The first 200 lines.
ไม่ว่าในชาตินี้…
หรือในชาติที่แล้ว…
ผมก็รักคุณ
ไม่ต้องร้อง
เราอุตส่าห์ได้มาเจอกันอีก
เราลำบากกันมากเลย
ใช่ไหม
ขอโทษที่ขัดจังหวะ…
แต่ตำรวจมาแล้วครับ
เราตรวจตราแถวนี้มาตลอด แต่นาจุงบอมก็ยังไม่ปรากฏตัวครับ
เขาน่าจะแค่ล่อพวกคุณออกมา
อาจเป็นอันตรายได้ กลับบ้านไปเถอะครับ
เข้าใจแล้วครับ
- ช่วยสืบให้ลึกกว่านี้ด้วยนะครับ - ครับ
คุณขับรถไหวเหรอคะ
ช่วงนี้ผมอยู่กับพ่อแม่
กินดีอยู่ดีก็เลยหายดีแล้ว ไม่ต้องเป็นห่วงนะ
ส่งฉันตรงนี้ก็ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันต่อรถเมล์กลับ
ไม่ต้องหรอก
เราจะอยู่ด้วยกัน แค่เราสองคน
ประตูกำลังเปิด
เดี๋ยวครับ
ประตูกำลังปิด
นั่งตรงนี้ค่ะ
เดี๋ยวฉันทายาให้ใหม่
ยังเจ็บมากใช่ไหม
ถ้าเป็นห่วงกันขนาดนั้น ทำไมถึงทิ้งผมไว้คนเดียวล่ะ
ที่ฉันทำไปก็เพื่อคุณนะคะ
สัญญานะว่าคุณจะไม่หายไปไหนอีก
ฉันสัญญาค่ะ
แค่คำพูดยังไม่พอหรอก
ครั้งเดียวก็ไม่พอเหมือนกัน
จริงๆ เลย…
เดี๋ยวนะ ฉัน…
มือฉัน
มือน่ะ
ฉันควรไปล้างมือก่อนจะฆ่าเชื้อที่แผล
จริงด้วย คุณควรล้างมือก่อนจะฆ่าเชื้อที่แผล
งั้นผมไปดื่มน้ำดีกว่า
หลับได้แล้ว
ผมนอนไม่หลับนี่
งั้นฉันจะร้องเพลงกล่อมนะ
โยกเยกเอย น้ำท่วมเมฆ
ผมไม่ใช่เด็กนะ
ถึงได้นอนไม่หลับไง
แบบนี้เรานอนไม่หลับแน่ๆ
ผมก็ว่างั้น
ฉันไปนอนข้างนอกนะคะ
ไม่ ผมไปนอนข้างนอกเอง
นอนนี่เถอะ คุณป่วยอยู่นะ
ผมให้คุณนอนโซฟาไม่ได้หรอก
ไม่ค่ะ ไม่เป็นไร
ใครคะ
เอ่อ…
พ่อแม่ผมน่ะ
หา
จะทำยังไงดี
ฉันซ่อนตรงไหนดี
ปกติผู้ชายจะเป็นฝ่ายซ่อน ตรงไหนดี ตู้เสื้อผ้าเหรอ
คุณจะซ่อนทำไม นี่บ้านคุณนะ
จริงด้วย
เดี๋ยว แล้วเราจะซ่อนทำไม ไม่ต้องซ่อนหรอก
แต่ฉันยังไม่ได้ล้างหน้าล้างตาเลย
ไม่เห็นเป็นไร
คุณสวยเสมออยู่แล้ว
โกหก
จริงนะ
แล้วฉันจะซ่อนตรงไหนดี ไปตรงไหนดี
เดี๋ยวสิ
ที่โรงพยาบาลเมื่อคราวก่อน สติหนูไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
หนูขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการนะคะ
อีฮงโจค่ะ
นั่งก่อนสิ นั่งก่อน
นั่งเลย
คุณอีฮงโจ
ทำไมถึงได้เห็นแก่ตัวนัก
เขาป่วยอยู่
แถมยังถูกแทงด้วย
ทำไมยังมาเกาะแกะคนที่เกือบจะตายอีก
เธอไม่ได้เกาะแกะผมนะครับ
แกไม่โทรมาทั้งวัน
แถมไม่รับสายตลอดทั้งคืน
รู้ไหมว่าเราเป็นห่วงแค่ไหน
- ขอโทษครับ - แล้วแกจะขอโทษทำไม
ลดเสียวลงหน่อยสิ
เสียง ไม่ใช่เสียว
เพิ่งคบกันแท้ๆ แต่มาอยู่บ้านผู้ชายแล้ว
พ่อแม่รู้หรือเปล่า
ทำไมต้องพูดถึงพ่อแม่เธอด้วยล่ะครับ
เขาพูดถูกนะ ที่รัก
ต้องมาทำหัวโบราณตอนนี้ด้วยเหรอ
นี่เป็นเรื่องมารยาทพื้นฐานและสามัญสำนึก
ทั้งที่รู้ว่าเขาป่วย ยังทำแบบนั้นได้ยังไง
เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะคนที่แอบตามเธอ
ถ้าพอจะมีสำนึกบ้าง ก็ควรจะรู้สึกผิดที่มาเจอชินยู
พ่อ
หนูขอโทษนะคะ
หนูก็พยายามห่างกับเขาเพราะว่าหนูรู้สึกผิด
ถึงกับคิดว่าจะเลิกกันด้วยซ้ำ
แต่หนูก็ทำไม่ได้ค่ะ
หนูชอบคุณจางชินยูมาก
ฉันยอมรับไม่ได้
ไปกันเถอะ ไว้ค่อยคุยกันตอนเธอไม่อยู่ครับ
แม่ว่าแบบนั้นดีกว่านะ
คุณฮงโจ ยินดีที่ได้รู้จักนะ
ไว้เจอกันใหม่คราวหน้านะ
ยังจะมีคราวหน้าอีกเหรอ
ลูกคุณเกือบตายเพราะเธอเลยนะ
ทำไมยัง…
เรามีเรื่องต้องคุยกัน
เบาๆ สิ
- ปล่อยนะ - กลับดีๆ นะจ๊ะ
เธอน่ะ
อย่าได้มาที่นี่อีกนะ
ผมขอโทษ
อย่าใส่ใจสิ่งที่พ่อพูดเลยนะ
ไม่เป็นไรค่ะ
ฉันต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายขอโทษ
ไม่ว่าท่านจะพูดอะไร
ฉันจะไม่ถอดใจหรอกค่ะ
ผมขับไปส่งนะ
ไม่ค่ะ ฉันกลับเองได้
คุณอยู่กับพ่อแม่เถอะค่ะ
กลับดีๆ นะ ส่งข้อความมาด้วย
อือ
แค่เพราะเธอไม่ใช่ลูกคุณ ไม่ได้แปลว่าคุณจะใจร้ายแบบนั้นได้นะ
เพราะลูกผมมีค่ากว่าลูกใครๆ ไง ทำไมล่ะ
เธอยังยั่วยวนคนป่วยขึ้นเตียงด้วย
ตอนที่คบกับนายอน
คุณถึงกับบอกลูกให้ทำเธอท้องก่อนแต่ง
ทำไมเปลี่ยนไปแบบนี้ล่ะ
เพราะเธอไม่มีหัวนอนปลายเท้าไง
ฉันก็เหมือนกัน
ทั้งการศึกษาและชาติตระกูลฉัน
เราสองคนถึงได้อยู่ในสภาพนี้กันไง
งั้นที่ชีวิตคู่เราไม่มีความสุข เป็นเพราะฉันไม่มีหัวนอนปลายเท้าเหรอ
งั้นก็ได้
เราไปหย่ากันเลย
ได้สิ ก็ได้
คุณเอาแต่พูดว่าจะหย่า แต่ผมรู้ว่าคุณไม่กล้าหรอก
ก็เอาเลยสิ
ฉันกลับมาอยู่บ้านแล้วค่ะ
ผมรู้ครับ
คุณป้า
ท่านเป็นห่วงคุณนะครับ
เธอไปที่นั่นเพราะไอ้บ้านั่นเรียกไปเหรอ ไม่กลัวเลยหรือไง
หนูมีสมาร์ตวอตช์กับอุปกรณ์ป้องกันตัวค่ะ
ถ้ามีเรื่องแบบนั้นอีก อย่าไปคนเดียวนะครับ
ฉันก็เป็นห่วงมากนะ
กลับไปอยู่บ้านฉันเถอะ
สัปดาห์หน้าหนูก็ต้องกลับไปทำงานแล้วค่ะ
หนูใช้วันลาไปหมดแล้ว
ไม่ต้องกังวลนะครับ อย่างน้อยเธอก็เดินทางไปทำงานกับผม
ฉันรู้ว่าคุณพึ่งพาได้ตั้งแต่วันที่คุณเซ็นสัญญาแล้ว
ดูแลฮงโจให้ดีด้วยนะ
ทำไมถึงไปขอเขาแบบนั้นล่ะครับ
มาที่นี่ทำไมคะ
ผมเป็นแฟนคุณอีฮงโจครับ
เพราะงั้นจากนี้ไป มาขอเรื่องแบบนั้นกับผมได้เลยครับ
ไหนว่าจะไม่เจอเขาแล้วไง
นี่กลับมาเพื่อมาหาแฟนสินะ
ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ
นี่คุณป้าเจ้าของบ้านค่ะ
ส่วนนี่คุณจางชินยูค่ะ
ผู้ชายที่ตัวสูงและหล่อเกินไป ไม่เหมาะจะเป็นแฟนหรอก
เห็นด้วยเลยครับ
ขอโทษนะคะ
ผู้จัดการมาอึนยองคือคนไหนคะ
ฉันเองค่ะ คุณเป็นใครคะ
ฉัน… ชาซึงยอนค่ะ
คุณคงซอกู
นี่มันไม่มากไปเหรอคะ
คุณเทฉันมาหาผู้หญิงแบบเธอเนี่ยนะ
หา ไม่ใช่อย่างนั้น…
ไม่อยากจะเชื่อจริงๆ
คุณชาซึงยอน
เมื่อกี้พูดว่าไงนะคะ
"ผู้หญิงแบบเธอ" เหรอ
แบบฉันมันยังไง
เราออกไปคุยกันเถอะ
ออกไปไหนล่ะ ทำไมฉันต้องออกไป
เอาละ
งั้นคุยกันที่นี่แหละ
เดี๋ยวนะ เธอไปไหนแล้ว
อ้าว อยู่นี่เอง
ผู้หญิงท่าทางไร้ยางอายแบบนี้
เขาเห็นอะไรในตัวเธอกัน
ผม…
นี่ล้อเลียนรูปร่างหน้าตาฉันเหรอ
ไม่ ไม่ใช่หรอก
นี่
พูดจบหรือยังล่ะ
ยังจ้ะ
ฉันยังพูดไม่จบ
คุณใส่ชุดนี้แล้วสวยมากเลย เข้ากับคุณจริงๆ
พอเถอะ คุณชาซึงยอน
กล้าดียังไงมาตบเขา
ปล่อยนะ ฉันบอกให้ปล่อย
ปล่อยนะ
กล้าดียังไง ยัยบ้า…
No comments yet. Be the first to leave one.