Home

โปรดฟังฉัน

เราต่างก็เป็นเผ่าพันธ์โฮโมเซเปี้ยน

มนุษย์ผู้มีสติปัญญา

ชีวิต

สิ่งมหัศจรรย์หนึ่งในจักรวาล เกิดขี้นประมาณ 4 พันล้านปีก่อน

ส่วนมนุษย์อย่างเราเพิ่งกำเนิดเมื่อ 2 แสนปี ก่อนนี้เอง

ก่อนที่เราจะประสบความสำเร็จ ในการทำลายสมดุลแห่งชีวิตอันสำคัญยิ่ง

โปรดตั้งใจฟังเรื่องแสนวิเศษนี้ให้ดี มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับคุณ

แล้วตัดสินใจว่าคุณจะทำอย่างไร

นี่คือ ร่องรอยจุดกำเนิดของเรา

โลกของเราเริ่มต้นขึ้น ด้วยกลุ่มควันไฟคละคลุ้ง

เป็นเพียงกลุ่มก้อนของฝุ่นละออง

ไม่ต่างกับกลุ่มฝุ่นอื่นๆ มากมายในเอกภพ

แต่ที่นี่คือที่ซึ่งความมหัศจรรย์ แห่งชีวิตถือกำเนิดขึ้น

ทุกวันนี้ ชีวิตของพวกเรา

เป็นแค่ข้อต่อหนึ่ง ในห่วงโซ่แห่งชีวิตอันยิ่งใหญ่

ที่มีมายาวนานบนโลกเกือบ 4 พันล้านปี

แม้แต่ทุกวันนี้,

ภูเขาไฟลูกใหม่ยังคงสลักเสลาภูมิประเทศของเรา

พวกมันเป็นเสมือนภาพจำลอง จุดกำเนิดของโลก

หินเหลวพุ่งขึ้นจากห้วงลึก

แข็งตัว แตกร้าว ดันตัวสูงขึ้น และแผ่ขยายไปบนเปลือกโลกผืนบาง

ก่อนจะสงบลงชั่วระยะหนึ่ง

กลุ่มควันที่ม้วนตัวขึ้นมาจากใต้ผิวโลก

เป็นสักขีพยานของการก่อกำเนิดชั้นบรรยากาศ

บรรยากาศที่ปราศจากออกซิเจน

บรรยากาศหนาทึบไปด้วยไอน้ำ

ซึ่งเต็มไปด้วยคาร์บอนไดออกไซด์

เสมือนเตาหลอมโลหะ

โลกเย็นตัวลง

ไอน้ำควบแน่น แล้วตกลงมาเป็นฝน

ที่ระยะทางพอเหมาะจากดวงอาทิตย์ ไม่ใกล้เกินไป ไม่ไกลเกินไป

ดุลยภาพอันสมบูรณ์แบบของโลก เอื้อต่อการดำรงอยู่ของน้ำ

ในรูปแบบของของเหลว

น้ำก่อให้เกิดคลอง

เปรียบเหมือนเส้นเลือดดำของร่างกาย หรือกิ่งก้านสาขาของต้นไม้

ท่อลำเลียงน้ำของพืช ที่โลกมอบให้เรา

แม่น้ำเซาะแร่ธาตุจากหิน, และเติมมันลงไปในมหาสมุทรน้ำจืด

มหาสมุทร จึงหนัีกอึ้งไปด้วย เกลือแร่

แล้วพวกเรามาจากไหน

อณูแรกเริ่มของชีวิตเริ่มขึ้นที่ใด

ปาฏิหาร์ยแห่งกาลเวลา

รูปแบบของชีวิตดึกดำบรรพ์ยังคงปรากฎ ในน้ำพุร้อนของโลก

พวกมันมีหลากสี และถูกเรียกว่า อาร์คิโอแบคทีเรีย

พวกมันได้อาหารจากความร้อนของโลก

ยกเว้นไซยาโนแบคทีเรีย

หรือสาหร่ายสีเขียวแกมน้ำเงิน

พวกมันเท่านั้นที่หันหน้าเข้าหาดวงอาทิตย์

และดึงพลังงานมาใช้

พวกมันคือบรรพบุรุษที่สำคัญ ของเผ่าพันธุ์พืชในอดีตและปัจจุบัน

แบคทีเรียเล็กๆเหล่านี้ กับลูกหลานอีกนับพันล้านของมัน

ได้แปรเปลี่ยนโชคชะตาของดาวดวงนี้

มันเปลี่ยนแปลงบรรยากาศ

เกิดอะไรขึ้นกับคาร์บอน ที่ทำให้บรรยากาศเป็นพิษ

มันยังคงอยู่ที่นี่ ถูกจองจำอยู่ในเปลือกโลก

ที่นี่ ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นทะเล, และเป็นที่อยู่ของสิ่งมีชีวิตขนาดเล็ก

พวกมันสร้างเปลือกจากคาร์บอนในบรรยากาศ

ที่ละลายอยู่ในมหาสมุทร

ชั้นหินเหล่านี้คือเปลือกที่ทับถมกัน

ของสิ่งมีชีวิตนับพันล้านของพันล้านตัว

ขอบคุณพวกมัน ที่ทำให้คาร์บอนหายไปจากบรรยากาศ

ทำให้รูปแบบชีวิตอื่นๆ ได้มีพัฒนาการ

สิ่งมีชีวิตนั่นเอง ที่เปลี่ยนแปลงบรรยากาศ

พืชได้รับพลังงานจากดวงอาทิตย์,

มันสามารถแยกโมเลกุลของน้ำ ดึงออกซิเจนออกมา

และออกซิเจนก็ถูกปล่อยสู่บรรยากาศ

วัฎจักรของน้ำ เป็นกระบวนการหมุนเวียนที่สม่ำเสมอ

น้ำตก, ไอน้ำ,

เมฆ, ฝน,

บ่อน้ำพุ, แม่น้ำ,

ทะเล, มหาสมุทร, ธารน้ำแข็ง...

วัฎจักรนี้ไม่มีวันดับสูญ.

น้ำบนโลกจะมีปริมาณเท่าเดิมเสมอ

เผ่าพันธุ์ต่างๆทั้งหมดบนโลก ดื่มน้ำเดียวกัน

น้ำ คือสิ่งที่น่าอัศจรรย์

หนึ่งในสารที่ำไม่เสถียรที่สุด

คือน้ำในรูปของของเหลว

แก๊ส ในรูปไอน้ำ หรือของแข็ง ในรูปน้ำแข็ง

ในไซบีเรีย, พื้นผิวของทะเลสาบ เป็นน้ำแข็งในฤดูหนาว

มีร่องรอยการบีบอัดขณะที่น้ำเป็นน้ำแข็ง

น้ำแข็งมีความหนาแน่นน้อยกว่าน้ำจึงลอยขึ้น

ก่อตัวเป็นเกราะป้องกันความหนาวเย็น

เบื้องล่าง ชีวิตยังคงดำเนินต่อไป

เครื่องจักรแห่งชีวิตต่างเชื่อมโยงกัน

ทุกสิ่งทุกอย่างเชื่อมโยงถึงกัน

ไม่มีสิ่งใดอยู่ได้เพียงลำพัง

น้ำและอากาศไม่สามารถแยกจากกันได้

ทั้งสองสิ่งรวมเป็นหนึ่ง เพื่อทุกชีวิตบนโลกของเรา

การเกื้อกูลกันคือทุกสิ้งทุกอย่าง

สีเขียวที่ทอดยาวออกไปจรดเมฆ คือแหล่งของออกซิเจนในอากาศ

70% ของของออกซิเจนทั้งหมด

ไม่รวมแก๊สที่เราหายใจไม่ได้

มาจากสาหร่ายที่แต่งแต้มอยู่บนพื้นผิวมหาสมุทร

โลกของเราอยู่บนความสมดุล,

ซึ่งในทุกชีวิตมีบทบาทของมัน

และการดำรงอยู่ของสิ่งหนึ่ง มีผลต่อการคงอยู่ของสิ่งอื่นๆ

เป็นสมดุลที่ลงตัว เปราะบาง และง่ายต่อการถูกทำลาย

เช่นปะการัง เกิดจากการรวมตัวกันของสาหร่ายและเปลือกแข็ง

แนวปะการังขึ้นปกคลุมพื้นที่น้อยกว่า 1% ของพื้นมหาสมุทร

แต่เป็นที่อยู่อาศัยของปลา หอย และสาหร่ายหลายพันชนิด

ดุลยภาพของทุกมหาสมุทรขึ้นอยู่กับมัน

โลกหมุนไปนับพันล้านปี

กว่า 4 พันล้านปี ต้นไม้ถึงเริ่มถือกำเนิด

ในบรรดาสายพันธ์ทั้งหมด ต้นไม้คือจุดสูงสุด

เป็นประติมากรรมชีวิตที่สมบูรณ์แบบ

ต้นไม้ต้านทานแรงดึงดูด

เป็นวัตถุทางธรรมชาติชนิดเดียวที่เติบโตขึ้นสู่ท้องฟ้า

มันเจริญเติบโตอย่างเชื่องช้าเข้าหาดวงอาทิตย์ ที่บำรุงสารอาหารแก่มัน

พวกมันได้รับมรดก จากไซยาโนเจนแบคทีเรียขนาดเล็ก

พลังในการดูดซับพลังงานจากแสงอาทิตย์

พวกมันกักเก็บและปรุงอาหาร

แล้วเปลี่ยนเป็นเนื้อไม้และใบไม้

ซึ่งต่อมาย่อยสลายกลายเป็นน้ำ แร่ธาตุ

และสารอินทรีย์ต่างๆ

และ จากนั้น,

ด้วยกระบวนการทีละน้อย

ดินก็ถือกำเนิดขึ้น

ดิน เต็มไปด้วยกิจกรรมของ สิ่งมีชีวิตขนาดเล็กตลอดเวลา

การกินอาหาร, การขุด, การถ่ายเทอากาศ และการแปรสภาพ

เกิดเป็นฮิวมัน ชั้นดินอุดมสมบูรณ์ ที่ทุกชีวิตบนพื้นดินต้องพึ่งพามัน

พวกเรารู้อะไรบ้างเกี่ยวกับชีวิตบนโลก?

มีชีวิตกี่สายพันธ์ที่เราตระหนักถึง... หลักสิบ

หรือหลักร้อยกระมัง

เรารู้อะไรบ้างเกียวกับสายใยที่เชื่อมโยงพวกมัน

โลกคือสิ่งมหัศจรรย์

ชีวิตยังคงเป็นปริศนา.

สัตว์รวมกลุ่มกันได้ด้วยรูปแบบการดำรงชีวิต และจิตวิญญาณ

ซึ่งสืบทอดมาจากรุ่นสู่รุ่น

บ้างปรับตัวเข้ากับอาหาร

และอาหารก็ปรับตัวเข้าหามัน

ต่างได้ประโยชน์

สัตว์ได้ท้องอิ่ม พืชได้ผลิบานอีกครั้ง

ในการผจญภัยอันยิ่งใหญ่ของชีวิตบนโลก,

ทุกสายพันธุ์มีบทบาท ในการดำเนินชีวิต,

ทุกสายพันธุ์มีที่ของตน

ไม่มีสิ่งใดที่ไร้ประโยชน์และเป็นภัย

ทั้งหมด คือ ดุลยภาพ

และนั่นคือที่ซึ่งคุณ,

โฮโม เซเปียนส์ มนุษย์อันชาญฉลาด

ได้ก้าวเข้ามา

คุณตักตวงผลประุโยน์จากมรดกมหาศาล อายุ 4 พันล้านปี

พินัยกรรมที่เซ็นมอบให้ โดยโลก

คุณอายุเพียง 2 แสนปี

แต่คุณได้เปลี่ยนโฉมหน้าของโลกไปแล้ว

แม้ร่างกายจะอ่อนแอ แต่คุณกลับยึดครองทุกถิ่นที่อยู่

พิชิตทุกแผ่นดิน แบบที่ไม่เคยมีสายพันธ์ใดทำได้มาก่อน

หลังจาก 180,000 ปีแห่งการเร่ร่อน,

และขอบคุณสภาพอากาศที่ไม่รุนแรง

มนุษย์จึงสามารถตั้งถิ่นฐานได้

ความอยู่รอดของพวกเขาไม่ขึ้นอยู่กับ การล่าอีกต่อไป

พวกเขาเลือกอยู่ตามพื้นที่ชุ่มน้ำ ซึ่งเต็มไปด้วยด้วยปลา

เกมส์ และพืชพรรณธรรมชาติ

ที่ซึ่งผืนดิน สายน้ำ และชีวิต มาบรรจบกัน

แม้แต่ทุกวันนี้,

ประชากรส่วนใหญ่ยังคงอาศัยอยู่ใน พื้นที่แถบชายฝั่ง

หรือพื้นที่ลุ่มแม่น้ำและทะเลสาบ

ทั่วทั้งโลก มนุษย์ 1 ใน 4

ยังคงมีชีวิตแบบเดียวกับเมื่อ 6 พันปีก่อน

พวกเขาอาศัยเพียงแค่พลังงาน ที่มีอยู่ตามธรรมชาติตามฤดูกาล

มันคือวิถีชีวิตของ ประชากร 1.5 พันล้านคน,

มากกว่าประชากรของชาติร่ำรวยทั้งหมดรวมกัน

แต่อายุคนช่างสั้นนัก และการทำงานหนักก็พรากเอาเวลาส่วนใหญ่ไป

ความไม่แน่นอนของธรรมชาิติ ก็ถ่วงทับชีวิตประจำวัน

การศึกษาเป็นสิทธิพิเศษที่หาได้ยาก

สมบัติที่ครอบครัวมีอยู่คือเด็กๆเท่านั้น

ตราบเท่าที่มีมือพิเศษทุกๆคู่

เป็นสิ่งจำเป็นในการยังชีพ

ความอัจฉริยะของมนุษยชาติ

คือการรู้ถึงความอ่อนแอของตนอยู่เสมอ

ความแข็งแกร่งทางร่างกาย ซึ่งธรรมชาติให้มนุษย์มาไม่เพียงพอ

สามารถพบได้ในสัตว์ ที่ช่วยให้พวกเขาค้นพบดินแดนใหม่ๆ

แต่คุณจะพิชิตโลกใบนี้ได้อย่างไร ด้วยท้องอันว่างเปล่า

การค้นพบเกษตรกรรม ได้นำประวัติศาสตร์ของเรามาสู่จุดสุดท้าย

เมื่อ 10,000 ปีที่ผ่านมา

เกษตรกรรม เป็นการปฏิวัติอันยิ่งใหญ่ของเรา

ผลลัพท์ของมันยังประโยชน์ให้แก่เรา

เกิดการพัฒนาเป็นเมือง และอารยธรรม

ความทรงจำนับพันปี ถึงการขวนขวายหาอาหาร ได้เลือนรางไป

หลังธัญญาหารแห่งชีวิตกำแรก เราได้ทวีคูณความหลากหลายของมัน

ปรับปรุงมันให้เข้ากับดินและสภาพอากาศ

พวกเราก็เหมือนกับทุกๆสายพันธุ์บนโลก

ความคิดหลักในแต่ละวันคือการหาอาหารใส่ท้อง

เมื่อดินเริ่มเสื่อมโทรม

และน้ำเริ่มแห้งผาก

พวกเราก็ใช้ความพยายามอย่างมาก ในการเค้นน้ำออกจากดิน

จนเหมาะแก่การอยู่อาศัย

มนุษย์ตัดแต่งผืนดิน ด้วยความอุตสาหะ และอุทิศตนให้กับสิ่งที่โลกต้องการ

พวกเราหว่านเพาะเมล็ดพันธ์กันต่อเนื่องยาวนานรุ่นแล้ว รุ่นเล่า

เกษตรกรรมยังคงเป็นอาชีพ ที่แพร่หลายที่สุดในโลก

ครึ่งหนึ่งของมนุษย์ไถพรวนผืนดิน

กว่า 3 ใน 4 ทำด้วยมือเปล่า

เกษตรกรรมเป็นเหมือนประเพณี ที่ส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่น

ในวังวนของหยาดเหงื่อ หนี้สิน และความเหนื่อยยาก

เพราะสำหรับมนุษย์ มันเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการอยู่รอด

แต่หลังจากพึ่งพาแรงกายมายาวนาน มนุษย์ก็ค้นพบหนทาง

ในการเจาะเข้าสู่แหล่งพลังงานที่ฝังลึกอยู่ใต้ผิวโลก

เปลวไฟเหล่านี้ได้มาจากพืช แสงอาทิตย์อัดแท่ง

พลังงานบริสุทธิ์ พลังงานจากดวงอาทิตย์

ถูกเก็บไว้เป็นล้านปี โดยพืชนับล้านต้น

มากกว่า 100 ล้านปีก่อน