The first 195 lines.
Maaf.
Saya…
tak yakin saya boleh jadi… teman wanita awak lagi.
Apa salah aku?
Mungkin…
TOKUI / AWAK DI SEKOLAH?
dia dah lama muak dengan aku.
BETULKAH AWAK BERPISAH DENGAN NAOTO?
-ISHIHARA YUKARI / KAMI TAK BERPISAH -Apa dah jadi?
Jadi bila-bila kita dapat berdua-duaan nanti,
mari kita tengok sejauh mana kita boleh pergi.
Saya akan luahkan perasaan kepada Watari lagi di pesta nanti.
Kemudian di sambutan pascapesta, saya akan cium dia dan kami akan kahwin!
Apa kata kita mula bercinta?
Itu yang awak mahu, bukan?
Syarat awak untuk seks ialah jadi teman wanita awak dulu.
Kalau begitu, ajak saya jadi kekasih awak sebelum pesta budaya.
Saya boleh tunggu sampai hari itu.
Tapi pesta itu tak sampai dua minggu lagi!
Bagus… elok rupanya.
IBU DAN SHO, MAKANLAH. IA BURUK TAPI SEDAP
Aku asyik buat silap, tapi mujurlah ini sempat siap sebelum pesta budaya.
Aku pasti kami boleh bersama semula.
PESTA BUDAYA KE-60
Mari singgah di kafe kostum haiwan!
SOSEJ PEDAS BIASA - PEDAS - BERAPI
Selamat datang!
90 MINIT -Silakan!
KELAS MASAKAN
Ada satu lagi pesanan!
Tiba-tiba saja ramai pelanggan, bukan?
Sebab Ishihara bertugas sekarang.
Patutlah.
Saya dengar koridor depan kelas kita sesak habis.
Biar betul!
Oh, Tokui!
Helo!
Helo.
Awak nampak macam pengurus kelab pelayan.
Saya pemikat pelanggan hari ini, kenalah pakai baju hitam.
Nak jalan sama-sama?
Awak nak temankan saya?
Kenapa awak gelak?
Maaf.
Pegang tangan saya.
Baiklah.
RUMAH HANTU - TAKOYAKI KUIH TRADISIONAL
Dua orang yang bercium sebelum pesta budaya tamat
akan bersama selamanya.
Yakah?
Sekolah ini masih ada kepercayaan tahayul seperti itu…
Tapi makin lama, butirannya berubah sedikit.
Yang terbaru ialah dua orang yang bercium di pesta budaya
pasti akan berkahwin.
Apa? Bunyinya macam sumpahan.
Tapi mustahil budak sekolah tinggi akan percaya, bukan?
Ada juga yang percaya.
Lagipun memang betul setiap tahun,
ramai pasangan mula bercinta di pesta budaya.
Malah ada seorang yang betul-betul percaya.
Saya akan luahkan perasaan kepada Watari lagi di pesta nanti.
Kemudian saya akan cium dia dan kami akan kahwin!
Bunyinya macam tahayul saja.
Semua orang perlukan sedikit harapan.
Kerana cinta itu penuh ketidakpastian.
Cinta dibalas oleh orang yang kita suka
kemudian bersama selamanya,
itu pun satu keajaiban.
Macam mana keajaiban berlaku?
Entahlah.
Mungkin kita perlu percaya dan yakin hingga ke akhirnya.
KAFE ALA BARAT
Akhirnya syif saya tamat.
Syabas.
Ramai betul pelanggan yang datang, bukan?
Akhirnya aku dapat pergi jumpa Watari.
Selepas aku luahkan perasaan kepada dia,
kami boleh bersama semula.
Tapi dia mungkin akan menolak.
Mungkin aku saja yang berangan.
Tapi…
Biskut itu hadiah untuk seseorang?
Tak apa, aku pasti ia akan berjalan lancar.
Yukari?
Aku mesti berfikiran positif.
Aku tak mahu rasa resah lagi.
Hei, Yukari.
Awak nak luahkan perasaan kepada seseorang?
Watari, syif awak bermula sekarang.
Baik.
Awak suka Tokui?
Apa? Kenapa pula…
Itulah khabar angin yang tersebar antara budak-budak perempuan.
Tokui sangat matang dan kacak.
Dia juga ramai peminat.
Tak hairanlah awak suka dia.
Bukan…
Bukan dia.
Orang yang saya suka ialah… Watari.
Watari yang pergi ke pantai dengan kita?
Baru saya ingat, dia juga ada ketika Fujioka…
Betulkah?
Maaf… Saya harus pergi.
Yukari?
Biar betul… dia suka Watari?
Seriuslah?
Saya tak pernah nampak Yukari begitu.
Dia betul-betul mabuk cinta.
-Aduh! -Aduh!
Watari!
Ishihara.
Kalau awak tak keberatan, boleh kita jalan-jalan melihat pesta?
Tapi…
Hei! Itu gadis cantik dari kafe tadi!
Boleh kami ambil gambar dengan awak?
Comelnya dia.
Cepat lari!
Okey!
Sana!
Tunggu!
Sekejap lagi habislah.
Ya. Ramai betul orang datang.
Apa? Ini tempat buang sampah.
Jom cari di sana.
Okey.
Rasanya mereka dah pergi.
Ya…
Maaf, saya bangun sekarang.
Tak apa.
Tiada siapa akan cari kita di sini. Boleh kita duduk dulu sekejap?
Orang yang saya suka ialah… Watari.
Hei, soal tempoh hari…
Saya…
tak yakin saya boleh jadi… teman wanita awak lagi.
Mungkin susah untuk awak faham,
tapi semakin lama kita bersama,
saya rasa hubungan kita semakin renggang.
Saya tahu aneh bunyinya.
Tak, saya faham.
Maaf sebab tanya soalan itu.
Apa pun, kita patut pulangkan kostum ini.
Tunggu! Watari…
Mereka di sini rupanya!
Pencuri kostum!
PESTA BUDAYA
Kami minta maaf.
Penat kami cari kamu berdua.
Tapi kamu dah pulangkan, jadi tak apalah.
Itu dia!
Akhirnya kita jumpa Ishihara!
Hei! Kamu dah melampau!
Fikirlah perasaan dia dikejar dan dikerumuni…
Diamlah! Tepi!
Watari!
Hei, kamu semua di sana!
-RUMAH HANTU 2-C / HANTU -Jangan bergaduh di pesta budaya!
Dengar tak?
Atau kamu nak pergi ke rumah hantu kelas saya?
Tolong!
Nao pengsan.
Jom.
Watari…
Ishihara, awak di sini rupanya.
Masa rehat dah tamat.
Nanti… Tunggu dulu.
BILIK SAKIT
Oh, awak dah sedar.
Satsuki. Kenapa…
Awak pengsan di dataran sekolah jadi saya bawa awak ke sini.
Kenapa awak pakai baju itu?
Saya jadi zombi jururawat hari ini.
Baru saya ingat.
Saya dipukul oleh salah seorang peminat taasub Ishihara.
Tapi mana Ishihara?
Mungkin dia balik ke kelas.
Cikgu dah halau lelaki-lelaki ganas tadi.
Yakah? Mujurlah.
Nao, awak tak nak beritahu saya apa-apa?
Pesta budaya hampir tamat.
Ya… Terima kasih, Satsuki.
Kerana tolong saya.
Bukan itu.
Jawapan.
Saya…
Apa jawapan awak?
Awak setuju?
Lebih kejam kalau saya tak beri jawapan.
Saya akui saya sayang awak, Satsuki.
Tapi…
saya tak boleh jadi kekasih awak.
Saya akui saya sayang awak, Satsuki.
Tapi…
saya tak boleh jadi kekasih awak.
Kenapa?
Kalau sayang, kita patut bercinta, bukan?
No comments yet. Be the first to leave one.