Coriolanus

(Μοντέρνα εκδοχή της τραγωδίας Κοριολανός του Σαίξπηρ, γραμμένη μεταξύ 1605-1608)

ΚΡΙΣΗ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΣΤΗ ΡΩΜΗ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΓΙΑ ΦΑΓΗΤΟ

Η ΣΥΓΚΛΗΤΟΣ ΑΝΑΚΗΡΥΣΣΕΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΚΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ

Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΑΡΚΙΟΣ ΚΑΤΑΡΓΕΙ ΑΣΤΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ

ΕΝΑ ΜΕΡΟΣ ΠΟΥ ΑΥΤΟΑΠΟΚΑΛΕΙΤΑΙ

ΕΝΑ ΜΕΡΟΣ ΠΟΥ ΑΥΤΟΑΠΟΚΑΛΕΙΤΑΙ ΡΩΜΗ

Πριν προχωρήσουμε περαιτέρω, ακούστε με.

Είστε όλοι αποφασισμένοι να πεθάνετε...

παρά να λιμοκτονήσετε;

- Αποφασισμένοι. - Αποφασισμένοι.

Καταρχήν, γνωρίζετε ότι ο Κάιος Μάρκιος...

είναι αρχιεχθρός του λαού.

Ναι, το ξέρουμε.

Ας τον σκοτώσουμε.

Και θα έχουμε καλαμπόκι με τη δική μας τιμή.

Θεωρούμαστε φτωχοί πολίτες, οι πατρίκιοι καλοί...

Η ισχνότητα που μας πλήττει, το αντικείμενο της δυστυχίας μας,

τα δεινά μας, είναι όφελος γι' αυτούς.

Ας εκδικηθούμε γι' αυτό με τα ραβδιά μας,

πριν γίνουμε εμείς οι στέκες.

Δεν το ξανασυζητάμε. Ελάτε!

Ήρεμα, ήρεμα!

Ποιος μιλάει τώρα;

Γιατί, καλοί μου φίλοι, έντιμοι γείτονές μου...

Ο προύχοντας Συγκλητικός Μενένιος,

κάποιος που πάντα αγαπούσε το λαό.

Σας λέω, φίλοι μου, ότι οι πατρίκιοι...

έχουν τα πιο φιλάνθρωπα αισθήματα προς εσάς,

τις ανάγκες σας, τα δεινά σας σε αυτή τη σιτοδεία.

Μπορείτε κάλλιστα να στρέψετε τα κοντάρια σας στους ουρανούς...

όπως τα στρέφετε ενάντια στο κράτος της Ρώμης.

Μας αφήνουν να λιμοκτονούμε,

και οι αποθήκες τους ξεχειλίζουν από στάρι.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΠΟΘΗΚΗ ΣΙΤΗΡΩΝ ΡΩΜΗ

Ψωμί!

- Ψωμί. - Ψωμί.

Τι συμβαίνει, λυσσαλέα ζώα,

που ξύνοντας τη φτωχή φαγούρα της γνώμης σας,

γίνεστε κακάδια οι ίδιοι;

Πάντα με τον καλό σου λόγο για μας.

Αυτός που θα πει καλό λόγο σε σας...

θα κρύβει την απέχθειά του πίσω από κολακείες.

Τι θέλετε, κοπρόσκυλα,

που δε θέλετε ούτε ειρήνη ούτε πόλεμο;

Το ένα σας τρομάζει, το άλλο σας κάνει υπερήφανους.

Όποιος σας εμπιστεύεται,

εκεί που θα 'πρεπε να είστε λιοντάρια είστε δειλοί,

αντί για αλεπούδες, είστε κουτορνίθια.

Σε όποιον αξίζει μεγαλοσύνη, αξίζει και το μίσος σας.

Άντε κρεμαστείτε! Ποιος να σας εμπιστευτεί;

Κάθε λεπτό αλλάζετε γνώμη,

και λέτε ευγενή αυτόν που μισούσατε,

και ελεεινό αυτόν που επαινούσατε.

Τι συμβαίνει και σε αυτά τα μέρη της πόλης...

κατακραυγάζετε τους ευγενείς της Συγκλήτου,

που, με τη βοήθεια των θεών, σας κρατούν σε τάξη...

αλλιώς θα τρώγατε ο ένας τον άλλον;

Φύγετε...

Τραβάτε στα σπίτια σας, τιποτένιοι!

Κάντε πίσω!

ΒΟΛΣΚΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ

ΦΟΥΝΤΩΝΕΙ Η ΑΡΧΑΙΑ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ ΤΩΝ ΒΟΛΣΚΙΚΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ

Ο ΤΟΥΛΟΣ ΑΟΥΦΙΔΙΟΣ ΑΠΕΙΛΕΙ ΜΕ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΒΟΛΣΚΩΝ ΣΤΗ ΡΩΜΗ

ΑΡΧΗΓΕΙΟ ΒΟΛΣΚΩΝ ΑΝΤΙΟ

Σε παρακαλώ...

Ξέρεις ποιος είμαι;

Σε ξέρω καλά.

Νομίζω ότι σε λένε... Αουφίδιο.

Πράγματι.

Είμαι από τη Ρώμη.

Τι νέα από τη Ρώμη;

Τι νέα από τη Ρώμη;

Στη Ρώμη έγιναν παράξενες εξεγέρσεις.

Ο λαός ενάντια στους Συγκλητικούς.

Έγιναν; Τέλειωσε, δηλαδή;

Η μεγάλη φωτιά έσβησε,

αλλά με το παραμικρό θα μπορούσε να ανάψει και πάλι.

Δε σε χρειάζομαι άλλο.

Τα νέα είναι ότι οι Βόλσκοι έχουν ξεσηκωθεί.

Έχουν αρχηγό, τον Τούλο Αουφίδιο, που θα σε βάλει σε δοκιμασία.

Τολμώ να πω ότι ζηλεύω την αρχοντιά του,

και αν δεν ήμουν αυτός που είμαι, θα επιθυμούσα να είμαι αυτός.

Έχετε πολεμήσει μαζί;

Είναι ένα λιοντάρι που είμαι περήφανος να κυνηγώ.

Τίτο Λάρτιε, θα με δεις άλλη μια φορά...

να χτυπώ τα μούτρα του Τούλου.

Όρμα, λοιπόν.

Δηλαδή, Αουφίδιε, πιστεύεις ότι αυτοί από τη Ρώμη...

έχουν πρόσβαση στα συμβούλιά μας...

και ξέρουν τις κινήσεις μας;

Εσύ δεν το πιστεύεις;

Ούτε 4 μέρες δεν πέρασαν από τότε που είχα νέα από κει.

Μέχρι να το ανακαλύψουν, θα έχουμε πλησιάσει το στόχο μας.

Φημολογείται ότι ο Μάρκιος, ο παλιός εχθρός σου,

ηγείται αυτής της προετοιμασίας.

Αν εγώ και ο Κάιος Μάρκιος τύχει να συναντηθούμε,

έχουμε ορκιστεί να πολεμήσουμε μέχρι τελικής πτώσης.

Αν συναντηθούμε ποτέ ξανά πρόσωπο με πρόσωπο,

είναι δικός μου, ή εγώ δικός του.

ΒΟΛΣΚΙΚΗ ΠΟΛΗ, ΚΟΡΙΟΛΗ

Πυρ!

Μας απαξιώνουν πολύ περισσότερο απ' ότι νομίζουμε,

Όποιος οπισθοχωρήσει, θα τον θεωρήσω Βόλσκο,

και θα νιώσει την οργή μου!

Πηγαίνετε!

Φύγετε!

Οι πολίτες της Κοριόλης βγήκαν στους δρόμους...

και ρίχτηκαν στη μάχη του Τίτου και του Μάρκιου.

Ακούσαμε τις τυμπανοκρουσίες τους.

Είδα τις δυνάμεις μας να κατευ- θύνονται στα χαρακώματά τους,

και μετά έφυγα.

Σε παρακαλώ, κόρη μου, τραγούδα.

Ή εκφράσου λίγο περισσότερο.

Αν ο γιος μου ήταν σύζυγός μου,

θα είχα χαρά περίσσια με αυτή την απουσία...

με την οποία θα διακριθεί...

παρά με τις αγκαλιές στο κρεβάτι όπου θα έδειχνε αγάπη.

Όταν ακόμα ήταν τρυφερούδι και ο μόνος γιος της μήτρας μου,

σκεπτόμενη τις τιμές που τον περίμεναν,

χαιρόμουν να τον αφήνω να αναζητά τον κίνδυνο...

στον οποίο θα έβρισκε τη δόξα.

Σε σκληρό πόλεμο τον έστειλα,

απ' όπου επέστρεψε, τα φρύδια του γεμάτα βαλανίδι.

Αν είχε πεθάνει, όμως, τι θα γινόταν;

Τότε...

η υστεροφημία του θα ήτανε ο γιος μου.

Άκουσέ με.

Αν είχα δώδεκα γιους θα προτιμούσα...

οι έντεκα να πεθάνουν μεγαλοπρεπώς για τη χώρα τους...

παρά ο ένας να πεθάνει γεμάτος ηδονή, εκτός δράσης.

Ας προστατεύουν οι θεοί τον κύριό μου από τον ολέθριο Αουφίδιο.

Με ένα χτύπημά του θα ρίξει τον Αουφίδιο...

και θα του πατήσει το κεφάλι.

Νομίζω πως ακούω να πλησιάζουν...

οι τυμπανοκρουσίες του συζύγου σου.

Τον βλέπω να χτυπά τα πόδια του καταγής,

και να φωνάζει:

"Ελάτε, δειλοί!"

"Σας κυρίευσε ο φόβος, αν και γεννηθήκατε στη Ρώμη."

Ψυχές κοτίσιες,

που πήρατε μορφή αντρών!

Πλούτωνα και Κόλαση! Κοιτάξτε εδώ. Σηκωθείτε!

Συνέλθετε και ορμήστε,

αλλιώς, μα τις φλόγες του ουρανού,

θα αφήσω τον εχθρό και θα κάνω πόλεμο σε εσάς!

Το ματωμένο φρύδι του σκουπίζει, κι ορμάει μπροστά.

Το ματωμένο φρύδι του; Μα το Δία, όχι αίμα...

Σταμάτα, ανόητη!

Αυτό κάνει τον άντρα, παρά το χρυσό τρόπαιό του.

Ο Συγκλητικός Μενένιος ήρθε να σας επισκεφτεί.

Πες του ότι είμαστε έτοιμες να τον υποδεχτούμε.

Σας εκλιπαρώ, δώστε μου άδεια να αποσυρθώ.

Και βέβαια όχι!

Κυρίες μου, καλημέρα και στις δυο σας.

Καλημέρα.

Πώς είστε και οι δυο; Πώς είναι ο μικρός σου γιος;

Σας ευχαριστώ, κύριε. Καλά.

Προτιμάει να παίζει με σπαθιά...

και να ακούει το τύμπανο παρά τον δάσκαλό του.

Σας το είπα εγώ, ίδιος ο πατέρας του!

Έλα, πρέπει να κάνεις την αργόσχολη...

νοικοκυρά μαζί μου σήμερα το απόγευμα.

- Όχι, δε βγαίνω από το σπίτι. - Δε βγαίνεις από το σπίτι;

- Θα βγει, θα βγει. - Αλήθεια, όχι, μην επιμένετε.

Δε θα διαβώ το κατώφλι...

μέχρι να επιστρέψει ο σύζυγός μου από τον πόλεμο.

Άλλο και τούτο! Περιορίζεσαι παράλογα.

Δεν πάω πουθενά.

Άλλη Πηνελόπη μας βρήκε.

Κι όμως, λένε ότι όλο το νήμα που ύφανε όσο έλειπε ο Οδυσσέας,

γέμισε με σκόρους την Ιθάκη.

Όχι, με συγχωρείτε. Αλήθεια, δεν πρόκειται να βγω.

Έλα μαζί μου και θα σου πω έξοχα νέα για τον σύζυγό σου.

- Μα, δεν μπορεί να έχετε νέα. - Είχαμε νέα του εχθές το βράδυ.

Αλήθεια;

Ο σύζυγός σου και ο Τίτος Λάρτιος...

έφτασαν στη Βολσκική πόλη της Κοριόλης.

Δεν αμφιβάλλουν καθόλου ότι θα επικρατήσουν...

και ότι θα είναι σύντομος πόλεμος.

Αλήθεια λέω, στην τιμή μου.

Γι' αυτό, σε παρακαλώ, βγες έξω μαζί μας.

Συγχωρείστε με. Θα σας υπακούω σε όλα στο μέλλον.

Άφησέ την. Όπως είναι τώρα,

μόνο κακό στην ευθυμία μας θα κάνει.

Τι απέγινε ο Μάρκιος;

Σκοτώθηκε, κύριε, αναμφίβολα.

Είναι ολομόναχος, να λογοδοτήσει σε όλη την πόλη.

Χάθηκες, Μάρκιε...

Ποιος είναι εκεί, που μοιάζει με γδαρμένο;

Μα, τους θεούς! Έχει το βάδισμα του Μάρτιου.

Ήρθα πολύ αργά;

Ήρθα πολύ αργά;

Ναι, αν δεν έρχεσαι με το αίμα άλλων,

αλλά καλυμμένος στο δικό σου.

Άσε με να σε αγκαλιάσω τόσο σφιχτά όσο όταν ερωτοτροπούσα,

με τόση χαρά στην καρδιά μου όση την ημέρα του γάμου μου!

Να, ο άντρας που μισεί η ψυχή μου,

ο Αουφίδιος, χτυπάει τους Ρωμαίους μας.

Άξιε κύριε, αιμορραγείς.

Πολέμησες τόσο βίαια, που δεν είσαι σε θέση για δεύτερη μάχη.