Underworld: Rise of the Lycans

Underworld 3:Rise of the Lycans (2009) 23.976 fps OCR runtime 01:32:28

2 ทศวรรษนับจากการก่อกำเนิด ของเผ่าพันธุ์ทั้งสอง

สงครามได้อุบัติขึ้น

วิคเตอร์สร้างสมขุมกำลัง เป็นกองนักรบแวมไพร์

เพื่อปกป้องพวกพ้องตน จากชาติพันธุ์มนุษย์หมาป่า

สายพันธุ์ที่โหดเหี้ยมและแพร่เชื้อร้าย ที่ไม่สามารถมีรูปกายเป็นมนุษย์ได้

จนเขาถือกำเนิดขึ้น

ลูเซียน

และแม้ในทุกอณูวิญญานของวิคเตอร์ จะเตือนให้เขาสังหารทารกน้อย

แต่เขาไม่

หลายปีผ่านไปเด็กชายเติบโต

เขามีพละกำลังและสมาธิ ซึ่งผู้มาก่อนหน้าเขาไม่มี

เจ้าคิดยังไงซอนย่า

เราจะสร้างมันอีกมั้ย

สร้างเขาเหรอ

คล้ายเขา

ลูเซียนมันจะเป็นต้นกำเนิดของสายพันธุ์

ต้นกำเนิดของไลแค่น

วิคเตอร์ใช้เลือดไลแค่นของลูเซียน เป็นประโยชน์แก่ตน

ใช้ประโยชน์จากความกระหายเลือดของลูเซียน

กดดันบีบคั้นให้เขาไม่มีทางเลือก ต้องกินมนุษย์

เหล่าทาสของวิคเตอร์

- ไปๆ - เข้าไป

สำเร็จ เขาได้สร้างชีวิตอมตะสายพันธุ์ใหม่

ไลแคน

มนุษย์หมาป่าที่มีความเป็นมนุษย์

ผิดแผกแตกต่าง สายพันธุ์ใหม่เหล่านี้สามารถถูกลากเทียม...

เป็นทาสพิทักษ์นายของตนได้ ในเวลากลางวัน

อย่างน้อยก็ได้ความคิดวิคเตอร์

เมื่อครั้งเนิ่นนานมา

พวกมนุษย์ไม่พอใจ นายท่าน

เชื้อวิลเลี่ยมมนุษย์หมาป่าแผลงฤทธิ์

- มนุษย์หมาป่าฆ่าทาสของพวกเขา - มนุษย์ไม่พอใจงั้นหรือแทนนิส

ไหนเจ้าบอกข้าซิว่าจะต้องเดือดร้อนอะไร

ขอรับ มนุษย์เสียทาสนั่นก็แปลว่าเราเสียเงิน

พอแล้ว ข้าเก็บส่วนแบ่งเพิ่มเป็น 10 เท่าไม่ใช่เหรอ

ตั้งแต่มาร์คัสกับเอมิเลียเข้านิทรา

เราจะจัดการกับพวกหมาป่า เหมือนที่เราเคยทำมาตลอด

- เร็วเข้า - เร็วๆ

ยิง

โดนมันแล้ว

เจ้าไม่มีอะไรจะทำเหรอช่างตีเหล็ก

มัวเล่นอาวุธสงครามอยู่ได้

หัดทำตัวมีประโยชน์ซะบ้าง

แสดงความรู้คุณเขาเสียหน่อยซอนย่า เขาช่วยชีวิตของเจ้าไว้

ลูกไม่ได้ต้องให้ใครช่วย

บอกข้าสิลูเซียน

หัวใจเจ้าหนักอึ้งมั้ย เมื่อเจ้าฆ่าเผ่าพันธุ์ตนเอง

ไม่เลยซักนิด พวกมันเป็นสัตว์ไร้จิตสำนึกนายท่าน

- หาใช่พี่น้องข้าไม่ - จริงรึ

ท่านพ่อ

เจ้าเป็นเสาหลักของพวกพ้องของเจ้า รู้ใช่มั้ยว่าควรทำตัวยังไง

อย่าได้อาจเอื้อมเกินตัว

ลากศพไปทิ้ง

เจ้าจงใจไม่เข้าประชุมสภา

ลูกมีธุระอื่นต้องทำในเวลานั้น ท่านก็รู้

งั้นเหรอ เจ้าคงมีความสุขกับการขี่ม้าชมจันทร์

ลูกออกไปลาดตระเวน

เจ้าขัดขืนคำสั่ง พ่อบอกให้เจ้าอยู่ในเขตกำแพง

เจ้าเสี่ยงเกินกว่าที่พ่อจะเพิกเฉย

เจ้าควรจะให้ผู้ค้าความตาย จัดการกับพวกหมาป่า

ทำไมเหรอท่านพ่อ ทำไมความเสี่ยงของลูกจึงน่าพะวงกว่าพวกเขา

พวกเขาไม่ใช่ลูกสาวของพ่อ

และพวกเขามิใช่สมาชิกสภา แต่เจ้าเป็น

ในวันหน้าเจ้าจะเป็นผู้นำอาวุโส สิทธิแต่กำเนิด

ซอนย่า เจ้าเป็นที่ชื่นชมในสภา

แต่นั่นเป็นสิ่งที่อันตราย

พวกเขาเริ่มเอือมระอากับเกมส์ และการหายตัวไปของเจ้า

อันตรายในป่านั้น ไม่ได้รุนแรงไปกว่าห้องสภาเลย

เจ้าจะได้เจนจบบนเกมส์การเมือง เรียนรู้ที่จะเหี้ยมเกรียมหลักแหลม

และเหนืออื่นใด เจ้าจะจงรักภักดีต่อวงศ์ตระกูล

ต่อพ่อ

สิ่งสำคัญ หากเราไร้ซึ่งความภักดีต่อกัน

เราก็ไม่เหนือกว่าเดรัจฉานศัตรูเรา

ไลแคน

อย่าอู้สิวะ

พอได้แล้ว

เจ้ากล้าเอามือโสโครกมาจับข้าเหรอ

- ข้าบอกว่าพอแล้ว - จ่าฝูงหมาสั่งให้ข้าพองั้นเหรอ

เจ้าไม่เป็นที่โปรดปรานตลอดไปหรอก วันใดเจ้าพลาด

ข้าจะช่วยซ้ำ

ก็ขอให้มีวันนั้น

มองอะไรกันวะ กลับไปทำงานเดี๋ยวนี้

ทำงานต่อไปสิ

วาระต่อที่ประชุมวันนี้ง่ายมาก

เราถูกศัตรูจู่โจม

6 ครั้งในเวลา 3 สัปดาห์

ลูกหลานวิลเลี่ยมมาประชิดกำแพงเราแล้ว

หายนะใดจะตามมา ถ้าพวกมันฝ่ามาได้ซักคน

เจ้ากลัวอะไรโคโรมาน ไม่เป็นเรื่องซักนิด

เรามิได้รับการปกป้องจากกองทัพอมตะรึ

จริงอยู่ขอรับใต้เท้า

แต่มันมิได้รวมไปถึงกลุ่มมนุษย์ ข้าเคยชี้ให้เห็นแล้วว่า...

พวกเขาคืออู่ข้าวอู่น้ำของพวกเรา

หากเราปกป้องมนุษย์ไม่ได้ เราเองนั่นแหละจะดูอ่อนแอ

แล้วเจ้าจะแสดงความแกร่งกล้าด้วยวิธีไหน

ให้ผู้ค้าความตายตรวจตรายามราตรี

และให้ทหารตรวจตราในยามกลางวัน

ให้ไลเคนไปเฝ้านอกเขตกำแพง

เจ้าเสียสติไปแล้วหรือไง

พวกมันเป็นสัตว์โดยกำเนิด

ความป่าเถื่อนและสัญชาตญาณต่ำช้า ในสายเลือดไม่มีทางหายไปได้

เกรงว่าความกลัวที่ท่านมีนี้ต่างหาก ที่ไม่เป็นเรื่อง

เราสามารถสร้างไลแค่นชั้นอภิสิทธิ์ขึ้น

เลี้ยงดูให้พวกมันอยู่ดีกินดี และให้อยู่ในอาณัติคนที่เราไว้วางใจ

เช่นลูเซียนสัตว์เลี้ยงของท่าน

คนที่ช่วยชีวิตบุตรสาวท่านไว้วันนี้

ที่จริง เราน่าจะฟังความคิดเห็น ที่นางมีต่อเรื่องนี้

ดูเหมือนนางจะติดธุระอยู่ที่อื่น

ตามนางมา

ข้าจะรับข้อเสนอแนะของเจ้า เอาไว้เพื่อพิจารณา

ขอบคุณใต้เท้า

จะเป็นการดียิ่ง หากพรุ่งนี้พวกมนุษย์มาถึง

และเราทำให้พวกเขามั่นใจว่า เราใส่ใจในความเดือดร้อนของพวกเขา

ท่านหญิง

จริงเหรอ ตอนที่บอกกับพ่อข้า

ว่าไม่รู้สึกอะไรที่ฆ่าพวกเดียวกัน

พวกมันเป็นแค่สัตว์

ไม่มีความคิดหรือรู้สึกใดๆ

ทำไมข้าจะต้องรู้สึกใดๆ กับพวกมันด้วย

ซอนย่าหากข้าต้องไปจากที่นี่ เจ้าจะไปกับข้ามั้ย

ไปเหรอ

อย่าพูดเช่นนั้นนะ

เพียงแค่คิดก็ผิดแล้ว พวกเขาจะตามล่าเจ้า

และหมายหัวเจ้าเหมือนกับพวกพ้อง

ไม่หรอกถ้าข้าถอดมันได้

ดูนี่

ข้าทำเอง

มันจะเป็นอิสรภาพของข้า

ลูเซียนสัญญาว่าจะไม่ใช้มัน

- ได้โปรด - นั่นคำตอบของเจ้าใช่มั้ย

เจ้าจะไม่ไปกับข้า

เจ้าอยากให้ข้าอยู่รับใช้เจ้าที่นี่

- เยี่ยงสัตว์เช่นนี้เหรอ - ลูเซียน

แวมไพร์กับไลแค่น เราต่างก็เป็นลูกของคอร์วินัส

แต่ตระกูลของข้าต้องเป็นทาส

ข้าจะใช้กุญแจนี้

และข้าจะไปจากที่นี่

แต่ข้าอยู่ไม่ได้หากไม่มีเจ้า

ไปตามลูกข้าได้ความว่าไง

นางปฏิเสธไม่ให้ข้าพบ

- ไม่ยอมเปิดประตูห้องออกมา - ทำไมลูกข้าตามืดบอดนัก

นางยอมเสี่ยงที่นั่งในสภา เพื่ออะไรกัน

ข้าไม่ทราบขอรับ

แต่ตอนนี้เราต้องเตรียมการ

พวกมนุษย์กำลังเดินทางมา

ไม่มีหมาป่าตัวไหนทนคมกระบี่นี้ได้

เตรียมเอาม้าออก

ให้คนอื่นไปเถอะ

- ทำไม - เมื่อคืนหลังจากที่เราแยกกันน่ะ...

ให้คนอื่นไปทำเถอะ

เผื่อว่าเจ้ามองคนไม่ออกนะ เจ้าช่างตีเหล็ก

ข้ามีดีพอที่จะคุ้มครองตัวเองได้

และอีกอย่างนึง

เจ้าช่วยข้าได้จากบนกำแพง

หลบไปสิวะ

ท่านหญิงซอนย่า นายท่านมีคำสั่งให้ท่านอยู่ที่นี่

ข้าตั้งใจจะดูให้แขกของเรา ผ่านประตูมาอย่างปลอดภัย

- นายทวาร - นี่ไม่ใช่การขอร้อง

บิดาท่านเป็นผู้ปกครองโคลเว่นนะ

เขาถึงย้ำเตือนข้าอยู่เสมอไง

ถอยไป

ระวังหน่อย เจ้าช่างตีเหล็ก

สายตาเจ้าอาจเผยความลับให้จับได้

เฉยๆ เฉยๆสิ

ปิดมันซะลูก ปิดซะ

ตั้งแถว

ไม่

ส่งคนของเจ้าออกไปช่วยเดี๋ยวนี้

ใจเย็นๆไอ้หนู ปลอกคอรัดแน่นไปมั่ง

- ถอยไปซะไอ้หนู - พวกมันมีกำลังมากกว่า

จะถูกฆ่าตายกันหมด

จับมันไว้

ไปๆๆๆ ช้าๆ

ดีมิทรี

ลูเซียน

ซอนย่า

ลูเซียนอย่า

อย่า อย่านะ

เขาทำไปเพื่อช่วยลูก

ข้าไม่ใช่เจ้าเหนือหัวของเจ้ารึ

เจ้ารู้ดีว่าข้าสั่งไม่ให้ถอดปลอกคอเด็ดขาด

ใช่

แต่เจ้าก็ยังละเมิดกฎของข้า ทั้งที่ข้าให้ชีวิตแก่เจ้า

ชีวิตสุขสบายของเจ้ามันจบลงแล้ว ทาสชั่ว

ท่านพ่อ อย่าทำเขาเลย

- ลูกบอกพ่อแล้วว่า... - หุบปากเจ้าซะ

นี่เป็นครั้งสุดท้าย ที่เจ้าจะได้ท้าทายข้า

พาตัวนางกลับไป

เผาศพพวกมัน

เผามันทั้งหมด

โทษที่มันถอดปลอกคอ

โบย 30 ที

เจ้าทำให้ข้าเจ็บปวดไลแค่น กับการทรยศของเจ้า

เจ้าเป็นเหมือนลูกชายข้า

ข้าให้ชีวิตกับเจ้า

ท่านให้โซ่ตรวนกับข้า

หลายปีที่ผ่านมาเจ้าควรจะคิดได้อยู่แล้วนะ

หากไม่มีตรวนก็คงไม่มีเจ้า

โบยมัน