HeartBeat (My Heart is Beating / Gaseumi Ddwinda / 가슴이 뛴다)
Download Thai Subtitle
Release info
Tags
Thai subtitle preview
The first 200 lines.
(ตัวละคร สถานที่ องค์กร หน่วยงาน และฉากที่ปรากฏเป็นเรื่องสมมติ)
(และการถ่ายทำดำเนินไปตาม แนวปฏิบัติในการถ่ายทำสัตว์)
- วันนี้วันที่เท่าไร - อะไรนะคะ
วันนี้คือวันที่ 9 ธันวาคม ปี 4355 ตามปฏิทินของดันกุนไม่ใช่เหรอ
พอดีไม่ใช่วันที่เก้า แต่เป็นวันที่แปดอะค่ะ
วันที่แปดเหรอ
วันที่แปดงั้นเหรอ
ยังไม่ถึงร้อยปี
ขาดไปหนึ่งวัน
เราตื่นเร็วไปหนึ่งวัน
ฮัลโหล เบอร์ตำรวจใช่ไหมคะ
โทรจากย่านกงชอนนะคะ แจ้งเรื่องคนบุกรุกที่อยู่อาศัยค่ะ
ตอนนี้มีไอ้โรคจิต...
ให้ตาย
ทำบ้าอะไรคะเนี่ย
เธอเป็นใคร
ปลุกฉันขึ้นมาทำไม
จะขึ้นเสียงหาอะไรคะ
เธอ...
ทำลายสัญญา
สัญญาอะไรคะ
ฉัน...
ต้องอดทนอยู่ในนั้น
มาตั้งขนาดไหน
เธอทำทุกอย่างพังหมด
เป็นเพราะเธอ
เธอจะต้องชดใช้
ที่ทำให้ฉันตื่นขึ้นมา
นี่คุณ
เป็นอะไรหรือเปล่าคะ
คุณ
นี่คุณ
นี่...
(จังหวะหัวใจ ตอนที่ 2)
สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด
สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด
สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด
- แปด เก้า สิบ สิบเอ็ด - ไม่นะ
- หนึ่ง สอง สาม สี่ - อยากให้หยุดทำจัง
- หนึ่ง สอง สาม สี่ - รอบนี้แอบเจ็บอยู่นะ
- ห้า หก - พอได้แล้ว เลิกทำสักที
สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด เก้า สิบ
เวลาเสียชีวิต 20:48 น.ครับ
เสียชีวิตเหรอ
- เป็นไปไม่ได้ - เป็นอะไรหรือเปล่าคะ
- เชิญด้านนี้หน่อยได้ไหมคะ - ไม่...
เป็นไปไม่ได้ค่ะ
ทำไมล่ะ ทำไมกัน...
คุณเป็นอะไรกับคนไข้คะ
เขาโดนทุบมาค่ะ
- ด้วยอิฐเหรอครับ - อิฐ ใช่ค่ะ
- นั่งตรงนี้ก่อนนะครับ - ทางนี้เลยค่ะ
ที่นี่คือที่ไหน
กลิ่นนี้มัน
ขอถุงมือด้วย
เรียบร้อย
พยาบาลคิม ช่วยห้ามเลือดตรงนี้ที
เดี๋ยวนะ
อ้อ
เราเป็นมนุษย์ไม่สำเร็จนี่
เวรกรรมๆ
กลับบ้านก่อนล่ะ
คุณไม่เป็นไรแน่นะคะ
ไม่ต้องตรวจเพิ่มจริงๆ เหรอคะ
ก็บอกว่าไม่จำเป็นไง
แน่นะ
คุณไม่เป็นไรแน่นะคะ
ก็บอกให้รีบกลับบ้านไง
รอเดี๋ยวค่ะ ฉันขอไปจ่ายเงินก่อน
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
- ได้รับหมายเลขหรือยังคะ - นี่ค่ะ
"ตู้บริการตัวเอง" เหรอ
ค่ะ ค่ารักษาพยาบาลวันนี้ รวมเป็น 310,600 วอนค่ะ
เดี๋ยวสิ...
ทำไมถึงได้แพงเบอร์นี้ล่ะ
เราระบุตัวตนของคนไข้รายนี้ไม่ได้
ประกันก็เลยไม่ครอบคลุมค่ะ
(จำนวนเงิน 310,600)
ต้องการชำระเงินหรือเปล่าคะ
- อ้อ ค่ะ - ค่ะ
ต้องการจ่ายเต็มจำนวน หรือผ่อนชำระดีคะ
จ่ายเต็มจำนวนค่ะ
เสียบบัตรได้เลยค่ะ
ค่ารักษาฉันก็จ่ายให้หมดแล้วนะคะ
และคุณปฏิเสธไม่ตรวจเพิ่มเอง ฉันไม่มีส่วนรับผิดชอบนะคะ
อย่ามาพูดอะไรแปลกๆ ทีหลังนะ
เข้าใจไหม
เป็นลมเพราะถูกมนุษย์กัดงั้นเหรอ น่าอับอายขายหน้าสิ้นดี
ตามจริงคุณไม่ได้จะไปโรงพยาบาล แต่ต้องไปโรงพัก
ในข้อหาบุกรุกบ้านด้วยซ้ำค่ะ
นำทางสิ
กลับบ้านกันก่อนดีกว่า
ฉันต้องสอบสวนเธอ ในโทษฐานที่ปลุกฉันขึ้นมา
นำทางอะไรของคุณคะ ไปทางใครทางมันก็จบปะ
ระหว่างที่ฉันหลับไป โลกเปลี่ยนแปลงไปมากทีเดียว
ฉันไม่คุ้นเคยเส้นทาง นำทางไปเสียสิ
ยังเมาขี้ตาอยู่เหรอคะ
แล้วอีกอย่าง ทำไมพูดไม่มีหางเสียงเลย ฮะ
ก็บอกแล้วไม่ใช่เหรอ
ว่าเมื่อร้อยปีก่อน ฉันทำพันธสัญญาไว้ กับพ่อบ้านจู บรรพบุรุษของเธอ
จะหมดสัญญาเมื่อฉันกลายเป็นมนุษย์
ทว่า เหลือเพียงวันเดียวเท่านั้น
เหลืออีกแค่วันเดียว
แต่เธอดันปลุกฉันขึ้นมา
เอาอีกแล้วนะ
ก็นั่นแหละ ก็บอกว่าฉันไม่รู้เรื่องไง
ไม่เชื่อก็ไปถามบรรพบุรุษเอาเองสิ
เดี๋ยวเถอะ
กล้าดียังไง มาเหลือกตาใส่ฉัน เดี๋ยวปั๊ด
เออใช่ อดทนไว้เถอะ
คนเราเลี่ยงขี้เพราะสกปรก ไม่ใช่เพราะกลัวสักหน่อย
ว่าไงนะ ขี้เหรอ
นี่เธอ
เคยเห็นขี้ที่ไหนหล่อขนาดนี้หรือไง
หล่อไปก็เท่านั้น ยังไงขี้ก็คือขี้
ยังไม่ไปอีก ไปสิ
บอกให้ไปไง ไปซะ
เฮ้ย...
ผู้หญิงห่ามแบบนี้ก็มีด้วย
หือ
โชเฟอร์คะ ออกรถด่วนเลยค่ะ
เดี๋ยวสิ รอก่อน
หมอนี่มันบ้าจริงๆ
จะไปไหน รอฉันด้วยสิ
ให้ไปส่งที่ไหนดีครับ
ทุกสิ่งยุ่งเหยิงไปหมด
ที่นี่คือที่ไหนกันแน่
ในช่วงร้อยปี โลกนี้เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
แม้จะมองเห็นตัวเองได้รางๆ
แต่สัญชาตญาณในการดูดเลือดยังคงอยู่
บางที ตอนนี้ฉัน...
อาจอยู่บนเขตแดน ระหว่างความเป็นมนุษย์และแวมไพร์ก็ได้
คนพวกนี้จะไปไหนกัน
โลกที่ไร้เขตแดนระหว่าง กลางวันและกลางคืน
กลางคืนก็สว่างไสวจนแสบตา
ราวกับตอนกลางวัน
อ้อ
เฮ้ย อะไรเนี่ย
จะต้องมีหนทางอยู่แน่นอน
ก่อนอื่น เราต้องกลับไปยังคฤหาสน์
โอ๊ย เละเทะไปหมด เราน่าจะมาให้บ่อยกว่านี้
จริงๆ เลยเชียว
หรือเราน่าจะซื้อเค้กก้อนใหญ่กว่านี้นะ
เลือกสักทีเถอะน่า
โห สวยนะเนี่ย อันนี้ใช้ได้เลย
แต่เราต้องทำขนาดนี้ด้วยเหรอครับ
ลูกพี่ตื่นมาในรอบร้อยปีทั้งที
พอถึงเที่ยงคืนปุ๊บ เราควรเป็นคน เปิดฝาโลงและแสดงความยินดีสิ
แหมๆ ทีวันเกิดผม เลือดสักหยดก็ไม่เคยให้
รู้แล้วน่า โอ้โฮ ซังแฮเตรียมอะไรมาเยอะเลยสินะ
อะไรเนี่ย อันนี้อย่างเท่เลยนะ
- ผมจะใส่เอง - งั้นเหรอ
ทำไมมันเปิดอยู่ล่ะ
นี่มัน...
นี่มันกระจกที่ฉันให้ไว้นี่
เหมือนจะเกิดเรื่องขึ้นนะ
กระจกแตกงั้นเหรอ
เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นเนี่ย
ไม่ใช่ว่าเขาส่องกระจก แล้วเกิดช็อกขึ้นมาเหรอครับ
- ฮะ - เขาได้เห็นว่าใบหน้าตัวเอง
ขี้เหร่กว่าที่คิดไว้หลายขุม
- ไม่จริงน่า - ชัวร์ป้าบ ไม่ต้องสืบ
ทันทีที่กลายเป็นมนุษย์ แล้วได้เห็นหน้าตัวเอง
เขาก็ตกใจจนร้อง "เฮ้ย" กับความอัปลักษณ์
จากนั้นก็ร้องไห้โวยวายวิ่งออกไปน่ะสิ
พร้อมนึกเสียใจที่กลายเป็นมนุษย์
"ฉันอยากกลับไป"
เรากลับกันเถอะครับ
เราควรไปตามหาไม่ใช่เหรอ
จะไปตามหาเพื่อ
ถ้ากลายเป็นมนุษย์ไปแล้วจริงๆ เขาจะมาคบค้าสมาคมกับเราเหรอครับ
ลูกพี่อูฮยอลไม่ได้นิสัยแบบนั้น
เขาไปทำอะไรอยู่ที่ไหน บนโลกที่อันตรายแบบนี้นะ
หิวเหลือเกิน
ให้ตายสิ
เฮ้อ
ให้ตายเถอะ
ไม่ได้สิ เราต้องกลับบ้านก่อน
กลับบ้านก่อน
บ้าน...
โอ้
ใช่แล้วล่ะ
ประทานโทษ พอดีอยากถามทางสักหน่อย
หากจะไปอิลมยอนชิก ต้องไปทางไหนเหรอ
นี่คุณ คนคุยด้วยอยู่ไม่เห็นเหรอ
- อุงอิน โทษนะ เค้าสายมากเลยใช่ไหม - มาแล้วเหรอ
- ไม่เป็นไร ไปกันเถอะ - จ้ะ
หือ
ใช่แล้ว
ไปขึ้นสิ่งนั้นก็ได้
เดี๋ยวสิ ทำอะไรมิทราบ
ผมเป็นคนเรียกแท็กซี่คันนี้นะครับ
ฮะ
เดี๋ยวสิ...
คนหยาบคายแบบนี้ก็มีด้วย
อาจารย์โกเหรอ
อาจารย์โก
อาจารย์...
ยังไงเราก็ไม่มีที่ไปอยู่แล้ว
โธ่ อาจารย์โก
Comments
No comments yet. Be the first to leave one.