Hymn of Death (사의찬미)

ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX

Συγχρονισμός για την έκδοση NEXT: Catherine Lee

Ηρέμησες;

Ναι.

Δεν πονάς;

Καλά είμαι.

Μη λες ψέματα. Σ' έδειραν.

Φτάσαμε. Εδώ μένω.

Σιμ-Ντοκ, εσύ είσαι;

Ναι, πατέρα.

Λυπάμαι, δεν έχουμε πολλά να προσφέρουμε.

Αλήθεια,

τι έπαθες στο πρόσωπο;

Είναι απλώς μια μικρή γρατζουνιά. Μην ανησυχείς.

Δεν φαίνεται για μικρή γρατζουνιά.

Συγγνώμη, τι σχέση έχετε με την αδελφή μας;

Είμαστε...

Τι τρόπος είναι αυτός, Γκι-Σονγκ;

Συγγνώμη. Ο αδελφός μου είναι λιγάκι ανώριμος.

Έλα εδώ.

Έλα τώρα, δεν είσαι περίεργη; Μαμά, εσύ δεν είσαι;

Σας αφήνω να τα πείτε.

Τα αδέρφια σου είναι έξυπνα και ζωηρά.

Και οι γονείς σου φαίνονται καλοί άνθρωποι.

Από αυτούς αντλώ δύναμη.

Μόλις γυρίσουμε, θα βασίζονται αυτοί πάνω μου.

Θα δυσκολεύεσαι τώρα που ζεις στο Τόκιο.

Δεν είστε πλούσιοι...

Με συγχωρείς.

Το ίδιο ισχύει και για εσένα.

Δεν σου περισσεύουν, αλλά δίνεις για το έργο.

Μείνε λίγο ακίνητος.

Υπάρχει ένα μέρος που θέλω να πάμε μαζί.

Μόλις κλείσουν οι πληγές σου, θα μου δώσεις λίγο από τον χρόνο σου;

Δεν με φαντάζομαι να φοράω κάτι τέτοιο.

Θα είναι σαν να θέλω να αποδείξω πόσο μοντέρνα είμαι.

Παραείναι επιδεικτικό. Καταντά ενοχλητικό.

Δεν τις κάνει πιο όμορφες.

Δεν ξέρω, εμένα μου αρέσουν αυτά τα καπέλα.

Αλήθεια;

Ήθελα να σε ρωτήσω κάτι.

Αφορά το ποίημα που διάβασα στο δωμάτιό σου.

Στο τέλος, έγραφε "Σουσάν".

Τι είναι αυτό;

Το καλλιτεχνικό μου ψευδώνυμο.

Το δικό μου είναι "Σουσόν".

Κιμ Σουσάν. Γιουν Σουσόν.

Έχουμε πολλά κοινά, τελικά.

ΔΙΣΚΟΠΩΛΕΙΟ ΤΖΕΟΝΓΚΣΟΝΓΚ

"Τα Κύματα του Δουνάβεως" του Ίον Ιβανόβιτσι.

Το αγαπημένο μου κομμάτι.

Είναι υπέροχο.

Αλήθεια, πού ήθελες να με πας;

Τόσο καιρό τραγουδούσα μόνη στις πρόβες.

Ήταν τρομακτικό όταν εμφανίστηκα μπροστά σε κοινό.

Αλλά, την ίδια στιγμή, ένιωσα συγκίνηση

που τραγουδούσα στη σκηνή.

Και μετά, μια επιθυμία φύτρωσε μέσα μου.

Να γίνω η καλύτερη σοπράνο στην Τζοσεόν

και να τραγουδήσω σε μεγαλύτερη σκηνή.

Θέλω να με ακούσουν περισσότεροι άνθρωποι.

Είναι το όνειρό μου να τραγουδήσω εδώ.

Αν τα καταφέρω...

να εμφανιστώ εδώ κάποια μέρα,

θα έρθεις να με δεις;

Για να με βοηθήσεις να διώξω το άγχος

και να τα πάω καλά με το κοινό.

Θα έρθω.

Πάμε.

Αφού ήρθες εδώ μαζί μου, πάμε να σε κεράσω.

Έλα.

Φλυαρούσα για τα όνειρά μου, κι εσένα δεν σε ρώτησα.

Τι όνειρα έχεις εσύ;

Δεν ξέρω. Δεν το έχω σκεφτεί ποτέ.

Δεν είναι ανάγκη να είναι κάτι σπουδαίο.

Τι σε κάνει χαρούμενο;

Προσπάθησε να σκεφτείς τι σε κάνει ευτυχισμένο.

Θα είμαι ευτυχισμένος αν γράψω κάτι

και το διαβάσει ο κόσμος.

Κι αν γράφω μέχρι τον θάνατό μου.

-Νομίζω ότι αυτό είναι. -Μπορείς να το κάνεις.

Γρήγορα, πιες το ποτό σου. Πρέπει να πάμε κάπου.

Πρέπει να τη ρίξω πιο μακριά.

Τι κάνεις; Νομίζεις ότι είναι παιχνίδι;

Τώρα μιλάμε σοβαρά.

Ποιος βλάκας έριξε πέτρα;

Εσείς οι δύο!

Σταματήστε!

Εσείς εκεί, ακίνητοι!

-Από εδώ πρέπει να πήγαν! -Πάμε!

Σταματήστε! Μην τρέχετε!

Σταματήστε!

Ας πηγαίνουμε.

ΤΡΑΜ ΠΡΟΣ ΝΑΜΝΤΕΜΟΥΝ

Ξέρεις,

αφού είμαστε συνομήλικοι, δεν χρειάζονται επισημότητες.

Θα σε φωνάζω με το μικρό σου όνομα.

Κάποια στιγμή.

Θέλω κάτι να σου πω.

Ξέχασέ το.

Θα σ' το πω όταν πάμε στο Τόκιο.

-Δεσποινίς Γιουν. -Ναι;

Φώναξα τον θίασο στο σπίτι μου στο Μόκπο.

Θα διανυκτερεύσουμε εκεί, πριν φύγουμε για Τόκιο.

Να έρθεις κι εσύ.

Στο σπίτι σου;

Σε παρακαλώ.

Φεύγω.

Εντάξει.

Γεια.

Τι το ωραίο έχουν;

ΤΖΕΟΝΓΚΣΟΝΓΚ

Άργησε λιγάκι.

Άσε με!

Κάνε κάτι με τα μαλλιά σου.

Σιμ-Ντοκ! Εδώ!

Συγγνώμη που σας έκανα να περιμένετε.

Είσαι πανέμορφη!

Δεν ξέρεις πόση ώρα περιμένουμε.

Λυπάμαι.

Πάμε.

-Ο αέρας είναι πολύ καθαρός εδώ. -Το ξέρω.

Νόμιζα ότι ο Ου-Τζιν ήταν ένας φτωχός φοιτητής.

Καμία σχέση.

Είναι από τους πλουσιότερους στο Μόκπο.

Το μέρος είναι σαν ζωγραφιά.

Είναι υπέροχα.

-Κοίτα, κυπρίνοι! -Πού;

Χαίρετε.

Αυτοί είναι οι φίλοι μου.

Σπουδάζουμε μαζί στο Τόκιο.

Καλύτερα να χαιρετήσεις τον πατέρα σου,

αγαπημένε μου σύζυγε.

Ακολουθήστε με, παρακαλώ.

Ωραία, λοιπόν.

Φτάνουμε προς το τέλος, με μια μικρή συναυλία.

Χειροκρότημα.

Αρχίζουμε με τον Μιονγκ-Χι.

Βασικά, μη σηκώνεσαι.

Πρώτα θα ακούσουμε τη Σιμ-Ντοκ.

Μεγάλο χειροκρότημα, παιδιά!

Πιο δυνατά!

Σιμ-Ντοκ, τραγούδησέ μας κάτι.

Λυπάμαι, είμαι βραχνιασμένη.

Λογικό, τραγουδούσες συνέχεια.

Καλύτερα να ξεκουραστείς.

Ναν-Πα, εντυπωσίασέ μας.

Φυσικά.

Τι λες για αυτό

που ο Ου-Τζιν θεώρησε πολύ θλιβερό για να παίξουμε;

Κατάλαβα ποιο λες.

Εντάξει.

-Ευχαριστούμε. -Ήταν πολύ ωραία.

-Ωραία περάσαμε. -Ευχαριστούμε.

Άραγε τι να ήταν τόσο επείγον,

ώστε να φύγει η Σιμ-Ντοκ αφήνοντας απλώς ένα σημείωμα;

Σίγουρα θα ήταν σοβαρό.

Πότε θα φύγεις για Τόκιο;

Λέω να κάτσω λίγο.

Θα τα πούμε εκεί, λοιπόν.

Οπωσδήποτε.

Σου είπα να μην κάνεις ανοησίες,

κι εσύ γυρνάς με τυχάρπαστους και γράφεις λογοτεχνία.

Τι είναι αυτά που κάνεις;

Συγγνώμη.

Ου-Τζιν,

είσαι ο πρωτότοκος γιος μου

και κληρονόμος της επιχείρησης.

Να το θυμάσαι αυτό.

Ξέχνα τις λογοτεχνίες και τους πατριωτισμούς.

Να θυμάσαι ότι, κάποια μέρα, θα αναλάβεις όλες τις επιχειρήσεις μας.

Μάλιστα, πατέρα.

ΣΑΝΓΚΤΖΙΤΖΕΟΝΓΚ

Ου-Τζιν.

Είχα πολλή δουλειά

για να παραδώσω τα πράγματα που ξέχασαν οι καλεσμένοι σου

όταν έφυγαν.

Θα τους τα δώσω όταν τους δω.

Ου-Τζιν,

είχες καιρό να έρθεις σπίτι.

Καλύτερα να μην κάνεις πράγματα που απεχθάνεται ο πατέρας σου.

Ο πατέρας σου επιθυμεί να αφοσιωθείς στις οικογενειακές επιχειρήσεις,

μόλις επιστρέψεις σπίτι από τις σπουδές σου.

Αν καταλάβει ότι εξακολουθείς να γράφεις λογοτεχνία,

θα απογοητευθεί πολύ.

Δεν είναι...

δύσκολο για σένα;

Δεν είναι εξουθενωτικό να ζεις

μια προδιαγεγραμμένη ζωή;

Ποτέ μου...

δεν το σκέφτηκα έτσι.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ

Πέρασαν τέσσερις μήνες, σωστά;

Πέρασε τόσο;

Εγώ...

θα φύγω για Τζοσεόν σε δύο ημέρες.

Κι επειδή παίζαμε μαζί, σκέφτηκα πως δεν είναι σωστό

να φύγω χωρίς να σε χαιρετήσω.

Κατάλαβα.

Ευχαριστώ που με κάλεσες...