Tolkien

De Somme, Frankrijk Eerste Wereldoorlog

Meneer, waar gaat u heen? - Een vriend zoeken.

Je weet waar mijn spullen heen moeten. - Wacht...

Wacht nou. Meneer Tolkien.

Niet doen. Rust nou uit. - Niet nodig.

Ga terug naar de barakken. - U moet echt gaan liggen.

Anders wordt de koorts nog erger.

Hodges, blijf hier. Dat is een bevel.

Bedek uw gezicht. Dekken.

Dat water was koud.

U moet warm blijven. Het is een lange reis naar het front.

Het wordt een zware nacht.

Vechten. - Het zijn er te veel.

Vraag om versterking. - De vlag.

Ik heb de vlag.

Hou hem tegen. Hij ontsnapt.

Waar is Tolkien?

Waar is ie? - Tolkien.

Ik heb gebeden om een sterk lastdier, en kijk, mijn gebeden zijn verhoord.

Waar gaan we heen? - Birmingham. Ga maar pakken.

Waarom? - Omdat ik het zeg.

Eerwaarde Francis heeft woonruimte voor ons gevonden.

Doe je spullen in een doos. - Ik wil niet naar Birmingham.

Luister, allebei...

We...

Kom hier, Hilary.

Jongens, we gaan zware tijden tegemoet...

en we hebben 't geluk dat de kerk ons steunt.

Nu jullie vader dood is... Ronald...

Ronald...

Ubi bene ibi patria. Weet je dat nog?

Waar je gelukkig bent, dat is je thuis.

We zullen ons plekje vinden, liefje.

Sluit dit in je hart.

Dan blijft het voor altijd bij je, dat beloof ik.

Jongens, luister naar me.

Weten jullie wat armlastig betekent?

Zijn wij dat?

Toen ik klein was, begonnen alle romans zo.

Een familie bestaande uit dappere mensen...

bleek plotseling armlastig.

Hoe ontsnapten ze eraan?

Door het vinden van een geweldige schat.

Of door goed te trouwen.

Ik trouw niet.

Dan moet het de schat worden, nietwaar?

Maar in het echte leven vind je geen schatten.

Jij laat je niet foppen, hè, John Ronald?

Maar je hebt schatten...

en schatten.

Daar laten we het bij.

We gaan beginnen, Ronald.

De aarde begon te beven onder het gewicht van de draak...

die naar het water kroop.

Een wolk van gif ging voor hem uit...

terwijl hij brieste en brulde.

Maar Sigurd wachtte tot de draak over de put kroop...

en stak zijn zwaard onder de linkerschouder...

recht in zijn hart.

De draak zwaaide met zijn staart, keien braken...

en bomen vielen om.

Hij sprak, terwijl hij stierf...

en zei: Gij die mij verslagen heeft...

dit goud wordt uw ondergang en van een ieder die het bezit.

Sigurd sprak:

Ik raak het niet aan...

ook al zou mij dat onsterfelijk maken.

Iedereen gaat dood...

en geen moedig man laat zich weerhouden door de dood.

Weet je hoe raar je klinkt?

Echt? Ik ben nog grappiger in het Latijn.

Weet je wat dat betekent? Onbeduidend onderkruipsel.

Je klinkt nu nog meer als een dronken pauw, sukkel.

Hallo, moeder. Heb je mijn zegels? - Hallo, moeder.

Waar liggen ze?

Meneer?

Ik moet doorgaan.

Gas. Meneer, gas.

Ik ben benieuwd naar de jongens.

Jongens, ik had gelijk.

Een reusachtig beest, met schubbige voeten...

en een paar enorme slagtanden.

Ze kauwt op naar wat ik aanneem...

het dijbeen van een jongetje.

Maar er is ook taart.

King Edward's? Dat is een hele goede school.

Het zijn slimme jongens, Mrs Faulkner.

Zeer vlijtig.

Hun moeder gaf ze thuis les en ze spreken meerdere talen.

Ik bedoel sociaal.

Jullie krijgen te maken met de crème de la crème van Birmingham.

Heel iets anders dan Afrika.

Ze hebben langer in Engeland gewoond dan in Bloemfontein.

Toch, jongens? - Ja, we gebruiken onze speren nog zelden.

Waren ze lastig te plaatsen?

Ze zaten in twee tijdelijke tehuizen.

Wat ze nodig hebben, is de beschaafde invloed...

van een stabiele, verfijnde omgeving.

Zoals bij u.

Mijn enige gebrek is dat ik te goed ben voor mijn kamerbewoners.

Te gehecht.

Edith, nog een weeskind, zie ik als mijn eigen kind.

Ga staan, nieuweling.

Tol-Kine.

Kien, meneer.

Wat? - Je zegt Tolkien, meneer.

Niet Tol-Kine. Excuus.

Ga zitten.

Sinds we zo gevoelig zijn over uitspraak...

kunnen we wellicht beginnen met Chaucer.

Mr Tol-Kien mag ons proberen bij te houden.

Mackintosh, begin maar.

Mijn hemel. Goodson-Thomas.

Wiseman.

Mr Tol-Kien.

Naar Tolkien.

Idioot.

Niets zeggen. Geen woord.

En als hij wat vraagt?

Doet ie niet.

Hij is niet in jou geïnteresseerd.

Binnen.

Denk je dat ik niets beters te doen heb dan jullie ruzies?

Nee, meneer. Zeker niet.

Studievriendschappen vormen de hoeksteen van het leren.

Dat zeggen we hier toch?

Directeur, Gilson en ik speelden alleen maar rugby.

Misschien wat te fanatiek, maar...

Mannen moeten kameraden zijn. Wat hun komaf ook is.

Van de hoogste...

tot de laagste.

Jij en meester... - Tolkien.

Gaan dit laten zien aan de rest.

Jullie doen dit trimester alles samen.

Maar, meneer... - Alles.

Ja, meneer.

We zijn vazallen. - Overdrijf je niet?

Hij doet het alleen maar om mij te vernederen.

Mij toch ook? - Jij bent onbelangrijk.

Hoezo? - Omdat het zo is.

Misschien ben ik niet van hoge... - Ik bedoel voor de directeur.

En jij niet? - Nee.

Omdat jij bijzonder bent.

Ik ben zijn zoon.

Niet stoppen, Edith.

Christopher. - Gilson.

Christopher, stil.

Doe niet zo mal. - Ga zitten.

Stop. - Ga zitten.

We zijn in de bibliotheek. Ga zitten.

We gaan thee drinken.

Dus? - Dus...

We moeten alles samen doen. - Ik blijf hier.

Zoals je wilt.

Hij komt niet.

Wat Robert wilde zeggen...

met een beetje bemoediging van zijn vrienden...

is dat deze straf zijn schuld is...

en daarom nodigt hij je uit voor de thee.

Je zou je gevleid moeten voelen. Jouw slimheid bracht hem van slag.

Zou jij ook zijn, met zo'n vader als die van Gilson.

Als hij niet ieder jaar de beste is...

Het is geen excuus, maar...

Kom op.

Het is veel leuker dan die oude boeken.

Ik hou van boeken. - Wij ook.

Geoffrey Bache Smith.

John Ronald Reuel Tolkien.

Heren, een gedachte. - Tolkien.

Je loopt Barrow's Stores in, waar ik de wacht houd met een stok...

Waar gaat dit heen?

En ik zeg: Eet niet van deze taartjes.

Ik werd er altijd misselijk van.

Dat is nou ouderlijk gezag.

Ik heb een slechte ervaring en dus moet jij het ook niet doen.

De taartjes staan voor... - Alles dat lekker is.

Tolkien, dit is Barrow's.

Ons koninkrijk, de beste thee van de stad.

Nog een potje thee?

Wat heb je voor minder dan een shilling? - Behalve toast.

Rozijnenbollen zijn vier pence. - Eentje.

Met drie vorken. - Vier.

En die stok? - De stok.

Mijn vader is het perfecte voorbeeld. Hij weet alles van muziek.

Hij heeft muziek gestudeerd en gecomponeerd.

Christopher heeft stukken uitgegeven.

Eentje. - Mag ik de suiker?

En als je dan componist wilt worden...

Nee, muziek is een fantasie. Zet het maar aan de kant.

En waar is die stok dan?

Da's een metafoor, hou nou op.

Mijn moeder is net zo. Ze houdt heel veel van poëzie.

Maar ze ziet er geen carrière in.

Ze wil dat ik advocaat word, of accountant.

Heeft zij een stok?

Ik pak zo een stok, wil je dat?

Dank je. - Jouw ouders praten er tenminste over.

Als ik zeg dat ik schilder wil worden, word ik onterfd.

Nee, onthoofd. - Daar, dat is de stok.

Ik heb niet van de taart gegeten.