Blue Bayou

ΜΠΛΕ ΒΑΛΤΟΣ

Αυτή είναι η κόρη μου.

Δώσε μου μισό λεπτό.

-Έχεις κάποια εμπειρία ως πωλητής; -Μάλιστα.

Αντόνιο Λεμπλάν; Πώς έχεις τέτοιο επίθετο;

Είμαι υιοθετημένος.

Από πού είσαι;

Από ένα μέρος μία ώρα βόρεια του Μπατόν Ρουζ.

Μία μικρή πόλη που λέγεται Σεντ Φράνσισβιλ.

Εννοώ, πού έχεις γεννηθεί;

Κατάλαβα. Γεννήθηκα στην Κορέα.

-Λεμπλάν; -Μάλιστα.

Εδώ αναφέρει ότι έχεις διαπράξει δύο κακουργήματα.

Ναι, αλλά όχι για βίαια εγκλήματα. Δεν θα έβλαπτα κάποιον.

Τι έκλεψες;

Ξέρετε, μπορώ να φτιάξω τα πάντα. Μηχανές, αυτοκίνητα.

-Μέχρι και χορτοκοπτικό μηχάνημα... -Τι έκλεψες;

Μηχανές. Αλλά πριν πολύ καιρό.

Ξέρετε, θα μπορούσα...

αν μου δίνατε μια ευκαιρία, θα μπορούσα να βοηθήσω πολύ εδώ.

Δεν το νομίζω.

Κύριε, έχετε παιδιά;

Δύο.

Εμείς περιμένουμε κι άλλο μωρό. Γι' αυτό ψάχνω και για δεύτερη σουλειά.

Πού δουλεύεις τώρα;

Σε ένα στούντιο για τατουάζ.

Νομίζω ότι θα είσαι καλύτερα εκεί.

Δεν μπορώ να σε βοηθήσω.

Εντάξει. Ευχαριστώ.

Έλα, πάμε.

Γρήγορα, έλα!

Θα πρέπει να υπογράψετε πρώτα. Ελάτε πίσω!

Υγιής η μικρή.

-Η μικρή; -Ναι, είναι κορίτσι.

Εντάξει, μπορούμε να σκουπίσουμε το τζελ.

Περιμένετε ένα λεπτό; Ο άντρας μου φτάνει όπου νάναι.

-Τζέσι σε ποιόν αριθμό; -Πού να ξέρω;

-Το έγραψα στο χέρι σου! -Εξήντα επτά!

Πάμε. Μετά από δύο πόρτες.

-Το βρήκαμε! -Ήρθε.

Είναι κορίτσι.

...μετά την μεγαλύτερη επιδρομή στην ιστορία σε εργασιακούς χώρους...

από τις μεταναστευτικές αρχές σε μια μόνο πολιτεία.

ΕΠΙΘΕΤΟ

Κάποιοι μετανάστες χωρίς έγγραφα στο Μισισίπι...

έχουν κλειδωθεί στα σπίτια τους σήμερα.

- Η επίσημη αρχή... -Ξέχασες το επίθετό σου;

Φαίνεται ότι δυσκολεύεσαι.

...σήμερα αφέθηκαν ελεύθεροι περισσότεροι από 300...

- με κλήσεις για εμφάνιση στο δικαστήριο. -Ναι.

Δεν μπορώ να διαβάσω.

Μπαμπά, βοήθεια. Κόλλησε.

-Έλα. -Θα το σπάσεις!

Αφήστε με να σας βοηθήσω.

Τα κατάφερε!

Ήθελες τόσο πολύ τα πατατάκια; Τι λέμε;

-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.

Μοιάζεις με τον μπαμπά μου.

-Ναι. -Δεν ήταν ευγενικό αυτό.

Μου αρέσουν τα μαλλιά σου.

-Ευχαριστώ. -Περιμένουμε μωράκι. Είναι κορίτσι.

Συγχαρητήρια. Θα έχεις μια μικρή αδερφούλα.

Τώρα θα πεις και πού μένουμε;

Εντάξει, έλα. Ώρα να φύγουμε.

Ευχαριστώ πολύ. Πώς σε λένε;

-Πάρκερ. -Πάρκερ, με λένε Αντόνιο.

Χάρηκα για τη γνωριμία.

Πάμε.

Θέλεις να έρθω να σε βοηθήσω για λίγες μέρες;

Ναι. Καλά θα ήταν.

Εντάξει.

Πού πηγαίνεις, μαμά;

Πρέπει να πάω σπίτι, γλυκιά μου.

Τι ώρα είναι;

Είναι νωρίς. Κοιμήσου.

Όχι, πρέπει να ετοιμάσω τη Τζέσι.

-Είμαι εντάξει. -Όχι.

Εντάξει.

-Θα σηκωθώ. -Πρέπει να ξεκουραστείς.

-Θα σηκωθώ. -Μείνε εκεί.

Εντάξει.

Η Τζέσι έφαγε. Θα την πάω στο σχολείο.

-Είσαι σίγουρος; -Ναι.

-Όλα εντάξει. -Ωραία.

Εντάξει;

Εντάξει.

Σε ευχαριστώ.

Ντύσου. Θα σε πάω εγώ σήμερα.

Σε είδα να καπνίζεις.

Αυτά θα φορέσεις σήμερα στο σχολείο;

Ναι, γιατί;

Τίποτα. Καλή επιλογή.

Έλα, πάμε. Θα αργήσουμε.

Τι συμβαίνει;

Θέλω να περάσουμε μια τελευταία μέρα μαζί πριν αλλάξουν τα πράγματα.

-Τι εννοείς; -Ξέρεις.

Όταν έρθει το μωρό, δεν θα μου δίνεις τόση σημασία.

Δεν ισχύει αυτό. Ποιος σου το είπε;

Δεν πειράζει. Θα είναι παιδί σου.

Λογικά θα την αγαπάς περισσότερο.

-Σταμάτα. -Θα με αφήσεις κι εσύ όπως ο Έις.

Θα σε αγαπώ το ίδιο. Εντάξει; Δεν θα πάω πουθενά. Με ακούς;

Θα δούμε.

Μείνε εδώ.

Δεν θα πάμε στο σχολείο σήμερα.

-Ανέβα, λοιπόν. -Είμαι πολύ κοντή.

Πρέπει να μεγαλώσεις γιατί δεν μπορώ να σε σηκώνω συνέχεια.

Θα μεγαλώσω. Θα γίνω πιο ψηλή από σένα.

Και τότε θα πάρω μια μηχανή που δεν θα μπορείς να ανέβεις.

Αλήθεια; Θα το δούμε αυτό.

Ποιος δίνει 600 δολάρια για παπούτσια!

Διαμάντια έχουν πάνω; Δεν υπάρχει λογική, φίλε.

Εκείνη θα έπρεπε να με πληρώνει, όχι εγώ.

-Μιλάει πολύ. -Άκουσέ με, αδερφέ.

Τρώω όλες αυτές τις υγιεινές αηδίες εδώ κι ένα μήνα.

Κι εκτός από αυτό γυμνάζομαι κάθε μέρα.

-Θα δοκιμάσεις; -Δεν έχω παραλείψει ούτε μια μέρα.

Κοίταξέ με!

Ξέρω, δείχνω μυώδης σαν Έλληνας θεός. Ίδιος.

-Δύο μέρες δεν γυμνάστηκες, Μερκ. -Αηδίες.

Φίλε!

-Έλα τώρα. Τι στο καλό κάνεις; -Ηρέμησε. Δεν θα την άφηνα.

-Κάποιος να φέρει τη μπέιμπι σίτερ. -Άσε την να σου χτυπήσει το τατουάζ.

-Τι; -Τελείωσες. Φύγε από δώ.

-Σήκω, γκρινιάρη. -Έλα πίσω για να σου κάνει το τατουάζ.

Θέλεις να χτυπήσεις ένα σε μένα;

-Για να δω αυτή την αηδία. -Κοίταξέ το.

-Αλήθεια; -Ναι.

Η αηδία δείχνει τέλεια, έτσι;

Σαν να σε έχεσε σκύλος.

Άντε πνίξου.

-Όλη μέρα μου τη λες. -Γιατί το βάζεις αυτό;

-Θέλεις να με βλέπεις γυμνό; -Καθάρισε και τύλιξέ το.

Αν ήξερες με τι έχω να κάνω κάθε μέρα...

-Βάλε το εδώ πάνω. -Για αυτό δεν κάνουμε χειραψία, Μερκ.

Ούτε εγώ θέλω να σφίξω το βρωμόχερό σου.

Μπορεί να μου κλείσουν το μαγαζί γι΄αυτό.

Χαλάρωσε. Έχουν μια τρυφερή στιγμή πατέρα-παιδιού. Μην το χαλάς.

Κι εσύ πώς ξέρεις τι σημαίνει αυτό; Η μάνα σου απλώς σε γέννησε.

Πρόσεξε, γλυκιά μου, αλλιώς επιστρέφω αύριο και τα διαλύω εδώ μέσα.

Και καλά θα ήταν να έχεις χαρτιά για τον Ροντρίγκο. Θα τον απελάσω.

Εγώ γεννήθηκα εδώ, παλιόμουτρο.

Σκάσε, ζόμπι.

Σε παρακαλώ, καθίκι.

-Καλή δουλειά. -Αντόνιο, ήθελες να μιλήσουμε;

Ναι. Περίμενε εδώ. Εντάξει;

-Τι θέλεις; -Ξέρετε ότι σύντομα θα έχω μωρό.

Κι αναρωτιόμουν μήπως μου δίνατε περισσότερους πελάτες.

Χρειάζομαι μετρητά.

Πώς μου ζητάς χάρες όταν δεν έχεις πληρώσει καν τη θέση σου εδώ;

Σωστά, θα βρω τη λύση.

-Αυτό ήθελες; -Ναι.

Τι κάνει αυτό;

Αυτό; Είναι για να μην με πειράζουν οι κακοί.

Υπάρχουν πολλοί κακοί σ' αυτή τη χώρα.

Οπότε η δουλειά μου είναι να τους βρίσκω και να τους διώχνω.

-Γιατί της το λες αυτό; -Μου έκανε μια ερώτηση.

Ο μόνος κακός εδώ μέσα είσαι εσύ, Μερκ.

Ύφος νοικιάστε-έναν-αστυνομικό.

Ναι, Μερκ! Έχεις άσχημα τατουάζ.

-Υποτίθεται ότι είσαι με το μέρος μου. -"Απέλαση", συλλάβισέ το!

Πάω στη δουλειά.

-Σας βαρέθηκα. -Πώς είναι η μαμά σου, Τζες;

Είναι καλά. Γιατί δεν έρχεσαι επίσκεψη πια;

Πρέπει να ρωτήσεις τη μαμά σου.

Τι είναι αυτό το μέρος; Πού πάμε;

Είναι το μυστικό μου σημείο.

-Αλήθεια; -Ναι. Δεν το ξέρει ούτε η μαμά σου.

Αλήθεια;

-Βλέπεις; Κοίτα εδώ. -Ωραία.

-Μπορώ να μπω; -Θα κολυμπήσεις με τους αλιγάτορες.

-Ναι. -Εντάξει, αφού είσαι γενναία.

Ποια πέτρα;

-Σοβαρά, τώρα! -Ήθελες να κάνεις γκελ με την πέτρα;

Δεν έκανες τίποτα, πήγε κατευθείαν στον πάτο.

Ναι.

Τζέσι, να σε ρωτήσω κάτι;

Αυτό που είπες το πρωί, ήταν μια στενόχωρη σκέψη ή αληθινή;

Τι εννοείς;

Το είπες επειδή ήσουν λυπημένη...

ή επειδή πιστεύεις ότι είναι αλήθεια;

Επειδή η αλήθεια είναι ότι επέλεξα εσένα και τη μαμά σου.

Τζέσι. Γιατί με λες "μπαμπά";

Επειδή είσαι.

Επειδή με διάλεξες, όπως σε διάλεξα κι εγώ.

Γιατί έκλαψες στο νοσοκομείο όταν κοίταζες τον υπέρηχο;

Ποτέ δεν κλαις για μένα.

-Συνέχεια κλαίω για σένα. -Πότε;

Όταν βλέπω πώς χορεύεις.

-Όταν σε βλέπω να τρέχεις. -Δεν είναι αστείο.

Όταν βλέπω το πρόσωπό σου το πρωί.

-Όταν μυρίζω τη βρωμερή ανάσα σου. -Βουρτσίζω τα δόντια μου.

-Τουλάχιστον δεν έχω μικρό κεφάλι. -Λες το δικό μου μικρό;

-Όχι, μη. Δεν το είπα. -Θα το πληρώσεις αυτό.

Όχι, μη!

-Θα το πληρώσεις! -Όχι!

Θα το πληρώσεις! Ένα, δύο...

-Αστειεύομαι. Δεν θα το κάνω. -Φυσικά.

Πού πήγε η αγελάδα διακοπές;

-Πού πήγε; -Στο Μου Γιορκ.