Last Week Tonight with John Oliver

خوش آمدید، خوش آمدید،

به "این هفته امشب" خوش آمدید!

من جان اولیور هستم، ممنون که

همراهمون هستید.

ما برگشتیم!

هفته پیش برنامه نداشتیم، و کلی

اتفاق افتاد از آخرین برنامه‌مون.

اسرائیل حمله زمینی

رو توی شهر غزه شروع کرد، کاستکو

بطری‌های پروسکو رو فراخوان داد

چون مستعد

شکستن بودن، با یک تیتر خبر که

می‌گفت "بطری رو از توی

خونه بندازین بیرون.

حتی سعی نکنید پسش بدید."

و ترامپ به بریتانیا سفر کرد، جایی که

هم با یه شام رسمی، و هم با این

مورد ازش استقبال شد.

هزاران نفر در لندن علیه رئیس‌جمهور راهپیمایی کردند،

کسی که در میان

مردم بریتانیا عمیقاً نامحبوب

باقی مانده است.

در حالی که معترضان سه‌شنبه شب

عکس بدنام رئیس‌جمهور ترامپ و

مجرم محکوم‌شده جرایم جنسی،

جفری اپستین را روی

دیوارهای قلعه به نمایش گذاشتند.

آره، خوب بود، حتی

اگه بدون دونستن داستانش،

یه ذره سخته بفهمی چی

به چیه.

انگار دوران، یه شب با تم

سوءاستفاده جنسی گرفته.

البته اینم بگم: چقدر خوبه

که عکس اپستین رو توی

قلعه ویندزور می‌بینیم

که هم قاب نشده، و هم

توی اتاق پرنس اندرو نیست.

با این حال: این واقعاً باعث

غرورم میشه نسبت به کشوری

که نگرانم بعد از پخش این

برنامه، بهش دیپورت

بشم.

چون می‌خوایم یک‌راست بریم

سراغ داستان اصلی امشبمون،

مربوط به این واقعیته که،

چهارشنبه، این اتفاق

افتاد.

شبانه، شبکه ABC مجری برنامه

گفتگوی شبانه جیمی کیمل را

از آنتن کنار کشید، ساعاتی بعد

از تهدید رئیس کمیسیون

ارتباطات

فدرال.

برندن کار خواستار تعلیق

کیمل به خاطر اظهاراتش اوایل

این هفته در "جیمی کیمل

لایو" درباره مرگ اینفلوئنسر

محافظه‌کار چارلی کرک شد.

ABC کار رو تموم کرد.

سخنگوی شبکه گفت: ""جیمی کیمل

لایو" تا اطلاع ثانوی

پخش نخواهد شد."

رئیس‌جمهور ترامپ هم واکنش

نشان داد و این تصمیم را "خبر عالی"

برای آمریکا" نامید.

آره، ABC برنامه جیمی کیمل

رو تا اطلاع ثانوی کنار کشید، و

رئیس‌جمهور هم ظاهراً فکر می‌کنه

این "خبر عالی برای آمریکاست،"

که خب واقعاً یه واکنش عجیب

و غریبه.

البته، منصفانه بگم، عجیب‌ترین

واکنش او به هیچ چیز در

این هفته نبود، با توجه به اینکه

شامش با خانواده سلطنتی رو

با گفتن اینکه، نقل قول می‌کنم: "هر

کوفتی که جلومون گذاشتن رو خوردیم."

اما با این حال: خیلی لعنتی عجیبه.

و ببینید -- کیمل الان یکی از

خیلی‌هاست که به خاطر اظهارنظرهاشون

در پی قتل چارلی کرک

یازده روز پیش، با عواقبی

روبرو شدند، با کارگرانی که

اخراج شدند، یا به مرخصی

فرستاده شدند، به خاطر پست‌هاشون درباره او.

و خیلی سریع بگم: راستش من

تمایل داشتم صبر کنم تا با این

بحث و جدل راجع به اینکه چارلی

کرک کی بود و میراثش چی

خواهد بود، درگیر بشم.

حداقل تا حدی به خاطر اینکه

ما شنبه داریم ضبط می‌کنیم.

مراسم تدفینش هنوز

برگزار نشده.

چیزی که می‌خوام بگم اینه: کشته

شدن یه آدم غم‌انگیزه، و کشته

شدن یه آدم به خاطر

عقایدش وحشتناکه.

این درسته، مهم نیست چی.

آن ایده‌ها هستند.

من همچنین متوجه هستم که برای خیلی‌ها،

ــ مخصوصاً کسانی که

قربانی بعضی از ایده‌های کرک بودند،

ــ براشون سخت بوده که سکوت کنن

وقتی می‌بینن پرچم‌ها نیمه‌افراشته شدن،

و می‌شنون که ادعا می‌کنن اون

بحث‌ها رو درست انجام داده.

اما جدا از همه‌ی این‌ها،

به نظر میاد که بعضی‌ها حاضر نیستن

از مرگ کرک سوءاستفاده کنن

تا کارهایی رو انجام بدن که

سال‌هاست دلشون می‌خواسته انجام بدن.

چه حمله به گروه‌های لیبرال باشه،

چه افراد ترنس،

یا منتقدان باقی‌مانده‌شون در رسانه‌ها

ــ با بهانه‌هایی

که بی‌شرمانه و بی‌اساسن.

همه‌ی این‌ها ما رو برمی‌گردونه به

جیمی کیمل.

آخه ببینید، این خبر نیست که

دولت مدت‌هاست

دلش می‌خواد از شر برنامه‌هایی شبیه

برنامه‌ی خودش خلاص بشه.

در واقع، اینقدر یک راز علنیه که،

یکشنبه‌ی گذشته، وقتی

ما برای نویسندگی اِمی بردیم، یکی

از نویسنده‌های ما سخنرانی

تشکرش رو با جمله‌ای شروع کرد که

بعدش یه کات خورد و الان خیلی

پیشگویانه به نظر میاد.

>> خیلی ممنون، ما

در این بخش شریکیم.

مفتخریم که این رو با

همه‌ی نویسنده‌های کمدی

سیاسی شبانه شریک باشیم، تا زمانی که

هنوز این نوع برنامه‌ها

اجازه دارن وجود داشته باشن.

[خنده‌ی تماشاگران حاضر در استودیو و

تشویق]

آره، واقعاً

عجیبه.

خب، مسلماً نویسنده‌مون

دنیل آینده رو نمی‌دونست.

تا حدودی، این فقط یه

تصادفه، مثل وقتی که یه جوون

شرلی تمپل اسکار گرفت

در سال ۱۹۳۵ و گفت: "خیلی ممنون

بابت این.

در ۲۸ ژانویه ۱۹۸۶،

فضاپیمای چلنجر دچار

یه شکست فاجعه‌بار میشه، و باعث مرگِ

هفت نفر میشه."

می‌دونی، چیزای ترسناک.

ولی فقط یه

تصادف نیست -- چون همه

می‌دونستن دولت

با کیمل کینه داشت.

حتی دنیل هم این رو می‌دونست.

و راستش رو بخوای، اون

یه عالمه چیز می‌دونه.

دو هفته پیش داشت بحث می‌کرد

که آلفرد مولینا معروف‌تره

تا بد بانی.

قلمش خیلی خوبه.

اما تو خیلی چیزا...

اشتباه می‌کنه.

و اینم بگم، اون...

دیگه هیچ‌وقت علناً

از طرف ما حرف نخواهد زد، چون

ما الان وحشت داریم که قراره

یه گندِ دیگه بالا بیاره.

کلوچه شانسی.

ولی بهانه‌ای که استفاده شده

برای تعلیق نامحدود برنامه کیمل،

به طرز مضحکی ضعیفه.

چون با اینکه شاید دیده باشین

تیترهایی که می‌گفتن اون به دردسر افتاده

به خاطر حرفایی که درباره‌ی

خود چارلی کرک زده، یا حتی

حرف‌ها درباره مرگش، که این

اصلاً دقیق نیست.

.

اون اظهارنظرهایی که کار دستش داد

مشکل درباره کرک نبود - در

واقع، اولین اظهارنظرهای کیمل

بعد از قتلش یه پست بود

که می‌گفت: «میشه فقط برای یک...»

مگه قبول ندارن که این افتضاحه

و بی‌رحمانه‌ست که به یه نفر

آدم شلیک کنی؟

از طرف خانواده‌م، ما می‌فرستیم

عشق نثار کرک‌ها و به تمام

کودکان، والدین و بی‌گناهانی

که قربانی خشونت بی‌معنی و

بی‌دلیل اسلحه می‌شوند.

چیزی که برای کیمل دردسر ساخت،

یه اشاره‌ی گذرا بود

دوشنبه شب.

خب، اون موقع، بودن...