Sex and Zen (Yu pu tuan zhi: Tou qing bao jian / 玉蒲團之偷情寶鑑)

Sex And Zen (1991) OCR 23.976 fps runtime 01:34:07

"เสื่ออาสนะแห่งเลือดเนื้อ" เป็น 1 ใน 3 ของ

หนังสืออีโรติคที่ถูกประพันธ์ มานานกว่า 400 ปี

หนังสือถูกห้ามเผยแพร่ เพราะเต็มไปด้วยฉากอัศจรรย์

ในสมัยราชวงศ์หยวน มีบรรพชิตรูปหนึ่ง

ซึ่งมักจะหิ้วกระสอบอยู่เสมอ

ดังนั้นท่านจึงมีฉายาว่า "หลวงจีนกระสอบ"

ท่านเข้าใจปรัชญาพุทธะอย่างลึกซึ้ง

มีบัณฑิตคนหนึ่งชื่อบ่วยเอียงเซ็ง

ได้ไปหาหลวงจีนกระสอบ

เพราะเขาคิดว่า ศาสนาพุทธสอนให้มนุษย์

ละเว้นจากการเสพกาม ขัดกับธรรมชาติของมนุษย์

ทั้ง 2 ถกกันถึงเรื่องนี้

และจบการสนทนา ด้วยการขุ่นข้องหมองใจ

ท่านไม่สนใจว่า...

ชีวิตในชาติหน้าจะเป็นยังไง

ท่านมีความสุขเมื่อแอบเป็น ชู้กับภรรยาและลูกสาวของคนอื่น

แต่หากภรรยาของท่านคบชู้เล่า?

เมื่อท่านเป็นชู้ ผลกรรมจะตามสนองท่าน

ศิษย์คิดว่า บรรพชิตที่มีชื่อเสียงอย่างอาจารย์

จะมีความคิดเหนือปุถุชนธรรมดา

ศิษย์ผิดหวัง กับคำพูดของอาจารย์มาก

ผู้ที่คบชู้ ต้องถูกกรรมตามสนองหรือ งั้นศิษย์ขอเรียนถาม

ถ้าชายผู้นั้นไม่มีมีบุตรหรือภรรยาล่ะ

เขาจะได้รับผลกรรมตามสนองยังไง

ยังมี ถ้าผู้ชายมีภรรยาคนเดียว และมีบุตรี 2 คน

แต่เขาเสพสุข กับผู้หญิงเป็นร้อย

ถึงลูกเมีย ต้องบำเรอกามให้ผู้ชาย

ก็ยังได้กำไรมหาศาล

เจ้าบ่าวเจ้าสาวคำนับ พ่อตา

เจ้าบ่าวคำนับน้ำชา

เราต้องเล่นเกมกับเจ้าสาว

ยินดีด้วย เจ้าสาว

ดื่มซะ

ออกไปข้างนอกกันเถอะ

ออกไป!

เจ้ารู้มั้ย ทำไมข้ามีฉายาว่า "ผู้เฒ่าประตูเหล็ก"?

เพราะว่าข้าเข้มงวดกับ ครอบครัวมาก

ข้าห้ามพวกเขามัวเมาตัณหาราคะ

ข้าชื่นชมความรู้ของเจ้า ดังนั้นข้าจึงยกลูกสาวให้

จากนี้ไปเจ้าสามารถเดินทาง

ไปเรียนได้ โดยไม่ต้องกังวลอะไร

นายน้อยแต่งงานกับลูกท่าน เพราะอย่างนี้แหละ

นายน้อยรู้ว่าท่านคุมลูกสาวดี

ดังนั้นถ้าไปมีอะไรกับผู้หญิงอื่น ก็ไม่ต้องกลัวกรรมตามสนอง

การเสพสุขเป็นความรื่นรมย์ของชีวิต

แน่นอน ครั้งแรกมันอาจจะเจ็บบ้าง

แต่ข้าจะทำอย่างนุ่มนวล

ข้าจะทำให้เจ้ามีความสุข

ที่รัก

ข้าคิดว่าการเสพกาม เป็นเรื่องน่ารังเกียจ

แต่ข้าไม่ห้ามท่านหรอก

เพราะมันเป็นประเพณีมาแต่โบราณ

ข้ารู้ว่ามันเจ็บดังนั้น ข้าขอให้ท่านรีบๆ ทำ

ข้าไม่อยากเจ็บนาน

หลังจากที่ท่านใส่...

อาวุธของท่านเข้ามาในร่างข้า

นี่คือยาแก้ปวด

หลังจากที่เราทำกันเสร็จ ท่านช่วยป้อนข้าด้วย

มาเถอะ

เร็วเข้า ที่รัก. ท่านพร้อมรึยัง?

ยังเลย! อย่าเร่งข้าสิ

ทำไม? แค่เอาเข้ามา

เอาละ เอาละ

โอ๊ะ! ข้าเจ็บ!

เจ้าเตะข้าทำไม!

ข้าเจ็บนี่ เอายาแก้ปวดให้ข้าเร็ว!

ข้ายังไม่เสร็จเลย

ท่านเอาใส่มาแล้วถือว่า ข้าทำหน้าที่ของข้าเสร็จแล้ว

ใครจะไปสนว่าท่านจะเสร็จหรือยัง

เด็กโง่ ข้ายังไม่เห็นเลือดเลย

ใครบอกว่าไม่มีเลือด เปรอะพื้นไปหมดแล้ว!

ทำไมมีเลือดมากขนาดนี้?

ทำไมมีเลือดเปรอะแหวนข้า?

แหวนของท่านรึ? คงบาดท่านน่ะ!

เลือดข้าเองรึ! ข้าจะเป็นลมแล้ว

อาวุธของข้า

มาป้อนข้าเร็ว. ข้าเจ็บเหลือเกิน

ข้าบอกท่านแล้วว่าทำแบบนี้มันเจ็บ

เราไม่ควรทำกันเลย

นี่คือภาพวาดของเจาเมงฟุ

เราควรทำใจให้บริสุทธิ์ ก่อนเปิดดู

โอ น่าเกลียดจังเลย อาจารย์เจาวาดภาพแบบนี้ได้ยังไง

นี่คือภาพที่นักปราชญ์วาดไว้สอนมนุษย์

มาทำตามภาพ

กันดีมั้ย?

ไม่

ทำไม อย่าทำเป็นไม่ชอบสิ

2-3 เดือนที่แล้ว เจ้าบอกว่าเจ้ากลัว

เมื่อคืนนี้เจ้ากอดข้าแน่น แล้วเรียกข้าว่า ที่รัก

ทำเร็วๆ ทำเร็วๆ

แล้วก็บอกว่า ดีจัง ดีจัง!

อย่าล้อข้าสิ!

ไม่!

เยี่ยม! เยี่ยม!

งั้นท่านก็คือจอมโจรผู้โด่งดัง

เหนือคุนลุ้น

ข้าเอง ข้าเป็นจอมโจรคุณธรรม

ข้าไม่ขโมยคนจน

ไม่ขโมยครอบครัวที่จัดงานศพ

ไม่ขโมยครอบครัวที่จัดงานรื่นเริง

ไม่ขโมยคนที่ข้าเคยขโมยแล้ว

ไม่ขโมยทรัพย์สินสหาย

นั่นคือเหตุผลที่ข้ามีสหายมาก

เพราะพวกเขายกย่องข้า ตอนนี้

ข้าก็เลยหาเป้าหมาย

ที่จะขโมยได้ยากเต็มที

เมื่อเราสนิทกันอย่างนี้

ข้าจะบอกกับท่านตามตรง

ข้าบอกคนที่บ้านว่า

ข้าจะไปเรียนหนังสือ

แต่ความจริงข้าไปหาผู้หญิง

ท่านช่วยข้าหา...

สาวงามได้มั้ย?

แย่แล้ว! ข้ามีธุระ ขอตัวก่อน

นี่ พาข้าไปด้วยสิ

ผู้ชายนั่นประหลาดมาก

ข้าว่าเขาล้วงกระเป๋าท่านแล้ว

ยังอยู่รึเปล่า?

อยู่ แต่เขาเอาหินมาใส่แทน!

มีของดีแล้ว

คนอกโตนั่นเป็นไง?

วิเศษมาก เอาเก็บไว้นะ

คุณหนู...

คุณชาย มีอะไรรึ?

คุณหนู...ท่านทำหนังสือตก

ไม่ใช่ของข้า ลองเปิดดูก่อนสิ

เจ้าลามก!

ข้าเอาเงินมาคืนท่าน

พร้อมกับดอกเบี้ย 10%

นี่, ท่านพี่...

ท่านพี่, ในเมื่อท่านขึ้นบ้านใครก็ได้

ช่วยหาสาวงามให้ข้าหน่อยสิ

พาข้าเข้าไปยังห้องของพวกนาง

ถ้าท่านช่วยให้ข้าสมปรารถนา

ข้าจะจ่ายท่านให้จุใจเลย

เสี่ยงเกินไปที่จะไปยุ่งกับภรรยาผู้อื่น

ถ้าท่านได้นาง เพียงครั้งสองครั้ง

แล้วนางทิ้งท่านเหมือนขยะ

มันก็ไม่คุ้มกับที่ท่านทุ่มเท

ข้าเพียบพร้อมทั้งรูปโฉมและสติปัญญา ข้ามั่นใจว่าพวกนางต้องชอบข้า!

เอาละ ถ้าท่านอยากจะให้ข้าช่วยจริงๆ

ท่านต้องบอกข้ามาตามตรง อาวุธท่านยาวแค่ไหน?

เท่านี้

แล้วตอนท่านเสพสุขกับสตรี

ท่านใช้เวลาได้เท่ากับ 1 ธูปไหม้รึเปล่า?

ไม่มีปัญหา!

แต่ข้าต้องใช้น้ำมันช่วย

มีร้านขายผ้าไหมอยู่ทางตะวันตกของเมือง

เถ้าแก่เนี้ยสวยมาก

ไปดูซิ

แค่ดูรึ?

ถ้าสนก็จัดการเลย

ดี

นั่นเสียงอะไร? มีอะไร?

ข้าสะดุดล้ม

เจ้าทำผ้าขาดรึเปล่า?

เปล่า...

จริงรึ?

จริงรึ?

งั้นกินซะ

ทำไมคืนนี้ไม่มีปลา?

วันนี้ไม่มีปลาขาย

เจ้าหาซื้อปลาในตลาดไม่ได้เลยรึไง?

ปลาที่ท่านชอบไม่มีขาย

เจ้าต้องฟังก่อนที่จะพูด

ตั้งใจฟังให้ดี ก่อนที่จะตอบข้า

เจ้าทำผ้าขาดตอนที่ ตกลงไปรึเปล่า?

ใช่

เจ้าทำจริงๆ ด้วย! งั้นเจ้าสมควรถูกตบ

ข้าไม่ได้บอกว่าไม่อยากทำนะ

ข้าแค่อยากกินก่อนน่ะ

กินอิ่มรึยัง?

อิ่มแล้ว ขอบคุณ

งั้นมา!

คลานมา!

เร็ว!

นี่! เกิดอะไรขึ้น? ท่านพี่!

เจ้าเห็นรึยัง?

สามีของนางทำได้นาน เท่ากับธูป 3 ดอก

แต่เจ้า...

แค่ธูปเดียวก็จอดแล้ว

อาวุธของเขาก็ใหญ่ แต่ของเจ้าล่ะ

ไม่สมราคาคุยเลย เล็กนิดเดียว

ขนาดพอๆ กับไม้จิ้มฟันเท่านั้น

เจ้าเพ้อฝันไปแล้ว

คิดจะเป็นชู้ภรรยาผู้อื่นโดย ไร้ความสามารถ

เจ้านี่โง่จริงๆ

เจ้ารู้ว่าข้าไม่ขโมยผู้หญิง

แต่เจ้ายังอยากให้ข้าหาผู้หญิงให้

เจ้าคิดว่าข้าเป็นตัวอะไร? ตอนนี้มีอะไรจะแก้ตัวมั้ย?

ใช่...ท่านพี่พูดถูก

แต่ข้ายังอยากให้ท่านช่วยหา สาวงามให้ข้าอยู่ดี

ถ้าอาวุธของเจ้ายาวเท่ากับม้า

ข้าจะยอมช่วยเจ้า

ท่านพี่

ที่รัก ท่านทิ้งข้าไว้เดือนนึงแล้ว

ข้าเหงาและเศร้า

ไม่มีจูบ กอด และรสรักของท่าน

ข้ารู้สึกคันราวกับมีมดเป็นล้าน กัดอยู่ในส่วนเร้นลับของข้า