The King Dae Joyoung (대조영)

‫نمیتونم چیزی که می بینم رو باور کنم ‫ته جویونگ جلوی من سبز شده!

‫من هرکسی که سد راه باشه رو میکشم ‫همه رو میکشم!

‫من نمیخوام به دوستانِ گرانبهایی مثل شما ‫آسیب برسونم، پس شمشیرهاتون رو بندازید.

‫خفه شو!

‫من هرگز نمیذارم دستت به شاه ام برسه!

‫تو باید اول ما رو بکشی...یالا حمله کنید عوضی ها

‫برام چاره ی دیگه ای نذاشتید ‫سربازان، زنده دستگیرشون کنید!

‫بگیریدشون!

‫اعلاحضرت!

‫- اعلاحضرت! ‫- اعلاحضرت!

‫کاری به اونا نداشته باش

‫چیه؟ چرا نمیجنگید؟

‫یا شمشیرهاتون رو بندازید یا این دو نفر میمیرن!

‫یالا...یالا فرار کنید!

‫مهم نیست چه اتفاقی برای من میوفته. ‫تو باید گوگوریو رو احیا کنی!

‫اعلاحضرت!

‫اگه سعی کنید فرار کنید ‫سَر پادشاه تون رو می برم!

‫یالا یالا فرار کنید!

‫اعلاحضرت!

‫یالا دیگه!

‫عوضی لعنتی!

‫ممنونم.

‫از اینکه خودتو به من نشون دادی، ممنونم!

‫سربازان، ببریدشون!

‫ژنرال اونجا رو ببینید.

‫اینا زندانی های ما هستن.

‫ازت ممنونم که اونا رو گرفتی.

‫- یالا زندانی ها رو ببرید ‫- صبرکنید!

‫خودم ته جویونگ و شاه بوجان رو به چانگ آن برمیگردونم

‫ما این زندانی ها رو از قلعه ی یودونگ ‫تا اینجا آوردیم. اونا رو بهمون پَس بده.

‫ساکت!

‫فکر کردین اگه اینا فرار کرده بودن، شما زنده میموندین؟ ‫از من برای نجات زندگیتون ممنون باشید و به اردوگاهتون برگردید.

‫بیاریدشون!

‫ژنرال!

‫چی شد؟

‫- چه اتفاقی برای زندانی هایی که فرار کردن افتاد؟ ‫- ما ته جونگسان و افرادش رو از دست دادیم.

‫از دست دادیم؟ همه شونو؟

‫اما خوشبختانه شاه بوجان و ته جویونگ دستگیر شدن.

‫چی؟ ته جویونگ رو گرفتیم؟

‫بله ژنرال

‫برام بقیه ی زندانی ها مهم نیستن

‫من فقط ته جویونگ و شاه بوجان رو میخوام! ‫دوباره ایی هگو...

‫ایی هگو دوباره منو نجات داد...ایی هگو

‫- اما ژنرال... ‫- چیه؟

‫ایی هگو، ته جویونگ رو نگرفت.

‫پس اون چطوری دستگیر شد؟ در حال ‫فرار، پاش شکسته و نتونسته فرار کنه؟

‫ایی مون اونو گرفته.

‫چی؟ ایی مون؟

‫گفتی ته جویونگ اینجاست و باورم شد، اما حالا میگی ‫ایی مون یه دفعه پیداش شده و ته جویونگ رو گرفته؟

‫مطمئنم ژنرال

‫اینجا چه اتفاقی داره میوفته؟

‫ایی هگو کجاست؟

‫اون به اردوگاه ایی مون رفته تا ‫ته جویونگ و شاه بوجان رو پس بگیره.

‫چی؟ جداً؟

‫پس منم به اردوگاه ایی مون میرم

‫ایی مون بدون شک قبول نمیکنه که ته جویونگ رو برگردونه.

‫من میرم اونجا و خودم برشون میگردونم.

‫(کوهستان مادو-اردوگاه ایی مون)

‫ژنرال سورینگی مقام بالاتری نسبت به شما داره.

‫اگه اون زندانی ها رو پَس بخواد، باید مثل ‫کاری که در قلعه یودونگ کردیم، پَسشون بدیم.

‫نگران نباش. من نقشه ای دارم.

‫نقشه دارید؟

‫ایی مون یک اشتباه رو دوبار تکرار نمیکنه.

‫من به سورینگی پوستِ خالی میدم ‫و گوشت رو برای خودم نگه میدارم.

‫ژنرال!

‫ژنرال سورینگی اینجا هستن.

‫احسنت، احسنت ژنرال ایی مون!

‫فکر میکردم زندانی هامو از دست دادم ‫ولی تو برام برشون گردوندی!

‫من از بس خوشحالم، اشکم دراومده!

‫خوش آمدید ژنرال! من منتظرتون بودم.

‫خب، تو زندانی های منو کجا نگه داشتی؟

‫شما خیلی بی صبرید. ‫اول بیاید بشینید...

‫من به ملکه میگم که شما امروز ‫برای ما چه کار بزرگی انجام دادید.

‫خب دیگه، زودباش شاه بوجان و ته جویونگ رو به ما بده.

‫اعلاحضرت

‫همه ی اینا تقصیر منه ‫اگه من مُرده بودم

‫هیچکدوم از این اتفاقات نمی افتاد.

‫اعلاحضرت از این حرف ها نزنید.

‫من دیگه کارایی ندارم، تو هم که ‫خیلی کار ها میتونستی بکنی

‫بخاطر من گیر افتادی...

‫اعلاحضرت ما هنوز شانس فرار کردن، داریم.

‫ژنرال ته جونگسان، میموسا، گلسابیو و بقیه ی زندانی ها ‫هرکاری میکنن تا ما رو نجات بدن.

‫بخاطر اونا هم که شده نباید اُمیدهامون رو از دست بدیم.

‫اعلاحضرت، قوی باشید ‫ضعیف تر از این نشید.

‫متأسفم...

‫متأسفم که شما رو در این مخمصه انداختم.

‫یالا اونا رو بهم برگردون.

‫منم میخوام اونا رو بهتون بدم اما ‫فکر نمیکنم ایده ی خوبی باشه.

‫تو دوباره سعی داری با من دربیوفتی؟

‫من چطور ممکنه با ژنرال بزرگی مثل شما دربیوفتم؟

‫اما من بخاطر هردومون نمیتونم زندانی ها رو بهتون بدم.

‫چی؟ بخاطر هردومون؟

‫اگه دربار تانگ از این قضیه بویی ببره، چه اتفاقی میوفته؟

‫شما بخاطر اینکه افتخار کار منو به جیب میزنید ‫سرزنش میشید و منم بخاطر اینکه گذاشتم

‫این اتفاق بیوفته، مسخره میشم.

‫تو داری منو تهدید میکنی؟

‫تهدید؟

‫- من فقط حقیقت رو گفتم ‫- خفه شو!

‫اگه باز هم به من توهین کنی ‫این زبونِ نیش دارت رو می برم.

‫اگر شما نیم قدم به عقب برید ‫منم یک قدم عقب میرم.

‫من شاه بوجان رو به شما میدم ‫اما خودم ته جویونگ رو میارم

‫این تنها راهی هست که میشه آبروی هردومون رو حفظ کرد.

‫من ته جویونگ رو دستگیر کردم

‫شما خیلی حریصید که هم ته جویونگ و هم شاه رو میخواید. ‫حرص زیادی هم باعث بدبختی میشه.

‫من پشت سر ته جویونگ بودم و داشتم تعقیبش میکردم.

‫اگه سروکله ی تو پیدا نمیشد ‫اونو گرفته بودم!

‫پای اعتبار و آبروی من وسطه، من کاری جز این نمیتونم بکنم.

‫پس شاه بوجان رو بردارید و برید یا مجبورید با من بجنگید.

‫ما نمیتونیم ته جویونگ رو به او بدیم.

‫اگه تو بچه خواهر ژنرال ایی جوکِ مرحوم نبودی ‫هرگز اینو قبول نمیکردم.

‫اما چون خودم یه مرد بزرگم ‫تکبر و غرور تو رو نادیده میگیرم.

‫اما یادت باشه...

‫بخشش من حدی داره.

‫من اصلاً تحملِ پسران از خودراضی ‫که از هیچکس نمیترسن رو ندارم.

‫من اینو هرگز فراموش نمیکنم ژنرال.

‫دَر زندان رو باز کنید!

‫چرا وایسادید؟ شاه بوجان رو بیارید!

‫- اعلاحضرت ‫- شاهزاده سوکیون

‫بتمرگید سرجاتون!

‫شرم آوره...

‫واقعاً شرم آوره! من باید خودم

‫آخرین ببر گوگوریو رو میگرفتم.

‫بریم.

‫ژنرال...ژنرال سورینگی شاه بوجان و اون دختره رو برداشت رفت.

‫ما باید قبل از اونا به چانگ آن برسیم ‫نمیتونیم بذاریم سورینگی زودتر برسه.

‫- منظورتون چیه؟ ‫- به این فکر کن.

‫به این فکر کن اگه من زودتر با ته جویونگ وارد شهر بشم ‫کی به سورینگی و یه پادشاه در حال مرگ توجه میکنه؟

‫- برید فوراً برای حرکت آماده بشید ‫- چشم ژنرال

‫من فکر نمیکردم شما شاه بوجان رو بدید ‫و ته جویونگ رو نگه دارید.

‫اگه شاه بوجان یه شمع باشه، ته جویونگ ‫یه آتیشه که خود به خود روشن میشه.

‫دربار سلطنتی کارِ منو بزرگتر تلقی میکنه.

‫بله حتماً همینطوره ژنرال!

‫راستی برای راهزنانی که فرار کردن چه اتفاقی افتاد؟

‫- اونا در تپه ها مخفی شدن ‫- اونا به ما کمک کردن

‫بخاطر کمک اونا ما تونستیم ته جویونگ رو بگیریم.

‫(اردوگاه قبیله ترگول، کوهستان مادو)

‫چی؟ 300تا؟ سیصدتا مجروح داشتیم؟

‫با زخمی هایی که زیاد حالشون وخیم نیست، پونصدتا میشن.

‫من هرگز فکر نمیکردم چنین ضرری ببینیم.

‫- شما گوگورویی ها رو زیر نظر گرفتین؟ ‫- بله فرمانده

‫اونا قول دادن که نصف ثروت چی سونگ رو به ‫ما بدن. حالا که این اتفاق افتاد، من بیشتر میخوام.

‫بله درسته.

‫اما چی سونگ چقدر ثروت داره؟

‫چی سونگ بزرگترین عشرت کنده در یودونگ بود ‫اونا ثروت عظیمی دارن.

‫- من میگم خوبه همه ی ثروت شون رو بگیریم ‫- ببین!

‫بیخودی به من نمیگن گرگ مادو.

‫تو تا حالا دیدی یه گرگ، نصف گوشتی ‫که در دهن باشه رو بذاره بره؟

‫من حتماً همه ی ثروت شون رو ازشون میگیرم ‫برادرانِ من بخاطر انجام اینکار خودشونو فدا کردن.

‫بله شما درست میگید.

‫راستی چرا ته جویونگ هنوز برنگشته؟

‫فرمانده! فرمانده!

‫ایی مون، ته جویونگ رو گرفته و داره از اینجا میره.

‫چی؟ ایی مون؟

‫- گفتی ایی مون؟ ‫- بله فرمانده

‫اون عوضی تمام خانواده ی منو با خونسردی کُشت!

‫باورم نمیشه دشمنِ قسم خورده ام اینجاست ‫ما فوراً میریم دنبالش! فوراً!

‫ژنرال، ایی مون مشکلِ ما نیست.

‫اگه ته جویونگ دستگیر شده، پس شاید ‫گوگوریویی ها به ما پول ندن.

‫چی شده؟ اعلاحضرت و ته جویونگ کجان؟

‫ایی مون اونا رو گرفته و داره به چانگ آن میبره!

‫از این بدتر نمیشد.

‫اگه سورینگی اونا رو میبرد، خیلی بهتر بود.

‫- برادر ما باید کاری بکنیم ‫- ما باید فوراً بریم و اونا رو نجات بدیم

‫آروم باشید. باید فکر کنیم.

‫ما دوباره میتونیم از گه پیل سامون کمک بگیریم.

‫اونا از نبرد گذشته، خیلی مجروح جا گذاشتن ‫درخواست کمک از اونا بی فایده است.

‫من فکر میکنم باید دنبال ارتش ایی مون به چانگ آن ‫بریم و اونجا یه راهی برای نجات شون پیدا کنیم.

‫- چرا ناراحتید؟ ‫- خوش آمدید

‫- حالا وقت تسویه حساب نیست؟ ‫- درسته

‫ما افرادِ زیادی رو از دست دادیم ‫نصفِ ثروت تون فایده نداره.

‫چی داری میگی؟ ما توافق کردیم.

‫چیزی به اسم معامله ی منصفانه وجود نداره. همیشه ‫یکطرف سهم بیشتر و یکطرف سهم کمتری گیرش میاد.

‫شما انتظار دارید من چکار کنم؟

‫حالا زور دستِ منه و میخوام هرچی که بتونم رو بگیرم.

‫خب شما چقدر میخواید؟

‫من همه شو میخوام.

‫هرچی ثروت دارین رو میخوام.

‫اگه من همه شو بهت بدم، میذاری ما بریم؟

‫این شد حرف حساب

‫حالا یه مردِ چیز فهم پیدا شد. افرادم این خانه رو محاصره کردن.

‫اگه شما فکرِ شیره مالیدن سَر من باشید، همتون میمیرید.

‫تو باید تا وقتی ما از اینجا سالم خارج بشیم، گروگان مون باشی.

‫من کمک تون کردم افرادتون رو نجات بدید ‫اینجوری جوابِ لطف منو میدید؟

‫ما همونطوری که قول داده بودیم، وقتی که ازاینجا ‫سالم رفتیم بیرون، کل ثروت مون رو بهت میدم.

‫- واقعاً؟ ‫- بله

‫اما اول دستور بده افرادت برامون اسب آماده کنن.

‫بذار معاونم بره.

‫- کاری که خواستن رو بکن ‫- چشم فرمانده

‫عوضیا!

‫بگو جلو نیان! یالا!

‫جلو نیاید!

‫ژنرال، بدونِ ما برید.

‫ما هیچ دشمنی ای با قبیله ترگول نداریم ‫در واقع بخاطر کمک تون، ازتون ممنونیم.

‫ما همه در یک وضع هستیم ‫زیاد سخت نگیر.

‫من احمقم.

‫نباید پیمانِ دونگ مونگ چان رو دستِ کم میگرفتم.

‫بریم!

‫من انتظار ندارم کل ثروت چی سونگ رو بدید ‫ولی حداقل نصفشو همونطور که قول دادید، بدید.

‫ما برخلاف تانگی ها، سَر حرفمون میمونیم.

‫منظورت اینه که کل ثروت رو میدین؟