The first 166 lines.
ในมหาศึกแห่งอัคคีและโลหิต
ราชาโอดินหวังจะรวมทั้งเก้าพิภพ ไว้ใต้บัลลังก์แอสการ์ด
อาวุธสำคัญในการสร้างอำนาจ คือเพชฌฆาตคู่ใจของเขา
เฮล่า บุตรสาวคนโต เทวีแห่งความตาย
เขาบุกยึดต้นไม้แห่งโลกา ไปทีละกิ่งก้าน
แต่เฮล่า กระหายมากกว่านั้น
ท่านไม่เห็นรึไง
จักรวาลทั้งมวล รอให้เราไปปกครอง
แต่ท่านพอใจแค่เก้าพิภพ
ลูกเอ๋ย นักรบควรรู้เวลา
รู้ว่าเวลาไหนควรวางดาบ และยุติการต่อสู้
ถ้าข้าปฏิเสธล่ะ
งั้นข้าคงต้องบังคับ
เมื่อไม่อาจหยุดความกระหายเลือด ของบุตรสาวได้
พระบิดาจึงต้องจำกัดมันเอาไว้ โดยคุมขังนางในเฮล
แต่ในจักรวาลนี้
การลงทัณฑ์ของเฮล่า ได้สร้างเรื่องราวอีกแบบ
ขออภัย นี่มันตลกสิ้นดี
ท่านอยากให้ข้าเลิกสู้รบ
ทั้งที่ท่านเลี้ยงข้ามา เพื่อให้สู้เท่านั้น
เสียใจท่านพ่อ หากไร้การต่อสู้ ข้าก็ไร้ตัวตน
- ไม่ - ลูกสาวเอ๋ย
ไม่ควรมีเทพใด มีอำนาจเหนือความตาย
หากนางไม่รู้ค่าของชีวิต
ข้าขอริบพลังของเจ้า
ท่านพ่อ อย่าทำแบบนี้กับข้า ท่านไม่มีสิทธิ์
ในนามแห่งบิดาของข้า
และบิดาผู้มาก่อนหน้า
ไม่นะ
ข้าขอเนรเทศเจ้า
ไม่
ผู้ที่จะสวมมงกุฎนี้ได้ จะต้องมีเมตตา
จึงจะได้รับพลังแห่งเฮล่า
อาจารย์เหวินหวู่
เราพบมันแล้วขอรับ
เช่นเดียวกับสิบวงแหวน ที่ให้อำนาจกับเขา
ซูเหวินหวู่รู้ดีว่า
พลังที่ทรงอำนาจบนโลกนี้ มักจะมาจากเบื้องบน
มาร์เวลสตูดิโอส์ ขอเสนอ
เวลา
ปริภูมิ
ความเป็นจริง
มันเป็นมากกว่าเส้นตรง
มันคือปริซึม แห่งความเป็นไปได้ไร้สิ้นสุด
ทุกสิ่งที่เราเลือกอาจแตกแขนง สู่ความเป็นจริงอันไร้จำกัด
และสร้างโลกคู่ขนาน ขึ้นจากโลกที่เรารู้จัก
ข้าคือเดอะวอทเชอร์
ผู้นำทางพวกเจ้า ผ่านความเป็นจริงใหม่เหล่านี้
ผลงานโดย มาร์เวลสตูดิโอส์
ตามข้ามา แล้วตริตรองกับคำถาม...
"สมมุติว่า..."
สายฝน
ปาฏิหาริย์แห่งธรรมชาติ ที่นำท้องฟ้าลงมาสู่พื้นดิน
เหวินหวู่กำลังจะได้รู้จักกับบางคน
ที่น่าสนใจกว่าสายฝน ซึ่งร่วงมาจากสวรรค์เช่นกัน
- นั่นมันอะไร - อะไรกัน
- นั่นใครน่ะ - หยุดนะ
มิดการ์ดเหรอ เยี่ยมเลย
ส่งมงกุฎของข้ามา
คนเดียวที่มีสิทธิ์ออกคำสั่งที่นี่
คือข้า
แหม ข้าชื่นชมผู้ชายที่กล้าพอ
ที่จะใส่เครื่องประดับ
คนส่วนใหญ่เกรงกลัวข้า
เหมือนกัน แต่รู้ไว้รูปหล่อ ข้าไม่ใช่คนส่วนใหญ่
ข้าคือเทวีแห่งความตาย
ปกติมันต้องมีบางอย่างออกมาสิ
จับตัวนาง
ให้ตาย เอาจริงเหรอ
เดี๋ยว ไม่นะ
เลือดงั้นเหรอ
น่าเบื่อจริงๆ
ไม่ๆ ขอร้อง ได้โปรดปรานีข้าด้วย
ข้าเป็นเพียงผู้หญิงไร้ทางสู้
นี่มันอะไร
พลังนี้ ไม่ได้มาจากโลกนี้
เจ้าก็ด้วย
ถ้าข้ามีมงกุฎของข้า
เจ้านั่นแหละ ที่ต้องคุกเข่า
งั้นแสดงให้ข้าดู
อะไรนะ
จะเรียกว่าไงดี
เจ้าพาข้ามารับอาวุธ ที่จะฆ่าเจ้า
ไม่รู้ว่าเจ้าฉลาดหรือโง่
สวมมงกุฎ เดี๋ยวเราก็ได้รู้
คงทั้งคู่ ทั้งโง่และฉลาด
มาสิ
นี่มัน ทำไมกัน...
นี่มันติดแน่นจริงๆ นะเนี่ย
แรงโน้มถ่วงที่นี่มันทำงานยังไง
แต่ก็ช่างมันเถอะ
ท่านพ่อ โปรดอย่าทำแบบนี้กับข้า
ประหารนางเลยไหมขอรับ
นี่มันอะไร
คำเชิญไง คงจะเป็นเกียรติ หากเจ้าร่วมทานมื้อเย็น
การทรมานนี้มันแย่กว่าที่ข้าคิด
แต่ว่า สีนี้ก็ไม่เลว
เปื้อนเลือดก็คงมองไม่เห็น ถ้าข้าปาดคอเจ้า
สำหรับบางวัฒนธรรม สีแดงถือเป็นสีมงคล
เจ้าสาวจะใส่สีแดงในวันแต่งงาน
วันแต่งงานเหรอ
เจ้าจะคุมขังข้าตลอดชีวิตเลยเหรอ
ข้าไม่ได้ขอเจ้าแต่งงาน
แค่ขอความร่วมมือ
เจ้าเป็นนักสู้ที่ดี เฮล่า ก็เหมือนข้า
พ่อข้าก็เคยชอบที่ข้าสู้
เขาฝึกข้า ใช้งานข้า
แล้วทันทีที่ข้ามุ่งมั่นเกินหน้าเขา
เขาก็หาว่าข้าชั่วร้าย
ไม่นาน เจ้าก็คงคิดเช่นนั้น
ไม่
เพราะข้าไม่ใช่พ่อของเจ้า
กลุ่มเท็นริงส์คือของขวัญ ที่ข้าได้รับมา
ของขวัญที่ข้ามอบคืนให้กับโลกใบนี้
โดยการปกครองคนเหล่านี้
โดยการปกป้องพวกเขา
โลกของเราถูกคุกคาม โดยอำนาจที่อันตราย
เจ้ามองข้าแบบนั้นรึ
แค่อำนาจที่อันตราย
พ่อเจ้าอาจกลัวที่เจ้าต่อสู้ แต่ข้าไม่
ต่อสู้ไปกับข้า เฮล่า
และเราสองคน จะปกป้องโลกนี้
เจ้ามั่นใจในตัวเองดี ข้ายอมรับ
ข้าก็แค่รู้ ว่าตัวเองต้องการอะไร
แล้วเจ้าต้องการอะไร
เจ้าหล่อขึ้นเยอะ ตอนหมดสติ
ฝันดีนะ
จับเป็นนาง
เยี่ยม อะไรกันอีก
น่าสนใจ
อะไร เจ้ารู้ทางออกจากที่นี่รึ
อ๋อ โทษที นั่นไม่ใช่...
นึกว่าข้าคุยกับด้านหน้าของเจ้า
ตามดวงดาวไปยังเมืองนอร์ส
คนที่นั่นยังเคารพแอสการ์ด
คงต้องฝ่าฟันกันหลายปี
นอกจากเจ้าจะรู้จักกลุ่มนักรบ
ที่ยินดีจะสู้เพื่อข้า
เจ้าไม่ใช่คนแรก ที่ข้าตามก้นเข้าสู่สนามรบ
เจ้าบอกว่าสิ่งที่ข้าตามหา อยู่เลยหุบเขานี้ไป
แต่เรากลับเจอทางตัน
เข้าไปในป่านี้เหรอ
ไม่น่ามีอารยธรรมใดอยู่ในนี้ได้
น่าตื่นเต้น
ก็ได้ ยอมรับว่าข้าสนใจ
แต่ถ้าการนำทางของเจ้าไม่ส่งผล
ข้าอัดก้นเจ้าแน่
หรืออัดหน้า ไม่รู้ทางไหนด้านหน้า
อัดทั้งสองทางเลย
วิ่งเหรอ ให้ข้าวิ่งหนีอะไร
ข้าไม่ได้รอดจากศึกนับพันปี เพื่อมาตายเพราะกิ่งไม้
เดินหน้าไปไหน มันไม่มีทางไป
จะให้ข้าเชื่อใจเจ้าเหรอ
ทั้งที่พาข้าเข้ามาในป่ามรณะเนี่ยนะ
พลังงานนี้มัน...
มันคืออะไรกัน
เฮล่า...
เจ้าได้ยินไหม
ออกมาสิ
ข้าขอสั่งเจ้า
เฮล่า
นางหายไปไหนแล้ว
นี่มันอะไรกัน
ข้าชื่อหยิงลี่
ตัวแทนสภาผู้เฒ่าแห่งเมืองถาโหล
- ข้าคือเฮล่า... - เรารู้ว่าเจ้าเป็นใคร
No comments yet. Be the first to leave one.