Go Back Couple (고백부부)

(Kandungan berikut tidak sesuai untuk penonton di bawah 15 tahun.)

Seo Jin, kenapa dengan awak? Apa yang perlu saya buat?

Awak perlu pergi melawat Cik Kim sekarang.

Isteri saya sudah mula syak.

Bukankah ini suami awak?

Berani awak sentuh dia?

Mari rahsiakannya.

Bagaimana awak boleh buat begini kepada saya?

Mari kita tamatkannya.

Baiklah, mari kita bercerai!

Saya bangun pagi ini dan jadi 20 balik.

Ini adalah tahun 1999.

Ibu, awak mungkin tidak tahu...

apa yang berlaku kepada saya sekarang.

Hello,

Nam Gil.

Adakah awak hilang akal?

Semalam awak menolak dia sebab dia berbau.

Hari ini awak kata hai sebab awak gembira melihatnya.

Mesyuarat? Kita bertemu dengan perempuan?

Kenapa dia di sini?

Cik Ma Jin Joo. Fisiognomi awak...

beritahu saya yang awak perlu belajar.

Bukan awak seorang sahaja yang kembali.

Awak Min Seo Young, bukan?

Bagaimana dia boleh tinggal bersama saya...

bila dia rindukan dia sangat-sangat?

Lelaki tidak guna.

Dalam filem, mereka kembali dengan mesin masa.

Saya mungkin kembali bila saya bangun.

- Apakah ini? - Saya tidak kembali.

Helo?

Apa?

Saya tidak dengar.

Saya akan keluar dan panggil awak semula.

Tidak,

saya hanya bosan.

Okey, berseronoklah.

Dia memang penagih kelab.

Mari makan.

Saya perlu bayar balik pinjaman,

kos penyelenggaraan,

dan hari jadi ayah sudah dekat.

Saya tidak dapat lunaskan dengan keseluruhan gaji saya.

Kenapa saya tidak pernah cukup duit untuk hidup?

Oh Tuhan, kita gunakan begitu banyak duit.

Orang ada hak yang mereka boleh nikmati pada...

musim tertentu dalam kehidupan mereka.

Helo, kawan. Adakah awak berdua sahaja di sini?

Kami kumpulan dua juga.

Bila awak di peringkat remaja, awak mempunyai hak...

untuk mengetahui keindahan hidup, bukan kejahatan daripadanya.

Helo, saya Choi Ban Do, pekerja baru Hankook Pharmaceutical.

Tuan, bolehkah awak melihat ubat-ubatan kami?

Saya dengar kita buat ia dengan bahan-bahan yang sangat baik.

Sila lihat...

Dan bila awak berusia 20 tahun,

awak mempunyai hak...

untuk nikmati masa muda awak yang terang bersinar.

Masa bersemangat dan muda itu yang semua orang nikmati,

kepada kami,

adalah seperti musim luruh yang berlalu...

tanpa berikan kami peluang...

untuk melihat bunga.

Orang katakan masa muda berlalu dalam sekelip mata.

Sama seperti bunga ceri yang berlangsung hanya untuk satu musim.

Sebelum masa muda awak berlalu,

kenapa awak tidak lakukan sahaja perkara yang awak mahu lakukan?

Sama ada, melepak dengan rakan-rakan, pergi mengembara,

atau jatuh cinta.

Lagu ini adalah "Pemuda Berkaki Ayam" oleh Buck.

Makanan sudah sampai.

Awak mesti seorang peminum yang cepat.

Saya sedang minum dengan perlahan sekarang ini.

Sangat perlahan.

Awak tidak perlu samakan dengan kelajuan saya.

Awak boleh kekalkan kadar awak.

Saya akan tuangkan awak...

- Apa yang awak buat? - Maaf?

Awak tidak sepatutnya tuangkan minuman untuk seorang wanita...

atau buat dia tuangkan untuk awak.

Awak tuangkan minuman awak sendiri.

Sendiri buat.

Lagu ini.

Saya benci ia.

Apa?

Lagu ini tentang bagaimana dia akan katakan apa sahaja...

dia mahu sebab dia tidak ingat apa yang berlaku kerana dia mabuk.

Lelaki selalu kata mereka tidak ingat.

Adakah mereka fikir mereka ada demensia akibat minum alkohol?

Tidakkah awak fikir begitu?

Oh, ya. Ya betul. Saya setuju.

Saya juga benci lagu ini.

Saya benci bagaimana orang lafazkan cinta mereka lepas mereka mabuk.

Saya tidak buat begitu.

Bagaimana saya mahu tahu? Saya baru jumpa awak.

Perlahankan sedikit. Awak akan mabuk.

Saya mahu tulang goreng.

Belikan saya tulang goreng.

- Mari sini. - Saya mahukannya.

- Saya mahu tulang goreng. - Mari pergi.

Saya minum seperti ikan lumba-lumba.

- Saya akan bunuhnya. - Awak minum seperti ikan paus.

Oh Tuhan.

Apakah ini?

Hei, bangun.

Bangun.

Kenapa awak tidur di sini?

Kenapa saya di sini?

Apakah ini?

Apa itu?

- Oh tidak. Ibu! - Apa?

Ibu, matanya dijangkiti.

Jangan pandang saya.

Oh Tuhan, budak dungu.

Pagi-pagi, awak berdua sudah menyusahkan.

Oh Tuhan.

Oh Tuhan.

Saya sama seperti semalam.

Bagus!

Bagus!

Saya tidak kembali.

Bagaimana jika dia jangkitkan pada saya?

Saya berjumpa dengan lelaki esok.

Ia begitu jijik bila dia dapat jangkitan mata.

Hei, jangan datang dekat dengan saya, okey?

Kenapa dengan dia?

Dan kenapa dia tidur di bilik tidur utama?

Kenapa dengan matanya?

Awak berdua tidak tahu bagaimana perasaan saya...

bila awak berada di dalam saya.

Bagaimana saya tahu apa yang ada di fikiran awak?

Jin Joo.

Adakah sesuatu berlaku?

Adakah awak marah pada saya?

Tidak.

Tunggu.

Awak perlukan sedikit elaun?

Tidak.

Adakah dia...

mengalami akil baligh lagi sekali?

Kenapa dia buat begitu kepada saya?

Jadi saya tidak tahu bila saya akan kembali.

Mungkin tidak akan?

Ini bermakna saya perlu berkhidmat dalam tentera lagi.

Tidak.

Ia lebih baik daripada bercerai.

Saya tidak tahu.

Oh Tuhan.

Jadi ini bilik lama saya.

Khazanah saya.

Jin Joo buang semuanya bila kami berkahwin.

"Putera Takdir".

Ia adalah "Zaman menjadi Liar"!

Leslie Cheung.

Baiklah.

Mari kita berseronok.

Apa yang...

dia baru minta?

Ibu. Ayah.

Berikan saya semua simpanan, geran rumah,

dan semua aset...

yang awak ada.

Kesemuanya.

Budak tidak guna!

Saya bukan budak tidak guna.

Saya boleh buatkan keuntungan dengan itu.

Saya akan buat awak kaya raya.

Saya akan jadi anak lelaki yang baik pada awak.

Jika awak...

melabur di Gduitduitor Panggyo,

awak tidak perlu bekerja sepanjang hidup awak.

Bagaimana awak boleh tahu itu?

Saya sudah kata saya dari masa depan.

- Leher saya semakin kejang. - Sayang.

Hentikan itu.

- Awak okey? - Ayah.

Tiada apa untuk dikecewakan.

Awak boleh hidup mewah mulai sekarang.

Saya akan buat jumlah duit yang awak tidak boleh dapat...

dengan gaji awak.

- Bawa sekarang. - Budak dungu tidak guna ini.

Awak mahu pergi mana?

Ia mesti ada di bilik awak.

Ayah. Bawa semuanya.

Ibu. Perlukah kita ambil pinjaman?

Awak sudah hilang akal?

Hei,

adakah awak belajar dari seorang penipu profesional?

Awak tunggu sahaja.

Awak akan lihat apa yang saya cuba buat.

Tidak baik.

Awak ada niat tidak baik.

Hei.

Pernahkah saya buat awak kebulur...

atau tidak bayar tuisyen awak dengan pendapatan kecil saya?

- Tidak. - Sayang.

Ayah, tunggu.

Budak tidak guna. Mari sini.

Apa yang awak kata? Bawa semua aset?