iZombie

Kjo ishte jeta ime para se të vdisja.

Mashkull, 17 vjec.

Humbi ndjenjat para 20 minutash duke luajtur basketboll.

Nuk ka puls. - Po humbet oksigjen.

Ku dreqin është mjeku roje?

E lajmëroi dikush Dr. Jeffreys?

Duhen bërë ekzaminimet menjëherë.

Dua shiringën dhe gjilpërën më të madhe që keni.

Duhet të ndërhyjmë shpejt.

Le te presim Dr. Jeffreys.

Ose jo.

Thuaji Dr. Jeffreys që cdo gjë po shkon mirë.

Liv.

Sa e cuditshme.

Edhe pse dukesh si armikja ime,

përsëri të kam qejf.

Ke dëshirë të shkosh në një festë sot?

Nuk jam tip festash.

Eja pra. Tregoju

që nuk je e zonja vetëm për punë.

Organizohet në një varkë. - Faleminderit për ftesën, por s'kam kohë.

Gjithsesi një herë tjetër.

Pra, cdo ditë e jetës tënde

është si fundi i "16 qirinjve"?

Njerëzit cmenden kur shohin një mjeke si ty!

Seriozisht, nëse s'do ishim të fejuar

do të vija cdo ditë për ndërhyrje emergjente tek ty.

Për 3 muaj jam e gjitha e jotja.

Ka ndonjë mënyrë më të shpejtë për shembull, tani?

Të ikim diku.

Dua t'i mbyll punët sa më shpejt, e kupton?

Oh, s'ke për ta besuar këtë.

Ajo vajza, Mersi, që kujtoja se donte të me vriste.

Më ftoi në një festë.

Pra tani po të mburr,

në vend që të të vrasë?

Shumë bukur, rivalja Mersi.

Më duket se organizohet në një varkë. - Sot? Duhet të shkosh.

Seriozisht, mua

do më kesh gjithë jetën tënde.

Shko. Bëj dicka ndryshe.

C'të keqe do të sjellë?

Më e keqja që mund të ndodhë?

Një rebelim i pashpjegueshëm zombish.

E ndjekur nga një nevojë e cuditshme për të ngrënë tru.

E dija që dicka do të shkonte keq.

Në anën tjetër, sa shpesh mund të thuash që ndryshove

me të vërtetë, nga një festë?

Hej shoqe. E di që s'mund të të pëlqejë shumë...

Në rregull. - Themi të organizojmë përsëri "Të martën e Ushqimeve".

Ne...? - Mund të mblidhemi së bashku.

Të martave. Si në kohët e vjetra!

Sepse të gjithë të duam shumë.

Duam të sigurohemi që ti e di këtë,

sepse

jemi pak të shqetësuar.

Shumë të shqetësuar zemër. Për sjelljet e tua së fundmi.

Që janë 100% jashtë natyrës tënde.

Po flas edhe në emër të vëllait.

Jo, s'po flet.

Do të them dicka nga zemra.

Ti e di këtë, apo jo?

Kjo varet nga ajo që do thuash.

Po flak tutje jetën tënde.

Braktise punën në spitalë,

për të punuar në morg.

S'është puna ime të ndërhyj në jetën tënde private por,

ke për tu penduar që u ndave

me Mejorin.

Djalin e ëndrrave.

A e di se sa femra vdesin

për të qënë me një mashkull si ky?

Plot katër. I kam takuar vetë.

Femra me vlerë.

Nuk e di se kë mund të vrasin

për të qënë me mua

por ato janë super seksi, gati për të vrarë dikë.

Më thanë që

nuk do të flisnim për punën e ndarjes.

Thjesht për ta ditur.

Eshtë fakt. Fjalët dalin nga zemra.

Mos mendo se po të gjykojmë.

Nuk je në gjyq.

Por ama ke ndryshuar

kaq shumë që prej natës në liqen.

Gjashtë vitet që jetuam bashkë ke qënë e fortë,

e papërtuar dhe shumë e përqëndruar.

Ndërsa tani shikon TV gjithë ditën shtrirë ne divan,

sikur je në ndonjë azil pleqsh.

Kjo është hera e parë që s'merr pjesë në

organizimin e Hallouinit për fëmijët e spitalit.

Dhe ti e di sa e rëndësishme është kjo për mua.

Mesa shoh, e gjithë kjo nuk ishte për "Të martën e ushqimeve".

Qenka një farë ndërhyrjeje.

Të thashë që do e kuptonte.

Epo unë... Po ta tregoj.

Mendojmë se je e stresuar.

Shkove në atë festën në varkë dhe

disa pijanecë të cmendur filluan të vrasin njëri tjetrin.

Pastaj zjarri...

Nuk e marr dot me mend se c'mund të kesh parë atje.

Mendojme se ke nevojë për një psikolog.

Faktikisht jo.

Por do gjej kohë dhe do ndihmoj për organizimin e Hallouinit.

Më duhet të shkoj në punë.

Ata duan të më ndihmojnë, e kuptoj.

Por halli që kam është i tipit mbaje-për-vete.

Gjëja më shqetësuese është që kanë të drejtë.

Por unë nuk jam e stresuar.

Jam e mërzitur,

e mposhtur, e...

c'rëndësi ka kjo?

Duhet tja shohësh këtë të nxirën në bark.

Duket tamam si virgjëresha Mari me një kitarë.

Do bëja gabim

ta postoja në Instagram, apo jo?

Sigurisht që po.

Këta 5 muaj që punon këtu,

cila është gjëja më e cuditshme që ke parë?

Ty, duke ngrënë drithëra mbi një kufomë.

Më pëlqen që flet shkurt.

Tingëllon bukur.

Puna me kolegun para teje

ishte njësoj si përgatitja për lojën "Të sapo martuar".

Cila është ngjyra jote e preferuar?

Sa vjec ishe kur i preke gjoksin një femre për herë të parë?

Ndjehem mirë kur i bëj autopsinë një shpretke Xhein Do,

pa u detyruar të numëroj

albumet e mia të preferuara.

Ajo është një Xhein Do?

E gjetën në një kamion mbeturinash.

Shoferi s'ishte i sigurt se ku mund ta kishin marrë.

S'ka identitet dhe shënjat e gishtave nuk përputhen.

Kamioni i mbeturinave përdor një grirëse dhe

kjo e vështirëson gjetjen e shkakut të vdekjes.

Telefonata pune.

Vetëvrasje,

apo vrasje?

Qepi plagët dhe mbështille përsëri.

Ndoshta e kam gabim por sa herë shoh një të vdekur mendoj:

"cfarë dreqin po ndodh me jetën time?"

Nuk i kisha planifikuar gjithë këto.

S'jam vajza që po ndjek ëndërrat e saj.

Dikur kisha ambicie.

Kisha pasion, frymëzimr...

Isha e gjallë.

Ndërsa tani kam vetëm uri.

Ngaqë jam një zombi.

Kam shumë pyetje.

Së pari, pse salcë pikante? Ka të bëjë kjo me zombit?

Të gjithë e dine se c'ndodhi në masakrën e Liqenit Uashington.

Studentë të droguar. Pastaj palsi sherri.

Të mbijetuarit e vetëm, ishin ata që

u hodhën nga anija para se ajo të merrte flakë.

Por, unë isha në punë atë natë.

Hape gojën.

Shumë prej viktimave

iu mungonte një pjesë e madhe e trurit.

Koleget e mi ua hodhën fajin peshqve.

Të gjithë e dimë që trofta e ylbertë sulmon direkt kafkën.

Peshqit? Dua të them, e kishin para syve.

Një virus si puna e tërbimit, por jo.

Më keq se kaq.

Jam shumë e hutuar.

Do më pushosh apo do më vizitosh?

Të të pushoj? Kam 1 miliardë pyetje për ty.

Mendoj se duhet të vazhdosh.

Sa kohë ke që dyshon?

Qysh nga Raul Kortezi.

Përdhunuesi i vrarë me armë zjarri?

E përfundove ti autopsinë për mua.

Epo, mu kërkua nga agjenti që ta ekzaminoja përsëri.

E gjen dot se cfarë i mungonin?

Tiparet mashkullore? - Dhe gjysmë kile truri.

Pasi u binda që ishe një e mbijetuar e masakrës,

fillova, si të them,

të rihapja gjithë trupat që ekzaminoje ti.

Puls i qetë. 10 rrahje për minutë!

Si ke mundur të sillesh kaq natyrshëm me mua?

Si duhet të jem?

I frikësuar? Të dërgoje njerëz të më vrisnin?

Kam qënë e tmerruar prej muajsh

se dikush do zbulonte që jam një zombi

dhe ti po sillesh sikur thjesht më ka zënë fruthi.

Askush tjetër nuk e di? - Askush.

Duhet të jetë e vështirë.

E kam fjalën të përballosh e vetme gjithë këtë.

E dije që kam punuar për CDC-në?

Më pushuan. Do ta dish pse-në?

Sepse ti beson në zombi?

U lodhen nga paralajmërimet e mia.

Lufta bërthamore apo asteroidet janë të këqija,

por cili është problemi më i madh për momentin?

Bakteret "artificiale" . Lufta biologjike.

Atë natë në liqen,

po testohej një lloj droge e re, Utopiumi.

E provove? - Jo!

Eshtë ironike se unë nuk shkoj as në festat e zakonshme,

e jo më në ato ku ka drogëra eksperimentale.

A ke nevojë të bësh qejf?