The Marksman

Je bent te jong voor mijn zus, Miguel. Ze weet niet eens hoe je heet.

Dat komt nog wel.

Waar ben je mee bezig? Maak je huiswerk af.

Het eten is bijna klaar.

Ja?

Rosa? Je moet daar weg. Neem Miguel mee, je moet nu weg.

Wat is er aan de hand?

Het kartel zit achter me aan. Ga weg.

En jij dan? -Gewoon doen wat we hebben afgesproken.

Wat is er gebeurd, Carlos?

Ze willen iets duidelijk maken. Straks ben jij aan de beurt.

Wie was dat, mama?

Dat was oom Carlos.

We moeten hier weg.

Als we het niet vinden, wat zeggen we dan tegen Angel?

We vinden het wel.

Rigo?

Als je ons tegenwerkt, gaat je familie eraan.

Kom, Jackson.

Sorry, meisje.

Jim Hanson hier.

Er lopen vier of vijf illegalen bij mijn ranch, in noordelijke richting.

Zo'n 800 meter van het hek. Over.

Begrepen, Jim. Ik stuur er mensen op af.

Water.

Rustig aan.

Stuur ook een arts mee. Ze hebben er eentje achtergelaten.

James Hanson? -En wie ben jij?

Carl Neeham, van de Pima County-handelsbank.

Uw hypotheek is opgezegd. De ranch wordt over 90 dagen geveild.

Ik had ook kunnen bellen, maar ik kon geen nummer vinden.

Ik heb alles aan Ned Fremont uitgelegd.

Ned werkt niet meer voor ons...

en de bank onderneemt actie zodra er zes maanden niet betaald is.

Bij een goed bod heeft de bank het recht om de ranch eerder te verkopen.

Mr Hanson?

Op die heuvel heb ik vorig jaar de as van mijn vrouw uitgestrooid.

Mijn diepste medeleven. -Luister even.

Ik ben geen nietsnut. Ik moet alles even op orde krijgen.

Daar hebt u dus waarschijnlijk 90 dagen voor.

Als u vragen hebt, kunt u me bellen. Fijne avond nog.

Het skelet is bijna af, het budget is krap. Jij hebt toch een ranch?

Ik heb bijna alles verkocht, er zijn nog een paar koeien over.

De behandeling van Christine heeft me de das omgedaan.

Dat gat kan ik ook graven, voor zonsondergang.

Ik heb het geld echt hard nodig. -Dat is geen werk voor...

Voor iemand van mijn leeftijd? Ik werk harder dan al die lui.

Volgende maand is er een nieuw project. Kom dan maar even langs.

Ik was vorige week nog in de buurt. Die koeien zien er magertjes uit.

Ze doen 70 cent per pond, dus dat wordt dan 17.000 dollar.

Kun je er geen 20.000 van maken? -Op ondervoed vee verdien ik weinig.

Het spijt me, Jim. Laat het me maar weten.

Je moest het toch even weten, Sarah. -Bedankt, Angie.

Ik heb hem hier lang niet gezien.

Wie hebben we daar?

Is die kruk nog vrij? -Wel voor jou.

Wil je wat drinken? -Nee, bedankt.

Goed dat je gisteren belde. Die man was op sterven na dood.

Dan heeft hij geluk gehad. -Misschien denkt hij er wel anders over.

Hij geeft zijn spaargeld uit om de grens over te komen en dan wordt hij gedumpt.

Allemaal voor niks. -Het is een harde wereld.

Die route houdt ons al de hele week bezig.

Op die plek komen er drugs, mensen en wapens het land in.

Niks nieuws toch? -Ik maak me zorgen om je.

Je zit daar helemaal in je eentje.

Het zou fijn zijn als de overheid een einde zou maken aan die puinhoop.

Wat is er aan de hand? Wat doe je hier?

Dat vraag ik me ook af. Waar ben ik mee bezig?

Ik snap het gewoon niet. Je werkt hard, je strijdt voor je land...

je betaalt keurig belasting en uiteindelijk hou je niets over.

Ik ben mijn huis en mijn inkomen kwijt...

en ook degene die het allemaal de moeite waard maakte.

Kom, jij moet naar huis. Kom mee.

Laat maar staan, Sarah.

Zo zie ik haar het liefst voor me. Met een lach op haar gezicht.

Mijn moeder was zo blij toen jullie trouwden.

Ze had niet zo mogen overlijden.

Ik heb haar vreselijk zien lijden. Ik kon me niets ergers voorstellen.

Nu wel.

Kom op, jij moet slapen.

Kom op, ouwe.

Dat oude lijf heeft rust nodig.

Het is niet eerlijk, Sarah.

Ik mis haar ook.

Ga slapen.

Grens tussen de VS en Mexico maandag.

Op de grond.

Die zijn van het kartel. Zij zijn de baas in dit gebied.

We moeten terug. -Maar we zijn er nu bijna.

Als ze ons vinden, maken ze me af. We proberen het op een andere dag.

Ik wil best meer betalen. -Het is het niet waard.

Help ons de grens over. Ik smeek je, help ons.

Goed dan.

Links van die struik zit een opening in het hek.

Je kunt het erop wagen, maar dan zonder mij.

Kom mee.

Wie is de beste hond ter wereld?

Help me, we moeten die opening zien te vinden.

Hier is het.

Wie is er een brave hond? Jackson. Jackie.

Lieve hemel.

Hé, wacht even.

Zo red je het nooit. De eerste weg is kilometers lopen. Versta je me?

Kunt u ons helpen? -Ik zal de grenswacht bellen.

Nee, alstublieft. Niet doen. Niet de grenswacht.

Ik wil u wel betalen als u ons helpt.

Ik smokkel niemand de grens over. De grenswacht brengt je naar een arts.

Alstublieft, niet doen.

Alstublieft.

Jim Hanson hier. -Zeg het maar, Jim.

Twee illegalen, een kilometer ten zuiden van Stone Ridge.

Begrepen. We zijn onderbemand, het gaat wel even duren.

Ik pak wat water voor jullie. -Mama?

Blijf, Jackson.

Hé, ouwe.

Ik wil die vrouw en die jongen. -Ik spreek alleen Engels.

Ik ben hier voor die vrouw en het kind.

Sorry, maar daar ga ik nu over.

Ben jij van de grenswacht? -Ik ben marinier.

Dus jij wilt je land in je eentje beschermen, mariniertje?

Zoiets, ja.

Ik ben ook een soldaat. Mij is bevolen om die twee mee te nemen.

Jij bent geen soldaat. En ik ben niet zo gauw bang.

De hulptroepen komen er zo aan, dus je kunt beter maken dat je wegkomt.

Ik vraag het niet nog een keer. Hier met die vrouw en die jongen.

Dit is het niet waard.

Hier met die twee.

In de wagen. Opschieten.

Mama?

Verdomme. Bukken.

Jackson, niet blaffen.

Hanson hier. Ik ben beschoten. Ik heb een gewonde...

Baas?

Je broer is dood.

Oké, ga maar liggen. Voorzichtig.

Meneer? Als ze hem meenemen, vermoorden ze hem.

Ze zijn weg. -Nee, alstublieft.

Ik geef u alles wat ik heb. U moet hem helpen.

Dit is het adres van mijn nicht in Chicago.

Alstublieft.

Schat van me.

Lieverd, kom bij me.

Je moet bij deze man blijven. Dit is voor jou.

Meneer?

Alstublieft.

Shelby Street 8201 Chicago, Illinois.

Het slaat nergens op. -Je moet die kartels zien te mijden.

Wat gebeurt er met die jongen?

Kinderen zonder ouders gaan naar Nogales.

Daarna naar een pleeggezin.

Diaz, wat zei die jongen?

Dat zijn moeder nog zou leven als jij hen niet had gestopt.

Hé, het is nog maar een kind.

Je moet op het bureau een verklaring afleggen.

Douane en grenswacht Arizona.

Stil, Jackson.

Dinsdag.

Goeiemorgen, lieverd.

Iets te eten halen? Gaan we doen.

Je bent braaf.

Nee, alstublieft. Niet doen. Niet de grenswacht.

U mag alles hebben. Als ze hem meenemen, vermoorden ze hem.

Verdomme.

Denny, is dat jongetje van gisteren al naar Nogales gebracht?

Nee, hij wordt uitgezet.

Hij wordt in Mexico door een familielid opgewacht.

Ik wil hem even spreken. -Dat gaat niet.

Een paar minuten. Sarah weet ervan.

Bel haar even.

Hou het kort.

Hé, kom mee.

Hier ben je niet veilig. Weg hier, kom op.

Verboden toegang.

Zeg tegen de rest dat we de grens over gaan.

Hier blijven, begrepen?

Kom maar, Jackson.

Verdomme.

Heren, mag ik uw paspoorten en visa zien?

Mag de achterklep even open?

Alles in orde.

Gaat u maar.

Waar ben je mee bezig? Luister, anders ga je eraan.

Als ze je terugsturen, staan die mannen je op te wachten. Kom mee.

Ik doe wat je moeder vroeg. Je gaat naar je familie in Chicago.

Je weet wel, Chicago. Je familie?

Verdomme, je verstaat er helemaal niets van.

Heb je honger?

Of dorst?

Eten. Comida?

Hé, wat is er aan de hand? Je moet toch honger hebben.

Dat dacht ik al.

Ik heb een atlas nodig. Een boek met kaarten van alle staten.

Misschien op die onderste plank, aan de linkerkant.

We verkopen niet veel kaarten meer. Je kunt alles op je telefoon vinden.

Bof ik even. -Kijk eens aan.

Gaat u op reis? -Zoiets.

Geen prijs, vast een verouderd exemplaar.

U mag het zo meenemen. -Dank je.

U ook bedankt. Fijne dag nog. -Jij ook.

Spoor die vent op. -Komt goed.