Complete Unknown

Complete Unknown (2016) YIFY - OCR 25 fps runtime 01:28:43

อืม คอนนี่ ย่อมาจากอะไรรึเปล่าคะ

ที่จริงฉันชื่อ คอนสแตนส์ แต่ไม่มีใครเรียกฉันแบบนั้นหรอก

อันที่จริง ฉันกลับมาเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว แล้วก็นึกได้ว่า

"โอ้พระเจ้า แล้วฉันจะไปอยู่ที่ไหน"

- อืม ห้องนี้ล่ะค่ะ - ปกติฉันจะเดินทางคนเดียวอยู่แล้ว

แต่แล้ว ก็ได้ไปอยู่กับ พวกนักพฤกษศาสตร์ในป่าฝน

เกือบ 2 เดือนเลย

คุณได้ ล่องเรือในแม่น้ำอเมซอนรึเปล่าคะ

ไม่มีทาง ฉันว่ายน้ำไม่เป็น โอ้ ฉันชอบแสงตรงนี้จังเลย

- ใช่ค่ะ มันสวยมาก ใช่ไหมคะ - ใช่เลย

เลสลี่ เอ่อ ผู้หญิงที่เพิ่งย้ายออกไป

ที่จริงเธอย้ายไปชิคาโก้ เพื่อไปศึกษาด้านการพัฒนาน่ะค่ะ

งั้นเหรอ ฉันเองก็คิดจะทาแบบนั้นเหมือนกัน

ฉันอยากทาแบบนั้นมากจริงๆ หรือไม่ก็พวกกฏหมายสิ่งแวดล้อม

ไม่รู้สินะ ฉันกำลังหาอยู่เหมือนกัน

- คุณชื่ออะไรคะ คุณชื่ออะไร - ไมค์

ไมค์ ฉันชื่อเพจจ์ ฉันเป็นพยาบาล ฉันจะดูแลคุณเอง

คุณช่วยสูดหายใจเข้าลึกๆ ทางจมูกนะคะ แล้วพ่นออกทางปาก

แบบนั้นแหละ สูดหายใจทางจมูก

พ่นออกมาทางปาก

สุภาพบุรุษและสุภาพสตรีทุกท่าน

วันนี้ การแสดงของคุณเมย์ผู้งดงาม

ได้จบลงแล้วครับ ขอบคุณครับ

- นี่ของคุณ - ขอบคุณ

บาบาร่าส่งข้อความมาถามว่าเป็นยังไงบ้าง

เหรอ เธอน่ารักจัง ที่ชวนฉันไปงานแต่งงานด้วย

ฉันไม่รู้จักใครที่นี่เลย นอกที่ทำงาน เพราะงั้น...

แล้ว คุณเคยทำงานเป็นครูในอเมริกาเหรอ

ใช่ ฉันเคยสอน

- แค่แป๊บเดียว - คุณสอนวิชาอะไร

ฉันสอนหลายๆ อย่างน่ะ

- เราไม่จำเป็นต้อง หมายถึงถ้าคุณไม่อยากเล่า - ไม่ ฉันอยาก ฉันอยากเล่า

- ไม่เป็นไร - ฉันจะเล่าค่ะ

ฉันเคยเป็นครูสอนอยู่ที่บ้าน เอ่อ...

ประมาณ 8 ปีได้ แล้วฉัน...

แล้วฉันก็มาที่นี่

แล้วก็...อืม

ทอม ฉันลงไปหาอะไรกินข้างล่างนะ

นายอ่านบทความเรื่อง การปล่อยสัตว์ลงในแปลงหญ้ารึยัง

- เห็นแล้ว แต่ยังไม่ได้อ่าน - มันมั่วทั้งเพเลย

- ไม่อยากจะเชื่อเลย - ฉันถึงไม่อ่านมันไงล่ะ

ฉันกำลังส่งเมลหาคอเนอร์ เขาต้องรู้ว่าพวกเขาทำอะไรลงไป

- เอ่อใช่ - ฉันเขียนส่งไปดีๆ สาบานได้ โอเค

- นายจะลงไปไหม - ไปสิ ไป ไป

แต่ ขอส่งนี่ก่อน

ฉันอยากเห็นเทรนของฤดูใบไม้ร่วงก่อน พนันเลยว่าเขาต้องทำตามเรา

- อย่าเพิ่งส่งอะไรไปให้เขานะ โอเค - ฉันบอกเขาว่าจะส่งแบบร่างให้เขาวันศุกร์หน้า

ฉันรู้ แต่ฉันอยากเห็น เทรนของฤดูใบไม้ร่วงก่อนไคลด์

เราจะต้องมั่นใจได้มากกว่านี้ ตอนที่เราไปพบคณะกรรมการ

- โอเค โอเค ฉันจะหยุดไว้ก่อนแล้วกัน - ขอบใจ

ขอบใจนะ

ส่งเกลือให้หน่อยได้ไหมคะ

ได้ครับ

ขอบคุณค่ะ

ขอบคุณครับ

มันเป็นทะเลสาบน้ำเค็ม

และที่นั่นมีต้นกกชนิดหนึ่ง ที่จะคอยควบคุมระดับความเค็ม

ซึ่งมันทำให้ปลิงชนิดหนึ่ง สามารถเติบโตขึ้นได้

ที่นั่นเป็นที่เดียวในโลกที่คุณจะเจอพวกมันได้ พวกมันไม่สามารถรอดชีวิตที่อื่นได้เลย

- จริงเหรอ และคุณก็เอาพวกมันมาผ่าดู - ใช่

ฉันไปอยู่ที่ทัชมาเนียซะส่วนใหญ่ ตั้งแต่ตอนอายุ 24 น่ะค่ะ

เราค้นพบว่าต่อมน้ำลาย ของปลิงพวกนี้ผลิตเปปไทด์ได้

และมันอาจจะสามารถนำไปใช้ ในการรักษามะเร็งได้

มะเร็งเหรอ ว้าว นี่มัน...

- มันวิเศษมากจริงๆ - ฉันรู้ค่ะ

ฉันหมายถึง ฉันก็แค่คนทำแล็บ... เพราะงั้นคงพูดอะไรไม่ได้ คุณก็รู้

- นั่นสิ ใช่เลย - ใช่

คุณสังเกตรึเปล่าว่า พวกเราส่วนใหญ่ ไม่ค่อยชอบร้านอาหารที่นี่

- งั้นเหรอ - ใช่

รู้ไหม ฉันอาจจะไม่ใช่คนเดียว ที่ไม่ชอบไปไหนก็ได้นะ

อืม ใกล้ๆ แถวนี้มีร้านอาหารอร่อยๆ อยู่หลายสิบร้านเลยนะ

ฉันรู้ค่ะ ฉันรู้ ฉันแค่ไม่มีเวลาไปดูก็เท่านั้นเอง

อีกอย่าง ฉันใช้เวลาเกือบครึ่ง อยู่ที่ลองไอแลนด์

ใช่เลย ไปล่ากบ...

ไปล่ากบ

นั่นแหละจุดสำคัญที่พวกเราอยากให้มันเป็น

คุณก็รู้ ผมเริ่มด้วยการร่าง แบบตามแผนงานที่เราประชุมกันไว้

จากนั้นผมก็ร่างแผนการ จัดการกฏระเบียบต่างๆ

พวกเขาจะได้อยู่ในตำแหน่ง ที่พวกเขาควรอยู่ อย่างที่คุณรู้

คุณฟังผมอยู่รึเปล่า รามิน่า

ในตำแหน่งที่...

ช่างมันเถอะ หวังว่าพวกคนในกระทรวง จะยื่นเรื่องนี้เสนอกับทางสภา

เราจะได้เดินหน้ากันสักที

ผมรู้สึกว่าในที่สุด ผมก็จัดตำแหน่งพวกเขาได้อย่าง สมบูรณ์ซึ่งควรจะต้องเดินหน้ากันซะที เข้าใจไหม

- แล้วไคลด์ว่ายังไงบ้าง - เขาสนับสนุนมากนะ

แล้วเรื่องของนักชีววิทยานั่นล่ะ

เธอเป็นแค่เพื่อน เขาว่างั้นนะ

แต่เขาพูดย้ำตั้ง 3 รอบ

- อ๋อ - ใช่

ไม่รู้สินะ ผมคาดหวังกับมันไว้มาก แต่ทุกอย่างดูจะไร้ประโยชน์

คุณทั้งฉลาดแล้วก็เป็นคนสร้างแรงบัลดาลใจ

คุณอยากลองสวิงกิ้งในวันเกิดผมงั้นเหรอ

ว้าว ภาษาเปอร์เซียคุณดีขึ้นเยอะเลยนะ

เสียงหัวเราะของคุณ ทำให้ฉันเร่าร้อน

- อันนั้นผมรู้นะ - อ่าฮะ

เพราะงั้นคุณควรหัวเราะ ให้เยอะขึ้นนะ

วัวตัวสีส้มกำลังหัวเราะอยู่ในอวกาศ

คุณไม่ต้องพูดเลย

ไม่ใช่ซะหน่อย

ผมชอบสร้อยคุณนะ

มันทำให้คุณดูสง่างาม

แล้ว โปรเจคนี้ จะเสนอเข้าที่ประชุม เมื่อไหร่ล่ะ

เดือนกันยา ผมคิดว่านะ

เร็วกว่านี้ไม่ได้แล้วงั้นเหรอ

ผมได้เป็นคนจัดตารางเวลานะ ที่รัก

ไคลด์จะทำยังไง ถ้าคุณไม่อยู่ด้วยน่ะ

เอ่อ ไอ้เค้กบ้าๆ นี่

- ทอม - หืม ไม่รู้สินะ

ผมหมายถึง เรายังไม่ได้คุยกันเลย

แต่ หลังจากที่ผมพยายามดันขนาดนี้

ผมคิดว่าผมคงไม่มีทางไปไหน จนกว่าจะเห็นมันผ่าน

มีเกษตรนับพันคน ที่จะต้องพึ่ง กฏหมายฉบับนี้ มันสำคัญมากนะ

งั้นจิวเวอร์รี่ของฉัน ไม่ใช่เรื่องสำคัญรึไง

- เราตกลงกันแล้วนะ - เราไม่ได้ตกลงกัน

- ฉันอยากไปที่แคลิฟอร์เนีย - งั้นไปสิ

คนเดียว

ไม่อยากจะเชื่อเลย ผมต้องเอามัน ไปคืนที่ร้าน ก่อนที่ร้านจะปิด

คุณยังไม่ได้เอาไปคืนอีกเหรอ

ฉันขอโทษจริงๆ ฉันควรจะดูมันก่อน

แค่อบไก่ให้ผมก็พอ ได้ไหม

เราคุยเรื่องนี้กันให้จบก่อนได้ไหม

ไม่ ผม...

นายมาก่อนเวลา

ส่วนนายกำลังจะออกไป

- ไง เข้ามาข้างในก่อนสิ - เธอสบายดีไหม

มาร์คกำลังมา

เดี๋ยวฉันมา

ผมพยายามที่จะอ่านงานวิจัย เรื่องปลิงของคุณ

- คุณเสิร์ชหามันงั้นเหรอ - อืม ผมลองหาดูน่ะ

ผมอ่านไปได้แค่พารากราฟที่ 3 เท่านั้น มันซับซ้อนมากเลย

อืม อย่ามาโทษฉันนะ ก็แค่งานเขียนของผู้ช่วยวิจัย

ฉันแปลกใจที่คุณหามันเจอ

แล้วก็ มีรูปที่น่าทึ่งของคุณด้วย

- รูปที่ถ่ายกับปลิงน่ะนะ - ใช่

โอ้ พระเจ้า ฉันอยากลบรูปนั้นทิ้งซะจริงๆ เลย

ไม่ ไม่ ผมว่ามันดูดีออกนะ

- ขอบคุณที่ชวนฉันมาด้วยนะคะ - โอ้ ใช่

ไม่มีปัญหา พวกเขาดีกันทุกคนเลย ผมคิดว่าคุณคงชอบ

- ค่ะ - คุณบอกว่าคุณอยากเจอคนอื่นๆ

- ใช่ ฉันพูดเอง... - พวกเขาก็เป็นคนอื่นไง เพราะงั้น

บางทีผมอาจจะต้องติวอะไรนิดหน่อย เผื่อบรรยากาศไม่ค่อยสวยเท่าไหร่

- เช่นอะไร - อย่าง ถ้าผมพูดว่า "วิกฤติมันฝรั่ง"

- วิกฤติมันฝรั่งงั้นเหรอ - ใช่

ถ้างั้น ฉันคิดว่าฉันคงคุย กับพวกคุณได้ไม่ยากแล้วล่ะ

แน่นอน ทุกคนหนีไปหมดเลย ตอนวิกฤติมันฝรั่ง

โอเค

ไง

- โอ้ ไง - เข้ามาสิ

รามิน่า นี่อลิส

ไงคะ ดีใจดีที่ได้เจอคุณนะคะ เข้ามาก่อนสิคะ เข้ามาเลย

ส่งเสื้อโค๊ทมาให้ฉันสิคะ

เสียงของพวกมันโอบล้อมรอบตัวคุณแล้ว

คุณก็จะจมดิ่งและดื่มด่ำ ไปกับเสียงเพลงของพวกมัน

เสียงกบเนี่ยนะ

ค่ะ ใช่ค่ะ เสียงกบ

แล้ว แล้วก็ เสียงนกฮูก จิ้งหรีด แล้วก็ยุง... สาบานได้

ฉันหมายถึง ฉันแทบจะไม่ได้ออกไปนอกเมืองเลย แต่ฉันรู้สึกเหมือนฉันได้กลับไปที่ทัชมาเนียอีก

- มันอยู่แถวไหนนะ - มันอยู่ใกล้กับเมืองทางเหนือ เมืองแคมป์เบลน่ะ

กบพวกนี้เองสินะ ที่ทำให้คุณมานิวยอร์คได้

ใช่ค่ะ พวกมันนี่แหละ ใช่เลย

เอ่อ มันเป็นกบสายพันธ์ใหม่ ที่ค้นพบในอเมริกาเหนือในรอบ 27 ปีค่ะ

ฉันหมายถึง คุณไม่มีทางรู้เลยว่าพวกมันคือ สายพันธุ์ใหม่ถ้าไม่ใช่เพราะเสียงของพวกมัน

- เปิดเทปให้พวกเขาฟังสิ - เอาจริงเหรอ

ไม่เอาน่า พวกนายต้องได้ฟังนี่

- พวกคุณอยากฟังเสียงกบกันจริงๆ เหรอ - แน่นอนอยู่แล้ว

- จริงๆ นะ - เปิดมาเลย

เธอให้ผมฟัง ผมร้องไห้เลยนะ

เธอสัญญากับผมว่า จะส่งให้ผมไปเปิดฟังที่บ้านด้วย

- นั่นที่ลองไอร์แลนด์เหรอ - มันอยู่ห่างไปไม่ถึง 1 ชั่วโมงด้วยซ้ำ

- มันเพราะมากเลย - อืม

- ฉันรู้สึกไร้สาระจริงๆ เลย ฉันขอโทษค่ะ - ทำไมล่ะ

ฉันรีบเก็บมันไปดีกว่า ฉันขอโทษค่ะ

- เปิดมาเถอะ - พอดีกว่า

- พอแล้วสินะ - เพราะดีนะ

- เถอะน่า คุณล้อเล่นใช่ไหม - สร้อยคอของคุณสวยมากเลย

โอเค โกงกันชัดๆ เลย คุณเตรียมเธอมาดีนะ

- ผมไม่ได้บอกนะ สาบาน - คุณพูดถึงอะไรน่ะ

สร้อยเส้นนี้ เป็นของเธอน่ะ เธอเก่งทางด้านจิวเวอร์รี่น่ะ

- ไม่ขนาดนั้นหรอกนะ - ได้อยู่แล้วล่ะ

หมายความว่ายังไงน่ะ คือ คุณออกแบบมันเหรอ

- ใช่แล้ว - นี่ผลงานคุณงั้นเหรอ

โอ้ พระเจ้า มันสวยมากเลย ท่าทึ่งมากเลย มันวิเศษมากจริงๆ

- เธอรสนิยมดีนะ - นั่นหินอะไรเหรอ

- ทองคำขาวน่ะ ฉันตัดพวกมันกับมือเลย - ฉันอยากเห็นชิ้นอื่นจัง

- ไว้คราวหน้านะ เติมไวน์ไหม - ขอฉันใช้ห้องน้ำหน่อยได้ไหม

- แน่นอน ขึ้นไปข้างบนได้เลย - ขอบคุณ

ไคลด์

อย่าแซว ใจเย็นเพื่อน

นี่ ทอมจะมางานวันเกิดตัวเองรึเปล่า เขาอยู่ไหนแล้ว

เขาไปร้านเบเกอรี่น่ะ พอดีเรามีปัญหาเรื่องเค้กนิดหน่อย

ที่ร้านเขียนชื่อเขาส่งมาผิดน่ะสิ

- คุณคงอยากจะดื่มแล้วสิท่า - สุขสันต์วันเกิดนะ

- โอ้ ใช่ - สุขสันต์วันเกิด

ขอบใจนะ มาร์ค ขอบคุณ ทุกคนเลย

- ไง เพื่อนยาก - อืม ขอบใจนะ

- สุขสันต์วันเกิด - ขอบใจ เพื่อน

- พูดอะไรหน่อยสิ พูดอะไรสักหน่อย - อะไร ไม่เอาน่า เพื่อน

เถอะน่า เอาสักหน่อย

ขอบใจ แบรด ขอบคุณทุกคนด้วย