Breaking Surface

Mam!

- Help! - Is Tuva hier?

Waar is Tuva?

- Is Tuva hier? Waar is ze? - We zouden onder de steiger zwemmen.

Tuva, ik ben hier.

Kom op. Kom op, Tuva!

Kom op.

Kom op!

Tuva...

Ida, je moest op haar passen! Je moest op haar passen!

Als ze dood gaat, is het jouw schuld!

Mam?

Lieverd, het is midden in de nacht. Ga slapen.

- Ga je zwemmen? - Ik ga duiken.

- Met Tuva en oma. - Draag je dan sokken?

Ja, anders krijg je koude voeten, maar er zijn rubberen sokken.

Jij mag ook gaan duiken als je wat groter bent.

Waar moeten wij heen als jij en papa gaan scheiden?

- Wie zei dat we gaan scheiden? - Erik zegt dat je gaat scheiden.

Daarom woont papa in de andere kamer.

We mogen niet worden gescheiden.

Alles komt goed. Erewoord.

- Hier. Welk soort thermo-kit draag je? - Een warme.

- Hierin is het al 30 graden. - Dat is niet nodig in de Filippijnen.

Vier maanden gemakkelijk geld. Toch?

Je bent stom om dit de hele winter te doen.

Een laatste ijsbad dan.

De hoofdschroef ziet er goed uit.

Lichte beschadigingen aan één en drie. Niet slecht.

- Oké. Ga verder naar de boegschroef. - Onderweg.

Ik ben er.

- Bevestig stop van de motoren. - Ja. Het is bevestigd.

Ik ga de buis in.

- Hoe ziet het eruit? - De gebruikelijke rotzooi.

Touwen. Netten.

Het kost me een kwartier.

Het vriest hier. Ik had een andere thermo-kit moeten aantrekken.

Dacht je niet dat je het warm zou hebben?

Over vier dagen...

... moet je dit zelf doen.

Hé oppervlak? De schroef bewoog.

- Weet de brug dat ik hier ben? - Zou het de stroom kunnen zijn?

Er is hier verdomme geen stroom. De schroef draaide.

Het was mechanisch. De schroef draait! De schroef draait!

- Tuva! - Laat me los!

Het is niemands schuld.

- Tuva! - Stop!

- Tuva! - Laat los!

- Ida! - Hé.

- Vroege start? - Niet als je jonge kinderen hebt.

- Wat is er met je hand? - Niets.

We nemen je koffers wel. Mam wacht.

Mama!

- Hoi, Tuva. - Hoi!

- Hé, Ida. - Hé.

Hoi, schat.

Je moet me wat vaker komen opzoeken.

Knut! Knut! Knut!

Leuk dat jullie hier allebei een keer zijn.

We gaan een weekend samen zijn, duiken, buiten in de natuur, ...

en ons ontspannen ...

- Hoe gaat het met de kids? - Goed. Ze groeien zo snel.

En Einar?

Het gaat goed. We zijn in therapie.

Heeft je vader dat voorgesteld? Hij wilde altijd dat wij dat zouden doen.

Therapie, therapie... Zonder einde. Je kunt jezelf niet zeggen om van iemand te houden.

Het is er of het is er niet. Ida, wees niet zoals je vader,

- gewoon toekijkend hoe dingen kapotgaan. - We gaan door met de therapie.

Niemand komt je helpen. Wie zou dat moeten doen?

En zeg niet dat je het doet in het belang van de kinderen.

Ida. Ik wilde geen ruzie met je maken. Het spijt me.

Ik bedoelde het niet zo.

- Je kunt niet duiken met die hoest. - Thee en wat slaap, dan komt het wel goed.

We doen het vanavond rustig aan.

Waarom klop je?

- Wat is er? - In de auto vandaag...

Ze kan geen medicijnen nemen en duiken. En zonder dat wordt ze een beetje...

- Laat maar. - Jij kunt beter met haar omgaan.

Misschien meer geoefend.

Trek het je niet aan.

Ik vroeg me af of je na de duik naar Zweden zou willen komen.

- De kinderen missen je heel erg. - Ik ga dinsdag naar de Filippijnen.

Een andere keer. Welterusten.

Welterusten.

... aan het begin van de dag. Later regen of sneeuw met slecht zicht.

Min vijf graden...

Een bubbelbad is alles waar ze vandaag in gaat duiken.

Wat ben je in hemelsnaam aan het doen?

Moeder gaat door het lint als ze merkt dat ik rook.

- Hoe lang doe je dat al? - Dit is de tweede hond.

Zullen we gaan?

Hé...?

Wakker worden. Kijk.

- Hallo. Een lekke band? - Ja, maar de sleepwagen is onderweg.

- Heb je een reservewiel? - De sleepwagen komt op elk moment.

- We kunnen je hier niet achterlaten. - Nee, maar ze zijn onderweg.

- Kun je deze opendoen? - Tuva, ze wil op hulp wachten.

Magisch!

Ja... Hé, hé.

- Zijn jullie vrienden? - Zussen.

- Of halfzussen. - Moeder ging vaak alleen duiken.

Tuva. Je kunt stoppen. Ze zijn er.

Verdomme.

Kom op, Knut.

Komt me bekend voor. Voor zover ik me herinner, parkeerde mama daar beneden.

Ja, ik denk dat jij en mama veel dingen samen doen.

Wil je klagen of duiken?

Hier.

Knut!

Het duikbedrijf heeft zoveel spullen dat niemand ze telt.

Heb je deze gepikt?

Draadloze communicatie.

Ik heb al heel lang niet meer met een volledig masker gedoken.

Kom op, mopperkont. Het is simpel.

Knut!

Kom hier. Zit.

Kom op.

Knut. Kom op.

Waar is je telefoon? Controleer je accu en ontvangst.

Ik heb 80% batterij en 3 streepjes.

Oké, we hebben ook een satelliettelefoon.

Shit.

We kunnen de spullen beter onder de overhang neerleggen.

We gaan hier 14 meter recht naar beneden.

De ingang van de tunnel voorbij die landtong.

Je moet deze open zetten.

De tunnel stijgt tot vijf meter. Dat is onze veiligheidsstop.

- Oké? - Oké.

Duiker 1 is verbonden.

Voor het geval er iets naar de kloten gaat.

- Ida, ben je bij me? - Ik kom eraan.

- Dit is een beetje eng. - Geen zorgen.

Het wordt iets wijder verderop.

Het is één nauwe doorgang, en dan wordt het wijder.

Tuva, wacht even zodat ik je bij kan houden.

Dat is precies waar mama en ik waren.

Nog een klein stukje.

Nauwe doorgang.

Oké, hier is het.

Stop hier. Ik wil je iets laten zien.

Laat er wat lucht uit.

Waarom?

Waarom maak je alles zo moeilijk?

- Hou op! Laat me mijn spullen losmaken! - Doe wat ik zei. Laat er wat lucht uit.

Goed. Dat is genoeg. Kom.

Je kunt hier niet ademen. Dan krijg je kooldioxidevergiftiging.

Het is een soort duikklok. We kunnen hier een tijdje blijven.

Kijk eens. Mam heeft mijn duikmes vernaggeld toen ze dit maakte.

Het eerste ding dat ik van mijn eigen geld kocht.

Ik was gek op dat mes.

- Wat is er? - Niets.

Stop met mopperen en zeuren.

Jullie twee hebben altijd iets samen gehad waar ik niet bij hoorde.

- Hier is het in steen gehouwen. - O, hou er over op, Ida.

Was het mijn keuze. Is het mijn schuld? Nee, maar weet je?

Dit gebeurt wanneer ouders scheiden en mensen partij kiezen.

Zoals nu gaat gebeuren met mijn kinderen. En ik kan er verdomme niks aan doen!

- Snap je? Het gebeurt weer! - Stop daarmee.

Wat is er aan de hand? Je zei dat het goed ging.

Het gaat verdomd slecht.

Ik bevries.

Ida...

Hoeveel lucht heb je nog?

12 Bar.

- Dat is een beetje laag. Heb je het koud? - Ja, natuurlijk is het koud.

Drie minuten veiligheidsstop, en dan gaan we naar boven.

Ida, kijk daar!

Wauw!

Ze zijn niet gevaarlijk, gewoon nieuwsgierig.

Geef ze antwoord. Ze praten tegen je.

- Wat is er? Waarom gingen ze weg? - Geen idee.

Kijk uit! Verdomme!

- Is het goed met je? - Dat deed pijn.

- We gaan omhoog zonder veiligheidsstop. - Tuva!

Tuva!

Achteruit. Acheruit!

Tuva!

Ik kom eraan, Tuva!

Tuva!

Tuva!

Ik zit vast!

Doe je zaklamp aan, zodat ik kan zien waar je bent.

- Richt je lamp omhoog. Ida, stop. - Ik kan je niet zien.

Hou je mond! We moeten kalm blijven. Begrijp je dat?

Op welke diepte ben je?

- 22 meter. - Oké. Luister.

Ik zit vast. Doe rustig aan. Spaar je lucht.

- Zwem naar beneden. - Oké.

Een ding tegelijk. Je gaat gewoon naar beneden. Niks anders.

Blijf gewoon naar beneden gaan. Bij de wand, denk ik.

- Ik ben beneden. - Goed. Op welke diepte ben je?

33 meter! Tuva, we moeten hier weg.

Maak je niet druk. Er zijn marges. Schijn in het rond met je zaklamp.

- Kan je me zien? - Nee.

De een lijn voor de markeringsboei zit in je beenzak.

Ja, ik denk van wel. Ik heb hem.

Maak de lijn ergens aan vast.

Je moet snel werken en me vinden voordat je geen lucht meer hebt.