It's My Life (비켜라 운명아)

‫ این زندگی منه

‫میدونین چرا مدیر چویی مریضه؟

‫میدونین چرا مدیر چویی مریضه؟ ‫ قسمت هفتاد و نهم

‫میدونین چرا مدیر چویی مریضه؟

‫همش تقصیر شماس

‫"از هر دست بدی از همون دست میگیری" ‫بخاطر گناهای شما،

‫چویی شی وو الان مریضه

‫زدنِ یه نفر هم...

‫گناه به حساب میاد

‫لطفا برین ‫ولم کن

‫خودم از این اتاق میرم بیرون

‫وقتی تحقیقات مجدد شروع بشه، ‫پلیس احضارتون میکنه

‫اگه مدیر چویی شی وو در مورد این قضیه بفهمه ‫چه فکری میکنه؟

‫شی وو بهم اعتماد داره

‫میفهمه که من هیچ ربطی به اون حادثه ندارم

‫عجیبه

‫چرا از صداتون...

‫شک و تردید رو حس میکنم؟

‫منشی یو

‫دیگه نذار کسی از تیم اون وارد دفترم بشه

‫چشم، خانم

‫و به بانگ چول سانگ بگو...

‫همین الان بیاد دفترم

‫چشم

‫ بیمارستان هانگوک

‫همش تقصیر منه

‫رنگ اشتباهی رو واسه پارچه انتخاب کرده بودم

‫بخاطر همین این اتفاق افتاد

‫از صمیم قلب عذر میخوام

‫با معذرت خواهی درست میشه؟

‫بچه ـم چی میشه؟

‫نمی بینی پوستش چقدر تحریک شده؟

‫بچه ـم تموم شب انقدر پوستش رو خارونده ‫که داره ازش خون میاد

‫اگه جای زخمش بمونه چی؟

‫دختر من بالا میاورد و تموم شب اسهال داشت

‫اصلا نتونسته بخوابه

‫معذرت میخوایم ‫از صمیم قلب عذر میخوایم

‫تو کی هستی؟

‫من مدیر تیم 2 از هیون گانگم ‫که لباسا رو درست میکنه

‫اسمم آن نام جینه

‫آها. تو مدیرِ اون تیمی؟

‫خوبه. خوشحالم اومدی

‫تو تبلیغ کرده بودی که با پارچه سویا ‫و کیتوزان ساخته شده

‫چطور تونستی با این بچه ها این کارو کنی؟ ‫لطفا آروم باشین

‫همش تقصیر منه

‫من لایق مجازاتم و اگه لازم باشه میرم زندان

‫پس لطفا آروم باشین و عصبانیتتون رو ‫سر من خالی کنین، باشه؟

‫مامان، میترسم

‫پدر... ‫لطفا آروم باشین

‫بچه ها دارن میترسن

‫بیاین بشینیم و حرف بزنیم

‫میدونین که الان سلامتی بچه ها مهم ترین چیزه

‫لطفا ولش کنین

‫چیزی نیس. گریه نکن

‫میگن وقتی آدم به مشکل برمیخوره ‫باید استراحت کنه

‫امروز فقط باید تو خونه می موندیم

‫باید اینجا باشم

‫شاید بهمون زنگ بزنن و بگن که ‫دستور تعطیلی کارخونه کنسل شده

‫وقتی می بینم انقدر دل شکسته ای، ‫منم دل شکسته میشم

‫اوه، بیا تو و بشین ‫سلام

‫سلام ‫سلام

‫از فردا میتونین دوباره کارخونه رو باز کنین

‫چی؟ جدی داری میگی؟

‫رنگ جایگزین چی؟ ‫راجبش تحقیق کردی؟

‫بله، یه کارخونه کره ای پیدا کردم که تازگیا...

‫رنگ پارچه با اکسید روی ارائه میده

‫گرونه، اما ضد باکتری، ضد اشعه فرابنفش،

‫و حتی مقاوم در برابر آبه

‫ما هزینه های بیمارستان بچه ها ‫و بقیه صورتحساب های پزشکی رو میدیم

‫اگه احیانا زخم به وجود اومد،

‫هزینه های درمانی اونُ هم پرداخت میکنیم

‫شما بچه های ما رو از نظر روحی و جسمی زخمی کردین

‫فکر میکنین پرداخت هزینه درمانشون ‫این مشکل رو حل میکنه؟

‫از خواب بیدار شین

‫شرکتِ آدمای بی وجدانی مثل شما...

‫باید تخته بشه

‫ما هم قربانی هستیم

‫حقیقت به زودی مشخص میشه

‫ما برای درست کردن اون لباسا ‫خیلی زحمت کشیدیم

‫اگه اون رنگُ انتخاب نمیکردیم ‫این اتفاق نمیفتاد

‫من از فردا تا زمانی که بچه هاتون مرخص بشن...

‫تو بیمارستان می مونم

‫براشون کتاب داستان میخونم

‫و موقعی که سرتون شلوغه،

‫ازشون پرستاری میکنم

‫ما به هیچکدوم از این کارا نیاز نداریم ‫همین الان برین

‫لطفا صبر کنین

‫میخوام قبلش از بچه ها عذرخواهی کنم

‫لطفا بذارین این کارو کنم

‫معذرت میخوام

‫همش تقصیر منه

‫خیلی معذرت میخوام که باعث شدم ‫اینطوری زجر بکشی

‫بهت گفتم هر چه زودتر از کره برو ‫چرا دست دست میکنی؟

‫اون گفت درخواست داده که من ممنوع الخروج بشم

‫چطور میتونم از کره برم؟

‫مثل موشی ام که تو تله افتاده

‫انقدر بی تفاوت نباش

‫میتونی یه جایی مخفی بشی...

‫یا به اسم یه نفر دیگه پاسپورت بگیری

‫باید سعی کنی یه جوری حلش کنی

‫نمیخوام. من از کره نمیرم

‫نمیری؟

‫پولِ بیشتری میخوای؟

‫اگه از کره بری، بهت پول بیشتری میدم

‫با فروختن ساختمونِ گانگنام ‫میتونم بهت پول هنگفتی بدم

‫خیلی نگران شده

‫فکر میکنی من، بانگ چول سانگ، ‫فقط با 300 هزار دلار میرم؟

‫اگه نام جین وارث هیون گانگ بشه،

‫من میشم ناپدریِ رئیس

‫دارم سعی میکنم بفهمم...

‫کدومش برام بیشتر نفع داره

‫انقدر نگرانم نکن و فورا برو

‫روزی که بری برات پول میفرستم

‫حالا که اصرار داری، یه راهی پیدا میکنم

‫خانم چویی ازت خواسته منو پیدا کنی؟

‫آره

‫فقط بهش بگو که نمیتونی پیدام کنی

‫مدیر چویی مریضه

‫مدیر چویی مریض شده؟

‫مشکلش چیه؟

‫وضعیتش چقدر وخیمه؟

‫جزییاتش رو نمیدونم

‫اما میدونم خیلی مریضه

‫و دلش خیلی برات تنگ شده

‫میخوای به خانم چویی چی بگم؟

‫بهش بگو که نمیخوام ببینمش

‫باشه. بهش میگم

مترجم : مهدی @Mehdi_Rain : کانال تلگرام

‫آیگو. خدای من

‫خیلی وزن کم کردی

‫حالت چطوره؟

‫سلام. اومدین؟

‫برات فرنیِ کیسه کشیش درست کردم ‫ کیسه کشیش : نوعی گیاه

‫شنیدم که کیمچی پیازچه و پیازچه وحشی...

‫برای کبد خوبن

‫و این چای برگ افراس

‫هر وقت تشنه ـت شد یه کم بخور

‫ممنون

‫دلم برای دستپختتون تنگ شده بود، خانم یانگ

‫مامان ‫آیگو، نام جین

‫شما که گفتین سرتون شلوغه ‫چطوری اومدین اینجا؟

‫بچه های آسیب دیده تو این بیمارستان بستری شدن

‫بخاطر همین تصمیم گرفتیم ‫به شی وو هم سر بزنیم

‫بچه های آسیب دیده؟ ‫راجب چی حرف میزنی؟

‫محصولاتمون بخاطر کسی که میشناسیش ‫به مشکل برخورده

‫درسته

‫درست نیس جلوی یه آدم مریض ‫راجب این قضیه حرف بزنی

‫نام جین، میخوام یه چیزی ازت بپرسم

‫باشه. ما الان میریم بیرون

‫اگه هوس چیزی کردی، بهم بگو، باشه؟

‫امیدوارم بزودی خوب بشی ‫ممنون

‫ممنون که اومدین

‫نوش جان

‫چرا میخواستی منو ببینی؟

‫خب... در موردِ مدیر چوییه

‫مریضه؟ ‫آره

‫اینو از کجا فهمیدی؟

‫مریضیش جدیه؟

‫خب، شنیدم سیروز کبدی حاد داره

‫دیروز با اعضای تیم ـمون رفتم دیدنش

‫رنگ صورتش زرد شده بود

‫خیلی مریض به نظر میرسید

‫پس واسه همین داره دنبال جین آه میگرده

‫کی؟ نکنه در مورد خانم چویی حرف میزنی؟

‫منظورت چی بود که گفتی ‫بخاطر کسی که میشناسمش...

‫محصولتون به مشکل برخورده؟

‫رنگی که بهمون توصیه شده بود یه مشکلی داشت

‫لازم نیس نگرانش باشی

‫فقط رو سلامتیت تمرکز کن

‫نام جین

‫تو واقعا نمیدونی جین آه کجاس؟

‫نه. بعد از آخرین باری که دیدمش ‫دیگه بهم زنگ نزده

‫مسابقه رو باختم

‫همچنین شانس ریاست هیون گانگ رو هم از دست دادم

‫فکر کنم چون هیچی بجز مریضی ندارم ‫ازم بدش میاد

‫و بخاطر همین مخفی شده

‫میدونی که جین آه همچین آدمی نیس

‫میدونم

‫اما همش میترسم

‫اگه جین آه منو اینطوری ببینه...

‫و بگه که دیگه دوستم نداره چی؟

‫اگه بگه دیگه نمیخواد منو ببینه چی؟

‫مطمئنم اینو نمیگه

‫جین آه وقتی اسمت رو شنید،

‫چشماش پر از اشک شد

‫عشق صادقانه ای که بهت داره رو...

‫تونستم حس کنم

‫پس منتظر بمون

‫اون جوری برمیگرده که انگار اتفاقی نیفتاده

‫واقعا امیدوارم اینطور بشه

‫بله؟

‫خوش اومدی، بشین

‫چی شد؟ فکراتو کردی؟

‫ای بابا، عجبا. چرا همش بهم میگی فکر کنم؟

‫ای بابا، عجبا

‫به هر حال نمیتونی از کره بری

‫و موقعی که تحقیقات شروع بشه،

‫مقصر شناخته میشی

‫من، از وقتی بچه بودم،

‫هیچوقت به چیزی فکر نکردم