Let's go KAIKIGUMI (レッツゴー怪奇組)

เคยได้ยินเสียงแปลกๆ

ที่ข้างหลังเวลาที่อยู่คนเดียวไหม

ฉันเคยนะ

นายเป็นใคร

ฉันเหรอ

ฉันเป็นคนที่ชอบความสันโดษน่ะ

ติดตรงที่พอฉันอยู่คนเดียวทีไร

เสียงพวกนั้นไม่ยอมปล่อยฉันไว้คนเดียวเลย

งั้นก็ไปหาหมอหูคอจมูกซะสิ

หูฉันไม่ได้อื้อสักหน่อย

มันเป็นเสียงคนชัดๆ

คิดว่าถ้าได้คุยกับใครสักคน อาจช่วยให้ไขว้เขวได้

ฉันเลยมาคุยกับนายนี่ไง

เลิกตามฉันได้แล้ว

อย่าเย็นชานักสิ

คนเราอยู่คนเดียวแล้วมันชอบคิดมากนะ

อย่างเช่นเรื่องนี้ไง

เคยรู้สึกเหมือนมีใครอยู่ในตู้เสื้อผ้า

เวลาอยู่ในห้องคนเดียวไหม

เป็นอะไรไป

เปล่า

ล้อเล่นน่า

ต่อให้รู้สึกว่ามีคนอยู่ มันก็แค่นายคิดไปเอง

ในตู้เสื้อผ้าไม่ควรจะมีใครอยู่ใช่ไหมล่ะ

อย่างน้อยก็ไม่มีคนที่มีชีวิตอยู่ละนะ

หมายความว่าไง

อย่ามาทำเป็นไก๋หน่อยเลย

เป็นนายใช่ไหมล่ะ

เคอิจิโร่

นายเป็นคนฆ่า

ผู้หญิงใส่ผ้าพันคอที่อยู่ข้างหลังฉัน

เธอเอาแต่กระซิบใส่ฉันจากข้างหลัง

บอกให้ฉันไปแก้แค้นไอ้เคอิจิโร่

คนที่รัดคอเธอ

พูดตลอดทุกวี่วัน

เป็นใครก็สติแตกทั้งนั้นแหละ

กลับมานี่นะ

เดี๋ยวก่อน ใจเย็นๆ

ใจเย็นเหรอ

อย่ามาล้อเล่นนะ

นายทักคนผิดแล้ว

หา

ฉันไม่ได้ชื่อเคอิจิโร่

ดูนี่ บัตรนักเรียนฉัน

โทษทีว่ะ

อย่างน้อยก็จำหน้า คนที่ตามล่าให้ได้หน่อยสิวะ ไอ้บ้า

กลับมาแล้วเหรอ

เป็นอะไรไป

ปกติเห็นบอกให้กลับบ้านตลอด

เกิดอะไรขึ้นล่ะ

ก็ไม่ค่อยรู้หรอกนะ แต่…

เมืองนี้มันเถื่อนจริงๆ

บนโลกนี้ มีตำนานเรื่องเล่าพิศวงมากมาย ทั้งเรื่องปีศาจ ทั้งวิญญาณ

ทั้งหมดเรียกรวมๆ ว่าเรื่องผีนั่นเอง

แต่รู้ไหมว่าเบื้องหลังเรื่องพวกนั้นมีองค์กรหนึ่งอยู่

ที่มีขึ้นเพื่อทำให้ผู้คนหวาดกลัวและแตกตื่น

ชื่อของมันคือ

ไคคิกุมิ มั้งนะ

นี่ ได้ยินไหม

จริงด้วย

เหมือนเสียงเด็กร้องไห้เลย

ตรงนั้นไง ดูสิ นั่นเด็กใช่ไหม

เด็กผู้หญิงนี่นา

มาทำอะไรคนเดียว

หลงทางแหงๆ พาไปส่งตำรวจกันเถอะ

เดี๋ยวก่อน มีบางอย่างผิดปกติ

เราเพิ่งเดินมาจากทางนั้นไม่ใช่เหรอ

ถนนเส้นตรงมองเห็นชัดเจนขนาดนี้

แล้วทำไมมองไม่เห็น จนกระทั่งเด็กนั่นร้องไห้ออกมาล่ะ

น่าขนลุกนะ

นี่…

เราไม่ได้รู้จักกันใช่ไหม

เราแค่บังเอิญเดินไปทางเดียวกัน

แต่เธอเล่นคุยกับฉันเหมือนเป็นเพื่อนกันมาตลอด

เธอนั่นแหละที่น่าขนลุก

แล้วไงล่ะ

เรื่องแค่นี้เทียบกับยัยเด็ก ที่มีอะไรไหลเยิ้มไม่ได้หรอก

คงแค่ตอนแรกมืดจนมองไม่เห็นเด็กนั่นน่ะ

นี่

ให้ตายสิ ไม่ได้เรื่องจริงๆ

เด็กสาวที่ออกมาตอนกลางคืนไปคุยกับ เด็กหญิงที่มีอะไรไหลเยิ้มในความมืด

แล้วยัยนั่นก็หายวับไปกับตาเหมือนควัน

เฮ้อ โล่งอกขึ้นเยอะเลย

อยากเล่าให้ใครสักคนฟังมาทั้งคืนแล้ว

พูดเรื่องอะไรเนี่ย

เมื่อวานมีเด็กสาวม.ปลายหายตัวไปน่ะ

ไม่มีทาง

อ้าว ไม่เชื่อเหรอ

ฉันเห็นมากับตาเลยนะ

เห็นด้วยตาคู่นี้เลย

ถึงได้ฟังดูขี้โม้ไงล่ะ

คิดว่าโดนผีลักพาตัวไปเหรอ

เอาตัวไปคนเดียวทั้งที่มีสองคนเนี่ยนะ

ใจกล้าดี

พูดอีกก็ถูกอีก

ลงมือตอนอยู่คนเดียวยังไงก็ง่ายกว่า

เกลียดความคิดโรคจิตของนายจริงๆ

นี่ เสียมารยาทนะ

ตั้งแต่หลังห้าโมงเย็นวานนี้

มีรายงานว่าเด็กสาวม.ปลาย คนหนึ่งหายตัวไป

ผู้ใดมีเบาะแส

กรุณาติดต่อตำรวจ

งั้นก็ยังหาตัวไม่เจอสิเนี่ย

เรื่องต่อไป

ชายวัยสี่สิบกว่าปีก็หายตัวไปเช่นกัน

หา

นอกจากนี้ยังมีชายวัยยี่สิบกว่าปีเช่นกัน

-โผล่มาไม่หยุดเลย -หญิงวัยห้าสิบกว่า

-ไม่ได้โผล่มา หายตัวไปต่างหาก -ชายวัยสี่สิบกว่าปี "ภาคสอง"

รูปร่างใหญ่ มัดผมแนบหู

และเปลือยอก

และมีผ้าพันคอขนสัตว์พาดไหล่ข้างหนึ่ง

-ใครมันจะไปแต่งตัวแบบนั้น -ผู้ใดมีเบาะแส…

จบการประกาศคนหายเพียงเท่านี้ค่ะ

เริ่มสงสารคนประกาศแล้วสิ

จบ… ประกาศ…

หัวหน้า จะปล่อยให้เรื่องวุ่นวายนี่ ผ่านไปเฉยๆ เหรอ

ก็นะ

ที่นี่เหรอ

เห็นบอกว่ามีเสียงเด็กดังมาจากไหนก็ไม่รู้

ฉันกลัวแล้วสิเนี่ย

ทำอะไรน่ะ

เชือกช่วยชีวิต

ทำแบบนี้ต่อให้นายหายตัวไป เราก็ไม่คลาดกันไง

อย่างนี้นี่เอง

ฉันไม่ใช่หมานะ

สรุปคือคิดไว้แล้วว่าฉันต้องหายตัวไปเหรอ

นั่นมันใช้หลักกายภาพเกินเรื่องลี้ลับไปแล้ว

มาแล้ว

นี่ เป็นอะไรหรือเปล่า

หลงทางเหรอ

นี่ เมจาโกะ เด็กคนนี้…

แขนอะไรน่ะ

เฮ้ย

เมจาโกะ เธออยู่ไหนเนี่ย

เห็นไหม ดีนะที่มีเจ้านี่

ดูเหมือนคนที่หายไปจะมาลงเอยที่นี่สินะ

ฉันก็หายไปด้วยเหรอ

ใช่แล้ว

แย่จัง โดนเจอซะได้

ชูราโกะเหรอ

ว่าแล้วเชียว

นั่นลูกพี่ลูกน้องเธอใช่ไหม

คนที่เก็บเส้นผมจากห้องน้ำคนอื่นแล้วแก้ผ้า…

จำภาพยัยนี่แบบนี้เหรอ

เรื่องนี้เป็นฝีมือเธอเองสินะ

ต้องการอะไรไม่ทราบ

เล่นซ่อนหา

เล่นซ่อนหาเหรอ

ถ้าคนหาที่เหลือ หาคนที่ไปซ่อนเจอ ก็ชนะได้เลย

จะได้กลับบ้านกันทั้งคู่

แต่ถ้าคนหากลับบ้านเลยโดยไม่ยอมหา

ฉันชนะ

แล้วเราก็จะได้เล่นที่นี่ตลอดไป

ไปก่อนนะ พี่ชายพี่สาว

นี่เธอจำฉันไม่ได้เหรอ

ไม่มีประโยชน์หรอก

คำสาปทำให้ทั้งจิตใจและร่างกายหล่อน กลายเป็นเด็กไปแล้ว จำเธอไม่ได้หรอก

แล้วนายเป็นตัวอะไร โคลนเหรอ

ใช่ แค่โคลนน่ะ

คำสาปที่ว่าหมายถึงวิญญาณพวกเด็กโข่ง ที่ยัยนั่นไปเหยียบเข้าน่ะเหรอ

มันส่งผลถึงนิสัยด้วยเหรอ

ใช่แล้ว

ถ้าหล่อนเป็นแค่มนุษย์ธรรมดา ก็คงเป็นแค่เด็กตัวเล็กๆ ที่ไร้ทางสู้

แต่ชูราโกะมีเลือดไคคิกุมิ

เลยมีพลังมหาศาลมาตั้งแต่เกิด

แล้วตอนนี้ก็คลุ้มคลั่งจนรั้งไม่อยู่แล้ว

เกือบรู้สึกผิดเลยแฮะ

-ชูราโกะจังๆ -หา

นี่แน่ะๆ

ตีก้นๆ

พอได้แล้ว เมจาโกะ

-สงสารเด็ก -ก็จริง

แต่เด็กไร้เดียงสาแบบนี้

มีอยู่แค่ในจินตนาการป่วยๆ ของผู้ใหญ่เท่านั้นแหละ

นี่แน่ะๆ

มีอะไรออกมาแล้ว

กลุ่มวิญญาณเด็กโข่งไงล่ะ

พอแล้วจ้า

โผล่มาสบายๆ ทั้งที่ทำเรื่องแสบไว้เนี่ยนะ

หน็อยแน่

แกหนีไม่พ้นหรอก

ว้าว ดอกไม้ไฟสวยจัง

เดี๋ยวสิ เรามาทำอะไรที่นี่กันล่ะเนี่ย

กลับบ้านกันเถอะ

หน็อย ยัยคนไม่เอาไหน

กล้าดียังไงมาตีตูดคนอื่นซ้ำๆ

ก็ไม่มีวิธีถอนคำสาปอย่างอื่นแล้วนี่นา

หา

มันเขียนอยู่บนกระดาษ ที่เธอขโมยไปจากตุ๊กตาของฉัน

ไม่ได้อ่านเหรอ

แก้ปัญหาได้น่าเกลียดมาก

แล้วคิดว่าฉันชอบเหรอ

ฉันก็ไม่ได้อยากไล่ตีก้นเด็กไปทั่วสักหน่อย

หรือเธออยากเล่นซ่อนหาน่าขนลุกนั่นต่อล่ะ

อย่าคิดว่าฉันจะติดหนี้เธอเรื่องนี้นะ

มีโอกาสเมื่อไร

ฉันจะกลับมาชิงตำแหน่งหัวหน้าแน่

เตรียมใจไว้ซะล่ะ

เสื้อปลิ้นซะขนาดนั้น ปิดตัวได้ดราม่าแบบนั้นได้ไงเนี่ย