80 for Brady

Καλώς ήρθατε στη Βοστόνη για το AFC Championship Game του 2017

μεταξύ των Νιου Ίνγκλαντ Πάτριοτς και των Πίτσμπουργκ Στίλερς.

Οι Πάτριοτς παίζουν πρώτοι εδώ στο Στάδιο Τζιλέτ στο Φόξμπορο.

Αρχίζει ο αγώνας!

Παλεύουν για το δικαίωμα να παίξουν στο Χιούστον.

Αρχίζει ο αγώνας. Όλες στις θέσεις σας.

Πήρα το τσάι μου. Φέρτε τη γουακαμόλε.

-Δεν φτιάξαμε. -Σκέτα πατατάκια!

-Απίστευτο αυτό που κάνουμε. -Είναι παράδοση.

Τρις, στην τραπεζαρία. Το περιοδικό.

Διάβαζες το περιοδικό.

Δεν βλέπω από δω!

-Ορίστε. -Ευχαριστώ.

-Πάω στην καρέκλα μου. -Μπέτι!

Τι; Δίπλα της είμαι.

Ανέβα στη σκάλα.

-Ανέβα στη σκάλα! -Εντάξει. Ορίστε. Ανέβηκα.

Ωραία παράδοση είναι.

Επειδή κάθεσαι στον καναπέ και πίνεις τσάι.

Σιγοπίνω. Το "πίνω" είναι χυδαίο.

Λου, θα σ' το πω, δεν επηρεάζουμε στ' αλήθεια το αποτέλεσμα.

-Μια χαζή δεισιδαιμονία είναι. -Τι έγινε την όγδοη βδομάδα;

Στεκόμουν στη σκάλα και διόρθωνα μια λάμπα που τρεμόπαιζε και με τρέλαινε.

Ακριβώς. Ήσουν στη σκάλα στη σέντρα.

Η Τρις διάβαζε περιοδικό στην τραπεζαρία,

-η Μόρα έπινε τσάι… -Σιγόπινα.

-Κι εγώ έριξα τα πατατάκια. Και τι έγινε; -Νικήσαμε τους Μπιλς.

-Σκίσαμε τους Μπιλς. -Σκίσαμε τους Μπιλς.

-Γιατί να το ρισκάρουμε; -Καλά λέει.

Να ο Τομ.

Τι ωραίος άντρας.

-Κούκλος. -Θεούλη μου.

Καλά ενυδατωμένος.

Εγώ προτιμώ τον Γκρονκόφσκι πλέον.

Ναι, Τρις. Διαβάσαμε το ερωτικό σου μυθιστόρημα.

Μυθιστόρημα θαυμάστριας είναι.

-Πολύ σέξι, όμως. -Σίγουρα.

-Θεέ μου! -Φέρτε άλλο!

-Αφαιρέθηκα. -Τρις, φέρε τσάι!

-Συγγνώμη! -Αρχίζει!

-Δεν είναι ζεστό! -Βάλε απ' τη βρύση!

Το προτιμώ ζεστό, εντάξει;

-Μόρα, το τσάι σου. -Λου! Τα πατατάκια!

-Γαμώτο! -Σε δύο, ένα…

Σέντρα!

-Λοιπόν… -Μπράβο!

Τάτσμπακ. Βγαίνει ο Τομ Μπρέιντι.

Και πάλι, 33η εμφάνιση στα πλέι οφ.

Κράτημα από τον Ράιαν Άλεν.

Ο Καρντόνα κάνει πάσα. Καλό σουτ.

-Ναι! -Ο Μπρέιντι ολοκληρώνει.

-Εντάξει, σκοράραμε. -Καλό αυτό.

Τρίτη επίθεση μακριά! Βάλτε μας τα γυαλιά!

Τρίτη επίθεση μακριά! Βάλτε μας τα γυαλιά!

Ναι!

Τα έχουμε όλα για εσάς

Από το Μπέρκσιρς ως την ακτή

Μεϊφλάουερ Αγορά Αυτοκινήτων και όχι μόνο

Πω πω!

Είναι καινούρια. Και όμορφη.

Μια φθηνή απομίμησή σου είναι. Εσύ είσαι το αυθεντικό Κορίτσι του Μεϊφλάουερ.

Είσαι τόσο όμορφη όσο ήσουν τότε.

-Θεέ μου. Ευχαριστώ. -Ναι.

Ξέρεις τι μου κόστισε για να είμαι έτσι; Μια περιουσία.

-Την κατάρα. -Ναι.

Χέρια!

-Τρίτη και γκολ. -Ανάσα!

Πάσα στα 17,5 μέτρα…

Εντάξει, πρόποση.

Στον άντρα που μας έφερε εδώ. Στον Τομ Μπρέιντι.

Που δεν τα παρατάει ποτέ, ό,τι κι αν αντιμετωπίζει.

Είθε το χέρι της μοίρας να συνεχίσει να τον ευλογεί με τέλειες ρίψεις

και την αυτοπεποίθηση να ορθώνει ανάστημα στην άμυνα.

Στον Τομ.

-Στον Τομ! -Στον Τομ.

Στον Τομ! Και στην κουόρτερμπάκ μας,

τη γυναίκα που μας ένωσε και το έκανε παράδοση.

Όχι, δεν το είχα σχεδιάσει.

Πάμε. Αυτό ήταν.

Πέντε, τέσσερα, τρία, δύο, ένα.

Τομ Μπρέιντι!

-Θα πάμε στο Σούπερ Μπόουλ! -Μπράβο.

-Τα καταφέραμε! -Πω πω.

Άρα, υποθέτω

ότι έχουμε δύο βδομάδες να οργανώσουμε το πάρτι.

-Να φέρουμε όλες ορεκτικά; -Αμέ.

Να φέρω τον Καρλ; Η σχέση μας σοβαρεύει.

-Ποιος είπαμε ότι είναι; -Ο ωραίος.

Όλοι ωραίοι είναι.

Κι αν πηγαίναμε;

Τρις, ερωτεύεσαι πιο γρήγορα από κάθε άνθρωπο στη Γη.

Δεν αντέχουμε όλες με τον ίδιο 50 χρόνια, Μπέτι.

Πενήντα ένα.

Πάμε όλες στο Σούπερ Μπόουλ.

Όχι, Λου, το ψάξαμε. Δεν έχουμε τόσα λεφτά.

Τα εισιτήρια, τα ξενοδοχεία είναι πολύ ακριβά.

Πριν από δύο χρόνια, θα τα πλήρωνα εγώ.

Αλλά χώρισα τον Ραλφ δύο βδομάδες πριν από τα πλέι οφ.

-Πόσο το μετανιώνω. -Το διαζύγιο;

Όχι, ήταν φρικτός.

Αλλά ο αγώνας ήταν απίστευτος.

Μόρα!

Μόρα.

Συγγνώμη.

Απλώς όποτε ακούω τη λέξη "διαζύγιο",

σκέφτομαι τον Φρανσίσκο.

Μόρα. Όχι.

Ο άντρας σου δεν σε χώρισε. Πέθανε.

Το ίδιο είναι.

Σοβαρά μιλάω. Πάμε στο Σούπερ Μπόουλ.

Δεν είναι μέρος για τέσσερις γριές.

Ίσως είναι το τελευταίο του Τομ.

Κοντεύει τα 40. Δηλαδή 80 σε ανθρώπινα χρόνια.

-Εμείς είμαστε 80 σε ανθρώπινα χρόνια. -Ακριβώς!

Αν μπορεί να πάει ο Μπρέιντι στο Σούπερ Μπόουλ, μπορούμε κι εμείς.

Να ξεκαθαρίσω κάτι, εγώ δεν πέρασα τα 80.

Ούτε εγώ.

…τη μνημειώδη στιγμή. Θα κάνουμε κάτι τρελό για τους οπαδούς.

Ο Νατ κι ο Πατ. Τους λατρεύω.

Ακριβώς. Θα χαρίσουμε εισιτήρια για το Σούπερ Μπόουλ.

Τι λες τώρα!

Οι τέσσερις τυχεροί θα ταξιδέψουν στο Χιούστον

για να δουν τους Πατς ν' αντιμετωπίζουν τους Φάλκονς.

-Καλέστε μας. -Καλέστε, αφήστε μήνυμα.

Πείτε την ιστορία σας. Εξηγήστε γιατί αξίζετε εσείς τα εισιτήρια.

Και θ' ανακοινώσουμε τον νικητή στους ακροατές μας.

-Έτσι θα πάμε! -Είναι παιχνίδι αριθμών.

Δεν είναι παιχνίδι αριθμών. Μην αφήσετε χίλια μηνύματα. Δεν τα θέλουμε.

-Σας παρακαλούμε! -Μόνο την ιστορία σας.

Και ποιος ξέρει;

-Ίσως σας δούμε στο Χιούστον! -Χιούστον!

Είδατε; Νικάει η καλύτερη ιστορία.

Έχουμε τέλεια ιστορία.

Είμαστε οι πιο φανατικές οπαδοί των Πατς. Λατρεύουμε τον Τομ Μπρέιντι.

Και είμαστε όλες πάνω από 80 ετών!

Εγώ είμαι 75.

Ας ζήσουμε ένα Σούπερ Μπόουλ.

Ίσως είναι η τελευταία μας ευκαιρία.

-Θεέ μου, μακάβριο. -Θα δουλέψουμε με ό,τι έχουμε.

Θα τα καταφέρουμε. Ελάτε.

-Ελάτε. -Ναι.

Ναι.

Σούπερ Μπόουλ με το τρία.

Ένα, δύο, τρία. Σούπερ Μπόουλ!

Γεια σας, με λένε Μπέτι… Ελίζαμπεθ Μπάκμαν.

Κοιτάξτε, τα υπολόγισα, και βάσει της τηλεθέασής σας,

οι φίλες μου κι εγώ έχουμε πιθανότητα περίπου 0,00013%.

Οπότε η πιθανότητα να νικήσω στον διαγωνισμό είναι πολύ μικρή…

Αγάπη μου!

…αλλά ήμουν καθηγήτρια εφαρμοσμένων μαθηματικών στο ΜΙΤ,

όταν ήμασταν μόλις τρεις γυναίκες σ' όλο το τμήμα,

οπότε έχω συνηθίσει να μην έχω πολλές πιθανότητες.

Αγάπη μου; Έχω μάθημα. Είδες το ρολόι μου;

Είναι πάνω απ' το τζάκι.

-Χρειάζεσαι και παντελόνι. -Παντελόνι;

Σωστά. Τι θα έκανα χωρίς εσένα;

Χρειάζομαι το ταξίδι.

Σας ευχαριστώ πολύ.

Τι λες για την εργασία μου;

Θα την υποβάλω στο περιοδικό.

Κοίτα, μ' αρέσουν τα κύρια σημεία σου, αλήθεια,

μα ολόκληρη η εργασία τώρα είναι δυσνόητη.

Ο κόσμος δεν θα καταλάβει,

εκτός αν πλέξεις τις έννοιες λίγο καλύτερα και…

Παντελόνι.

Ναι, παντελόνι. Σωστά.

Γεια σας. Με λένε Μόρα,

και με τους φίλους μου είμαστε φανατικοί οπαδοί των Πατς.

Δεν ήταν έτσι όταν ήμουν μικρός στο Όρεγκον,

όπου η μητέρα μου ήταν ξυλοκόπος…

Ωραία, αλλά αν θέλουμε πλεονέκτημα,

πρέπει ν' ακούγεται αληθινό.

Οπότε ας το κρατήσουμε αληθοφανές. Ναι;

-Εντάξει. Φυσικά, Μόρα. -Εντάξει.

Αλλά ήταν όντως ξυλοκόπος.

Ο τραμπουκισμός στο δημοτικό ήταν ζόρι. Στο γυμνάσιο, ήταν πολύ χειρότερα.

Πολύ, πολύ χειρότερα.

Άρχισε να με κοροϊδεύει κι η μαμά μου…

Όχι τόσο θλιβερό.

Η καλύτερη ιστορία κερδίζει, όχι η πιο λυπητερή.

Εντάξει;

Ευχαριστώ.

Ναι;

Ναι. Με λένε Μόρα,

κι εγώ με τις φίλες μου πεθαίνουμε. Ευχαριστώ.

Εντάξει. Γεια σας.

Πεθαίνουμε να πάμε στο Σούπερ Μπόουλ.

-Σωστά. -Ναι.

Ουπς.

Ναι.

Γεια, Μόρα.

Ευχαριστώ που μ' έβαλες στο παιχνίδι. Πλάκα είχε.

Ωραία.

Μήπως μπορείς να φέρεις κι άλλους ενοίκους;

Επειδή κάποιες ερμηνείες δεν αυξάνουν τις πιθανότητές μας.

Έγινε.

Ευχαριστώ, Μικ.

-Είναι σαν τον Καίσαρα. -Είναι τέλειος.

Και σαν τον Τζένγκις Χαν.

"Εγώ κι οι φίλες μου είμαστε φανατικές…" Όχι.