Liver or Die (왜그래 풍상씨)

Ayah.

Apakah itu?

Saya tidak mahu dengar awak kata,

"Saya akan mati kelaparan." Jadi saya datang masak.

Bagaimana dengan keluarga awak?

Mereka akan uruskan sendiri. Di sana ada ramai orang.

Adakah Poong Sang benarkan awak buat begini?

Saya tidak pernah perlukan izin dari dia.

Awak jadi agak berani.

Saya bukan hanya berani. Saya juga ada perut.

Apa yang awak katakan?

Apa yang awak bawa?

Saya bawa sedikit khinzir dan bahan lain.

Saya akan potong mereka kepada kepingan besar...

dan buat stu kimchi untuk awak.

Hebat.

Apakah ini?

Awak ada apa-apa yang manis, masin, dan pedas?

Makan sahajalah.

Hwa Sang, boleh awak memasak untuk kita buat seketika?

Adakah awak sudah hilang akal?

Awak tidak perlu hilang akal untuk memasak.

Jangan suruh saya memasak. Saya muak mendengarnya.

Awak buatlah.

Saya sibuk. Saya ada banyak kereta menunggu untuk masuk.

Jika begitu, suruh Joong Yi lakukannya.

Tahukah awak berapa umur dia?

Saya mula memasak dan lakukan kerja rumah...

ketika saya jauh lebih muda daripada dia.

- Atau suruh Jeong Sang lakukannya. - Dia sibuk bekerja sebagai doktor.

Bagaimana saya mahu hubungi dia hanya untuk memasak untuk kita?

Kenapa awak tidak pernah suruh dia buat sesuatu?

Sekali lagi. Saya akan melakukannya.

Jika dia bermula, dia akan bawa hingga ke akhir.

Itu kerana awak sentiasa berpihak kepada dia.

Awak selalu buat saya rasakannya. Awak tahu?

- Apa itu? - Perbandingan kekurangan.

- Ya, itu! - Cuba menghafalnya.

Adakah awak tahu betapa ia buat orang rasa jengkel dan marah?

- Orang juga turut dibunuh. - Bila saya buat begitu?

Sudah tentu awak tidak tahu.

Biar saya berikan awak nasihat.

Suatu hari nanti,

dia akan mengkhianati awak lebih teruk daripada orang lain.

Awak tunggu sahaja.

Oh Tuhan.

Joong Yi, bangun. Joong Yi.

Awak perlu pergi ke sekolah. Ayuh.

Tidak guna. Sangat menjengkelkan.

- Lepaskan. - Ayuh.

Baiklah. Mari pergi.

Joong Yi, makan ini sebelum awak pergi.

Lupakannya. Di mana snek saya?

Seperti apa?

Apa-apa sahajalah. Sangat menjengkelkan.

Joong Yi. Makan sedikit sebelum awak pergi.

Saya hampir tumpahkannya. Oh Tuhan.

Boon Sil sentiasa bekalkan buah-buahan untuknya.

Dia tidak akan benarkan saya makan itu.

Buah-buahan?

Bolehkah awak dapatkan Joong Yi untuk saya?

Sudah tentu.

Joong Yi.

Seseorang sedang mencari awak.

Awak memalukan saya.

Ini dia.

Menjijikkan.

Saya tidak mahukannya.

Joong Yi.

Siapa itu?

Seorang lelaki yang bekerja di rumah saya.

Poong Sang.

Joong Yi tidak mahukannya?

Boleh saya makan ini?

Kenapa dia tidak mahukannya?

Di sini.

Helo.

Saya yang menghubungi awak. Saya ialah Lee Hwa Sang.

Ya, saya datang sebab awak menghubungi saya.

Tapi apakah ia?

Awak tidak akan menyesal kerana datang ke sini hari ini.

Ini tentang Doktor Jin Ji Ham.

Duduklah.

- Apakah ia? - Saya mahu pergi ke seminar ini.

- Saya tiada masa untuk bertengkar. - Ya, jadi mulakan memandu.

Tolong dengar kata-kata saya tanpa berkata apa-apa.

Sejujurnya,

saya mahu mulakan semula dengan awak.

Saya akan tebus kesilapan kerana menyakitkan awak dahulu.

Saya terlalu dungu dan lembab pada masa itu.

Saya telah buat keputusan yang tegas tentang awak.

Jadi saya harap awak akan percayakan saya.

Awak tidak perlu jawab sekarang.

Awak boleh beri saya jawapan...

selepas melihat tindakan saya, bukan kata-kata saya.

Keluar. Itu jawapan saya.

- Jeong Sang. - Awak tahu...

saya tidak suka ulang kata-kata saya.

Awak dan sikap baran awak.

Tapi sebenarnya, ia salah satu daya tarikan awak.

- Terima kasih. - Terima kasih.

Adakah awak pasti awak buat kerja awak?

Awak buat kerja dengan cuai.

Bagaimana awak boleh buat begini?

Apa masalahnya, tuan?

Saya suruh basuh kereta saya,

tapi apakah ini?

Jika awak ada mata, lihatlah.

Bahagian ini tidak dibasuh.

Tidak guna.

- Tidak guna. - Saya akan basuh semula untuk awak.

Tidak, terima kasih.

Sekurang-kurangnya wanita itu melakukan kerja yang baik.

Saya sedang sibuk. Tidak guna.

Saya minta maaf, tuan.

Hei, beri saya duit awak!

Tuan!

Hei!

- Saya minta maaf. - Awak.

Awak tidak guna!

Tidak guna.

Awak tidak belajar apa-apa dari Boon Sil?

Saya sudah beritahu awak.

Saya tidak akan mengampu sesiapa.

Saya tidak sesuai untuk kerja berat.

Awak rasa ada sesiapa yang sesuai dengannya?

Kita semua sedang cuba untuk cari rezeki.

Awak anggap saya sebagai apa?

Awak lintah yang tidak guna...

yang tiada kemahiran dan hanya menghabiskan duit orang lain.

Jika awak fikir awak akan buat ini selama-lamanya,

saya akan hilangkan diri untuk awak.

Saya tidak akan berhutang dengan awak.

Satu pusingan perjudian sudah cukup.

Awak...

Hei! Adakah awak pernah berhenti selepas satu pusingan?

Apa yang awak kata?

Mari ke sini!

Berani awak! Hei!

Jangan habiskan masa seharian dengan kereta itu.

Beri semula kepada mereka.

Okey, biar saya tukar pakaian.

Siapa itu?

Kereta awak sudah sampai.

Kereta awak.

Oh, tinggalkan sahaja di sana.

Saya tidak boleh.

Biar saya berikan awak kuncinya.

Boleh saya bayar dengan kad kredit?

Saya tidak bawa mesinnya.

Saya tiada duit tunai.

Boleh saya masukkan dalam kredit?

Kredit.

Sudah tentu.

Berikan saya nombor akaun awak. Saya akan pindahkannya kepada awak.

Selamat tinggal.

Awak suka stu tulang belakang khinzir?

Saya suka.

Baguslah begitu.

Ambillah. Tangan saya sudah lenguh.

Terima kasih.

Jangan kelaparan kerana lelaki tidak guna itu.

Pastikan awak makan.

Selamat tinggal.

Hai.

Awak pasti kepenatan.

Bersihkan diri, dan mari kita makan.

Ini tidak akan ambil masa yang lama.

Awak tidak tahu bagaimana untuk ucap hai, tidak guna?

Apa yang awak mahu makan?

Saya sudah suruh awak ketuk dahulu.

Saya tahu awak akan cakap begitu.

Baiklah.

- Bagaimana dengan telur goreng? - Apa-apalah.

Saya mahu dua, telur setengah masak.

Pastikan ia kelihatan cantik.

Pakai solekan ketika muda hanya akan rosakkan kulit awak.

Tidak mengapa asalkan dia cucinya dengan betul.

Awak jangan sibuk. Saya bukannya masih muda.

Sudah tentu, saya jaga hal saya.

Saya sudah cuci kereta sepanjang hari.

Jangan melawat saya di sekolah. Ia sangat memalukan.

Dan kenapa dengan pakaian awak? Ia berbau, dan tangan awak kotor.

Awak tidak bersihkannya?

Sudah. Saya sudah bersihkannya.

Okey, saya tidak akan melawat awak di sekolah lagi.

Di mana adab awak, tidak guna?

Malu? Kotor?

- Kenapa awak pukul saya? - Apa kena dengan awak?

Awak tidak dengar apa yang dia cakap?

Budak tidak guna ini fikir dia seorang puteri.

Suruh ibu pulang ke rumah.

Dia sedang jaga datuk yang sakit.

Saya bukannya budak lagi. Saya tahu apa yang sedang berlaku.

Apa semua ini?

Saya bencikan keluarga ini!

Tidak guna.

Saya rasa ibu bapa saya akan bercerai.

Penceraian bukan perkara yang mudah.

Ibu bapa saya bercakap tentang mahu bercerai...