Gachiakuta (ガチアクタ)

ฉันคิดให้ฟรี ๆ เลย

ค่าข้อมูลที่ว่าฉัน เป็นหัวหน้าของวินาศกรน่ะ

เย่ห์ เย่ห์ ได้เวลาพยากรณ์อากาศแล้วนะพวก

ถึงจะบอกไปตั้งแต่สัปดาห์ก่อนแล้วละโย่ว

ในที่สุดพายุระลอกใหญ่ จะมาเบิ้ม ๆ แล้วนะโย่ว

ต้องเช็กพยากรณ์อากาศให้ดี ไม่ให้มีอะไรขาดตกบกพร่อง

จะได้เตรียมพร้อมรับมือกับมัน

รับมือพายุใหญ่ที่ไม่เคยมีมาก่อนไงล่ะ

ได้ตัวนักเก็บกวาดแล้ว

บัดซบ เราตามไม่ทันเลย

เอ๊ะ... เอ๋ กินแล้วชักดาบเหรอครับ

อยู่ที่ไหน

แกเอาอาโม่ไปไว้ที่ไหน

วินาศกรทั้งหลาย

จะมาจับตัวรูโด้ไปอีกล่ะสิท่า เสียใจด้วยนะ

มีของแถมมาด้วยว่ะ

ของแถมเนี่ยนะ พวกเราเป็นของแถมเรอะ

ของแถมใคร ๆ ก็ชอบนะขอบอก

เอ้า ชอบของแถมกันเหรอ

งั้นก็ไม่เป็นไร

อ่านบรรยากาศบ้างเหอะ

แล้ว...

จะทำอะไรกันดีนะ

เล่นเกมชิงรางวัลอะไรกันดีล่ะ

นายกังวลที่นักเก็บกวาดไม่รู้จัก เครียดกันบ้างเลยใช่ไหม รูโด้

นายคิดผิดแล้วละ

ประชากรของนรภพ เตรียมพร้อมรับมืออยู่เสมอ

จึงไม่ปล่อยใครเอาไว้คนเดียว

จึงมาอยู่ที่นี่ในตอนนี้

ของแถมเป็นสิ่งที่คาดการณ์เอาไว้แล้ว

ขยะเรอะ...

นี่มันขยะไหลหลากชัด ๆ

ขยับตัวลำบากจริงวุ้ย...

หา...

ตะเกียกตะกายไปก็มีแต่จะจมเท่านั้นละ

ยังไงก็โดนกระแสซัดไปอยู่ดี

หาอะไรจับไว้ดีกว่านะ

โอ๊ะโอ๋ แย่แล้วแฮะแบบนี้

มีทางแยกซะด้วย

เอาจริงดิ

เฮ้ย พวกนาย...

รอดมาให้ได้นะเฟ้ย

พวกวินาศกรนี่แม่ม...

พ่อจะเชือดให้เกลี้ยง...

ไอ้สารเลว...

- พาพวกนั้นไป... - พาไปที่ไหนงั้นเหรอ

นายไม่จำเป็นต้องรู้

พวกมันเสนอหน้าตามมากันเอง

แต่ฉันไม่ชอบทำอะไรที่มันสูญเปล่า

รูโด้คูง...

พวกเราขอไปเล่นสนุกกับ พวกของแถมก่อนนะ

ระหว่างนั้นก็สนิทกับบอสเข้าไว้นะ

อาโม่...

อาโม่งั้นเหรอ

มันคืออะไรมิทราบ

นั่นเป็นเหตุผล ที่ทำให้นายโกรธงั้นเหรอ

ฉันมาเพื่อแบ่งปันความโกรธเท่านั้น

ชื่อของฉันคือ...

โซดีล ไทฟอน

สนใจมาทำให้เทวภพร่วงลงมาด้วยกันไหม

ทำให้เทวภพ...

ร่วงลงมา...

เมื่อกี้...

เราเห็นภาพตรงกันสินะ

อ๋อ...

อย่าเข้าใจผิดไปล่ะ

ฉันไม่เคยเห็นเทวภพ และไม่รู้ว่ามันเป็นที่แบบไหนหรอก

ประเด็นไม่ได้อยู่ที่ "ทำให้อะไรร่วงลงมา"

แต่ "เป้าหมายจะเป็นยังไงต่อไป" ต่างหาก

รูโด้

เมื่อกี้นายนึกภาพในหัวออกใช่ไหมล่ะ

ไม่ใช่ภาพ "คนสำคัญ" ของตัวเอง

แต่เป็นภาพ "เป้าหมายของ ความโกรธจะเป็นยังไงต่อ" ต่างหาก

อย่า...

อย่ามาทำเป็นเฉไฉนะโว้ย

ตอนนี้ฉันเป็นฝ่ายถามต่างหาก

ฉันถามว่าแกพาเจ้าของ รองเท้าที่แกถืออยู่...

กับพวกนักเก็บกวาดไปที่ไหน แล้วจะทำอะไรกับพวกเขากันแน่

ที่เฉไฉมันนายเองต่างหากล่ะ รูโด้

ฉันตอบคำถามในแบบของฉันไปแล้ว

ต่อไปก็เป็นตานายตอบ

พอนายตอบแล้วฉันก็จะเป็นฝ่ายตอบบ้าง

การโต้ตอบแบบนั้นต่างหาก ที่เรียกว่า "การสนทนา"

ฉันไม่ชอบทำอะไรที่มันสูญเปล่า

อย่าทำให้คำพูดมันสูญเปล่าเด็ดขาด

ฟังซะ

เวรเอ๊ย...

อะไรของมันวะ

ทำไมถึงได้รับมือยากขนาดนี้

เป็นความรับมือยากที่ต่างจาก ตอนคุยกับอาโม่ครั้งแรกลิบลับ

ผิดกับอาโม่ ที่พูดคุยไม่รู้เรื่องโดยสิ้นเชิง

ไอ้หมอนี่มัน...

ยึดติดกับการพูดคุยมากเกินไป

ขยะที่เรามีอยู่ตอนนี้...

ตั้งแต่กลับมาจากทะเลทราย ก็ยังไม่ได้เติมสต็อกเลย

แต่ถ้าจวนตัวเมื่อไหร่ก็ใช้เจ้านี่...

กังวลขนาดนั้นเลยเหรอ

พวกนักเก็บกวาดกับอาโม่อะไรนั่นน่ะ

ขอถามอะไรอย่างสิ

เหตุผลที่นายมาอยู่กับ นักเก็บกวาดคืออะไร

เพื่อกลับไปที่เทวภพไงล่ะ

ฉันมาอยู่กับนักเก็บกวาด เพื่อหาวิธีกลับขึ้นไปข้างบน

นายคิดจริง ๆ เหรอว่า ทำแบบนั้นแล้วจะได้กลับไปน่ะ

"การไปเทวภพ" ไม่ได้อยู่ใน เนื้องานของนักเก็บกวาดเลย

ที่พวกมันร่วมมือกับนาย เป็นแค่ผลพลอยได้ต่างหาก

นายคงไม่ได้พอใจ...

กับสิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้หรอกใช่ไหม

คงไม่ได้จบอยู่แค่...

การเล่นเป็นเพื่อนกันหรอกใช่ไหม

ขยะเข้าปากด้วยอะ

โห เข้าไปถึงในเสื้อเลยนี่นา แย่ที่สุด

ทุกคนไปไหนกันหมดล่ะเนี่ย

แล้วที่นี่ที่ไหนเนี่ย

นี่ ไม่มีใครอยู่เลยเหรอ

ฮัลโหล

เหมียว เหมียว เหมียว เหมียว...

สั่นกลัวอย่างกับลูกแมวหลงทางเชียว

ไม่เห็นจะน่ารักตรงไหนเลยย่ะ

จู่ ๆ มาปากแซ่บใส่ไม่เบาเลยนะเธอ

เอ๋ อะไรเนี่ย

นี่อย่าบอกนะว่า...

อุตส่าห์พาเรามาในที่แบบนี้

เพื่อให้มาสู้ตัวต่อตัวกันงั้นเหรอ

พวกวินาศกรนี่เอาจริงเอาจัง กว่าที่คิดอีกนะเนี่ย

เออ ใช่ ก็จริงจังน่ะสิ

เพราะถ้าไม่ทำภารกิจให้มันจริงจัง...

คราวนี้มีหวัง...

โดนด่าเสียหมาแหงเลยละ

แจ็บเบอร์

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ พ่อคนสันดานเสีย

ดีใจจังเลยน้า...

ที่คราวนี้จะได้...

โดนนายปู้ยี่ปู้ยำแล้ว

พริบตาที่แจ็บเบอร์โผล่มาตรงหน้า...

เรื่องที่เจ้าพวกนี้มันวางแผนอะไรอยู่ กลายเป็นเรื่องรองไปเลย

สิ่งที่แล่นเข้ามาในหัว มีเพียงเรื่องเดียวเท่านั้น

ถ้าไม่ฆ่า...

ได้ตายคามือมันแน่

บุ๋งบุ๋งบุ๋ง ฟู่ฟู่ฟู่

มันเสียงอะไรกันหว่า นั่นเสียงอะไรกันน้า...

เวทีนี้มีของแบบนี้ผุดขึ้นมาเพียบเลยละ

ไม่รู้หรอกนะว่ามีอะไรเป็นส่วนประกอบ

แต่พอลองแตะ ๆ เจ้านี่ดู...

โอ๊ย... ร้อนโว้ย!

โอ๊ย เจ็บเจ็บเจ็บเจ็บเจ็บเจ็บ เจ็บเจ็บเจ็บเจ็บเจ็บเจ็บเจ็บ