The Day (The Day of the Kidnapping / The Kidnapping Day / Yugwaeui Nal / 유괴의 날)
Download Thai Subtitle
Release info
Tags
Thai subtitle preview
The first 200 lines.
(ละครเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น ตัวละคร สถานที่ องค์กร และเหตุการณ์)
(ไม่เกี่ยวข้องกับความเป็นจริง นักแสดงเด็กถ่ายทำภายใต้การคุ้มครอง)
(ละครเรื่องนี้ได้รับการสนับสนุน โดยกองทุนพัฒนาการสื่อสาร)
- การรักษาวันนี้ผ่านไปได้ด้วยดีนะคะ - ครับ
- ไม่ต้องแอดมิตก็ได้ค่ะ - คุณคิมยองฮี
มีใบสั่งยาแค่หนึ่งตัว ส่วนตรงนี้...
- น่าทึ่งเนอะ - อือ
- สวัสดีครับ คุณหมอ - สวัสดีค่ะ คุณหมอ
สบายดีใช่ไหมครับ
- ลูกสาวเหรอคะ - อือ ลูกสาวผมเอง
หน้าตาน่ารักจังเลยค่ะ
- มาเล่นที่ทำงานพ่อเหรอจ๊ะ - ค่ะ
บายจ้ะ
- ครับผม พยายามเข้านะครับ - ค่ะ
ไปกันลูก
โอ้โฮ น่ารักจริงๆ เลยเชียว
ได้ยินว่าคุณผู้หญิงตัวน้อยของเราจะมา
ผมก็เลยเตรียมขนมไว้นิดหน่อยครับ
- ให้ตายสิ - เชิญทางนี้เลย
- ตายซะ - ไม่นะ
ไม่
- โทรแจ้งตำรวจเร็ว - เร็วเข้า
โทรแจ้งตำรวจที
แจ้งตำรวจที
- ปล่อยนะเว้ย พวกแก - หนีไปครับ
รปภ.
เฮ้ย
ตายซะ
ไม่นะ
ไม่นะ แจ้งตำรวจเร็วเข้าสิ
ไม่นะ
ไม่
ทำอะไรวะ
รีบโทรแจ้งตำรวจสิวะ
ไอ้เวรนี่
ไอ้บ้าเอ๊ย
เลขที่ 37 ถนนยองอินสาย 291
เลขที่ 37 ถนนยองอินสาย 291
เลขที่ 37 ถนนยองอินสาย 291
เลขที่ 37 ถนนยองอินสาย 291
เลขที่ 37 ถนนยองอินสาย 291
เลขที่ 37 ถนนยองอินสาย 291
- เออ ว่าไง - ถึงแล้วเหรอ
เพิ่งถึงเมื่อกี้น่ะสิ
ไหนว่าให้เคลื่อนไหวเมื่อส่งสัญญาณไง
หลบอยู่ในที่ลับตาคนแล้วใช่ไหม
ฮะ
อือ ใช่ๆ
แต่ว่า จะให้เข้าไปดึกป่านนี้เนี่ยนะ
จะไม่เป็นไรแน่เหรอวะ
แน่สิ เดี๋ยวได้จังหวะดีๆ แล้วฉันจะส่งสัญญาณให้
แต่ว่าตอนนี้มันห้าทุ่ม...
อะไรน่ะ
ทำไม
เวรเอ๊ย
ทำไม มีอะไร
เดี๋ยวนะ เดี๋ยวก่อน
ทำไม เกิดอะไรขึ้นเหรอ
บ้าเอ๊ย คิมมยองจุน เกิดอะไรขึ้น
ฮัลโหล มยองจุน
ให้ตาย ใจคอจะมาอีกกี่รอบวะ
นี่ คิมมยองจุน มีเรื่องอะไร
ลุกขึ้นมาครับ
วางสายก่อนนะ แค่นี้นะ
เวร
อะไรอีกล่ะ
จะอะไรซะอีกล่ะ
เล่นวางสายไปดื้อๆ แบบนั้นได้ไง
ฉันวางเพราะมันจำเป็นน่ะสิ คิดว่าวางเล่นๆ เหรอวะ
แล้วอีกอย่าง เธอโทรมาปุบปับแบบนี้ ฉันถึงไม่มีเวลาเตรียมตัวเนี่ย
ฉันบอกแล้วใช่ไหม ว่าให้เตรียมพร้อมลุยตลอดเวลา
ฉันก็เตรียมพร้อมแล้วเว้ย
ถึงได้รีบเผ่น...
ไรวะ
อะไรอีกวะเนี่ย
- นี่ คิมมยองจุน อยากตายเหรอวะ - เฮ้ย งานเข้าแล้ว
อยู่ดีๆ ก็มีคนพุ่งออกมาจากซอย แล้วหมดสติไป
พูดอะไรของนาย ใครหมดสติ เฮ้ย
ตั้งสติดีๆ แล้วพูดใหม่ซิ เมื่อกี้ว่าไงนะ
แป๊บนะ
นี่ คิมมยองจุน
คิมมยองจุน
เฮ้ย เด็กคนนั้นว่ะ
อะไร
เด็กที่เราจะลักพาตัว
(ต้นฉบับจากนิยาย "The Day of Kidnapping" โดยจองแฮยอน)
เวรกรรม
- ว่า - เด็กเป็นไงบ้าง
- ฟื้นหรือยัง - ยังเลย
ฉันว่ายังไงก็คงต้องพาไปโรงพยาบาลว่ะ
นี่ ประสาทกลับเหรอยะ
โรงพยาบาลอะไร สติสตังยังดีอยู่ไหม
เพราะมีสตินี่แหละถึงได้พูด
เด็กมันอาจจะบาดเจ็บก็ได้ จะให้อยู่เฉยๆ เหรอ
ไหนว่าไม่เห็นแผลไง
เป็นแบบนี้อาจจะดีแล้วก็ได้
หมายความว่าไง
คนหัวอ่อนใจบางแบบนาย
จะกล้าลักพาตัวเด็ก ที่สติครบถ้วนสมบูรณ์ดีไหมล่ะ
บางทีแบบนี้อาจจะดีกว่าก็ได้
ดีกว่าบ้าอะไรล่ะ
เด็กมันบาดเจ็บอยู่นะ
หุบปากซะ ทำตามที่ฉันสั่งก็พอ
อย่าเคลื่อนไหวตามใจตัวเอง ให้เรื่องมันยุ่งยากเปล่าๆ
จากนี้ไป
ฉันจะตัดสินใจและจัดการด้วยตัวเอง
ต่อให้ทำเพื่อฮีแอยังไง แต่ฉันว่าแบบนี้มันไม่ใช่ว่ะ
นี่ คิมมยองจุน
โอ๊ย ใจหายวาบ
ใครน่ะ
- หือ - ถามว่าใคร
ฉันเหรอ
เชือกนั่นมันอะไร
อ๋อ เชือกนี่
คือ...
พอดีราวตากผ้าข้างนอกมันขาด เลยว่าจะเอาไปเปลี่ยนน่ะ
ว่าแต่
หนูไม่เป็นไรใช่ไหม
อะไร
หมายถึงว่า ไม่บาดเจ็บใช่ไหม โอเคหรือเปล่า
ฉันว่าเรื่องนั้นมันไม่สำคัญนะ
อะไร
อะไรๆ
ทำไมไม่ตอบล่ะ ฉันถามว่าใคร
ฉันเหรอ
คือว่า
- ฉันก็คือ... - หมายถึงฉัน ไม่ใช่นาย
- ฮะ - หมายถึงฉันเนี่ย
ฉันถามว่าฉันเป็นใคร
หนูจำอะไรไม่ได้เลยเหรอ
อือ
จำไม่ได้จริงๆ เหรอ
อือ
ตอนนี้รู้สึกไม่ดีเลย
ถ้างั้น แล้วร่างกายเป็นไงบ้าง
จะถามคำถามไม่เข้าท่าทำไมนักหนา
ก็บอกอยู่ว่าจำไม่ได้
ใครเหรอ
- เธอเหรอ - นายน่ะ
- ฉันเหรอ - ใช่ นายนั่นแหละ
อ๋อ ฉัน
ว่าแต่
เรียกผู้หลักผู้ใหญ่ว่า "นาย" ได้ไง ฮะ
มันใช่เรื่องสำคัญตอนนี้ปะ
ก็จริง
ไม่สำคัญหรอก
เวรกรรม
คือแบบ...
- พ่อเหรอ - หือ พ่อเหรอ
อ้อ ใช่ พ่อไง นี่พ่อเอง
พ่อไง พ่อ นี่พ่อเอง
มีอะไรน่ายินดีถึงได้หัวเราะ
ลูกสาวตัวเองเสียความทรงจำนะ
นั่นสินะ
โทษที
ฉันเป็นใครเหรอ
ชื่อฉันล่ะ
ฮีแอ
คิมฮีแอ
ฮีแอ
ไหนลองเรียกซิ
ฮีแอ
ไม่เห็นรู้สึกอะไรเลย
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
หัวฉันกระทบกระเทือนเหรอ
หรือว่าฉันตกลงมาจากไหนเหรอ ทำไมฉันเป็นแบบนี้ล่ะ
เอ่อ เรื่องนั้น...
ความทรงจำฉันหายไป
มันต้องมีเหตุผลไม่ใช่หรือไง
บางครั้งก็เป็นแบบนี้แหละ มันก็มาๆ หายๆ
ฉันเป็นโรคความจำเสื่อมเหรอ
ความทรงจำถึงได้มาๆ หายๆ
ใช่พ่อฉันแน่นะ
- ข้าว - ฮะ
จะไม่หาข้าวให้กินเหรอ
เดี๋ยวสิ
เสียความทรงจำจริงๆ หรือว่าไงวะ
เฮ้อ ไม่รู้ด้วยแล้วเว้ย
"คิมฮีแอ"
ฮีแอ
ไม่เห็นจะชินปากเลย
ฮีแอ มากินข้าว
นี่เรียกข้าวเหรอ
อ้อ คือ...
พ่อลืมซื้อข้าวไว้
วันนี้กินแบบนี้ไปก่อนนะ
เดี๋ยวพรุ่งนี้จะทำอาหารดีๆ ให้กิน
นี่เลย
น่าสนใจดีนี่
งั้นเหรอ อะ กินซะ
อร่อยไหม
ก็ไม่เลว
อ๋อ จริงเหรอ
แต่ก็ไม่ได้แปลว่าพอใจนะ
วันนี้หิวเลยยอมกินเฉยๆ หรอก
หวังว่าพรุ่งนี้ จะทำอาหารเป็นเรื่องเป็นราวให้กินนะ
อือ เข้าใจแล้ว
แล้วอีกอย่าง สูบบุหรี่เหรอ
หือ
ตัดสินจากที่ฉันรู้สึกไม่ดี ฉันว่าฉันคงเกลียดกลิ่นนั้น
Comments
No comments yet. Be the first to leave one.