่ว่าอยู่ไหน
อย่าเจอกันอีกเลยนะครับพี่
ใช่ ฉันถูกหวย
ขอโทษที ๆ
เฮ้อ ใครลืมตีต่อเนี่ย
- ทำถึงไหนแล้ว - ใกล้เสร็จแล้วครับ
- ตั้งใจทำงานต่อไปนะ - ครับ
โอ๊ย ตกใจหมดเลย
No comments yet. Be the first to leave one.