The first 200 lines.
Babylon Berlin Seizoen 4 - Afl. 11
Hoofdinspecteur...
Ik wilde u mijn ontslag aanbieden.
Uiteraard neem ik de verantwoordelijkheid voor alles wat er is gebeurd.
Als leider van deze afdeling
draag IK de verantwoordelijkheid voor alles wat hier gebeurt.
- Of ik toestemming heb gegeven of niet. - De Korpschef, hoofdinspecteur.
Of toestemming moest geven.
Meneer de Korpschef.
- Morgen. - Morgen.
Dan mag ik u wel feliciteren.
Dank u.
BEDANKT!
Berlijn kan weer ademen.
Door een werkelijk meesterlijke coup is het de recherche van Berlijn
gisterenavond gelukt de stad te bevrijden uit de wurggreep van de boksclubs.
Hun beestachtige gedrag had de laatste tijd de
nette burgers zoveel angst en schrik bezorgd
dat ze nauwelijks meer de straat op durfden.
Naar verluid zijn zo goed als alle
leiders van de Berlijnse onderwereld bij de ontmoeting om het leven gekomen.
Ze stierven in de kogelregen van hun eigen bodyguards.
Maar dit is een volkomen verdraaiing van de feiten.
Wacht maar eens af. De volgende paragraaf zou u in het bijzonder interesseren.
Welingelichte bronnen melden
dat vooral één politiebeambte verantwoordelijk is voor deze heldendaad.
We zeggen... dank u wel tegen deze nog niet met naam genoemde commissaris.
Berlijn is hem voor eeuwig verplicht.
Dat kunnen we zo toch niet laten staan!
Hier moeten we onmiddellijk opheldering verschaffen.
Ik zal er garant voor staan, ook in het openbaar.
Dat gaat u beslist niet doen.
Gaat u weer zitten, alstublieft.
Begrijpt u het dan niet? De pers houdt van ons.
De burgers rollen over elkaar van dankbaarheid.
En evenzo de politiek.
Mijne Heren, vrede stichten was ons doel.
Toegegeven, het is anders gelopen dan gedacht.
Desalniettemin hebben we het doel bereikt, een veiliger, een vrediger stad.
Dus, vergeet uw ontslag, ik weiger het gewoon te accepteren.
Dankt u liever...
tsja...
wie dan ook.
U hebt hem gehoord.
Nu gaan we hier eens netjes opruimen.
Loop naar de duivel.
U was het die niet voor de gegarandeerde
veiligheid heeft gezorgd, commissaris.
Daarbij houd ik woord.
Ik zal me aan mijn deel van de afspraak houden.
Zeg me alleen wanneer.
In naam van de Vader, de Zoon, en de Heilige Geest, amen.
God, die ons hart verlicht, schenkt je het ware begrip voor je zonden
en zijn barmhartigheid.
Geen schaamte, mijn zoon.
Het is een zegen wanneer de last der zonden zijn weg naar het woord vindt.
Er is...
die haat.
Ik wil vernietiging.
Praat je over gevoelens tegenover de wereld...
of tegenover een mens?
Het is geen mens, pater.
Het is de duivel.
Mensen kunnen zondaars zijn.
En soms treden ze op in de gedaante van de Antichrist.
Hij... is...
de duivel.
Wie is het, die je haat en van wie je vernietiging wenst?
Mijn broer.
Wat heeft hij gedaan om zo vurig tegen hem op te staan?
Hij misbruikt me.
Hij... vernielt mijn ziel.
Wat geeft hem de macht dit te doen?
Mijn schuld.
Ik ben schuldig.
Is je schuld gerechtvaardigd?
Ja.
Hoe, mijn zoon?
Spreek.
Ik wil dat hij sterft.
Vergeving en liefde effenen de weg der Heiland.
Geweld is een zonde.
Heb ik het niet gezegd? Ooit zijn de slechte dagen voorbij.
Begane grond. Vijf treden, meer niet, kom, help eens mee.
Morgen schaffen we meteen nieuwe meubels aan.
We kunnen eindelijk nieuwe kopen.
Iets moderns
Niet meer die ouwe meuk.
Alles wordt nieuw.
Wie het laatst lacht, lacht het best, toch?
Zie je, Hilde? Het is van ons.
Gekocht.
Uit een executieverkoop, heel eenvoudig.
Wilhelm. Waar komt dat geld vandaan?
Laten we het een gelukje noemen.
Nee, dat is niet genoeg voor me.
Je moet het me precies vertellen. Heel precies zelfs.
Wilhelm?
Wilhelm!
Wat zou u ervan zeggen als al uw zorgen in één klap in lucht opgingen?
U hoeft alleen maar iets voor me te bewaren.
En me een paar documenten bezorgen.
Ik heb de bouwtekening van onze afdeling nodig.
Wilhelm, wat is er?
Belangrijk is dat wij nooit meer worden gescheiden.
Dat we weer samen zijn.
"Ik, ondergetekende Annemarie Nyssen, geboren Stolzenberg,
"vermaak, in geval van mijn overlijden mijn gehele privé en zakelijk vermogen
"inclusief de landgoederen in Oost Pruissen
"en de bezittingen in het voormalige Duitse Zuidwesten...
"aan mijn geliefde zoon Alfred
"als enige erfgenaam."
Zie je wel? Ze hield van je.
Ja...
Ja, dat deed ze wel.
Er is echter nog een detail, meneer Nyssen.
Waar hebt u het over, Wegener?
We hebben geen lijk.
Ja, maar ze is dood. Ik weet het, ik voel het.
Helga, zeg jij het tegen hem.
Er is geen twijfel.
Nou ja, precies die is er in juridische zin wel.
We hebben het lijk nodig, hoezeer het me ook spijt.
Waar heeft u het over?
Waar heeft hij het over?
Mevrouw heeft na uw beider huwelijk het testament nog eens aangevuld
en wel zodanig dat nu, zoals ik u al heb uitgelegd,
dat zonder lijkschouwersverklaring de erfenis niet bekrachtigd kan worden.
Betekent dat dat ze eerst officieel dood moet worden verklaard voordat...
Ja, precies zo heb ik daar opgetekend.
Maar er moet toch een mogelijkheid zijn, tenminste juridisch, in zo'n geval.
Het is toch belangrijk dat men afscheid kan nemen.
Dat men kan rouwen.
De wettelijke wachttijd bedraagt tien jaar, mevrouw.
Dat is me genoegzaam bekend.
Het is ons, sinds het begin van de ontvoering,
gelukt de pers en de politie buiten deze tragische geschiedenis te houden.
Ik had gehoopt dat in deze situatie zo te kunnen laten blijven.
Ik ben bang dat dit document ons geen keuze laat.
Nou goed.
Dan... laten we die verdomde schuit gewoon toch onderzoeken.
Daar beneden ligt niemand.
Heel zeker.
We hebben elke centimeter van dat schip doorzocht.
Dat serpent, die...
die sluwe ouwe heks.
Ik zal deze erfenis in handen krijgen, met of zonder haar stinkende lijk.
Ik ben niet door de voorzienigheid uitverkozen
om een dergelijke vernedering te ondergaan.
Die bedriegster!
Het is genoeg.
Hoe gaat het met haar?
Ze heeft veel bloed verloren.
Maar ze is jong.
We kunnen van geluk spreken dat u ook aan de drijfjacht heeft deelgenomen.
Uw dochter is een heldin.
Waar heeft u het over, kolonel?
Het was geen jachtongeval.
Het was een aanslag. Het was voor mij bedoeld.
Door wie?
Daar kom ik nog achter.
Veel belangrijker is de vraag waarom ik nog leef.
Ze heeft zich met doodsverachting in de baan van het schot geworpen.
Ik heb mijn leven aan haar te danken, Generaal Majoor.
Als u het toestaat ga ik nu naar haar toe.
Wie zit hierachter?
Het Rode Front?
Lever me nu de naam en waar die kakkerlakken zich verstopt hebben. Kom.
Nu heb je nog een kans.
Je laatste.
Nog houdt de hele wereld je voor een heldin.
Je gaat me nu de naam geven.
Anders ga je rechtstreeks vanaf hier naar de gevangenis. Je familie zal je
verstoten, dan zul je terechtstaan, je partijvrienden zullen je verbannen.
Ik wacht.
Oskar.
Jouw Oskar?
Je wilt deze aanslag als daad van jaloezie aan me verkopen?
Voor hoe naïef zie je me aan, meisje?
Hij is een spion
Een koerier?
- Voor de Sovjet Unie? - Ik had het te laat in de gaten.
Hij heeft me gebruikt om mijn vader te bespioneren.
Oskar en verder?
Verder.
Kulanin.
Oskar Kulanin.
Oh, meneer Wegener.
- Meneer Grün, naar u was ik op zoek. - Wat kan ik voor u doen?
Ik heb uw werknemer al verteld dat het... om een privézaak gaat.
U maakt me nieuwsgierig.
Ik wilde graag van iets af.
Weet meneer Nyssen hiervan?
En wat wilt u van mij?
Deze steen heeft al veel mensen ongeluk gebracht.
Het ongeluk zit er praktisch aan vast, en nu zit het aan mij vast.
Ik ben bang dat u duidelijker moet worden.
Legt u contact met de ontvoerder, hij moet de steen krijgen.
Zegt u tegen hem dat ik weet dat de steen van hem is.
Hoe komt u erbij dat ik...
No comments yet. Be the first to leave one.