The Devils (Les diables) (Les diables)

Kom...

Zie je die lichten daar verderop?

Daar zullen we binnen 2 of 3 dagen zijn, meer niet.

Daarna moeten we alleen nog het huis vinden.

Chloe...

We gaan ze om 'n zwembad vragen om ons weerzien te vieren!

Wacht! Ik heb niets gezien!

Ze graven er maar een in 't gazon. Dat hebben we verdiend!

Ik zal je in m'n armen nemen en je leren zwemmen.

Nee! Chloe!

Niet bewegen!

Niet bewegen, Chloe!

Ik zal je niet aanraken.

Ik zal je niet aanraken!

Het is oke... Laat haar maar... Jij komt met mij mee!

Vooruit.

Ga zitten.

Ik heb toch gezegd dat je haar niet moet aanraken.

Jullie zijn bij je geboorte achtergelaten...

...en op straat in Marseille gevonden.

Gingen jullie daar naar toe?

Toen jullie zes maanden waren, zijn jullie uit elkaar gehaald.

Je zus werd in 'n speciale instelling geplaatst en jij in 'n pleeggezin.

Toen je vijf was, begon je naar haar te vragen.

Vanaf je zesde liep je voortdurend weg om haar te zoeken.

Je ging van tehuis naar tehuis, tot 'n instelling jullie allebei wilde opnemen.

Daarna ging alles twee jaar goed.

Sorry.

En toen, vier maanden geleden, zijn jullie verdwenen.

Maar er is iets dat ik niet snap. Jij en je zus waren toch samen.

Waarom zijn jullie dan weggelopen?

Ik ben hier, Chloe.

Maak je niet ongerust. Ze halen ons niet uit elkaar.

Tot we voor de rechter komen, gaan ze ons hier in de buurt plaatsen.

Zodra we daar zijn, moeten we vluchten!

Maar wat doe je, Sarah? Kom hier.

Blijf bij me, Chloe!

Catherine? Hier zijn de kinderen.

Dank je.

Hebben ze gegeten? - Ja, voor ze hier kwamen.

Kom, ga zitten.

Goed. Straks kunnen jullie je wassen en uitrusten.

Djamel zal jullie je kamers laten zien. Chloe krijgt er een voor haar alleen.

Morgen worden jullie bij Dr. Doran, de kinderpsychiater, verwacht.

Hij zal beslissen wat er met Chloe gaat gebeuren.

Jij gaat naar school.

Ga maar vast 'n beroep bedenken. Wat zou je graag willen worden?

Ik weet 't niet, waar hou je van?

Bomen...

Goed, dan zet ik je in de houtwerkplaats.

Door jullie hier te plaatsen, gaf de rechter jullie...

...nog 'n kans om samen te blijven.

Ik bedoel, een laatste kans.

Begrijp je dat?

Joseph? - Ja.

He, wie gaat zich met haar bezighouden?

Wacht. Sylvie. - Ja!

Het is alleen 's nachts. Het is niet voor lang.

Het meisje waar ik 't over had, Chloe. Dit is haar broer, Joseph.

Je mag haar niet aanraken! Nooit!

En je moet alles tegen haar zeggen. Doe dit, doe dat, loop. Anders doet ze 't niet!

En in de kamer moet je haar alles laten zien. Zeggen dat 't van haar is...

Ja, ja... Kom, meisjes. Naar de douches. Kom, Chloe.

Ga maar, Chloe.

Kom, een beetje opschieten.

Zet dat zachter, Francois!

We wachten al twee weken op die deur. Dat is je bed, en je kast.

Leg je spullen erin. En doe 'm op slot!

En daarna kom je naar de douches. Daar langs. Opschieten.

Kom, vlug 'n beetje. Naar bed.

Verdomme! M'n geld is weg! - Ik heb je hier alleen gelaten.

Nou en? Er is geen deur! - Bij mij ook niet.

Ali, als jij het bent... - Nee, ik zweer het.

Geef me m'n armband terug!

Nu is 't genoeg! Hou op!

Hou op! Franck.

Wat is er? - Help me zoeken. Er is weer gestolen.

Wacht maar, Ali!

Alle vier naar buiten.

De mensen zijn raar. Ze praten maar door over jou en je zus.

Ik loop ook altijd weg. Ik breek in huizen in.

En dan?

En dan? Ik ga ervandoor, dat is alles!

Dan vind je 't niet erg als ik jouw bed neem!

Ik moet beneden slapen, voor m'n zus. -Nou en?

Toe... Je krijgt twee sigaretten. - Waar zijn ze?

Ik heb ze hier niet. Je krijgt ze morgen. - Dat is je geraden.

Nee, Chloe.

Nu niet.

Ga slapen. Morgen gaan we weg.

Het is goed.

Dag, Joseph. Chloe.

Je mag gaan zitten, Joseph.

Hou op!

Ze is niet gek!

Nee, dat weet ik.

Ik heb jullie dossier vanmorgen doorgenomen.

Ze is erg vooruit gegaan sinds jullie samen zijn.

Gefeliciteerd.

Nee, ik meen het, heel goed.

Je hebt altijd je ouders willen terugvinden, he?

Ze hebben ons gedumpt als 'n hoop oud vuil.

Ja, maar ik vertrouw op je verbeelding.

Je vond zeker dat hun gedrag wel door de beugel kon.

Het was alleen 'n probleem om ze terug te vinden.

Je wist niet waar ze waren.

Tot Chloe op 'n dag met haar spulletjes...

...een huis maakte.

Het huis. - Geef hier! Dat mag u niet doen.

Daat is waaaar

Je dromen zijn van jou.

Sindsdien denk je dat zij het huis wil en kan terugvinden.

En dat ze daar zal genezen.

Dat is wat je wilt, toch?

Ouders, een huis, en een zus die zich laat aanraken.

Dat zijn jouw dromen, Joseph, niet de hare.

Dat is wat u zegt! - Nee, Joseph.

Wil je ons twintig minuten alleen laten?

Nee, waarom? Ik wil blijven!

Ga maar even in het park wandelen.

Ziet u wel? Zij wil ook dat ik blijf.

Nee, ze wil de puntenslijper.

Omdat hij hard is en ze hem kan vertrouwen.

Ze is bang voor alles wat zacht is.

Ik wist zeker dat jij het was.

Het is oke.

Kom mee voetballen. Jij neemt Ali's plaats in het doel in.

Geef de bal, vooruit!

Daar! Kom op, naar mij. Pass...

He, Joseph!

Gaat het, Sabrina? - Wat heb je nou?

Ben je gek geworden? - Zie je niet dat het 'n spelletje is?

Nu is het genoeg! Ga weg!

Ah, Joseph... We stonden op je te wachten.

De school is in het andere gebouw. Je mag haar meenemen.

Hij moet in het bureau blijven. Daar hoort hij thuis.

Je krijgt hem weer als je terugkomt.

Dank je. Tot morgen.

Hij is net zoals de anderen. Hij denkt dat je onnozel bent.

Dat je nergens benul van hebt. Dat je nooit zal veranderen.

Hebben jullie de klaslokalen gezien? - Ja.

Haast jullie dan. - We gaan toch lopen.

Wacht, niet bewegen.

Wilt u dat ik blijf? - Nee, Djamel, bedankt.

Als jullie ons uit elkaar halen, maak ik me van kant.

Je gaat eraan onderdoor.

En wat dan nog?

Ze heeft me nodig.

Ze doet niets meer als ik er niet ben.

Ze eet zelfs niet meer.

Ze had kunnen verongelukken.

Kom... kom.

Waarvoor ben je bang? Vooruit.

Dat meen je niet. Geen muziek, zei ik.

Vooruit!

Dag, Francois.

Dit is Joseph.

Voorzichtig, Joseph.

Hij voelde dat je zenuwachtig was.

Daarom maakt Chloe mozaieken en tekent ze een huis.

Ze weet dat jij dat leuk vindt. Dat stelt haar wat gerust.

Dat is niet waar! - Ze is zo bang...

Waarvoor? - Voor alles.

Voor jou, mij, haar eigen lichaam.

Het leven schrikt haar af. En omdat 't leven overal is...

Als ze glimlacht, is zij het niet die je ziet.

Dat is maar schijn, een facade, zodat men haar met rust laat.

Chloe's ware gezicht zie je als je haar aanraakt,...

...als ze schreeuwt van angst.

De rest van de tijd verstopt ze zich achter haar lichaam.

De dag dat ze de wereld zal aanvaarden en kan praten en lachen...

...zal ze herboren worden.

Dan zal ze beginnen te leven. Zou dat niet prachtig zijn?

Er was geen zwembad, Chloe. Dat is er nooit geweest.

Hij heeft gelijk. Je deed dat omdat ik dat tegen je zei.

Maar wat gaan we nu doen?

Nou? Waarop wacht je?

Ik maak haar kapot! Zie je wat ze me aangedaan heeft?

Pas op!

Hou je bek of je gaat eraan!

Maar eerst geven we je allemaal een beurt!

Ik ga ze alles vertellen! Dan ben je zo terug in het gesticht!

Die smerige teef! Nu heb ik m'n schoenen vies gemaakt.

Ze zal zwijgen. Ze weet wat haar te wachten staat als ze me terugsturen.

Ze weet dat ik daar niet om lach.

Zeg nu eerlijk... zie ik er uit als 'n gek?

Op een dag keek ik thuis naar een documentaire over vissen.

M'n vader komt naast me zitten.

Hij wijst 'n walvis aan op tv...

...en zegt: kijk, een tandbaars.

Ik antwoord: nee, papa. Geloof me.

Cousteau zei dat het een walvis was.

Paf! Hou je mond! Ik zeg dat het een tandbaars is!

Ja, papa, je hebt gelijk.

Cousteau is dom. Het is een tandbaars.

Hij fietste altijd naar zijn werk.

Op 'n dag heb ik 'n brommer gepikt en ben hem achterna gereden.

Ik heb gewacht tot er niemand te zien was...

...ben erop af gereden en heb 'n harde trap tegen z'n wiel gegeven.

Hij viel, maar helaas was de rotzak niet dood!